ภาพถ่ายสัตว์ป่าจาก ไมเคิล ‘นิก’ นิโคลส์ ผู้เปลี่ยนมุมมองที่เรามีต่อสัตว์ป่าไปตลอดกาล

ภาพถ่ายสัตว์ป่าจาก ไมเคิล ‘นิก’ นิโคลส์ ผู้เปลี่ยนมุมมองที่เรามีต่อสัตว์ป่าไปตลอดกาล

ภาพถ่ายสัตว์ป่าจาก ไมเคิล ‘นิก’ นิโคลส์ ผู้เปลี่ยนมุมมองที่เรามีต่อสัตว์ป่าไปตลอดกาล

นักเล่าเรื่องที่ดีคือผู้สังเกตการณ์ที่ดี เขาจะทำเช่นนั้นได้ก็ต่อเมื่อตระหนักว่า ตนเองเป็นส่วนหนึ่งของบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า เขาจะพาตัวเองเข้าไปดื่มด่ำกับประสบการณ์นั้น

ไมเคิล “นิก” นิโคลส์ เป็นหนึ่งในคนประเภทนั้น ตลอดเส้นทางอาชีพยาวนานหลายสิบปี เขาหลอมรวมพรสวรรค์ที่มีอยู่ในตัวกับสายตาของศิลปินในการสร้างสรรค์ภาพถ่ายของสิงโต เสือ ช้าง ชิมแปนซี และกอริลลา ที่โลดแล่นอยู่บนหน้านิตยสาร เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก

 แนวทางการทำงานสารคดีของเขา เช่นเดียวกับความยินยอมพร้อมใจที่จะเลือกใช้เทคโนโลยีอย่างสร้างสรรค์ เช่น กล้องดักถ่ายภาพ และหุ่นยนต์ควบคุมจากระยะไกล มีส่วนสำคัญในการสร้างการตระหนักรู้ของเรา ไม่ใช่แค่เฉพาะในเรื่องของสัตว์ป่าเท่านั้น แต่ยังรวมถึงบริบทใหญ่กว่าที่พวกมันดำรงอยู่ด้วย นี่คือสิ่งที่สร้างความแตกต่างระหว่างการเป็น “ช่างภาพสัตว์ป่ากับช่างภาพสารคดีในธรรมชาติ” ดังที่เมลิสซา แฮร์ริส เขียนไว้ในหนังสือ A Wild Life ชีวประวัติเล่มใหม่ของนิโคลส์

เรื่อง  อะเล็กซา คีฟ

ภาพถ่าย  ไมเคิล นิโคลส์

ภาพถ่ายสัตว์ป่า
“Mrithi” กอริลลาภูเขาเพศผู้ (หลังเงิน), Virunga Mountains, รวันดา, 1981
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
“Bangha” กอริลลากำพร้า, ศูนย์ฟื้นฟูชิมแปนซี Tchimpounga, Pointe Noire, สาธารณรัฐคองโก, 1999
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
เจน กูดดอลล์กับเจ้า Jou Jou ชิมแปนซีที่สวนสัตว์ Brazzaville, สาธารณรัฐคองโก, 1990
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
Ludovic Rabasa เจ้าหน้าที่ผู้ดูแลชิมแปนซีกำพร้าที่ศูนย์ฟื้นฟูชิมแปนซี, Tchimpounga, Pointe Noire, สาธารณรัฐคองโก, 1995
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
เสือชื่อ “Charger” ถ่ายโดยกล้องดักถ่ายภาพ, อุทยานแห่งชาติ Bandhavgarh, อินเดีย, 1996
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
เสือชื่อ“Bachhi” กับกวาง, อุทยานแห่งชาติ Bandhavgarh, อินเดีย, 1996
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
เจ. ไมเคิล เฟย์ ระหว่างภารกิจเมกะทรานเซ็กต์, Minkébé Forest, กาบอง, 2000
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
ฮิปโปโต้คลื่น, อุทยานแห่งชาติ Loango National Park, กาบอง, 2003
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
กอริลลา Lowland, อุทยานแห่งชาติ Odzala, สาธารณรัฐคองโก, 2000
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
โขลงช้างป่า, อุทยานแห่งชาติ Zakouma, ชาด, 2006
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
ผู้ดูแลกับช้างกำพร้าที่กองทุน David Sheldrick Wildlife, อุทยานแห่งชาติไนโรบี, เคนยา, 2010
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
Nathan Williamson ผู้ช่วย, นิโคลส์ และเรบา ภรรยาของนิโคลส์ ในรถแลนด์โรเวอร์ โดยมีเจ้า Vumbi สิงโตเพศเมียอยู่ด้านหน้า, ภาพนี้ถ่ายด้วยหุ่นยนต์ถ่ายภาพ, อุทยานแห่งชาติเซเรงเกติ, 2012
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
สิงโตชื่อ C-Boy และคู่ของมัน, ถ่ายในย่านแสงอินฟราเรด, อุทยานแห่งชาติเซเรงเกติ, แทนซาเนีย, 2011
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
สิงโตชื่อ C-Boy ถ่ายในย่านแสงอินฟราเรด, อุทยานแห่งชาติเซเรงเกติ, แทนซาเนีย, 2012
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
ภาพของนิโคลส์ถ่ายด้วยกล้องดักถ่ายภาพ, ระหว่างถ่ายภาพเสือในอินเดีย, 1996
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
นิโคลส์กับกอริลลาภูเขาเพศผู้ (หลังเงิน) ในซาอีร์, (ปัจจุบันคือสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก), 1991
ภาพถ่ายสัตว์ป่า
ภาพถ่ายตนเองของนิโคลส์กับฝูงผึ้ง, Goualougo Triangle, สาธารณรัฐคองโก, 2002

 

อ่านเพิ่มเติม

ภาพถ่ายสะท้อนโลกของสินค้าต้องห้ามจากสัตว์ป่า

เรื่องแนะนำ

ความรู้ประจำวัน : ไดโนเสาร์เต้นรำเหมือนนก

หนึ่งในสิ่งที่น่าตื่นเต้นเกี่ยวกับการศึกษาไดโนเสาร์ก็คือ นกในปัจจุบันคือไดโนเสาร์ที่ยังมีชีวิต หรืออาจกล่าวได้ว่าพวกมันคือลูกหลานของไดโนเสาร์ นกจำนวนมากอวดโฉมขนของพวกมันเพื่อใช้ในการจับคู่ ทีนี้ลองคิดถึงบรรพบรุษของนกอย่างไทเซราทอปส์ ไดโนเสาร์มีเขาที่ใช้แผงบนศีรษะของมันเพื่อจุดประสงค์เดียวกันบ้าง นักบรรพชีวินวิทยาไม่คิดว่าเขาและแผงบนหัวของไดโนเสาร์ชนิดนี้จะมีไว้เพื่อใช้สำหรับการต่อสู้ ตรงกันข้ามพวกเขาคิดว่าสิ่งนี้มีไว้เพื่ออวดโฉมในการจับคู่ เนื่องจากเมื่อเติบโตขึ้นกระดูกบริเวณนี้จะเปราะและบางลง ดังนั้นเมื่อมองไปที่จังหวะการเต้นรำของนกบางสายพันธุ์ที่ทำเพื่อการจับคู่แล้ว ในโลกดึกดำบรรพ์ก็มีความเป็นไปได้เช่นกันว่าไดโนเสาร์เหล่านี้อาจเต้นรำไม่ต่างจากนก ซึ่งคงเป็นภาพที่น่าตื่นตาตื่นใจน่าดู   อ่านเพิ่มเติม : แขนจิ๋วของทีเร็กซ์อาจเป็นอาวุธอันตราย, ฟอสซิลอสุรกายแห่งท้องทะเลถูกพบในอินเดีย

ทูตแห่งจระเข้

เรื่อง ฤทธิยา เตชะแสน เบรดี บาร์ นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก พิธีกรรายการ “Dangerous Encounters” ทางช่อง National Geographic Channel อาจเป็นบุคคลเดียวในโลกที่จับจระเข้ครบทั้ง 23 ชนิดพันธุ์ ที่อาศัยอยู่ในธรรมชาติ เขาเคยปีนข้ามรั้วเข้าไปวัดขนาดของจระเข้ที่ใหญ่ที่สุดในโลกในประเทศฟิลิปปินส์ และรอดชีวิตจากการถูกงูเหลือมกัดในถ้ำที่อินโดนีเซียเมื่อปี 2007 แม้จะจับจระเข้มาแล้วกว่า 5,000 ตัว แต่บาร์ยอมรับว่า กลัวงูมากที่สุด   ทำไมคุณถึงกลัวงูมากกว่าจระเข้ งูที่ผมกลัวคือพวกที่มีพิษครับ ไม่ว่าจะตัวเล็กหรือใหญ่แค่ไหน เพราะพวกมันเป็นอันตราย ส่วนจระเข้ ไม่ว่าจะตัวเล็กหรือใหญ่แค่ไหน ถ้าคุณพลาด ก็ไม่ถึงกับตายหรอกครับ แต่กับงู พลาดเพียงครั้งเดียว คุณก็ตายได้แล้วครับ ผมยังไม่พร้อมที่จะตายครับ   ทำไมคุณถึงยอมเอาชีวิตเข้าเสี่ยงเพื่อศึกษาสัตว์เลื้อยคลาน ผมอยากรู้เรื่องสัตว์เหล่านี้ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ และให้ความรู้แก่ผู้อื่น คนทั่วไปมีความรู้ เกี่ยวกับสัตว์เหล่านี้น้อยมาก หลายคนมองว่าพวกมันเป็นวายร้าย ผมรู้สึกว่าตัวเองต้องเป็น ทูตสันถวไมตรีให้พวกมัน ผมบอกผู้คนทั่วโลกว่า ถ้าผมพูดว่า สัตว์ตัวเล็ก ๆ น่ารัก ๆ ต้องการความช่วยเหลือ พวกคุณจะบริจาคเงินให้ผมแทบไม่ทัน […]