จะเป็นอย่างไรเมื่อสรรพสัตว์ร่วมโต๊ะอาหาร? - National Geographic Thailand

จะเป็นอย่างไรเมื่อสรรพสัตว์ร่วมโต๊ะอาหาร?

จะเป็นอย่างไรเมื่อสรรพสัตว์ร่วมโต๊ะอาหาร?

หากบรรดานกฟลามิงโกร่วมโต๊ะดินเนอร์ด้วยกันในเมืองไมอามี ของรัฐฟลอริดา ภาพที่ปรากฏจะเป็นอย่างไร? แล้วถ้าชีตาห์ในแอฟริกาใต้ และสลอธในเปรูมีวัฒนธรรมบนโต๊ะอาหารเช่นกันล่ะ? เหล่านี้คือภาพจินตนาการที่ช่างภาพหญิงนาม Claire Rosen รังสรรค์ออกมาให้มีชีวิตจริง

ตลอด 6 ปีที่ผ่านมา Rosen ถ่ายภาพของสัตว์กว่า 55 สายพันธุ์ใน 20 ถิ่นอาศัยทั่วโลก ด้วยภาพแปลกๆ ของบรรดาสัตว์ที่กำลังเบิกบานกับโต๊ะอาหารตรงหน้า ผลงานเหล่านี้ถูกรวบรวมในโปรเจคที่มีชื่อว่า “The Fantastical Feasts” โดยคาดหวังว่าเมื่อผู้ชมได้เห็นภาพเหล่านี้แล้วจะเกิดคำถามตามมา

โต๊ะอาหาร
โต๊ะอาหารของม้าแคระ ในเมือง Morristown รัฐนิวเจอร์ซีย์, 2014
โต๊ะอาหาร
โต๊ะอาหารของดาวทะเล ในเทศบาลเมือง Inderoy ประเทศนอร์เวย์, 2014

“มันเป็นความตั้งใจของฉันค่ะ” Rosen กล่าว “เพื่อกระตุ้นให้ผู้คนรู้สึกว่าสัตว์ต่างๆ เองก็มีความเป็นมนุษย์ รวมถึงคิดต่อยอดไปถึงว่าเรามีปฏิสัมพันธ์ต่อพวกมันอย่างไร และเราจะรับผิดชอบต่อเพื่อนต่างสายพันธุ์ร่วมโลกยังไงได้บ้าง?”

ภาพถ่ายของสัตว์ที่ทำกริยาเฉกเช่นมนุษย์เหล่านี้กระตุ้นให้เรานึกย้อนถึงจินตนาการในวัยเด็ก ด้วยความที่ Rosen เติบโตขึ้นมากับหนังสืออย่าง The Tale of Peter Rabbit และ Alice in Wonderland หลังถ่ายภาพในโปรเจคนี้ไปได้จำนวนหนึ่ง ช่างภาพหญิงย้อนกลับไปเปิดดูหนังสือเหล่านี้ในวัยเด็กอีกครั้ง และพบว่ามันมีอิทธิพลต่องานของเธอมากทีเดียว

บรรดาสัตว์หลายชนิดในโปรเจคนี้ถูกนำมาถ่ายภาพระหว่างที่เธอเดินทางท่องเที่ยวไปยังหลายประเทศ ในฐานะอาจารย์ผู้สอนถ่ายภาพ โดยก่อนหน้าการเดินทางทุกครั้ง Rosen จะศึกษาหาข้อมูลว่าในภูมิภาคที่เธอไปนั้นมีสัตว์อะไรที่เป็นสัตว์สำคัญ จากนั้นก็เริ่มวาดภาพในจินตนาการว่าโต๊ะอาหารที่เธอต้องการให้ออกมานั้นจะมีหน้าตาเป็นอย่างไร โดยแต่ละรูปนั้นก็มีรูปแบบการจัดวางและองค์ประกอบศิลป์ที่แตกต่างกันไปตามชนิดของสัตว์

“ฉันชอบที่โปรเจคนี้ทำให้ผู้คนมีความสุขเวลาได้ดูรูป” เธอกล่าว “มันเหมือนกับได้สร้างโลกมหัศจรรย์รอบตัวขึ้นมาอีกใบ”

เรื่อง Sarah Stacke

ภาพ Claire Rosen

โต๊ะอาหาร
โต๊ะอาหารของเฮดจ์ฮอก ในเมือง Montclair รัฐนิวเจอร์ซีย์, 2013
โต๊ะอาหาร
โต๊ะอาหารของงูจงอาง ในเมืองชัยปุระ ประเทศอินเดีย, 2017
โต๊ะอาหาร
โต๊ะอาหารของสลอธสามนิ้วเท้า ในป่าอเมซอน, 2014
โต๊ะอาหาร
โต๊ะอาหารของเหยี่ยวฟอลคอน ในดูไบ ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, 2016

 

อ่านเพิ่มเติม

ศิลปะเกาหลีเหนือที่เป็นมากกว่าโฆษณาชวนเชื่อ

เรื่องแนะนำ

หากเจ้าของมี ความวิตกกังวล จะทำให้สุนัขกังวลด้วยหรือไม่?

การวิจัยชิ้นใหม่พบว่าสัตว์เลี้ยงและเจ้าของจะแบ่งปันลักษณะบุคลิกภาพซึ่งกันและกัน เรามักจะรู้สึกขบขันเมื่อเห็นสุนัขและเจ้าของที่มีบุคลิกคล้ายกัน ทั้งคู่มีขาเรียวยาวดูเก้งก้างหรือเส้นผมอันแสนจะยุ่งเหยิง การศึกษาเมื่อเร็วๆ นี้ พบว่าสุนัขจะมีลักษณะที่คล้ายกับเจ้าของ ส่งผลให้บุคลิกของทั้งเจ้าของและสุนัขมีแนวโน้มไปในทางเดียวกัน วิลเลี่ยม เจ. โชปิก นักจิตวิทยาสังคมที่ มหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต และหัวหน้านักวิจัยที่เขียนรายงานการศึกษาเรื่อง ความสัมพันธ์ของมนุษย์เปลี่ยนแปลงอย่างไรเมื่อเวลาผ่านไป ด้วยความผูกพันของผู้คนที่อยู่ร่วมกับสุนัข พวกเขาเริ่มศึกษาเพื่อตรวจสอบความสัมพันธ์และการเปลี่ยนแปลงภายในของสัตว์เลี้ยงและเจ้าของ การศึกษาของเขาได้ทำการเก็บข้อมูลโดยให้เจ้าของสุนัข 1,681 คน ประเมินบุคลิกภาพของตัวเองและสุนัขของพวกเขาจากแบบสอบถาม พบว่าเจ้าของและสุนัขมีการแบ่งปันลักษณะบุคลิกภาพซึ่งกันและกัน คนที่เห็นด้วยส่วนมากมีจำนวนเป็นสองเท่า ซึ่งมากกว่าจำนวนคนที่ไม่เห็นด้วย โดยคนที่มีความคิดเห็นดังกล่าว มักมีสุนัขที่มีความกระตือรือร้น ตื่นตัวสูง และแสดงพฤติกรรมก้าวร้าวน้อย การศึกษายังพบอีกว่าเจ้าของที่มีความเอาใจใส่ต่อสุนัขของตน สุนัขจะให้การตอบสนองต่อการฝึกอบรมมากกว่า ส่วนเจ้าของที่มักใช้แต่อารมณ์จะทำให้สุนัขของพวกเขารู้สึกหวาดกลัวมากกว่า ในทางตรงกันข้าม “ถ้าบุคคลนั้นมีความรู้สึกผ่อนคลายสุนัขของพวกเขาจะรู้สึกผ่อนคลายเช่นกัน” โชปิก กล่าว โชปิก ชี้ให้เห็นความท้าทายที่ชัดเจนในการศึกษาครั้งนี้ คุณสามารถถามคำถามเกี่ยวกับตัวเองได้ แต่ถามสุนัขไม่ได้ สุนัขกับมนุษย์เป็นเหมือนความผูกพันทางอารมณ์ ในอีกแง่มุมหนึ่งสัตว์เลี้ยงก็คือภาพสะท้อนของตัวเจ้าของเอง การศึกษาที่คล้ายกันพบว่าคนรู้จัก (คนแปลกหน้า เพื่อน หรือคนรับจ้างพาสุนัขเดินเล่น) มีแนวโน้มที่จะให้คะแนนบุคลิกภาพของสุนัขว่ามีความคล้ายคลึงกับเจ้าของ เหตุใดจึงมีความคล้ายคลึงเหล่านี้อยู่? การศึกษาไม่ได้ระบุสาเหตุที่แน่ชัด แต่โชปิก มีสมมติฐานว่า “ส่วนหนึ่งคือการเลือกสุนัขของเจ้าของ โดยปกติแล้วเจ้าของมักมีแนวโน้มเลือกสัตว์เลี้ยงที่มีลักษณะพฤติกรรมคล้ายคลึงกับตัวเอง” เขากล่าว โชปิก กล่าวว่าเมื่อรับเลี้ยงสุนัขผู้คนมักจะมองหาสุนัขนิสัยร่าเริง “คุณต้องการสุนัขที่มีนิสัยชอบแสดงออก […]

ฤดูกาลแห่งการ ล่าวาฬ: วิถีและประเพณีอันเก่าแก่ของชนพื้นเมืองในอลาสกา

สำหรับชนพื้นเมืองในอลาสกา วาฬคือศูนย์กลางวิถีชีวิตและประเพณีอันเก่าแก่ การล่าวาฬที่ทำกันเพียงปีละครั้ง ไม่เพียงเป็นแหล่งอาหารของคนทั้งชุมชน แต่ยังเป็นการสืบสานวิถีอันเก่าแก่ไม่ให้สาบสูญไป

ชมการลอกคราบของตะขาบยักษ์

ชมการลอกคราบของตะขาบยักษ์ หากตะขาบที่คุณผู้อ่านพบเจอในสวนหรือในห้องน้ำที่บ้านนั่นคือความสยองแล้ว ขอเชิญพบกับความสยองขวัญที่ยิ่งกว่าจาก “ตะขาบยักษ์แอมะซอน” ที่มีถิ่นอาศัยอยู่ในทวีปอเมริกาใต้ ด้วยความยาวเกือบฟุต เจ้าสิ่งมีชีวิตที่น่าประหวั่นพรั่นพรึงนี้มากไปด้วยเรื่องราวน่าประหลาดใจ ขนาดร่างกายของมันจะเติบโตใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ มีจำนวนขามากขึ้นเรื่อยๆ ผ่านการลอกคราบหลายต่อหลายครั้ง ในขณะที่ลอกคราบเจ้าตะขาบจะหมุน บิด เคลื่อนตัวไปมาเพื่อให้มันหลุดออกมาจากผิวหนังชั้นเก่า จากนั้นก็กินผิวหนังเดิมของมันเสีย และออกหาอาหารอีกครั้ง ถึงพวกมันจะเป็นสัตว์มีพิษที่น่ากลัว แต่แม่ตะขาบมีสัญชาตญาณความเป็นแม่สูงมาก และเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวที่ดีอีกด้วย เมื่อวางไข่ แม่ตะขาบจะใช้ขาของมันที่มีอยู่มากมายอุ้มไข่ของมันทั้งหมดไว้บนตัวเพื่อปกป้องลูกจนกว่าไข่จะฟัก และเหล่านี้คือเรื่องราวบางส่วนจากวงจรชีวิตของตะขาบยักษ์ อย่างไรก็ตามอย่าลืมว่าตะขาบเป็นสัตว์ดุร้ายและไม่ใช่สัตว์ที่คุณควรจะเข้าใกล้เท่าไหร่นักและ…อย่าประมาทความเร็วของมันต่ำเกินไป   อ่านเพิ่มเติม : ท่าฉี่สุดแปลกของหมาใน, รัน เบบี้เต่า รัน!

ตัวอ่อนเอ็มบริโอช่วยแรดขาวจากการสูญพันธุ์

ตัวอ่อนเอ็มบริโอช่วยแรดขาวจากการสูญพันธุ์ เมื่อเดือนมีนาคม 2018 แรดขาวเหนือตัวผู้ตัวสุดท้ายวัย 45 ปี ที่ชื่อ “ซูดาน” ได้จากโลกนี้ไปอย่างถาวร หลังทุกข์ทรมานจากอาการติดเชื้อที่ขาหลังด้านขวาและสุขภาพย่ำแย่มานาน ส่งผลให้ปัจจุบันเหลือแรดขาวเหนือเพียงแค่สองตัวเท่านั้นบนโลก และมันทั้งคู่เป็นตัวเมีย ก่อนหน้านี้ ทีมนักวิทยาศาสตร์รวบรวมสเปิร์มจากแรดขาวเหนือตัวผู้สี่ตัวสุดท้ายเก็บไว้ และขณะนี้เป็นครั้งแรกที่พวกเขาพบหนทางในการผสมเทียมตัวอ่อนขึ้นจากสเปิร์มเหล่านี้ด้วยวิธีการเดียวกับการทำเด็กหลอดแก้ว นักวิทยาศาสตร์นำเซลล์เริ่มต้นจากรังไข่ที่มีชื่อเรียกว่า primary oocyte ของแรดขาวใต้ ซึ่งเป็นสายพันธุ์ย่อยที่ใกล้เคียงกับแรดขาวเหนือเพื่อมาผสมพันธุ์กับเซลล์สืบพันธุ์ของแรดขาวเหนือที่ยังคงหลงเหลืออยู่ ด้วยความหวังที่ว่าลูกผสมของแรดสองสายพันธุ์ย่อยนี้จะยังคงช่วยให้แรดขาวเหนือไม่สูญพันธุ์ไปจากโลก ทั้งนี้กระบวนการดังกล่าวพร้อมแล้ว ขาดก็แต่การหาแม่พันธุ์แรดขาวใต้ที่เหมาะสมเท่านั้น ต้องมาลุ้นกันว่าวิธีการนี้จะได้ผลหรือไม่   อ่านเพิ่มเติม แรดขาวเหนือตัวผู้ตัวสุดท้ายตายแล้ว หรือนี่คือจุดจบ?