คุยกับ ซีซาร์ มิลแลน - National Geographic Thailand

คุยกับซีซาร์ มิลแลน

ซีซาร์ มิลแลน เดินทางมาเมืองไทยบ่อยครั้งในระยะหลังเพื่อถ่ายทำรายการ Cesar Recruit’s: Asia ซึ่งออกอากาศ Season แรกไปแล้ว และอยู่ระหว่างการถ่ายทำ Season 2  เรามีโอกาสพบและสัมภาษณ์เขาเมื่อต้นปี 2560  สิ่งแรกที่ซีซาร์พูดถึงอยู่นอกเหนือความคาดหมายของเราอย่างสิ้นเชิง กล่าวคือ  ซีซาร์กล่าวถึงพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ในหลวงรัชกาลที่ 9 ว่า สิ่งที่ทำให้เขาประทับใจในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวนอกเหนือจากการที่ทรงเป็นคนรักสุนัขคือ พระองค์ทรงช่วยเหลือและรับชุบเลี้ยงสุนัขพันทางตัวหนึ่ง [น่าจะเป็นเรื่องราวของคุณทองแดง] ซีซาร์กล่าวว่า “เรามักได้ยินว่ากษัตริย์และสมาชิกราชวงศ์ต่างๆ มักนิยมชมชอบสุนัขบางสายพันธุ์ เป็นสุนัขพันธุ์แท้ เพราะเป็นส่วนหนึ่งของสถานะ เมื่อผมได้ยินเรื่องที่พระองค์ทรงช่วยเหลือและชุบเลี้ยงสุนัขธรรมดาๆตัวหนึ่ง  ผมรู้สึกได้ถึงน้ำพระทัยของพระองค์ คนไทยรักและเทิดทูนพระองค์ ผมเห็นได้ถึงความรักและความเคารพนี้ สิ่งที่พระองค์ทรงทำเพื่อประเทศชาติ ดังนั้น ผมจึงขอร่วมเป็นหนึ่งกับคนไทยเพื่อถวายพระเกียรติและร่วมรำลึกถึงพระองค์”

 

NGThai: คุณคิดว่าการที่เรามีหรือเลี้ยงสัตว์เลี้ยงโดยเฉพาะสุนัข ทำให้เราเป็นมนุษย์ที่ดีขึ้นหรือไม่

ซีซาร์: ในฐานะมนุษย์ เราต้องรักใครสักคน และต้องรู้สึกถึงการเป็นที่รัก บางครั้ง มนุษย์ไม่รักคุณตอบ แต่สัตว์รักคุณตอบเสมอ จิตวิญญาณเป็นเรื่องสำคัญมาก เพราะบอกเราว่า ความเชื่อหรือศรัทธามีอยู่จริง  สำหรับผม สุนัขคือตัวแทนของสัญชาตญาณ ความรัก และจิตวิญญาณ คนส่วนใหญ่ทุกวันนี้ฉลาดมาก แต่พวกเขารักไม่เป็น แต่สุนัขรักเป็น คุณสัมผัสได้ว่า จิตวิญญาณของสุนัขไม่เห็นแก่ตัว แต่จิตวิญญาณของมนุษย์มีความเห็นแก่ตัว สัญชาตญาณบอกคุณว่า คุณต้องทำงาน คุณต้องเอาตัวรอด สุนัขเตือนให้เรานึกถึงความเรียบง่าย ความรัก และศรัทธา ด้วยเหตุนี้ คุณจึงต้องการพวกมัน ลูกค้าของผมฉลาดมาก แต่สุนัขของพวกเขาไม่รู้หรอก ดังนั้น การที่ในหลวง (ร.9) ทรงรักสุนัข ก็เพราะทรงเข้าใจถึงความจำเป็นของการมีมิตรภาพอันบริสุทธิ์ เราต้องการสุนัข ไม่ต่างจากที่เราต้องการยารักษาโรค หรืออาหาร พูดอีกอย่างก็ได้ว่า สุนัขเตือนให้เรานึกถึงพระเจ้า เพราะพระเจ้าทรงรักทุกคน สุนัขก็เช่นกัน ไม่ว่าคุณจะยากจน หรือรวยล้นฟ้า มันก็รักคุณไม่ต่างกัน ไม่ว่าคุณจะผิวดำหรือผิวขาว พิการหรือเป็นเกย์ สุนัขเข้าใจแนวคิดนี้ เราจึงต้องการสุนัข ไม่ใช่ด้วยเหตุผลเรื่องการปกป้องหรือเหตุผลอื่นๆ ที่คนทั่วไปคิดกัน แต่เป็นเรื่องลึกซึ้งกว่านั้น

ซีซาร์ มิลแลน เมื่อครั้งมาถ่ายทำรายการ Cesar Recruit’s: Asia ซีซั่นที่ 2 ในไทย

NGThai: ในฐานะที่คุณอยู่เมืองไทย คุณเห็นสุนัขจรจัดมากมายตามท้องถนน เรามีปัญหานี้ค่อนข้างมาก คุณพอจะมีคำแนะนำที่เป็นไปได้ไหม

ซีซาร์: เมื่อผู้คนตระหนักว่า วิธีแก้ปัญหาทำได้ง่ายเพียงใด เมื่อนั้นประชากร (สุนัขจรจัด) จะเริ่มลดลง  ก็เหมือนเรื่องการรีไซเคิล ปัญหาสิ่งแวดล้อม หรือเรื่องโลกร้อน ที่คนทั่วโลกตระหนัก พูดให้เข้าใจง่ายคือ คุณต้องปิดโรงงานบ้าง เพื่อไม่ให้เราปลดปล่อยความร้อนมากเกินไป คนทั้งโลกรู้เรื่องนี้ ปัญหาประชากรมากเกินไปสามารถหยุดยั้งได้ง่ายด้วยมาตรการอย่างการทำหมัน เพราะทำให้ไม่มีลูกสุนัขใหม่ๆเพิ่มขึ้น เหมือนปิดกั้นแม่น้ำไม่ให้ไหล คุณสร้างกำแพงหรือทำนบกั้น แม่น้ำก็หยุดไหล วิธีการหยุดไม่ให้สุนัขมีลูก ง่ายๆก็ทำหมันสุนัขครับ เหมือนนโยบายลูกคนเดียวในเมืองจีนไงครับ ปัญหาอยู่ที่ว่า ถ้าเข้าใจและเห็นว่าสำคัญ ก็ต้องลงมือทำครับ เหมือนเรื่องทำวัคซีน เรื่องยุง เรื่องโรคอย่างไข้ซิการ์ ถ้าทั่วโลกเห็นว่าสำคัญ เราก็แก้ปัญหาได้

 

NGThai: คุณรู้สึกประทับใจหรือได้บทเรียนอะไรเป็นพิเศษบ้างไหมจากการเดินทางไปทั่วเอเชียเพื่อถ่ายทำรายการใหม่ของคุณ

ซีซาร์: น่าสนใจครับ ผมเองก็มาจากโลกที่สาม ผมมาจากเม็กซิโก สำหรับผม ผมไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ เอเชียสำหรับผมก็เหมือนบ้าน ผมรู้สึกสบายใจมากกว่าเวลาอยู่ในเอเชียมากกว่าในยุโรปเสียอีก เรามีวัฒนธรรมคล้ายคลึงกัน ครอบครัวและศาสนาสำคัญมากสำหรับเรา ผมมองว่าทั่วโลกมีปัญหาคล้ายคลึงกัน นั่นคือการศึกษา คนยุโรปมีปัญหา คนอเมริกันก็มีปัญหาของตัวเอง รายการผมมาจากอเมริกาที่บอกว่า เราดูแลสุนัขดีกว่าที่อื่น ผมมองว่าปัญหาอยู่ที่การให้การศึกษาแก่ผู้คน ผมไม่ได้ฝึกหัดสุนัข นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมทำ ผมมองว่าเราทุกคนต้องการความช่วยเหลือ คุณรู้ไหม คนตะวันตกมองเอเชียแบบเหมารวมว่า เอเชียก็คือจีน ดังนั้น พวกเขาคงต้องกินเนื้อสุนัข ความเป็นจริงไม่ได้เป็นเช่นนั้นเลย ดังนั้น ผมคิดว่าเราต้องเข้าใจคำว่า ‘วัฒนธรรม’ ในแง่นี้ ผมคิดว่าเราล้วนต้องการความช่วยเหลือ

ซีซาร์ มิลแลน มีความใฝ่ฝันอยากจะเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการฝึกสุนัข เขาเดินทางจากเม็กซิโกมายังสหรัฐเพื่อหางานทำ และเรียนรู้ทักษะการฝึกด้วยตนเอง ก่อนที่จะโด่งดังจากซีรี่ย์ The Dog Whisperer ที่ออกอากาศทางโทรทัศน์

NGThai: คุณบอกว่า คุณไม่ได้ฝึกสอนสุนัข แต่สิ่งที่คุณทำคือช่วยเจ้าของสุนัขมากกว่า อยากให้ช่วยขยายความ

ซีซาร์: เวลาผมได้รับการร้องขอให้ไปช่วยเหลือเจ้าของสุนัข สิ่งแรกที่ผมทำตอนเข้าไปในบ้านคือ ผมจะพยายามสัมผัสหรือประเมินพลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในบ้านหลังนั้น พ่อ แม่ ลูก และสุนัข ความตั้งใจของผมคือช่วยเหลือทุกคนให้สื่อสารกัน ถ้าคนในบ้านรู้จักสื่อสารกันด้วยดี สุนัขจะรู้สึกสมดุล ถ้าพ่อแม่ลูกไม่สื่อสารกัน จะไม่เกิดสิ่งที่เรียกว่า alignment [ความเข้ากันได้หรือเป็นไปในทิศทางเดียวกัน]  สุนัขจะรับรู้ได้ว่า คนในบ้านไม่ชอบกัน พ่อแม่ทะเลาะกัน ลูกๆ ไม่ฟังพ่อแม่ สุนัขก็จะเลียนแบบ สุนัขก็คือนักเรียน มันมองและเฝ้าดู เจตนา (intention) ของมันคือภาพสะท้อนหรือกลายเป็นเจตนาของคุณ  เปรียบเทียบง่ายๆ ถ้าคุณพาลูกๆ ไปวัด ลูกๆ ก็จะเรียนรู้ ในทางกลับกัน ถ้าคุณพาลูกๆ ไปเจอคนค้ายาเสพติด ลูกๆก็จะเรียนรู้  ข้อสำคัญคือ มนุษย์มีโอกาสในอนาคตข้างหน้าที่จะเปลี่ยนแปลงอะไรได้ด้วยมันสมองหรือภูมิปัญญาของเรา เราเขียนหนังสือได้ แต่สุนัขทำไม่ได้ เราสามารถแสดงออกซึ่งอารมณ์ได้หลากหลาย ขณะที่สุนัขทำได้ไม่กี่อย่างวิธีการแสดงออกของมันจัดว่าพื้นฐานมากๆ และเรียบง่าย

 

บทสัมภาษณ์ได้รับการเรียบเรียงเพื่อความกระชับ

ภาพถ่ายเอื้อเฟื้อโดย Fox International Asia และ National Geographic

 

อ่านเพิ่มเติม : ไขข้อเท็จจริง แน่ใจได้อย่างไรว่าสุนัขจะไม่กินคุณ หากคุณบังเอิญตาย?จากหมาป่าสู่หมาบ้าน: กว่าจะมาเป็นเพื่อนรักแสนรู้ของมนุษย์

เรื่องแนะนำ

ปลาเหล่านี้เดินเหมือนบรรพบรุษเรา

ปลาเหล่านี้เดินเหมือนบรรพบรุษเรา เรารู้กันมานานแล้วว่าที่พื้นของมหาสมุทรมีปลาหลายชนิดเคลื่อนที่ไปมาด้วยวิธีการซึ่งคล้ายกับการก้าวเดินเช่นเดียวกันกับที่สัตว์บกที่มีกระดูกสันหลังทำ เพียงแต่เราไม่ทราบว่าวิธีการเคลื่อนไหวของพวกมันที่ว่าคล้ายนั้น คล้ายคลึงการเดินมากแค่ไหน ผลการศึกษาใหม่ในปลาสเกต ปลากระดูกอ่อนจำพวกปลากระเบนชนิดหนึ่ง นักวิทยาศาสตร์พบว่าพวกมันมีวงจรประสาทที่แตกต่างจากวงจรประสาทของปลาอื่นๆ ที่เคลื่อนที่ด้วยการว่ายน้ำ ในปลาเมื่อพวกมันว่ายน้ำ กล้ามเนื้อหลักที่ช่วยให้ร่างกายเคลื่อนที่ไปข้างหน้าคือกล้ามเนื้อรอบๆ กระดูกสันหลัง แต่กับการเดินนั้นกล้ามเนื้อหลักจะอยู่ที่รยางค์ที่ยื่นออกมาจากร่างกาย ดังจะเห็นได้จากภาพการทดลอง และผลการศึกษาจีโนมของพวกมัน ยังพบอีกว่าพวกมันมียีนบางอย่างที่เชื่อมโยงกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม การค้นพบครั้งนี้ช่วยฉายภาพสำคัญของวิวัฒนาการในครั้งอดีต เมื่อสัตว์น้ำเริ่มขึ้นมาอาศัยอยู่บนบก ซึ่งนักวิทยาศาสตร์คาดหวังว่าจากการศึกษาบรรดาปลาสเกตเหล่านี้ต่อไป เราอาจเข้าใจได้ว่าบรรพบรุษในยุคก่อนประวัติศาสตร์มีท่าทางการเดินเช่นไร   อ่านเพิ่มเติม ฟอสซิลรอยเท้าเก่าแก่ที่สุดของการวิ่งสองขาในกิ้งก่า

เต่ามะเฟืองนักท่องโลก

เต่ามะเฟือง เป็นเต่าที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ดำน้ำได้ลึกที่สุด และมีถิ่นกระจายพันธุ์กว้างไกลที่สุด ยืนหยัดมาได้ถึง 100 ล้านปีแล้ว เรื่อง ทิม แอปเพนเซลเลอร์ ภาพถ่าย ไบรอัน สเกอร์รี เนื้อหาจาก นิตยสารเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ฉบับเดือนพฤษภาคม 2552 เต่ามะเฟือง (leatherback turtle) ขึ้นชื่อว่าเป็นยอดนักเอาตัวรอด พวกมันสามารถดำน้ำได้ลึกกว่าหนึ่งกิโลเมตร ว่ายน้ำข้ามมหาสมุทร และทำให้ร่างกายอบอุ่นยามอยู่ในน้ำที่เย็นจนเกือบเป็นน้ำแข็ง มันยังชีพด้วยอาหารซึ่งสิ่งมีชีวิตอื่นๆเพียงไม่กี่ชนิดจะทนกินได้ ที่สำคัญที่สุดคือมันสามารถปรับตัวได้เสมอ   ขณะที่เต่าทะเลชนิดอื่นๆมักยึดติดกับชายหาดวางไข่และแหล่งหากินเดิมๆ ทำให้พวกมันตกอยู่ในภาวะหล่อแหลมเมื่อกิจกรรมต่างๆของมนุษย์รุกล้ำถิ่นอาศัยมากขึ้น แต่เต่ามะเฟืองกลับยืดหยุ่นและปรับตัวได้ดีกว่า โดยฉกฉวยประโยชน์จากสภาพแวดล้อมที่เอื้ออำนวยซึ่งพวกมันไปพบเข้า ไม่ว่าจะเป็นชายหาดวางไข่ที่ยังไม่ถูกรุกล้ำหรือแหล่งที่มีแมงกะพรุนซึ่งเป็นอาหารหลักชุกชุม เต่ามะเฟืองเป็นสัตว์ที่ได้รับการออกแบบเชิงอุทกพลศาสตร์อย่างดีที่สุดชนิดหนึ่งของโลก พวกมันสามารถว่ายน้ำได้อย่างง่ายดายไม่ต่างอะไรกับการพักผ่อน เต่ามะเฟืองแตกต่างจากเต่าทะเลชนิดอื่นซึ่งมีกระดองใหญ่โตยื่นออกมานอกลำตัว กระดองของเต่ามะเฟืองนั้นยืดหยุ่นและพอดีกับลำตัว รวมทั้งผสานจนเกือบจะเป็นเนื้อเดียวกับลำคอหนาหนั่นและไหล่ที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ สันนูนตามแนวยาวของกระดองทั้งเจ็ดสันอาจช่วยในการปรับตัวเพื่อบังคับทิศทางและแหวกว่ายไปตามกระแสน้ำได้อย่างราบรื่น ส่วนหัวของเต่าเปรียบได้กับหัวเรือ ขณะที่กระดองเรียวเล็กลงทางด้านหลังดูคล้ายกับรูปหยดน้ำ นอกจากนี้พวกมันยังมีสิ่งที่เรียกว่า ระบบควบคุมการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิภายในร่างกายของสัตว์ขนาดใหญ่ (gigantothermy) ซึ่งเป็นคุณลักษณะพิเศษที่อาจช่วยรักษาอุณหภูมิร่างกายของเต่ามะเฟืองให้สูงกว่าอุณหภูมิน้ำที่พวกมันแหวกว่ายอยู่หลายองศา พวกมันจึงสามารถเดินทางในน้ำที่มีอุณหภูมิต่ำกว่า 15 องศาเซลเซียส ซึ่งเหมาะกับวาฬและแมวน้ำมากกว่าเต่าทะเลได้ แม้ว่าพวกมันจะมีความสามารถทางร่างกายที่สูงยิ่ง ซึ่งช่วยให้เอาชีวิตรอดและสืบทอดวงศ์วานมาได้นานร่วม ร้อยล้านปี แต่ตลอด 25 ปีที่ผ่านมา […]