คุยกับ ซีซาร์ มิลแลน - National Geographic Thailand

คุยกับซีซาร์ มิลแลน

ซีซาร์ มิลแลน เดินทางมาเมืองไทยบ่อยครั้งในระยะหลังเพื่อถ่ายทำรายการ Cesar Recruit’s: Asia ซึ่งออกอากาศ Season แรกไปแล้ว และอยู่ระหว่างการถ่ายทำ Season 2  เรามีโอกาสพบและสัมภาษณ์เขาเมื่อต้นปี 2560  สิ่งแรกที่ซีซาร์พูดถึงอยู่นอกเหนือความคาดหมายของเราอย่างสิ้นเชิง กล่าวคือ  ซีซาร์กล่าวถึงพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ในหลวงรัชกาลที่ 9 ว่า สิ่งที่ทำให้เขาประทับใจในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวนอกเหนือจากการที่ทรงเป็นคนรักสุนัขคือ พระองค์ทรงช่วยเหลือและรับชุบเลี้ยงสุนัขพันทางตัวหนึ่ง [น่าจะเป็นเรื่องราวของคุณทองแดง] ซีซาร์กล่าวว่า “เรามักได้ยินว่ากษัตริย์และสมาชิกราชวงศ์ต่างๆ มักนิยมชมชอบสุนัขบางสายพันธุ์ เป็นสุนัขพันธุ์แท้ เพราะเป็นส่วนหนึ่งของสถานะ เมื่อผมได้ยินเรื่องที่พระองค์ทรงช่วยเหลือและชุบเลี้ยงสุนัขธรรมดาๆตัวหนึ่ง  ผมรู้สึกได้ถึงน้ำพระทัยของพระองค์ คนไทยรักและเทิดทูนพระองค์ ผมเห็นได้ถึงความรักและความเคารพนี้ สิ่งที่พระองค์ทรงทำเพื่อประเทศชาติ ดังนั้น ผมจึงขอร่วมเป็นหนึ่งกับคนไทยเพื่อถวายพระเกียรติและร่วมรำลึกถึงพระองค์”

 

NGThai: คุณคิดว่าการที่เรามีหรือเลี้ยงสัตว์เลี้ยงโดยเฉพาะสุนัข ทำให้เราเป็นมนุษย์ที่ดีขึ้นหรือไม่

ซีซาร์: ในฐานะมนุษย์ เราต้องรักใครสักคน และต้องรู้สึกถึงการเป็นที่รัก บางครั้ง มนุษย์ไม่รักคุณตอบ แต่สัตว์รักคุณตอบเสมอ จิตวิญญาณเป็นเรื่องสำคัญมาก เพราะบอกเราว่า ความเชื่อหรือศรัทธามีอยู่จริง  สำหรับผม สุนัขคือตัวแทนของสัญชาตญาณ ความรัก และจิตวิญญาณ คนส่วนใหญ่ทุกวันนี้ฉลาดมาก แต่พวกเขารักไม่เป็น แต่สุนัขรักเป็น คุณสัมผัสได้ว่า จิตวิญญาณของสุนัขไม่เห็นแก่ตัว แต่จิตวิญญาณของมนุษย์มีความเห็นแก่ตัว สัญชาตญาณบอกคุณว่า คุณต้องทำงาน คุณต้องเอาตัวรอด สุนัขเตือนให้เรานึกถึงความเรียบง่าย ความรัก และศรัทธา ด้วยเหตุนี้ คุณจึงต้องการพวกมัน ลูกค้าของผมฉลาดมาก แต่สุนัขของพวกเขาไม่รู้หรอก ดังนั้น การที่ในหลวง (ร.9) ทรงรักสุนัข ก็เพราะทรงเข้าใจถึงความจำเป็นของการมีมิตรภาพอันบริสุทธิ์ เราต้องการสุนัข ไม่ต่างจากที่เราต้องการยารักษาโรค หรืออาหาร พูดอีกอย่างก็ได้ว่า สุนัขเตือนให้เรานึกถึงพระเจ้า เพราะพระเจ้าทรงรักทุกคน สุนัขก็เช่นกัน ไม่ว่าคุณจะยากจน หรือรวยล้นฟ้า มันก็รักคุณไม่ต่างกัน ไม่ว่าคุณจะผิวดำหรือผิวขาว พิการหรือเป็นเกย์ สุนัขเข้าใจแนวคิดนี้ เราจึงต้องการสุนัข ไม่ใช่ด้วยเหตุผลเรื่องการปกป้องหรือเหตุผลอื่นๆ ที่คนทั่วไปคิดกัน แต่เป็นเรื่องลึกซึ้งกว่านั้น

ซีซาร์ มิลแลน เมื่อครั้งมาถ่ายทำรายการ Cesar Recruit’s: Asia ซีซั่นที่ 2 ในไทย

NGThai: ในฐานะที่คุณอยู่เมืองไทย คุณเห็นสุนัขจรจัดมากมายตามท้องถนน เรามีปัญหานี้ค่อนข้างมาก คุณพอจะมีคำแนะนำที่เป็นไปได้ไหม

ซีซาร์: เมื่อผู้คนตระหนักว่า วิธีแก้ปัญหาทำได้ง่ายเพียงใด เมื่อนั้นประชากร (สุนัขจรจัด) จะเริ่มลดลง  ก็เหมือนเรื่องการรีไซเคิล ปัญหาสิ่งแวดล้อม หรือเรื่องโลกร้อน ที่คนทั่วโลกตระหนัก พูดให้เข้าใจง่ายคือ คุณต้องปิดโรงงานบ้าง เพื่อไม่ให้เราปลดปล่อยความร้อนมากเกินไป คนทั้งโลกรู้เรื่องนี้ ปัญหาประชากรมากเกินไปสามารถหยุดยั้งได้ง่ายด้วยมาตรการอย่างการทำหมัน เพราะทำให้ไม่มีลูกสุนัขใหม่ๆเพิ่มขึ้น เหมือนปิดกั้นแม่น้ำไม่ให้ไหล คุณสร้างกำแพงหรือทำนบกั้น แม่น้ำก็หยุดไหล วิธีการหยุดไม่ให้สุนัขมีลูก ง่ายๆก็ทำหมันสุนัขครับ เหมือนนโยบายลูกคนเดียวในเมืองจีนไงครับ ปัญหาอยู่ที่ว่า ถ้าเข้าใจและเห็นว่าสำคัญ ก็ต้องลงมือทำครับ เหมือนเรื่องทำวัคซีน เรื่องยุง เรื่องโรคอย่างไข้ซิการ์ ถ้าทั่วโลกเห็นว่าสำคัญ เราก็แก้ปัญหาได้

 

NGThai: คุณรู้สึกประทับใจหรือได้บทเรียนอะไรเป็นพิเศษบ้างไหมจากการเดินทางไปทั่วเอเชียเพื่อถ่ายทำรายการใหม่ของคุณ

ซีซาร์: น่าสนใจครับ ผมเองก็มาจากโลกที่สาม ผมมาจากเม็กซิโก สำหรับผม ผมไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ เอเชียสำหรับผมก็เหมือนบ้าน ผมรู้สึกสบายใจมากกว่าเวลาอยู่ในเอเชียมากกว่าในยุโรปเสียอีก เรามีวัฒนธรรมคล้ายคลึงกัน ครอบครัวและศาสนาสำคัญมากสำหรับเรา ผมมองว่าทั่วโลกมีปัญหาคล้ายคลึงกัน นั่นคือการศึกษา คนยุโรปมีปัญหา คนอเมริกันก็มีปัญหาของตัวเอง รายการผมมาจากอเมริกาที่บอกว่า เราดูแลสุนัขดีกว่าที่อื่น ผมมองว่าปัญหาอยู่ที่การให้การศึกษาแก่ผู้คน ผมไม่ได้ฝึกหัดสุนัข นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมทำ ผมมองว่าเราทุกคนต้องการความช่วยเหลือ คุณรู้ไหม คนตะวันตกมองเอเชียแบบเหมารวมว่า เอเชียก็คือจีน ดังนั้น พวกเขาคงต้องกินเนื้อสุนัข ความเป็นจริงไม่ได้เป็นเช่นนั้นเลย ดังนั้น ผมคิดว่าเราต้องเข้าใจคำว่า ‘วัฒนธรรม’ ในแง่นี้ ผมคิดว่าเราล้วนต้องการความช่วยเหลือ

ซีซาร์ มิลแลน มีความใฝ่ฝันอยากจะเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการฝึกสุนัข เขาเดินทางจากเม็กซิโกมายังสหรัฐเพื่อหางานทำ และเรียนรู้ทักษะการฝึกด้วยตนเอง ก่อนที่จะโด่งดังจากซีรี่ย์ The Dog Whisperer ที่ออกอากาศทางโทรทัศน์

NGThai: คุณบอกว่า คุณไม่ได้ฝึกสอนสุนัข แต่สิ่งที่คุณทำคือช่วยเจ้าของสุนัขมากกว่า อยากให้ช่วยขยายความ

ซีซาร์: เวลาผมได้รับการร้องขอให้ไปช่วยเหลือเจ้าของสุนัข สิ่งแรกที่ผมทำตอนเข้าไปในบ้านคือ ผมจะพยายามสัมผัสหรือประเมินพลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในบ้านหลังนั้น พ่อ แม่ ลูก และสุนัข ความตั้งใจของผมคือช่วยเหลือทุกคนให้สื่อสารกัน ถ้าคนในบ้านรู้จักสื่อสารกันด้วยดี สุนัขจะรู้สึกสมดุล ถ้าพ่อแม่ลูกไม่สื่อสารกัน จะไม่เกิดสิ่งที่เรียกว่า alignment [ความเข้ากันได้หรือเป็นไปในทิศทางเดียวกัน]  สุนัขจะรับรู้ได้ว่า คนในบ้านไม่ชอบกัน พ่อแม่ทะเลาะกัน ลูกๆ ไม่ฟังพ่อแม่ สุนัขก็จะเลียนแบบ สุนัขก็คือนักเรียน มันมองและเฝ้าดู เจตนา (intention) ของมันคือภาพสะท้อนหรือกลายเป็นเจตนาของคุณ  เปรียบเทียบง่ายๆ ถ้าคุณพาลูกๆ ไปวัด ลูกๆ ก็จะเรียนรู้ ในทางกลับกัน ถ้าคุณพาลูกๆ ไปเจอคนค้ายาเสพติด ลูกๆก็จะเรียนรู้  ข้อสำคัญคือ มนุษย์มีโอกาสในอนาคตข้างหน้าที่จะเปลี่ยนแปลงอะไรได้ด้วยมันสมองหรือภูมิปัญญาของเรา เราเขียนหนังสือได้ แต่สุนัขทำไม่ได้ เราสามารถแสดงออกซึ่งอารมณ์ได้หลากหลาย ขณะที่สุนัขทำได้ไม่กี่อย่างวิธีการแสดงออกของมันจัดว่าพื้นฐานมากๆ และเรียบง่าย

 

บทสัมภาษณ์ได้รับการเรียบเรียงเพื่อความกระชับ

ภาพถ่ายเอื้อเฟื้อโดย Fox International Asia และ National Geographic

 

อ่านเพิ่มเติม : ไขข้อเท็จจริง แน่ใจได้อย่างไรว่าสุนัขจะไม่กินคุณ หากคุณบังเอิญตาย?จากหมาป่าสู่หมาบ้าน: กว่าจะมาเป็นเพื่อนรักแสนรู้ของมนุษย์

เรื่องแนะนำ

ชมความน่ารักของลูกแพนด้าแบบ 360 องศา

ร่วมเดินทางเข้าไปในศูนย์วิจัยแพนด้ายักษ์ของนครเฉิงตู ของประเทศจีน พร้อมกับ Ami Vitale ช่างภาพจาก เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก เพื่อชมภาพความน่ารักของสถานอนุบาลลูกแพนด้า ในวิดีโอแบบ 360 องศา สถานที่แห่งนี้เป็นที่ที่บรรดานักวิทยาศาสตร์และนักอนุรักษ์เพาะพันธุ์และดูแลลูกแพนด้า เพื่อรับมือกับปัญหาการลดลงของประชากรของแพนด้ายักษ์ที่กำลังเป็นอยู่ในปัจจุบัน ซึ่งนอกจากความใส่ใจที่เจ้าหน้าที่มอบให้แล้ว ที่นี่พวกมันยังจะได้เรียนรู้วิธีการเอาตัวรอดเองในป่า เมื่อถึงเวลาที่พวกมันต้องกลับคืนสู่ป่าอีกด้วย…ลองชมกันดูว่าลูกแพนด้านั้นซนกันแค่ไหน แต่จะซนอย่างไร ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกชุ่มชื่นหัวใจ เพราะแพนด้าน้อยเหล่านี้น่ารักน่าชังเสียจริง   อ่านเพิ่มเติม : คืนแพนด้าสู่ธรรมชาติ, คลิปนี้ดีต่อใจและจะทำให้คุณยิ้มได้

สิ่งน่าพิศวงเกี่ยวกับ แมงมุมทารันทูลา ที่มีเขาประหลาดอยู่บนหลัง

การค้นพบในพื้นที่ที่มีการสำรวจเพียงเล็กน้อยของแองโกลา ทำให้พบแมงมุมทารันทูลา นักล่าที่ลอบโจมตีเหยื่อในเวลากลางคืน ทันทีที่ จอห์น มิดจ์ลีย์ กลับเข้ามาในแคมป์และเปิดโถขนาดเล็ก เขาพบเข้ากับบางสิ่งที่น่าเหลือเชื่อ – แมงมุมทารันทูลา ที่คาดว่าเป็นสายพันธุ์ใหม่ ท่ามกลางแสงแดดแผดเผาในแองโกลาทางตะวันออกเฉียงใต้ นักกีฏวิทยากำลังศึกษา แมงมุมทารันทูลา ซึ่งมีลักษณะแปลกตา โดยมีเขาขนาดใหญ่อยู่บนหลังเล็กๆ ของมัน มิดจ์ลีย์ ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับแมงมุม ดังนั้นเขาจึงส่งรูปถ่ายของเขาไปให้ เอียน เอนเกลเบร็ชต์ จากมหาวิยาลัยพริทอเรีย แอฟริกาใต้ “เอียนกล่าวหาว่า ผมถ่ายรูปแมงมุมมาจากรูปถ่ายในพิพิธภัณฑ์ กวาซูลู-นาตัล ในแอฟริกาใต้” มิดจ์ลีย์ เล่าอย่างขำๆ ดังนั้นเขาจึงออกไปสำรวจในคืนถัดไป และเขาพบกับทารันทูลาอีกหลายตัวที่มีเขาขนาดใหญ่ “ผมรู้ว่าเราได้ค้นพบสายพันธุ์ใหม่ มันยากที่คุณจะรู้ว่ามีบางสิ่งที่พิเศษในช่วงแรกของการวิจัย” เขากล่าว โดยกลุ่มทารันทูลาสายพันธุ์ใหม่มีชื่อว่า Ceratogyrus attonitifer มาจากภาษาละติน คือ “ผู้ถือครองความพิศวง” และเผยแพร่ผลการสำรวจในวารสาร African Invertebrates การดักจับแมงมุม หลังเกิดสงครามกลางเมืองเป็นเวลาถึง 26 ปี ซึ่งสิ้นสุดในปี 2002 ความหลากหลายทางชีวภาพของแองโกลายังคงเป็นปริศนา – ไม่มีใครรู้ว่ามีผู้รอดชีวิตมากน้อยเพียงใด ในปี 2015 […]

มารู้จักบิลบี้ หรือ ‘กระต่ายอีสเตอร์’ แห่งออสเตรเลีย

บิลบี้ใหญ่ (Greater bilby) กำลังมีจำนวนลดลงเรื่อยๆ แม้กระทั่งในพื้นที่ต้นกำเนิดของพวกมันเอง ภาพถ่ายโดย ROLAND SEITRE, NATURE PICTURE LIBRARY การวิจัยครั้งใหม่บอกว่า บิลบี้ ใหญ่ หรือ แบนดิคูทหูกระต่ายใหญ่ (Greater bilby) จัดเป็นสัตว์ถูกคุกคาม จำพวกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมกลุ่ม Marsupial ที่มีหูคล้ายกระต่าย นอกจากนี้ พบว่ายังมีสัตว์อีกหลายสิบสายพันธุ์ที่ขุดโพรงสำหรับเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยเช่นเดียวกับพวกมัน บิลบี้ใหญ่ หรือที่คนท้องถิ่นเรียก ‘อีสเตอร์บันนี่’ เป็นสัตว์ท้องถิ่นในออสเตรเลียจำพวกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ที่มีกระเป๋าหน้าท้อง และมีความสำคัญต่อระบบนิเวศมากกว่าที่เราคิด บิลบี้ใหญ่ (Greater bilby, Macrotis lagotis) หรือที่รู้จักกันในชื่อ แบนดิคูทหูกระต่ายใหญ่ (rabbit-eared bandicoot) อาศัยอยู่ในพื้นที่แห้งแล้ง ซึ่งครั้งหนึ่งเคยมีอยู่ในแผ่นดินของทวีปออสเตรเลียมากถึงร้อยละ 80 ทว่า เนื่องจากภาวะเสื่อมโทรมอันเป็นผลจากการสูญเสียถิ่นที่อยู่และแหล่งอาหารที่ลดลง ซ้ำยังถูกคุกคามจากแมวป่า จิ้งจอก และสัตว์ต่างถิ่น ปัจจุบันสามารถพบบิลบี้ได้ในเขตทะเลทรายของเขตเวสเทิร์นออสเตรเลีย ควีนแลนด์ และเขตนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี ซึ่งทางองค์กรระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและรัฐบาลออสเตรเลียพิจารณาว่า บิลบี้ เป็นสัตว์เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ กลุ่มอนุรักษ์ในออสเตรเลีย เช่น มูลนิธิปลอดกระต่ายในออสเตรเลีย […]

แม้จะเรียกกันติดปากว่า “หมีโคอาล่า” แต่แท้จริงแล้ว โคอาล่า ไม่ใช่ “หมี”

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีกระเป๋าหน้าท้องโคอาลา (Koala marsupial) น่าจะเป็นคำเรียกที่ถูกต้องมากกว่าสำหรับสัตว์น่ารัก น่ากอดเหล่านี้ หลังลืมตาดูโลก ลูกน้อยโคอาล่าจะเจริญเติบโตและมีพัฒนาการในถุงหน้าท้องของแม่นานราว 6 เดือน ซึ่งนั่นหมายความว่า แท้จริงแล้ว โคอาล่า คือ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีกระเป๋าหน้าท้อง ซึ่งนั่นทำให้มันมีความเกี่ยวข้องกับจิงโจ้มากกว่าหมีเสียอีก ตอนที่ชาวยุโรปเดินทางมาถึงออสเตรเลียครั้งแรก พวกเขาเรียกโคลาล่าว่าหมี เพราะรูปร่างหน้าตาหน้าคล้ายหมีของมัน ดังนั้น จากนี้ไป เรามาเรียกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมตัวอวบอ้วนน่ากอด และดูเหมือนขี้เซานี้เสียใหม่เพียงสั้นๆ ว่า “โคอาล่า” กันดีกว่าครับ   อ่านเพิ่มเติม : แมวน้ำช้างจดจำกันได้จากเสียงร้อง, คุณจะกินอาหารยังไงนะ ถ้าคุณตัวหนักเบาะๆ แค่เกือบสองร้อยตัน