มหากาพย์นกอพยพ

0
829
นกอพยพ
นกกระเรียนเทากระหม่อมแดง เขตอนุรักษ์โรว์ รัฐเนแบรสกา : ตั้งแต่กลางเดือนกุมภาพันธ์ถึงกลางเดือนเมษายน นกกระเรียนเทากระหม่อมแดงราวห้าแสนตัวมารวมกันตามแนวแม่น้ำแพลต จากที่ซูบผอมตอนมาถึงจากเม็กซิโกและตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา พวกมันอ้วนท้วนขึ้นเพื่ออพยพไปยังแหล่งทำรังวางไข่ในเขตภูมิอากาศกึ่งอาร์กติกและอาร์กติก วิลก์สถ่ายภาพ 1,377 ภาพ โดยใช้เวลากว่า 36 ชั่วโมงจากบังไพรสูงแปดเมตร เขาเลือกภาพประมาณ 200 ภาพในการสร้างภาพนี้ ถ่ายภาพโดยได้รับอนุญาตที่เขตอนุรักษ์โรว์ของออดูบอน

มหากาพย์”นกอพยพ”

ขณะเดินท่องไปตามป่าไม้เขตหนาวเหนืออันเขียวสดงดงามในรัฐแอลเบอร์ตา ประเทศแคนาดา ไมเคิล ฮอลเวิร์ท นักนิเวศวิทยาจากศูนย์นกอพยพสมิทโซเนียนในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เงี่ยหูฟังเสียงนกกระจิ๊ดคอนเนตทิคัต นกจับคอนที่มีอกสีเหลืองและวงตาสีขาวสะดุดตา เมื่อฮอลเวิร์ทและเพื่อนนักวิจัยพบตัวนกเพศผู้ที่พวกเขาติดอุปกรณ์ไฟฟ้าไว้ พวกเขาจัดแจงขึงตาข่ายตาละเอียดระหว่างต้นไม้สองต้นอย่างรวดเร็ว  ฮอลเวิร์ทวางลำโพงไว้ด้านหลังตาข่าย แล้วต่อสายมายังโทรศัพท์  เขาซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ เปิดเสียงร้องนกกระจิ๊ดเพศผู้ที่บันทึกไว้  นี่เป็นอุบายหลอกล่อนกกระจิ๊ดให้มาตรวจตราดูว่ามีคู่แข่งเข้ามาในอาณาเขตของมันหรือไม่ เจ้านกเพศผู้ที่ถูกติดอุปกรณ์ติดตามบินเข้ามาติดตาข่ายตามคาด

หลังจากปลดนกจากตาข่ายแล้ว ฮอลเวิร์ทถอดเครื่องติดตามที่อยู่บนหลังมันอย่างเบามือ อุปกรณ์ระบุพิกัดน้ำหนักไม่ถึงหนึ่งกรัมนี้บันทึกระดับความสว่างของแสงอย่างต่อเนื่อง  เนื่องจากเวลาที่ดวงอาทิตย์ขึ้นและตกแตกต่างกันไปตามสถานที่  นักวิทยาศาสตร์จึงสามารถวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อแกะรอยเส้นทางที่นกบินได้ การศึกษาของฮอลเวิร์ทและเพื่อนร่วมงานซึ่งยังคงดำเนินอยู่จนถึงขณะนี้ จะช่วยให้พวกเขาระบุบริเวณที่นกจับคอนชนิดนี้ใช้ชีวิตในช่วงฤดูหนาวได้อย่างแม่นยำ  “เรารู้ว่านกอพยพไปอเมริกาใต้ครับ แต่เรายังต้องค้นหาว่าที่ไหน” เขากล่าว

นกอพยพ
นกแกนเนตถิ่นเหนือ แบสร็อก สกอตแลนด์ : ในฤดูจับคู่ผสมพันธุ์ นกแกนเนต 150,000 ตัวมาชุมนุมแน่นขนัดกันบนเกาะนี้ที่อ่าวเฟิร์ทออฟฟอร์ท ในฤดูหนาว นกจะหนีลงใต้ไปไกลถึงแอฟริกาตะวันตก เพื่อถ่ายภาพนี้ สตีเฟน วิลก์สและผู้ช่วยลากอุปกรณ์ขึ้นบันได 122 ขั้น แล้วติดตั้งกล้องใกล้ซากปรักของโบสถ์ ห่างจากนกที่กำลังทำรังประมาณสองเมตร เขาอดหลับอดนอนยืนบนพื้นหินนาน 28 ชั่วโมงเพื่อถ่ายภาพ 1,176 ภาพ เขาเลือกภาพถ่ายราว 150 ภาพเพื่อนำมาสร้างภาพนี้
ถ่ายภาพโดยได้รับอนุญาตจากครอบครัวดาลริมเปิลและศูนย์นกทะเลสกอตแลนด์

(ร่วมหาคำตอบว่าเหตุใดนกจึงสำคัญต่อโลกใบนี้นัก)

การศึกษาเหล่านี้ตอกย้ำว่า เราก้าวหน้าแค่ไหนแล้วในการแกะรอยการอพยพของนก  ก่อนหน้าต้นศตวรรษที่ 19 ทฤษฎีที่ใช้อธิบายการหายไปของประชากรนกในช่วงหนึ่งของปีนั้นค่อนข้างเป็นเรื่องชวนฝันหรือจินตนาการ อริสโตเติลเชื่อว่านกบางชนิดจำศีลหรือเปลี่ยนร่างไปเป็นชนิดพันธุ์อื่น  ในยุโรปยุคกลาง คำอธิบายการปรากฏตัวของห่านหน้าขาวในฤดูหนาวคือ  พวกมันเติบโตอยู่บนต้นไม้  นักบวชชาวอังกฤษคิดทฤษฎีขึ้นมาในศตวรรษที่ 17 ว่าเหล่าวิหคบินไปดวงจันทร์  หลักฐานชิ้นเยี่ยมที่สุดที่ชี้ว่านกอพยพย้ายถิ่นปรากฏใน ค.ศ. 1822 เมื่อพรานในเยอรมนียิงนกกระสาขาวที่มีวัตถุแปลกประหลาดติดอยู่ นั่นคือลูกธนูที่แทงทะลุลำคอ  ลูกธนูนั้นมาจากทางตอนกลางของแอฟริกา นักธรรมชาติวิทยาจึงสรุปว่า นกกระสาตัวนั้นเดินทางมาเป็นระยะทางหลายพันกิโลเมตร  ต่อมาในปี 1906 นักดูนกเริ่มใส่ห่วงขาให้แก่นกกระสาขาว และเริ่มรู้ว่าพวกมันใช้ชีวิตช่วงฤดูหนาวอยู่ทางตอนใต้ของทะเลทรายซาฮาราในแอฟริกา