สุนัขพิทบูลแสนละมุน ชุดภาพถ่ายเหล่านี้จะเปลี่ยนมุมมองที่คุณมีต่อสุนัขพันธุ์ดุ

ชุดภาพถ่ายความละมุนของสุนัขพิทบูล

ชุดภาพถ่ายความละมุนของ สุนัขพิทบูล

มงกุฎดอกไม้และฉากสีพาสเทลคงไม่ใช่สิ่งแรกที่คุณผู้อ่านจะคิดเมื่อพูดถึงสุนัขพันธุ์ “พิทบูล” แต่นั่นคือสิ่งที่ Sophine Gamand ช่างภาพหญิงชาวฝรั่งเศสนำมันมาไว้ด้วยกัน แม้ว่า สุนัขพิทบูล จะเป็นสายพันธุ์สุนัขที่ถูกแบนในบ้านเกิด แต่นั่นไม่ได้เป็นอุปสรรคขวาง Gamand ให้ลองเปิดใจกับพวกมันดู และโปรเจคภาพถ่ายชุดนี้นอกเหนือจากการก้าวผ่านความกลัวของตัวเองแล้ว เธอยังต้องการท้าทายความเชื่อเดิมๆ ที่เคยฟังมาตลอดเกี่ยวกับความดุร้ายของสุนัขสายพันธุ์นี้อีกด้วย

“ฉันหวั่นใจมากตอนที่สวมมงกุฎดอกไม้ลงบนหัวของสุนัขพิทบูลตัวแรก” เธอกล่าว “ตอนนั้นฉันได้แต่คิดว่าต้องโดนมันงับหน้าแน่ๆ แต่ปรากฏว่าสุนัขตัวนั้นทำเพียงแค่จ้องมาที่ฉัน มันดูสงบมาก ไม่สะบัดดอกไม้ออกด้วยซ้ำ มันแค่นั่งเฉยๆ จ้องมาที่ฉัน และการถ่ายภาพก็ดำเนินไปอย่างง่ายดาย”

สุนัขพิทบูล
Rodger, สุนัขหาบ้านจาก Almost Home Animal Shelter, Pennsauken, รัฐนิวเจอร์ซีย์

Gamand ทราบดีว่าสุนัขพิทบูลยังคงเป็นประเด็นถกเถียงในสหรัฐฯ “ฉันเชื่อว่าทุกคนเป็นสีเทาๆ” เธอกล่าว “ฉันไม่เชื่อว่าจะมีอะไรขาวหรือดำแท้ แม้พิทบูลจะมีคนชื่นชอบพวกมัน แต่แน่นอนว่าก็มีคนเกลียดสุนัขสายพันธุ์นี้มากเช่นกัน ฉันเชื่อว่ามันต้องมีความจริงตรงกลางระหว่างสองฝั่งนี้ และฉันต้องการที่จะค้นหามัน ซึ่งวิธีที่ดีที่สุดก็คือการถ่ายภาพโปรเจคนี้”

ไอเดียของ Gamand คือการสวมมงกุฎดอกไม้และถ่ายภาพพวกมันในสีโทนหวานแหวว “ฉันอยากให้มันดูละมุน ดูมุ้งมิ้ง” เธอกล่าว “และอยากให้มันดูคลาสสิก เป็นเหมือนความทรงจำดีๆ ที่ชวนให้หวนคิดถึง แบบว้าว! เห็นละนึกถึงคุณย่าฉันเลย”

สุนัขพิทบูล
Asia, สุนัขหาบ้านจาก Lost Paws, Phoenix, รัฐอริโซนา

ความขัดแย้งคือแนวทางที่ดีในการสร้างงานศิลปะ และนั่นคือสิ่งที่ Garmand ใส่ลงไปในชิ้นงานด้วยการนำสุนัขที่น่าหวาดหวั่นที่สุดสายพันธุ์หนึ่งในโลกมาสวมอะไรที่ต่างจากมันโดยสิ้นเชิง และเมื่อเสร็จสิ้นโปรเจคเธอพบว่าไม่มีอะไรน่ากลัวอย่างที่เคยคิดไว้ “สุนัขพิทบูลบางตัวกลายเป็นปัญหาก็เพราะมันถูกเลี้ยงแบบผิดวิธี” ช่างภาพหญิงกล่าว “แต่สุนัขที่ฉันถ่ายภาพทุกตัวเป็นสุนัขที่ดีหมด ฉันสวมมงกุฎให้พิทบูลมาแล้ว 250 ตัว ซึ่งแต่ละตัวก็มีนิสัยแตกต่างกัน”

ทั้งนี้ตัวศิลปินเองคาดหวังว่าผลงานชิ้นนี้จะช่วยให้ผู้คนมองสุนัขพิทบูลในมุมใหม่มากขึ้น จากเดิมที่มักถูกมองว่าเป็นสุนัขอันตรายก่อปัญหา “ฉันใช้ศิลปะเพื่อดึงดูดผู้คนให้ใช้เวลาขบคิดกับสิ่งเหล่านั้น และมันยังช่วยให้การถกเถียงในประเด็นต่างๆ น่าสนใจขึ้นอีกด้วย” Gamand กล่าว

เรื่อง Janna Dotschkal

ภาพถ่าย Sophie Gamand

สุนัขพิทบูล
Kaylee, สุนัขมีคนรับเลี้ยงแล้วจาก Almost Home Animal Shelter, Pennsauken, รัฐนิวเจอร์ซีย์
สุนัขพิทบูล
Ivy, สุนัขหาบ้านจาก Redemption Rescues, Inc., นครนิวยอร์ก
สุนัขพิทบูล
Lizzy, สุนัขหาบ้านจาก Almost Home Animal Shelter, Pennsauken, รัฐนิวเจอร์ซีย์
สุนัขพิทบูล
Marina, สุนัขหาบ้านจาก Town of Hempstead Animal Shelter, Long Island, นครนิวยอร์ก
สุนัขพิทบูล
Destiny, สุนัขหาบ้านจาก Almost Home Animal Shelter, Pennsauken, รัฐนิวเจอร์ซีย์
สุนัขพิทบูล
Prada, สุนัขมีคนรับเลี้ยงแล้วจาก Town of Hempstead Animal Shelter, Long Island, นครนิวยอร์ก

 

อ่านเพิ่มเติม

โปรเจคภาพเมื่อสุนัขได้ตุ๊กตา

เรื่องแนะนำ

ช้างป่า ละอู : เมื่อป่าที่เคยเป็นบ้านหดหาย

ช้างป่า คือดัชนีทางชีวภาพของความสมบูรณ์ของผืนป่า ย้อนกลับไปเมื่อสี่สิบปีก่อน พรานป่าเล่าว่า การจะได้เจอ ช้างป่า สักตัวต้องเดินเข้าป่าลึกสามถึงสี่วัน แต่อดีตนายตำรวจพลร่มท่านหนึ่งในพื้นที่ให้ข้อมูลว่า ทุกวันนี้พื้นที่เกษตรกรรมที่ขยายตัวจนรุกล้ำพื้นที่ป่า เป็นหนึ่งแรงผลักดันให้ช้างออกจากป่ามาปรากฏตัวบ่อยครั้งขึ้น ป่าคือแหล่งที่อยู่อาศัย และแหล่งอาหารของช้างป่า แต่เมื่อพื้นที่ป่าที่เคยเป็นบ้านหายไป หรือถูกรุกล้ำจากการคมนาคม ช้างป่า จึงจำเป็นต้องหาแหล่งอาหารใหม่ หรือออกมาหากินในพื้นที่เกษตรกรรมใกล้ชายป่า ตามธรรมชาติ ช้างป่าจะหากินเป็นโขลงอยู่ในป่าชั้นใน มีเพียงช้างโทนเท่านั้นที่จะออกมาหากินบริเวณชายขอบ (เรื่องอื่นๆ ที่น่าสนใจ: ช้างเศร้าสลดเมื่อเห็นเพื่อนร่วมสายพันธุ์จากไป) ในปี 2558 หลายพื้นที่ในประเทศไทยต้องประสบปัญหาภัยแล้ง รวมถึงพื้นที่เกษตรกรรมได้รับผลกระทบอย่างหนัก ชาวไร่ชาวสวนจึงจำเป็นต้องสร้างแหล่งกักเก็บน้ำ เพื่ออุปโภคบริโภค นอกจากนี้ แหล่งน้ำตามธรรมชาติในป่าก็เหือดแห้ง และไม่เพียงพอต่อประชากรช้างในป่า จึงเป็นแรงผลักให้ช้างป่าออกมาหากินยังพื้นที่เกษตรกรรม และแหล่งน้ำรอบๆ ชุมชน จนเกิดเป็นข้อพิพาทระหว่างคนกับช้าง เดือนกันยายน ปี 2559 ปริมาณน้ำฝนที่ลดลงเป็นสัญญาณว่า ภัยแล้งยังคงดำเนินต่อไป ดูเหมือนปัญหาความขัดแย้งเรื่องน้ำระหว่างคนกับช้างคงไม่จบสิ้นลงในเร็ววัน ตั้งแต่ปี 2555 – 2559 ผมลงพื้นที่และทราบข้อมูลว่า ช้างป่าทำให้คนเสียชีวิตสามราย พอมีคนตาย ช้างก็ตาย ปัญหาเกิดจากผู้คนที่สัญจรไปมาบนถนนให้อาหารช้างป่า จนเกิดการเรียนรู้และเปลี่ยนพฤติกรรม ทุกครั้งที่ช้างเห็นรถชะลอความเร็วแล้วไม่ได้รับอาหาร จึงเกิดความหงุดหงิดและเข้าปะทะกับคนในที่สุด ผมนึกถึงพระราชเสาวนีย์ในสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถในรัชกาลที่ […]

อะไรคือกุญแจสำคัญที่ทำให้ฉลามมาโกครีบสั้นเป็นฉลามที่รวดเร็วที่สุด?

แม้จะมีขนาดไม่ใหญ่เท่าฉลามขาวหรือฉลามเสือ แต่ฉลามมาโกครีบสั้นก็เป็นสัตว์นักล่าในทะเลที่เก่งรอบด้านที่สุดชนิดหนึ่ง ด้วยความที่สามารถว่ายน้ำได้เร็วถึง 55 กิโลเมตรต่อชั่วโมงขณะไล่ล่าเหยื่อ ส่งผลให้ฉลามมาโกครีบสั้นคือฉลามที่ว่ายน้ำเร็วที่สุดในมหาสมุทร หากแข่งขันกันระหว่างบรรดาสัตว์ที่ขึ้นชื่อด้านความเร็ว ฉลามมาโกครีบสั้น, ฉลามขาว, ปลาทูน่าครีบน้ำเงินแอตแลนติก และไมเคิล เฟลป์ส นักว่ายน้ำที่เร็วที่สุดในโลก ผลการแข่งขันฉลามมาโกจะเข้าเส้นชัยมาเป็นอันดับ 1 ทิ้งห่างไมเคิล เฟลป์สไปไกลโข เนื่องจากความเร็วสูงสุดของเฟลป์สอยู่ที่ 7 กิโลเมตรต่อชั่วโมงเท่านั้น อะไรคือกุญแจสำคัญของความรวดเร็วนี้? หนึ่งในข้อได้เปรียบคือการรักษาอุณหภูมิของร่างกาย เลือดที่อุ่นช่วยลำเลียงออกซิเจนไปยังกล้ามเนื้อแดง และเพิ่มประสิทธิภาพในการว่ายน้ำ โคนหางที่แข็งแรงช่วยให้จังหวะการสะบัดหางขณะว่ายน้ำเป็นไปอย่างราบรื่นกว่า นอกจากนั้นรูปร่างของมันยังมีส่วนช่วยให้เกิดแรงต้านทานน้อยกว่าฉลามประเภทอื่นอีกด้วย   อ่านเพิ่มเติม : ราชาลมกรดโลกสีคราม, เหตุใดวาฬสเปิร์มจึงยืนในน้ำ

กระต่ายน้อยคอเอียง

กระต่ายน้อยคอเอียง Ginny เป็น กระต่ายน้อย วัย 3 ปี ที่มีเอกลักษณ์โดดเด่น นั่นคือมันมีคอเอียง ทำให้หัวของมันเอียงไปทางด้านซ้ายของลำตัวตลอดเวลา อาการดังกล่าวเรียกว่า “ภาวะคอบิด” (torticollis) เกิดจากการที่กล้ามเนื้อคอเกิดตึงตัวหรือหดสั้นลง ซึ่งสามารถพบได้ในมนุษย์เช่นกัน สาเหตุของอาการนั้นมีความเป็นไปได้หลายข้อเช่น การติดเชื้อในหู, การติดเชื้อปรสิต หรือเส้นเลือดตีบตีน เป็นต้น ซึ่งสำหรับ Ginny แล้ว ทางสัตวแพทย์คาดเดาว่าอาการของมันน่าจะเกิดจากการติดเชื้อผ่านการกินอาหารหรือน้ำดื่มโชคดีที่ภาวะคอบิดนี้สามารถรักษาได้ และดูเหมือนว่าเจ้า Ginny เองก็มีความสุขดี เนื่องจากได้รับความรักและการดูและเป็นอย่างดีจากเจ้าของมัน   อ่านเพิ่มเติม : จังหวะหัวใจนาร์วาฬเมื่อตกอยู่ในอันตราย, ใครๆ ก็รักฟิโอนา

ชีวิตต้องสู้! ลูกสัตว์เหล่านี้เติบโตโดยปราศจากความช่วยเหลือจากพ่อแม่

โดย ลิซ แลงเลย์ “มีแม่นกไล่ลูกตนเองออกจากรังหรือไม่?” คำถามแปลกๆ เกี่ยวกับสัตว์ประจำสัปดาห์นี้ โดย ฮันน่า ผู้อ่านจากทางบ้าน เดเนียล โรบี้ ผู้ศึกษานกวิทยาจากมหาวิทยาลัยรัฐโอเรกอนตอบคำถามนี้โดยระบุว่าตัวเขาไม่เคยเห็นพฤติกรรม หรือบันทึกใดๆ ว่านกทำแบบนั้น “บรรดานักพ่อแม่จะเรียกลูกๆ ของมันมาเกลี้ยกล่อมให้พวกมันออกไปจากรังเสีย เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม” คำถามดังกล่าวสร้างความสงสัยคาใจ “อะไรผลักดันให้ลูกสัตว์ออกไปเผชิญโลกภายนอก ก่อนที่พวกมันจะพร้อมเสียอีก?”   นกเมกาพอด (Megapodes) นกส่วนใหญ่ได้รับการดูแลจากพ่อแม่เมื่อมันยังมีอายุน้อย แต่สำหรับนกในกลุ่มเมกาพอด สัตว์ประเภทไก่ที่มีถิ่นอาศัยอยู่ทางตะวันออกของออสเตรเลีย, นิวกินี, อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์เหล่านี้ เป็นข้อยกเว้น “นกพวกนี้ไม่แม้แต่ฟักไข่ของพวกมัน” โรบี้กล่าว ตรงกันข้ามพวกมันสร้างเนินดินจากเศษไม้ และนำไข่เข้าไปวางไว้ในนั้น ซึ่งข้อมูลจากคู่มือชีววิทยานกนั้นกล่าวไว้ว่า เนินของพวกมันมีขนาดใหญ่เท่าๆ กับรถยนต์เลยทีเดียว พ่อแม่นกจะควบคุมอุณหภูมิด้วยการเปลี่ยนพืชที่ปกคลุมเนิน และเมื่อไข่ฟักเป็นตัวพวกมันจะขุดออกมาจากเนินและวิ่งตรงเข้าไปในพงหญ้า โดยไม่เคยได้เห็นหน้าพ่อแม่ของพวกมัน จากนั้นใน 24 ชั่วโมง ลูกนกก็จะบินได้   กิ้งก่าเวสเทิร์นเฟนซ์ ในทางตรงกันข้ามกิ้งก่าส่วนใหญ่ “วางไข่ กลบซ่อนไข่ของมันและจากไป” Nassima Bouzid นักศึกษาระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยวอชิงตันกล่าว เนื่องจากว่าพวกมันมี Cloaca ช่องเปิดที่เป็นท่อรวมกันของระบบสืบพันธุ์และระบบขับถ่ายของเสีย […]

Follow Me

NATIONAL GEOGRAPHIC ASIA

Contact

เว็บไซต์ : ngthai.com

บริษัท อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน)

Tel : 02-422-9999 ต่อ 4244

© COPYRIGHT 2019 AMARIN PRINTING AND PUBLISHING PUBLIC COMPANY LIMITED.