หายนะแห่งสงครามซีเรีย

0
6300
สงครามซีเรีย

หายนะแห่ง สงครามซีเรีย

พอถึงปลายปี 2013 สงครามซีเรีย นองเลือดส่งผลให้ชายหญิงและเด็กราวเก้าล้านคนต้องพลัดที่นาคาที่อยู่ แม้ว่าพวกเขาส่วนใหญ่จะโยกย้ายไปยังพื้นที่ที่มีปัญหาน้อยกว่าในประเทศ แต่ราวหนึ่งในสี่ตัดสินใจหนีออกนอกประเทศ การอพยพที่ไม่หยุดหย่อนนี้ก่อเกิดวิกฤติการณ์ด้านมนุษยธรรมในประเทศเพื่อนบ้านทั้งยังลามไปสู่ยุโรปและที่อื่น ๆ เมื่อความขัดแย้งกำลังล่วงเข้าสู่ปีที่สาม ก็ยังไม่มีวี่แววทางออกของปัญหา (แต่ละประเทศรับผู้อพยพเป็นจำนวนเท่าไหร่บ้างดูได้ ที่นี่)

(สรรพสัตว์ในสวนสัตว์ซีเรียเอาตัวรอดจากเมืองที่ล่มสลายอย่างไร?)

ลินซีย์ แอดดารีโอ บันทึกภาพการดิ้นรนต่อสู้ของผู้พลัดถิ่นในซีเรียและอีกสี่ประเทศที่แบกรับคลื่นมนุษย์ไว้มากที่สุด ชายในภาพเปิดเป็นหนึ่งในผู้คนหลายล้านเหล่านั้น ภาพนี้ถ่ายหลังจากเขาข้ามพรมแดนไปยังตอนเหนือของอิรักเมื่อเดือนสิงหาคมที่ผ่านมา และนั่งรอน้องชายท่ามกลางสัมภาระและขยะที่ผู้คนซึ่งมาถึงก่อนหน้าทิ้งไว้ สำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติระบุว่า ประชาชนราว 3,000 ถึง 6,000 คนลี้ภัยออกจากซีเรียทุกวัน ทว่ามาตรการตามแนวชายแดนที่เข้มงวดขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้แหล่งพักพิงที่ปลอดภัยหายากขึ้นทุกที

เรื่อง แคโรลิน บัตเลอร์

ภาพถ่าย ลินซีย์ แอดดารีโอ

สงครามซีเรีย

ตุรกี: หลังระเบิดจากการโจมตีทางอากาศของรัฐบาลกระหนํ่าลงมา ผู้คนต่างพาครอบครัวหนีออกจากเมืองเราะส์อัลอัยน์ในซีเรียที่ซึ่งกองทัพปลดปล่อยซีเรีย (Free Syrian Army) ซึ่งเป็นฝ่ายต่อต้าน สู้รบกับทหารฝ่ายรัฐบาลและชาวเคิร์ดในซีเรีย ชาวบ้านหนีข้ามไปยังเมืองเจย์ลันปีนาร์์ ในตุรกี ปัจจุบัน ประเทศเพื่อนบ้านแห่งนี้ให้ที่พักพิงแก่ผู้ลี้ภัยชาวซีเรียที่ขึ้นทะเบียนแล้วกว่าห้าแสนคน ราวหนึ่งในสามอาศัยอยู่ในค่ายผู้ลี้ภัย 21 แห่ง และคาดว่ายังมีผู้ลี้ภัยอีกกว่า 150,000 คนในประเทศที่ยังไม่ได้ขึ้นทะเบียน

สงครามซีเรีย

ตุรกี: คนงานลำเลียงกระสอบแป้งขึ้นรถบรรทุกส่งไปยังซีเรีย ปีที่ผ่านมามีเม็ดเงินจากนานาชาติราว 850 ล้านดอลลาร์สหรัฐส่งไปช่วยเหลือทางด้านมนุษยธรรมแก่ซีเรีย และอีก 2,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐสำหรับช่วยเหลือผู้ลี้ภัยและประเทศเพื่อนบ้านในรูปของเสบียงอาหารเร่งด่วน ยารักษาโรค การศึกษา และอื่นๆ  เจ้าหน้าที่บรรเทาทุกข์กังวลว่า ความขาดแคลนบริการด้านสาธารณสุขพื้นฐาน การศึกษา จิตวิทยา และบริการอื่นๆ อาจสร้างผลกระทบร้ายแรงแก่ซีเรียและภูมิภาคตะวันออกกลางทั้งหมด

สงครามซีเรีย

อิรัก: ครอบครัวชาวเคิร์ดครอบครัวนี้หลับอยู่กลางแจ้งเพื่อหลีกหนีความร้อนอบอ้าวในเต็นท์ที่ค่ายกาเวร์กอสก์ นอกเมืองอาร์บิล ทางเหนือของอิรัก ผู้ลี้ภัยเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของคลื่นมนุษย์ 60,000 คนที่มาถึงเมื่อเดือนสิงหาคม ในช่วงที่จุดผ่านแดนทั้งสองจุดระหว่างซีเรียกับอิรักเปิดเป็นเวลาหนึ่งเดือน ด้วยเหตุผลด้านความมั่นคง ทุกวันนี้ ชายแดนต่างๆ มีการตรวจตราอย่างเข้มงวดอีกครั้ง

(รูปถ่ายที่ผู้อพยพชาวซีเรียพกติดตัว)

สงครามซีเรีย

เลบานอน: รออิดาห์ วัย 15 ปี สูญเสียดวงตาข้างหนึ่งหลังถูกสะเก็ดระเบิดใกล้บ้านในเมืองอะเลปโปของซีเรีย ปัจจุบันเธอช่วยพ่อแม่ดูแลน้องชายชื่อ คาลิด ในเต็นท์เช่าที่ไร่ใกล้เมืองสอัดนาเยล ประเทศเลบานอน เจ้าหน้าที่บรรเทาทุกข์วิตกกังวลกับชะตากรรมของเด็กๆ ชาวซีเรียที่ต้องพลัดถิ่นหรือถูกบังคับให้หนีออกนอกประเทศ พวกเขาได้รับการศึกษาอย่างจำกัดหรือไม่สามารถเข้าถึงการศึกษาได้เลย และอาจถูกบังคับให้เป็นแรงงานเด็ก รวมทั้งอาจต้องแต่งงานตั้งแต่วัยเยาว์ และถูกแสวงหาประโยชน์ทางเพศรูปแบบอื่นๆ

สงครามซีเรีย

จอร์แดน:  ผู้ชายและเด็กชายชาวซีเรียเข้าแถวรับขนมปังรายวันที่ค่ายผู้ลี้ภัยเซอะตะรี  ซึ่งเปิดเมื่อเดือนกรกฎาคม ปี 2012  โครงการอาหารโลกของสหประชาชาติแจกจ่ายขนมปังราว 25 ตันทุกเช้า  ในฐานะค่ายผู้ลี้ภัยชาวซีเรียที่ใหญ่ที่สุดในตะวันออกกลาง  ที่นี่เป็นบ้านของผู้คนกว่า 100,000 คน  ภายในมีตั้งแต่รถพ่วง  เต็นท์  โรงเรียน  โรงพยาบาล และคลินิกผดุงครรภ์  เรื่อยไปจนถึงธุรกิจมากมายที่เริ่มโดยผู้ลี้ภัยในค่ายด้วยกันเอง  กระนั้น  ผู้ลี้ภัยจำนวนมากต้องเผชิญกับปัญหาสุขอนามัยและไฟฟ้า  ทั้งยังต้องต่อกรกับแก๊งอันธพาลและตลาดมืดที่เฟื่องฟู

สงครามซีเรีย

เลบานอน: หญิงผู้ลี้ภัยในเมืองสอัดนาเยลเตรียมอาหารสำหรับพิธีศพของญาติ ซึ่งเป็นนักรบของกองทัพปลดปล่อยซีเรียที่ถูกสังหารในเมืองอะเลปโปของซีเรีย จำนวนผู้ลี้ภัยในประเทศเล็กๆ แห่งนี้เพิ่มจาก 100,000 คนเป็น 800,000 คนเพียงชั่วข้ามปี รัฐบาลเลบานอนยังไม่ได้จัดตั้งค่ายพักพิงอย่างเป็นทางการ ผู้ลี้ภัยจึงมักขออาศัยอยู่กับคนท้องถิ่น แต่ราวหนึ่งในสามต้องใช้โรงรถ ตึกร้าง และที่พักอาศัยอื่นๆ ซึ่งไม่ปลอดภัยเป็นที่ซุกหัวนอน  นีเนตต์ เคลลีย์  ผู้แทนองค์การสหประชาชาติ บอกว่า  “มีตัวอย่างนับพันๆ ที่แสดงถึงความโอบอ้อมอารีที่ชาวเลบานอนมีต่อผู้ลี้ภัยชาวซีเรียอย่างที่ฉันไม่เคยพบเห็นมาก่อน แต่ยิ่งผู้ลี้ภัยทะลักเข้ามามากเท่าไร ความตึงเครียดก็มากขึ้นตามไปด้วย”

 

อ่านเพิ่มเติม

ชีวิตท่ามกลางซากปรักหักพังของเมืองโมซูล