ภาพถ่ายสัตว์ป่าจาก ไมเคิล ‘นิก’ นิโคลส์ ผู้เปลี่ยนมุมมองที่เรามีต่อสัตว์ป่าไปตลอดกาล

ภาพถ่ายสัตว์ป่าจาก ไมเคิล ‘นิก’ นิโคลส์ ผู้เปลี่ยนมุมมองที่เรามีต่อสัตว์ป่าไปตลอดกาล

ภาพถ่ายสัตว์ป่าจาก ไมเคิล ‘นิก’ นิโคลส์ ผู้เปลี่ยนมุมมองที่เรามีต่อสัตว์ป่าไปตลอดกาล

นักเล่าเรื่องที่ดีคือผู้สังเกตการณ์ที่ดี เขาจะทำเช่นนั้นได้ก็ต่อเมื่อตระหนักว่า ตนเองเป็นส่วนหนึ่งของบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า เขาจะพาตัวเองเข้าไปดื่มด่ำกับประสบการณ์นั้น

ไมเคิล “นิก” นิโคลส์ เป็นหนึ่งในคนประเภทนั้น ตลอดเส้นทางอาชีพยาวนานหลายสิบปี เขาหลอมรวมพรสวรรค์ที่มีอยู่ในตัวกับสายตาของศิลปินในการสร้างสรรค์ภาพถ่ายของสิงโต เสือ ช้าง ชิมแปนซี และกอริลลา ที่โลดแล่นอยู่บนหน้านิตยสาร เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก

 แนวทางการทำงานสารคดีของเขา เช่นเดียวกับความยินยอมพร้อมใจที่จะเลือกใช้เทคโนโลยีอย่างสร้างสรรค์ เช่น กล้องดักถ่ายภาพ และหุ่นยนต์ควบคุมจากระยะไกล มีส่วนสำคัญในการสร้างการตระหนักรู้ของเรา ไม่ใช่แค่เฉพาะในเรื่องของสัตว์ป่าเท่านั้น แต่ยังรวมถึงบริบทใหญ่กว่าที่พวกมันดำรงอยู่ด้วย นี่คือสิ่งที่สร้างความแตกต่างระหว่างการเป็น “ช่างภาพสัตว์ป่ากับช่างภาพสารคดีในธรรมชาติ” ดังที่เมลิสซา แฮร์ริส เขียนไว้ในหนังสือ A Wild Life ชีวประวัติเล่มใหม่ของนิโคลส์

เรื่อง  อะเล็กซา คีฟ

ภาพถ่าย  ไมเคิล นิโคลส์

ภาพถ่ายสัตว์ป่า
“Mrithi” กอริลลาภูเขาเพศผู้ (หลังเงิน), Virunga Mountains, รวันดา, 1981
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
“Bangha” กอริลลากำพร้า, ศูนย์ฟื้นฟูชิมแปนซี Tchimpounga, Pointe Noire, สาธารณรัฐคองโก, 1999
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
เจน กูดดอลล์กับเจ้า Jou Jou ชิมแปนซีที่สวนสัตว์ Brazzaville, สาธารณรัฐคองโก, 1990
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
Ludovic Rabasa เจ้าหน้าที่ผู้ดูแลชิมแปนซีกำพร้าที่ศูนย์ฟื้นฟูชิมแปนซี, Tchimpounga, Pointe Noire, สาธารณรัฐคองโก, 1995
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
เสือชื่อ “Charger” ถ่ายโดยกล้องดักถ่ายภาพ, อุทยานแห่งชาติ Bandhavgarh, อินเดีย, 1996
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
เสือชื่อ“Bachhi” กับกวาง, อุทยานแห่งชาติ Bandhavgarh, อินเดีย, 1996
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
เจ. ไมเคิล เฟย์ ระหว่างภารกิจเมกะทรานเซ็กต์, Minkébé Forest, กาบอง, 2000
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
ฮิปโปโต้คลื่น, อุทยานแห่งชาติ Loango National Park, กาบอง, 2003
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
กอริลลา Lowland, อุทยานแห่งชาติ Odzala, สาธารณรัฐคองโก, 2000
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
โขลงช้างป่า, อุทยานแห่งชาติ Zakouma, ชาด, 2006
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
ผู้ดูแลกับช้างกำพร้าที่กองทุน David Sheldrick Wildlife, อุทยานแห่งชาติไนโรบี, เคนยา, 2010
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
Nathan Williamson ผู้ช่วย, นิโคลส์ และเรบา ภรรยาของนิโคลส์ ในรถแลนด์โรเวอร์ โดยมีเจ้า Vumbi สิงโตเพศเมียอยู่ด้านหน้า, ภาพนี้ถ่ายด้วยหุ่นยนต์ถ่ายภาพ, อุทยานแห่งชาติเซเรงเกติ, 2012
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
สิงโตชื่อ C-Boy และคู่ของมัน, ถ่ายในย่านแสงอินฟราเรด, อุทยานแห่งชาติเซเรงเกติ, แทนซาเนีย, 2011
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
สิงโตชื่อ C-Boy ถ่ายในย่านแสงอินฟราเรด, อุทยานแห่งชาติเซเรงเกติ, แทนซาเนีย, 2012
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
ภาพของนิโคลส์ถ่ายด้วยกล้องดักถ่ายภาพ, ระหว่างถ่ายภาพเสือในอินเดีย, 1996
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
นิโคลส์กับกอริลลาภูเขาเพศผู้ (หลังเงิน) ในซาอีร์, (ปัจจุบันคือสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก), 1991
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
ภาพถ่ายตนเองของนิโคลส์กับฝูงผึ้ง, Goualougo Triangle, สาธารณรัฐคองโก, 2002

 

อ่านเพิ่มเติม

ภาพถ่ายสะท้อนโลกของสินค้าต้องห้ามจากสัตว์ป่า

เรื่องแนะนำ

วัดนี้ไม่ได้มีแค่พระ แต่มีกวางด้วย

วัดนี้ไม่ได้มีแค่พระ แต่มีกวางด้วย ขอเชิญชวนคุณผู้อ่านร่วมเดินทางไปยังวัดโทไดจิ (Todai-ji) แห่งเมืองนารา สถานที่ท่องเที่ยวแห่งสำคัญที่ต้องไปเยือนหากมีโอกาสได้ไปเที่ยวยังจังหวัดนะระ ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนกลางของญี่ปุ่น นอกเหนือจากความสำคัญในฐานะของวัดไม้เก่าแก่ที่มีอุโบสถทำจากไม้สักขนาดใหญ่ที่สุดในโลกแล้ว อีกหนึ่งไฮไลท์ที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวให้มายังที่นี่คือ กวางซีกา เพราะไม่ว่านักท่องเที่ยวจะเดินไปไหนก็จะพบแต่กวาง กวาง และกวาง เจ้ากวางเหล่านี้เป็นมิตรกับทุกคน และได้รับการปกป้องจากรัฐบาลญี่ปุ่นมาตั้งแต่ปี 1957 ดังนั้นพวกมันจึงใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรี ออกลูกออกหลานจนมีประชากรกวางเต็มไปหมด หากนักท่องเที่ยวคนใดสนใจให้อาหาร ทางวัดเองก็มีบริการแครกเกอร์พิเศษสำหรับกวางซีกาด้วย อย่างไรก็ตามแม้กวางจะเป็นสัตว์กินพืช แต่นักท่องเที่ยวเองควรระมัดระวังขณะให้อาหาร เนื่องจากอาจถูกมันกัดเข้าได้   อ่านเพิ่มเติม ลิงกังญี่ปุ่นเมคเลิฟกับกวาง

ปากของไฮดราเป็นอย่างไร?

ปากของไฮดราเป็นอย่างไร? ไฮดราคือสัตว์น้ำขนาดจิ๋วผู้เป็นญาติกับแมงกะพรุน เพียงแต่ว่ามันตัวเล็กมากกว่าหลายเท่า และด้วยลำตัวที่ใสจึงยากแก่การมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า นักวิทยาศาสตร์สงสัยว่าไฮดรากินอาหารอย่างไร และปากของมันหายไปไหนเมื่อกินอาหารเสร็จ คำตอบอยู่ในฟุตเทจนี้ เมื่อจับเหยื่อได้ด้วยหนวดของมัน ไฮดราจะเปิดปากของมันออกและกินเหยื่อเข้าไป ภายในตัวของไฮดราจะประกอบด้วยเซลล์จำนวนมากที่เรียงตัวกันเป็นเนื้อเยื่อสองชั้น คือชั้นนอกที่ทำหน้าที่รับสัมผัส และชั้นในซึ่งทำหน้าที่ย่อยอาหาร ส่วนสาเหตุที่ปากของมันไม่เคยปรากฏให้เห็นก็เพราะปากของไฮดราเกิดจากเซลล์ที่เปลี่ยนรูปร่างและยืดออกเมื่อต้องการกินอาหาร และหายไปเมื่ออาหารเข้าไปในช่องว่างภายในตัวแล้ว เซลล์ของมันทำงานคล้ายกับเซลล์ม่านตาของมนุษย์ที่ขยายเข้าและออกตามปริมาณแสง แต่ทำไมไฮดราจึงวิวัฒนาการมาให้มีวิธีกินอาหารเช่นนี้…เรื่องนั้นยังคงเป็นปริศนา   อ่านเพิ่มเติม สัตว์เหล่านี้ดื่มน้ำด้วยวิธีแปลกๆ

เรียนรู้ภาษาแมวจากหาง

หางของแมวที่ขยับไปมาคือการส่งสัญญาณบางอย่าง และเหล่านี้คือภาษาพื้นฐานที่บรรดาทาสควรเรียนรู้ไว้ว่าเจ้านายกำลังบอกอะไร