ธรรมชาติอันน่าจับใจใน ทะเลทรายนามิเบีย - National Geographic Thailand

ธรรมชาติอันน่าจับใจในทะเลทรายนามิเบีย

ทะเลทรายนามิเบีย
เพนกวินแอฟริกันยืนอยู่บนหน้าผาของเกาะ Mercury เกาะที่ไม่มีคนอยู่อาศัยนอกชายฝั่งนามิเบีย
ทะเลทรายนามิเบีย
โลมาฮาวีไซด์สำรวจเรือประมงที่ลอยอยู่ใกล้ๆ นอกอ่าวไดมอนต์ ของนามิเบีย
ทะเลทรายนามิเบีย
เพนกวินแอฟริกันกำลังดำหาอาหาร เพนกวินสายพันธุ์นี้พบได้ตามอ่าวของนามิเบีย และแอฟริกาใต้
ทะเลทรายนามิเบีย
โลมาฮาวีไซด์กระตือรือร้นว่ายน้ำตามเรือประมงนอกอ่าว Luderitz ของนามิเบีย
ทะเลทรายนามิเบีย
หมาจิ้งจอกหลังดำท่ามกลางฝูงสิงโตทะเลที่กำลังพักผ่อนบนชายฝั่งของนามิเบีย ในช่วงฤดูผสมพันธุ์จะมีลูกจิ้งจอกเกิดใหม่มากมาย แต่ไม่ใช่ทั้งหมดที่จะรอดจนโตเต็มวัย
ทะเลทรายนามิเบีย
โคโลนีของแมวน้ำจำนวนมากนอกชายฝั่ง Cape Cross ของนามิเบีย ประมาณกันว่าอาจมีแมวน้ำมากถึง 200,000 ตัว
ทะเลทรายนามิเบีย
หมาจิ้งจอกหลังดำกำลังอ้าปากหาว
ทะเลทรายนามิเบีย
บางครั้งเมียร์แคตเหล่านี้ก็ถูกจับไปขายในฐานะสัตว์เลี้ยงแปลก
ทะเลทรายนามิเบีย
เมียร์แคตสัตว์ในวงศ์พังพอน เป็นสัตว์ที่กินอาหารค่อนข้างหลากหลายไม่ว่าจะเป็นผลไม้, แมลง หรือแม้กระทั่งนก
ทะเลทรายนามิเบีย
มันยากที่จะเชื่อว่าเจ้าไฮแรกซ์หินตัวน้อยนี้เป็นญาติกับช้าง
ทะเลทรายนามิเบีย
ต้นเวลวิชเซียเติบโตท่ามกลางทะเลทราย ดูรูปร่างของมันช่างเหมือนพืชจากต่างดาว และมันเป็นหนึ่งในพืชที่มีอายุยืนมากที่สุดในโลก
ทะเลทรายนามิเบีย
ไลเคน Namib Sun เป็นหนึ่งในไลเคนที่มีสีสันและทนแล้งได้มากที่สุดของทะเลทรายนามิเบีย นักวิจัยชี้ให้เห็นว่ามันเป็นสัตว์สำคัญที่มีความเกี่ยวข้องกับฟังไจและสาหร่าย
ทะเลทรายนามิเบีย
นามิเบียเป็นประเทศที่มีขนาดใหญ่ ใหญ่กว่ารัฐเท็กซัสเสียอีก แต่มีประชากรเพียง 2.5 ล้านคนเท่านั้น

 

อ่านเพิ่มเติม

ชุมชนแห่งนี้เปลี่ยนทะเลทรายให้เป็นผืนป่าอย่างน่าอัศจรรย์

เรื่องแนะนำ

หอยมือเสือ หอยสองฝาที่ขนาดใหญ่ที่สุด

หอยมือเสือ เป็น “สัตว์ป่าคุ้มครอง” ที่อยู่ในบัญชีสัตว์สงวนและคุ้มครองประเภท 2 ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 จากกรณีรายการเรียลิตีจากประเทศเกาหลี ที่นำดาราไปผจญภัยยังสถานที่ห่างไกลต่างๆ ได้เดินทางมายังประเทศไทย และได้ทำการถ่ายทำบริเวณหาดเพทาย เกาะมุก จังหวัดตรัง โดยมีฉากที่ผู้ร่วมรายการทำการดำน้ำไปจับ หอยมือเสือ 3 ตัว เพื่อนำมาเป็นอาหาร จนเกิดหลายคำถามตามมา ทางด้านกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งออกมาเปิดเผยว่า สถานะของหอยมือเสือในประเทศไทยเป็น “สัตว์ป่าคุ้มครอง” ที่อยู่ในบัญชีสัตว์สงวนและคุ้มครองประเภท 2 ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 สัตว์ป่าคุ้มครอง คือสัตว์ป่าที่มีชื่ออยู่ในบัญชีแนบท้าย “กฎกระทรวง” กำหนดให้สัตว์ป่าบางชนิดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง พ.ศ. 2546 ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ.2535 ประกอบด้วยสัตว์ป่าจำพวกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 201 ชนิด นก 952 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน 91 ชนิด สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 12 ชนิด แมลง 20 ชนิด ปลา 14 ชนิด และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังอื่น ๆ […]

ฮัมมิงเบิร์ด วิหคสายฟ้า

ความพยายามวิเคราะห์กลไกการบินของนกฮัมมิงเบิร์ดเป็นครั้งแรกเกิดขึ้นในเยอรมนียุคนาซีเรืองอำนาจช่วงปลายทศวรรษ 1930  นักปักษีวิทยาชาวเยอรมันสองคนได้รับกล้องที่สามารถบันทึกภาพได้ 1,500 ภาพต่อวินาทีจากสถาบันวิจัยทางการทหาร พวกเขาใช้กล้องนี้ถ่ายภาพนกฮัมมิงเบิร์ดจากอเมริกาใต้สองชนิดที่สวนสัตว์เบอร์ลิน “พวกเขาต้องการรู้ว่านกฮัมมิงเบิร์ดบินอยู่กับที่ได้อย่างไร” คาร์ล ชุคมันน์ อดีตภัณฑารักษ์แผนกนกที่พิพิธภัณฑ์การวิจัยทางสัตววิทยาอะเล็กซานเดอร์เคอนิกในเมืองบอนน์ กล่าว ภาพถ่ายเหล่านั้นแสดงให้เห็นว่า นกฮัมมิงเบิร์ดเหมือนกับผึ้งหรือแมลงวันมากกว่านกอื่นๆ ตรงที่พวกมันสร้างแรงยกได้ทั้งจังหวะกระพือปีกลงและกระพือปีกขึ้น ในสหรัฐฯ ครอว์ฟอร์ด กรีนวอลต์ ทำงานด้านวิทยาศาสตร์ให้อีกฝ่ายหนึ่งของคู่สงคราม เขาเป็นวิศวกรในโครงการแมนแฮตตัน ซึ่งเป็นโครงการสร้างระเบิดนิวเคลียร์ลูกแรก ราวสิบสองปีหลังจากนักปักษีวิทยาชาวเยอรมันทั้งสองตีพิมพ์รายงานการวิจัย กรีนวอลต์ก็หันมาจับงานวิจัยเรื่องนี้ต่อ ภาพถ่ายนกฮัมมิงเบิร์ดของเขาตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ฉบับเดือนพฤศจิกายน ปี 1960 กรีนวอลต์ไม่พอใจกับกล้องถ่ายภาพยนตร์ความเร็วสูงที่มีอยู่ในเวลานั้น จึงสร้างกล้องขึ้นมาเอง เขาถ่ายภาพเคลื่อนไหวการบินของนกฮัมมิงเบิร์ดภายในอุโมงค์ลม โดยจับภาพพวกมันบินด้วยความเร็วถึง 43 กิโลเมตรต่อชั่วโมงขณะนกเร่งความเร็วจากตำแหน่งที่บินอยู่กับที่ กรีนวอลต์บันทึกภาพระนาบของปีกที่เอียงจากแนวนอนเป็นแนวตั้งซึ่งเป็นการเปลี่ยนทิศทางแรงขับดัน ภาพถ่ายชุดใหม่เผยการค้นพบที่สำคัญก็จริง แต่ยังไม่สามารถไขปริศนาว่า นักฮัมมิงเบิร์ดกระพือปีกเร็วขนาดนั้นได้อย่างไร โดยปกติแล้ว ยิ่งกล้ามเนื้อหดตัวเร็วเท่าไร ก็ยิ่งทำให้เกิดแรงน้อยลงเท่านั้น ถ้าเช่นนั้น พวกมันสร้างแรงมากพอจะลอยอยู่ในอากาศได้อย่างไร ในปี 2011 ไทสัน เฮดริก และเพื่อนร่วมงาน ใช้เครื่องไม้เครื่องมือเท่าที่มีอยู่หาคำตอบให้กับคำถามนั้น เฮดริกซึ่งเป็นนักวิจัยผู้เชี่ยวชาญด้านชีวกลศาสตร์ (biomechanics) ในสัตว์จากมหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนา วิทยาเขตแชเพิลฮิลล์ รู้ว่าปีกของนกฮัมมิงเบิร์ดแตกต่างจากปีกของนกแอ่น ซึ่งเป็นญาติใกล้ชิดที่สุด […]