ความสุขที่ได้ไล่ตามเพื่อผสมพันธุ์ของ อาร์มาดิลโล - National Geographic

ความสุขที่ได้ไล่ตามเพื่อผสมพันธุ์ของอาร์มาดิลโล

ความสุขที่ได้ไล่ตามเพื่อผสมพันธุ์ของ อาร์มาดิลโล

สายพันธุ์สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับเซนาร์ทรา (Xenarthra) เช่นสลอท ตัวกินมด และ อาร์มาดิลโล อาศัยอยู่ในซีกโลกตะวันตกมาตั้งแต่สมัยพาลีโอซีน หรือราว 65 ล้านปีที่แล้ว กระนั้น นักวิทยาศาสตร์แทบไม่เคยเห็นตอนที่พวกมันผสมพันธุ์กัน

นีนา อัตตีอัช นักนิเวศวิทยาชาวบราซิล เป็นคนหนึ่งที่เคยเห็นการผสมพันธุ์ของพวกมัน เธอใช้เวลาหลายปีศึกษาอาร์มาดิลโลสามชนิดจาก 20 ชนิด งานวิจัยระดับปริญญาเอกของเธอเน้นศึกษา Euphractus sexcinctus ที่รู้จักกันในชื่อ อาร์มาดิลโลเหลืองหรืออาร์มาดิลโลหกแถบ ซึ่งเธอเฝ้าสังเกตและถ่ายทำการเกี้ยวพาราสีของมัน

ในพื้นที่ชุ่มนํ้าปันตานัลของบราซิล ความรักของอาร์มาดิลโลเหลืองผลิบานตลอดทั้งปี เมื่อเพศผู้ได้กลิ่นเพศเมียที่กำลังเป็นสัด พวกมันจะเข้าไปใกล้ และ “เพศเมียก็จะเริ่มวิ่ง” อัตตีอัชบอก “คุณจะเห็นเพศเมียวิ่งเหมือนบ้าคลั่ง และเพศผู้เป็นฝูงวิ่งไล่ตามมัน” เมื่อตัวที่วิ่งได้เร็วพอจัดการขึ้นไปอยู่บนตัวเพศเมีย “การผสมพันธุ์ที่แท้จริงก็เกิดขึ้นขณะที่พวกมันกำลังวิ่งค่ะ” อัตตีอัชกล่าว

กระทั่งขณะที่เพศผู้ตัวอื่นวิ่งไล่ตามพวกมัน คู่รักทั้งสองก็ยังคงผสมพันธุ์ต่อไป เรื่องนี้เป็นไปได้เพราะในหมู่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อาร์มาดิลโลเป็นหนึ่งในสัตว์ที่มีอวัยวะเพศผู้ขนาดใหญ่ที่สุดเมื่อเทียบกับขนาดลำตัว อาร์มาดิลโลเหลืองเพศผู้มีลำตัวยาว 33 เซนติเมตรและมีอวัยวะเพศผู้ยาว 15 เซนติเมตร และถ้าการผสมพันธุ์ขณะวิ่งประสบผลสำเร็จ อีก 60 ถึง 65 วันให้หลัง เพศเมียจะตกลูกหนึ่งหรือสองตัว

 

รู้จักอาร์มาดิลโลของคุณ

1. อาร์มาดิลโลสามแถบ
มีอาร์มาดิลโลเพียงสองชนิด ได้แก่ อาร์มาดิลโลสามแถบถิ่นใต้และอาร์มาดิลโลสามแถบบราซิล ที่ม้วนตัวเป็นก้อนกลมถ้าถูกคุกคาม องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติหรือไอยูซีเอ็นประเมินว่า อาร์มาดิลโลสามแถบบราซิล (Tolypeutes tricinctus) มีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์และอาร์มาดิลโลสามแถบถิ่นใต้ (Tolypeutes matacus) ใกล้ถูกคุกคาม ส่วนใหญ่เนื่องจากการสูญเสียถิ่นอาศัยและถูกล่า

2. อาร์มาดิลโลเก้าแถบ
เกล็ดที่เหมือนชุดเกราะของ Dasypus novemcinctus อาจมีมากถึง 11 แถว แผ่นกระดูกเชื่อมต่อกันด้วยเนื้อเยื่อที่ยืดหยุ่น อาร์มาดิลโลชนิดนี้มีถิ่นกระจายพันธุ์อยู่ในอเมริกาใต้ อเมริกากลาง และอเมริกาเหนือ

3. อาร์มาดิลโลยักษ์
Priodontes maximus ซึ่งพบทั่วอเมริกาใต้ เป็นอาร์มาดิลโลขนาดใหญ่ที่สุด อาจมีลำตัวยาวเกิน 1.5 เมตรและหนัก 50 กิโลกรัม ไอยูซีเอ็นประเมินว่ามีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์

เรื่อง แพทริเซีย เอดมันด์ส

ภาพ โจเอล ซาร์โทรี

 

อ่านเพิ่มเติม

ภาพถ่ายหาชมยาก อนาคอนดาตัวเมียรัดคู่ผสมพันธุ์จนตาย

เรื่องแนะนำ

กาลาปาโกสแดนวิกฤติ

เรื่อง คริสโตเฟอร์ โซโลมอน ภาพถ่าย ทอมัส พี. เพสแชก จอน วิตแมน ตรวจสอบมาตรวัดความดันอากาศ  ขยับตีนกบให้เข้าที่ แล้วหงายหลังทิ้งตัวลงสู่มหาสมุทรแปซิฟิก ใกล้ๆกันนั้น มหาสมุทรซัดสาดเกาะอิสลาบีเกิล ซึ่งเป็นหนึ่งในเกาะน้อยใหญ่นับร้อยที่ประกอบกันขึ้นเป็นหมู่เกาะกาลาปาโกส จังหวัดหนึ่งของประเทศเอกวาดอร์และทอดตัวคร่อมเส้นศูนย์สูตรพอดี บนชะโงกหินเหนือฟองคลื่นที่ซัดกระเซ็น นกบูบีตีนน้ำเงินเต้นรำด้วยท่วงท่างุ่มง่าม สิงโตทะเลกาลาปาโกสสองตัวกำลังทะเลาะกันบนโขดหินที่อยู่ต่ำลงมา ภาพที่เห็นและเสียงที่ได้ยินน่าจะเป็นเช่นเดียวกับเมื่อครั้งที่ชาร์ลส์ ดาร์วิน แล่นเรือมาที่นี่เมื่อเกือบ 200 ปีก่อน  สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ปรับตัวให้เข้ากับเกาะที่มีสภาพแวดล้อมรุนแรงได้เป็นอย่างดี ประหนึ่งว่าทนทานต่ออะไรก็ได้  ไม่เว้นแม้แต่กาลเวลา ทันใดนั้น วิตแมนก็ทะลึ่งพรวดขึ้นมาเหนือน้ำ “เริ่มแล้วครับ” เขาบอกผมด้วยสีหน้าบูดบึ้ง เขาคว้ากล้องวิดีโอจากเรือที่พาไปดำน้ำ  แล้วหายลงไปใต้น้ำอีกครั้ง ผมกระโดดตามเขาไป  ที่ระดับความลึกห้าเมตรใต้ผิวน้ำ วิตแมนชี้ให้ผมดูปะการังโขด Porites lobata   ซึ่งควรมีรูปร่างเหมือนเจดีย์สีเขียวอมเหลือง แต่แทนที่จะเป็นเช่นนั้น  มันกลับกลายเป็นสีขาวตัดกับสีชมพูและสีเขียวเข้มของปะการังอื่นๆบนพื้นทะเล  ปะการังกลุ่มนี้กำลังฟอกขาวอันเป็นผลกระทบจากอุณหภูมิน้ำทะเลที่อุ่นเกินไป มันจะตายในไม่ช้า วิตแมนและคณะกำลังเฝ้าสังเกตการเปลี่ยนแปลงในบริเวณต่างๆ เช่นที่เกาะอิสลาบีเกิล  พวกเขาพบปัญหานี้ได้ไม่ยาก  และกำลัง “วัดไข้” ชุมชนก้นทะเลแห่งนี้ ทั้งในแง่รูปธรรมตามตัวอักษรและอุปมาอุปไมย  ในช่วงที่เกิดปรากฏการณ์เอลนีโญเมื่อปี 2016 ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ทางสภาพภูมิอากาศที่นับว่ารุนแรงที่สุดในรอบ 20 ปีของที่นี่ […]

เมื่อขนบธรรมเนียมปล่อยสัตว์กลายเป็นเรื่องไม่ชวนพิสมัย

ชาวพุทธเชื่อว่าการปล่อยสัตว์ที่ถูกกักขัง เพื่อแสดงความเมตตาจะนำมาซึ่งกรรมดี ทว่าในจีนกิจกรรมเชิงพานิชย์เหล่านี้กำลังทำร้ายสัตว์ เพราะส่วนมากพวกมันถูกจับมาจากแหล่งธรรมชาติแบบผิดกฎหมาย และต้องทนอาศัยในสภาพแวดล้อมที่ไม่เหมาะสม ก่อนที่จะถูกนำไปปล่อย และถูกจับซ้ำอีกครั้ง

เหยี่ยวรู้จักจุดไฟเผาป่า

อันที่จริงบรรดาชาวอะบอริจินในออสเตรเลียรับรู้เรื่องนี้มานานแล้ว พวกมันทำได้ด้วยการใช้จะงอยปากหรืออุ้งเท้าคีบเอากิ่งไม้ติดไฟไปหย่อนยังสถานที่ใหม่