สุนัข : คุณเป็นที่หนึ่งในใจของพวกมันหรือเปล่า มาหาคำตอบได้ในบทความนี้

คุณเป็นที่หนึ่งในใจของสุนัขที่เลี้ยงไว้หรือเปล่า มาหาคำตอบกัน

สุนัข หรือสัตว์เลี้ยงที่บ้าน เลือกที่จะอยู่กับเราต่อไหม หากมันไปเจอคนแปลกหน้าที่เลี้ยงพวกมันได้ดีกว่า อยากรู้จริงๆ ว่าเราอยู่ส่วนไหนในใจพวกมันกันนะ เราเป็นที่หนึ่งในใจหรือเปล่า

เคยสงสัยกันไหมว่าสุนัขของคุณอยากเปลี่ยนเจ้าของใหม่กันบ้างหรือเปล่า เบื่อเราหรือเปล่านะ หรืออยากไปวิ่งเล่นกับคนแปลกหน้าที่ไม่ใช่เราบ้าง

นักวิทยาศาสตร์ทราบดีอยู่แล้วว่าสุนัขมักจะสำรวจห้อง และมีปฏิสัมพันธ์กับวัตถุต่างๆ มากกว่าเวลาที่มันอยู่ในห้องเดียวกับเจ้าของ และเรื่องนี้คุณอาจจะรู้อยู่แล้วได้ด้วยตัวเองโดยไม่ต้องพึ่งผลการวิจัยแต่อย่างใดว่า สัตว์เลี้ยงจะใช้เวลานานกว่าเดิมและตื่นเต้นกว่าเดิมในการทักทายเจ้าของของพวกมันหลังจากไม่เจอกันมานาน

ผลการศึกษาล่าสุดพบว่า พฤติกรรมของสุนัขเวลาอยู่กับเจ้าของ และคนแปลกหน้า อาจจะขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมด้วย

อ่านเพิ่มเติม ทำไมสุนัขถึงเป็นมิตร

นักวิจัยในรัฐฟลอริดาให้สุนัขเลือกว่าจะเดินไปหาใครมากกว่ากันระหว่างเจ้าของหรือคนแปลกหน้า ในหลายสถานการณ์และบริบทที่แตกต่างกันออกไป

สุนัขกลุ่มหนึ่งถูกทดสอบโดยให้อยู่กับเจ้าของและคนแปลกหน้าในสถานที่ที่สุนัขเหล่านั้นมีความคุ้นเคยเป็นอย่างดีอย่าง ห้องในบ้านของพวกมัน ขณะที่สุนัขอีกกลุ่มถูกทดสอบให้อยู่กับเจ้าของและคนแปลกหน้าในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย โดยเหล่าสุนัขมีอิสระที่จะทำอะไรก็ได้ตามพวกมันต้องการ จะไปหาใครให้คนนั้นลูบหัวก็ได้

ผลการศึกษาพบว่า ทุกอย่างขึ้นอยู่กับสถานที่

ให้เป็นที่หนึ่งในใจฉันเพียงคนเดียว..เธอจะรู้ไหม

ในสถานที่ที่พวกมันไม่คุ้นเคย เหล่าสุนัขจะใช้เวลาส่วนใหญ่ปฏิสัมพันธ์กับเจ้าของของพวกมันมากกว่า คิดเป็นตัวเลขได้กว่าร้อยละ 80 ในส่วนของกลุ่มที่อยู่ในสถานที่ที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี กลับพบว่าพวกมันมักจะใช้เวลาส่วนใหญ่เล่นกับคนแปลกหน้ามากกว่า คิดเป็นร้อยละ 70 เลยทีเดียว โดยการศึกษานี้ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร Experimental Analysis of Behavior

(รับชมวิดิโอ สุนัขเปลี่ยนพฤติกรรมการแสดงออกทางสีหน้าเมื่อถูกมนุษย์หรือเจ้าของจ้องมอง)

อ่าว แล้วแบบนี้เราควรจะน้อยใจไหมที่เราไม่ใช่ตัวเลือกแรกของสัตว์เลี้ยงของเราในทุกๆ สถานการณ์? คำตอบคือ “ไม่ควร” Erica Feuerbacher คณะผู้วิจัย อธิบายถึงเหตุผลว่าทำไมไม่ควรไปมีอารมณ์น้อยใจ

“ในสถานการณ์ที่ตึงเครียดและในสถานที่พวกมัน (สัตว์เลี้ยง) ไม่มีความคุ้นเคย คุณยังมีความสำคัญอยู่ ยังไงในสายตาของพวกสัตว์เลี้ยงพวกนั้น คุณก็เป็นที่หนึ่งในใจพวกมันเสมอ”

Julie Hecht นักศึกษาปริญญาเอกในบัณฑิตวิทยาลัย ซิตียูนิเวอร์ซิตีออฟนิวยอร์ก กล่าวเสริมไว้ในอีเมลว่า “ในสถานที่ใหม่หรือในช่วงเวลาที่เหล่าสุนัขรู้สึกไม่สบายใจ พวกมันมักจะรู้สึกสบายใจที่จะอยู่กับเจ้าของมากกว่า ในขณะเดียวกัน เวลาอยู่ในสถานที่ที่คุ้นเคย พวกมันมักจะมีปฏิสัมพันธ์กับคนแปลกหน้ามากกว่า”

ฉันดีใจที่มีเธอ

Feuerbacher อธิบายว่า ในสถานที่ที่พวกสุนัขมีความคุ้นเคยเป็นอย่างดี แค่การมีตัวตนในห้องของเจ้าของ ก็อาจจะทำให้พวกมันรู้สึกปลอดภัยและผ่อนคลายมากพอที่จะสามารถใช้เวลาร่วมกับคนแปลกหน้าได้แล้ว

ผลการศึกษายังทดสอบ “ระหว่างสุนัขในสถานสงเคราะห์สัตว์กับสุนัขที่มีเจ้าของ” ว่า มีปฏิกิริยาอย่างไรเวลาอยู่กับคนแปลกหน้าสองคนในเวลาเดียวกัน ผลปรากฏว่าพวกมันต่างเข้าหาคนแปลกหน้าคนใดคนหนึ่งมากกว่าที่จะเข้าหาทั้งสองคน ในส่วนนี้คณะผู้วิจัยก็ยังหาคำตอบไม่ได้เหมือนกันว่าทำไม

สอดคล้องกับการวิจัยก่อนหน้าที่แสดงให้เห็นว่าสุนัขในสถานสงเคราะห์สัตว์เลี้ยงจะเริ่มมีปฏิสัมพันธ์ที่แตกต่างออกไปหลังจากที่ได้ทำความรู้จักกับผู้คนเพียงแค่ 10 นาที โดยพวกมันจะไม่ได้มองว่าคนเหล่านั้นเป็นคนแปลกหน้าอีกต่อไปแล้ว

ถือได้ว่าเป็นข้อมูลที่สร้างความมั่นใจให้กับใครก็ได้ที่กำลังพิจารณารับเลี้ยงสุนัขที่เคยมีเจ้าของมาก่อนหน้านี้ได้มากเลยทีเดียว

“พวกสุนัขไม่ชอบบรรยากาศในสถานสงเคราะห์สัตว์เลี้ยงเป็นอย่างมาก และฉันก็คิดว่าพวกมันคงไม่คิดถึงสถานที่เหล่านี้หรอก หากได้ย้ายเข้าไปอยู่กับเจ้าของใหม่” เธอกล่าว

“ทันทีที่คุณรับพวกมันมาเลี้ยง พวกมันก็มองว่าคุณเป็นที่หนึ่งในใจไปแล้วตั้งแต่ตอนนั้น”

“…ผมหวังว่าถ้าวันนั้นของผมมาถึง เจ้าของจะไม่เสียใจมาก เพราะจุดประสงค์ จุดมุ่งหมายของการมีชีวิตของผมตั้งแต่แรก คือการได้ใช้ชีวิตร่วมกันกับเขา รักเขา และทำให้เขามีความสุขเท่าที่หมาตัวหนึ่งจะทำได้”

W. Bruce Cameron, A Dog’s Purpose

***แปลและเรียบเรียงโดย รชตะ ปิวาวัฒนพานิช
โครงการนักศึกษาฝึกงาน กองบรรณาธิการ นิตยสารเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ฉบับภาษาไทย 


อ่านเพิ่มเติม : สุนัขเหล่านี้มีหน้าที่ไล่ต้อนพวกหมี.. ทั้งหมดนี้ก็เพื่อความปลอดภัยของพวกหมีเอง

สุนัขไล่หมี

เรื่องแนะนำ

ฝันร้ายขั้นสุดของคนกลัวหนู

ในแต่ละปี ศูนย์ควบคุมหนู (Rodent Control Center) ในวอชิงตัน ดี.ซี. ได้รับการร้องขอในเรื่องนี้ปีละหลายรายว่าแต่เหตุการณ์ที่ดูเหมือนไม่น่าเป็นไปได้นี้เกิดขึ้นได้อย่างไร ประการแรก หนูสามารถเข้าถึงระบบน้ำทิ้งและท่อระบายน้ำได้ไม่ยาก ไม่ว่าจะเป็นทางท่อปฏิกูลในครัวเรือนหรือฝาท่อและตะแกรงบนท้องถนน จากอุโมงค์ระบายน้ำรวม หนูสามารถสำรวจไปได้ทั่วด้วยความอยากรู้อยากเห็นด้วยกรงเล็บที่คมกริบหนูสามารถไต่ขึ้นไปได้แทบทุกพื้นผิวแนวดิ่ง พอเข้าสู่ท่อน้ำทิ้งภายในบ้าน สิ่งที่หนูทำก็แค่ปีน ปีน และปีนขึ้นไป ด่านสุดท้ายที่รออยู่คือเส้นทางวกวนราวเขาวงกตอันคับแคบของท่อน้ำทิ้งที่ต่อกับโถสุขภัณฑ์ พวกมันจะฝ่าด่านสุดหินนี้ไปได้อย่างไร ทางเดินใต้น้ำนี้ไม่น่าจะมีที่ว่างพอสำหรับอากาศทว่าเมื่อถึงช่วงหักมุม หนูพบกระเปาะอากาศเล็กๆ พอให้หายใจและมีแรงเฮือกสุดท้ายที่จะขึ้นไปปลายทาง คำถามคือ หนูเบียดตัวผ่านช่องทางแคบๆ หักมุมได้อย่างไร? คำตอบคือ ถ้าหนูสามารถเอาหัวลอดผ่านอะไรได้  ส่วนที่เหลือก็ต้องเรียกว่าง่าย เพราะกลไกที่ดูเหมือนกายกรรมภายในร่างกาย กล่าวคือ เมื่อแทรกตัวผ่านช่องแคบๆ แรงดันทำให้ซี่โครงที่ยึดอยู่กับกระดูกสันหลังยุบตัวและพับไปข้างหลังได้อย่างสบายๆ คำถามต่อไปคือ หนูจัดการกับน้ำมากมายขนาดนั้นได้อย่างไร ถ้าเรากดชักโครกลงไปล่ะ จะเกิดอะไรขึ้น เราคิดกันว่าหนูเป็นสัตว์บก แต่เอาเข้าจริง พวกมันเป็นนักว่ายน้ำตัวยง หนูใช้ขาหลังคล้ายใบพาย ส่วนขาหน้าทำหน้าที่พยุงตัวและบังคับทิศทาง แม้แต่หางก็ทำหน้าที่เหมือนหางเสือ มิหนำซ้ำ หนูยังเป็นจอมอึด พวกมันสามารถว่ายน้ำได้นานถึงสามวันติดต่อกัน แล้วยังกลั้นหายใจใต้น้ำได้นานถึงสามนาที ความสามารถนี้เองที่อธิบายว่า ทำไมหนูจึงเป็นนักเดินทางตัวยง ความสามารถในการว่ายน้ำได้เป็นระยะทางไกลๆ หนูจึงสามารถเล็ดรอดขึ้นเรือเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลเป็นระยะทางไกลๆ สู่ดินแดนใหม่ๆ   อ่านเพิ่มเติม : เมื่อลูกวิลเดอบีสต์พบกับลูกไฮยีน่าโดยบังเอิญ, ลูกสลอธเรียนรู้การปีนจากเก้าอี้โยก