วาฬเพชฌฆาตปะทะวาฬสีน้ำเงิน - National Geographic Thailand

วาฬเพชฌฆาตปะทะวาฬสีน้ำเงิน

ฝูงวาฬออร์การ่วมมือกันโจมตีสัตว์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก พวกมันคงไม่ได้กำลังล่าเหยื่อ

เรื่อง ซาราห์ กิบเบ็นส์

เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ที่เมืองมอนเตเรย์ รัฐแคลิฟอร์เนีย อากาศยานไร้คนขับหรือโดรน (drone) บันทึกภาพฝูงวาฬออร์การ่วมมือกันเข้าโจมตีวาฬสีน้ำเงิน

วาฬออร์กาเป็นที่รู้จักอีกชื่อหนึ่งคือ วาฬเพชฌฆาต อาหารของพวกมันคือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่อยู่ในทะเล เช่น โลมา และแมวน้ำ แต่ในกรณีนี้ ผู้ล่าที่น่าเกรงขามคงไม่ได้ตั้งใจที่จะต่อกรกับวาฬสีน้ำเงินตัวเต็มวัย ซึ่งถือว่าเป็นสัตว์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดบนโลก จากข้อมูลที่เคยบันทึกไว้ วาฬสีน้ำเงินมีความยาวลำตัวได้ถึงหนึ่งร้อยฟุต และหนักกว่า 200 ตัน

จากภาพที่บันทึกได้ วาฬสีน้ำเงินสบัดตัวไปทางด้านข้างอย่างแรง คล้ายกับเป็นการสร้างกำแพงน้ำ และว่ายออกไปอย่างรวดเร็วให้พ้นวิถีของวาฬออร์กา แนนซี แบล็ก นักชีววิทยาทางทะเล กล่าว เธอบันทึกภาพเหตุการณ์นี้ได้จากดาดฟ้าเรือชมวาฬ

เหตุผลที่แท้จริงเบื้องหลังการโจมตี

“พวกมันอาจจะกำลังหยอกเล่นเฉยๆ ค่ะ” แบล็กกล่าว “วาฬออร์กาแหย่วาฬสีน้ำเงิน เหมือนอย่างที่แมวเล่นกับเหยื่อของมัน วาฬชนิดนี้มีนิสัยขี้เล่นและชอบเข้าสังคม”

แบล็กดำเนินธุรกิจนำชมวาฬในชื่อ Monterey Bay Whale Watch ตลอด 25 ปีที่ผ่านมา เธอเฝ้าสังเกตวาฬออร์กาและสัตว์ชนิดอื่นๆ ในกลุ่มคีตาเชียน (สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่อยู่ในทะเล)

แม้ว่าจะมีขนาดใหญ่กว่าวาฬออร์กา แต่วาฬสีน้ำเงินดูเหมือนว่าจะแสดงอาการตกใจต่อการหยอกล้อของวาฬออร์กาอยู่ไม่น้อย

บางทีอาจเป็นเหตุผลที่ดี แม้ว่าวาฬออร์กาจะไม่นิยมล่าวาฬสีนำเงินหรือวาฬสีเทาตัวเต็มวัยเป็นอาหาร แต่ฝูงของนักล่าแห่งท้องทะเลมักจะขับไล่ตัวแม่ออกจากลูกอ่อน และต้อนลูกอ่อนให้ออกจากฝูงจนกระทั่งกลายมาเป็นอาหาร

ช่วงระหว่างเดือนเมษายนถึงพฤษภาคม วาฬสีเทาจะอพยพจากน่านน้ำที่ใช้ผสมพันธุ์ในเม็กซิโกมายังน่านน้ำที่ให้หาอาหารใกลักับอลาสกา ในช่วงที่พวกมันผ่านน่านน้ำอ่าวมอนเตเรย์ มักจะมีลูกวาฬที่พึ่งคลอดรวมอยู่ในฝูงด้วย จึงเป็นเรื่องปกติที่จะเห็นวาฬออร์กาเพิ่มจำนวนขึ้นในช่วงเวลาเดียวกัน

เมื่อปี 2012 ในพื้นที่เดียวกัน มีการสำรวจพบฝูงวาฬหลังค่อมกำลังช่วยกันกีดกันวาฬออร์กาออกจากลูกของวาฬสีเทาที่พวกมันพึ่งล่ามาได้ เหตุการณ์เดียวกันนี้ มีการสำรวจพบในน่านน้ำอื่นๆ ด้วย นักวิทยาศาสตร์จึงเชื่อว่า วาฬอาจจะมีพฤติกรรมการช่วยเหลือวาฬคนละชนิดให้ปลอดภัยจากการตกเป็นเหยื่อของวาฬออร์กา

ในขณะที่ทำการออกล่า ฝูงวาฬออร์กาจะเข้าล้อมเหยื่อเป็นวงกลม เพื่อให้ยากต่อการหลบหนี วาฬออร์กาใช้วิธีการที่หลากหลายในการสื่อสารกันใต้น้ำ ทั้งการสื่อสารที่ซับซ้อนอย่างระบบเสียง ที่สามารถได้ยินไกลถึงสิบไมล์ วาฬออร์กาสามารถส่งสัญญาณถึงกันด้วยการเรียกระยะไกลและเสียงแหลม และพวกมันจะระบุพิกัดของเหยื่อด้วยเสียงคลิก

อย่างไรก็ตาม วาฬออาร์กามักจะล่าเหยื่ออย่างเงียบๆ จึงไม่เป็นที่แน่ชัดว่า วาฬออร์กาสื่อสารกันอย่างไรขณะเข้าโจมตี ภาพล่าสุดที่บันทึกได้ แสดงให้เห็นว่า ฝูงวาฬออร์กาเคลื่อนพุ่งเข้าหาเหยื่อ โดยไม่ให้เหยื่อตั้งตัว ในขณะที่ทุกตัวในฝูงเคลื่อนที่ด้วยความเร็วเท่ากันและเป็นระเบียบ

“พวกมันร่วมมือกันอย่างดีมากเลยค่ะ” แบล็กกล่าว “เราไม่เคยรู้เลยว่าพวกมันทำได้อย่างไร”

ข้อมูลจากแบล็กบ่งชี้ว่า วาฬออร์กากำลังซักซ้อมวิธีการว่ายน้ำเข้าปะทะเหยื่อ แต่เธอคิดว่ามันเหมือนกับการหยอกล้อกันมากกว่า

“บางทีพวกมันก็เหมือนเด็ก” แบล็กกล่าวเสริม “พวกมันแค่อยากแสดงออกเท่านั้นเอง”

เรื่องแนะนำ

ภารกิจช่วยชีวิตลูกจิงโจ้น้อย

เจ้าของบ้านรายหนึ่งในนครซิดนีย์ ของออสเตรเลีย พบเข้ากับจิงโจ้ตัวหนึ่งที่กำลังใกล้ตาย พวกเขาเรียกเจ้าหน้าที่ให้มาช่วยเหลือมัน แต่โชคร้ายเมื่อเจ้าหน้าที่มาถึง แม่จิงโจ้ก็ตายไปแล้ว โชคดีที่เจ้าหน้าที่สังเกตเห็นอะไรบางอย่างในกระเป๋าหน้าท้องของมัน สิ่งนั้นคือลูกจิงโจ้น้อยที่มีอายุเพียงแค่ 1 เดือนเท่านั้น ไปชมภารกิจการช่วยเหลือลูกจิงโจ้น้อยตัวนี้ ที่แม้ว่ามันจะโชคร้ายสูญเสียแม่ไปแต่รับประกันได้ว่าในความดูแลของเจ้าหน้าที่แล้ว ลูกจิงโจ้ตัวนี้จะได้เติบโต แข็งแรง และได้กลับสู่ป่าอีกครั้งอย่างแน่นอน   อ่านเพิ่มเติม : ปฏิบัติการช่วยเหลือหมีลิ้นยักษ์, สรรพสัตว์ในสวนสัตว์ซีเรียเอาตัวรอดจากเมืองที่ล่มสลายอย่างไร

ทะเลไทย ในคลื่นยักษ์ของนักท่องเที่ยว

แม้ในปีนี้เราจะได้ยินข่าวดีหลายเรื่องเกี่ยวกับทะเลไทย เช่น การกลับมาของฉลามหูดำแห่งอ่าวมาหยา และล่าสุดคือการร่วมแรงร่วมใจกันเลี้ยงดูมาเรียม พะยูนน้อยที่พลัดหลงกับฝูง กระนั้น สัตว์ทะเลหายากอีกหลายอย่างของทะเลไทย เช่น ฉลามวาฬ พะยูน และเต่ามะเฟือง ยังคงเผชิญความเสี่ยงจากกิจกรรมการท่องเที่ยว

ฉลามและปลากระเบนทั่วโลกกำลังเสี่ยงสูญพันธุ์

ผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่า แนวทางการแก้ปัญหาความเสี่ยงสูญพันธุ์ของพวกมันมีทั้งการกำหนด การควบคุมการค้าขาย ฉลาม ในระดับนานาชาติ และสร้างแนวทางการประมงอย่างยั่งยืน ครั้งหนึ่ง พื้นที่ทะเลหลวงในหลายทวีป เคยมีฉลามและปลากระเบนอย่างอุดมสมบูรณ์ เช่น ปลาฉลามมาโกครีบสั้น (Shortfin makos) ฉลามที่มีความเร็วที่สุดโลกไล่ตามเหยื่อด้วยความเร็วมากกว่า 32 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ปลาฉลามหัวค้อนหยัก (Scalloped hammerhead) ที่รวมตัวกันในผืนน้ำ กวาดสายตามองหาเหยื่อด้วยตาที่มีช่วงกว้างและอวัยวะรับประสาทสัมผัสที่ถูกสร้างมาเป็นพิเศษ สัตว์เหล่านี้แหวกว่ายไปทั่วน่านน้ำเปิดอันกว้างใหญ่ไพศาลและเข้าถึงได้ยากจนบรรดาชาวประมง และแม้กระทั่งนักชีววิทยาบางคน พบว่าเป็นเรื่องยากที่จะเชื่อว่าการทำประมงเกินขนาดกำลังเป็นภัยคุกคามพวกมันในขณะนี้ “เมื่อทศวรรษที่แล้ว” Nicholas Dulvy ประธานร่วมของกลุ่มผู้เชี่ยวชาญด้านปลาฉลามของสหภาพระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (the International Union for Conservation of Nature’s Shark Specialist Group) รำลึกย้อนไปว่า “เรายังเคยมีการถกเถียงอันร้อนแรงในเรื่องการจัดให้ฉลามในมหาสมุทรเป็นสัตว์ที่ถูกคุกคามอยู่เลย” ขณะนี้ การวิเคราะห์อันครอบคลุมทั้งจำนวนประชากรในอดีตและปัจจุบันได้เผยภาพที่ชัดเจนกับ Dulvy และ Nathan Pacoureau ผู้เขียนงานวิจัยร่วมจากมหาวิทยาลัย Simon Fraser แห่งแคนาดา ซึ่งพวกเขาพบว่า จำนวนประชากรฉลามและปลากระเบน 18 สายพันธุ์ได้ลดลงถึงร้อยละ 70 […]

เมื่อขนบธรรมเนียมปล่อยสัตว์กลายเป็นเรื่องไม่ชวนพิสมัย

ชาวพุทธเชื่อว่าการปล่อยสัตว์ที่ถูกกักขัง เพื่อแสดงความเมตตาจะนำมาซึ่งกรรมดี ทว่าในจีนกิจกรรมเชิงพานิชย์เหล่านี้กำลังทำร้ายสัตว์ เพราะส่วนมากพวกมันถูกจับมาจากแหล่งธรรมชาติแบบผิดกฎหมาย และต้องทนอาศัยในสภาพแวดล้อมที่ไม่เหมาะสม ก่อนที่จะถูกนำไปปล่อย และถูกจับซ้ำอีกครั้ง