เช็คๆ อิโมจิสัตว์เหล่านี้ผิดไปจากความเป็นจริง - National Geographic Thailand

เช็คๆ อิโมจิสัตว์เหล่านี้ผิดไปจากความเป็นจริง

เช็คๆ อิโมจิสัตว์เหล่านี้ผิดไปจากความเป็นจริง

เราอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วย อิโมจิ และผู้คนก็นำอิโมจิเหล่านี้มาใช้กันอย่างแพร่หลาย นอกเหนือจากการส่งแชทแล้ว อิโมจิถูกนำไปใช้ในการเล่าเรื่องราว, ถูกนำไปทำเป็นภาพยนตร์ หรือแม้กระทั่งมีสารานุกรมอิโมจิด้วยซ้ำ ว่าแต่ว่าอิโมจิที่เป็นภาพแทนของสัตว์บนโลกนี้ออกแบบมาถูกต้องแค่ไหนตามหลักความเป็นจริง? เพราะเหล่านี้คือเรื่องสำคัญมากสำหรับนักชีววิทยา

Anne Hilborn นักวิจัยเสือชีตาห์จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเวอร์จิเนีย รู้สึกไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่นักที่อิโมจิรูปม้าลายถูกออกแบบให้มีหูและรูจมูกสีชมพู

“เอาจริงเหรอ? แม้กระทั่งตอนที่ม้าลายป่วยตาย จนมีเลือดไหลออกมาจากรูจมูก พวกมันก็ยังไม่มีจมูกสีชมพูเลยนะ” Hilborn กล่าว

อิโมจิ
ม้าลายไม่ได้มีหูและรูจมูกสีชมพู

ในทำนองเดียวกันอิโมจิรูปสิงโตถูกออกแบบมาอย่างเลวร้าย โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับอิโมจิรูปสิงโตโดยซัมซุงซึ่ง Hilborn ระบุว่าเป็นเวอร์ชั่นที่เลวร้ายอย่างมหันต์ เนื่องจากมันมี “ก้อนครีมโกนหนวดอยู่ใต้จมูก”

และแม้ว่าจะไม่มีอิโมจิเสือชีตาห์โดยเฉพาะ แต่มีอิโมจิของเสือดาวและกว่าครึ่งของอิโมจิเสือดาวจากหลายบริษัทแทนภาพเสือดาวผิดเนื่องจากในความเป็นจริงท้องของพวกมันก็เต็มไปด้วยลายจุดเช่นกัน แต่ปัญหาใหญ่อยู่ที่หางต่างหาก “เสือดาวมีหางที่สวยงาม หางโค้งยาวของพวกมันช่วยในการทรงตัว แต่พวกเขากลับใส่หางแมวมาให้แทน”

สิงโตเองก็ไม่ได้มีแก้มสีขาว

อิโมจิแต่ละรูปส่วนใหญ่มีความแตกต่างในการออกแบบกันมากถึง 13 แบบ ซึ่งขึ้นอยู่กับแพลทฟอร์มที่ใช้นั่นหมายความว่าอิโมจิค้างคาวจากโทรศัพท์เครื่องหนึ่งหรือจากแอพพลิเคชั่นหนึ่งจะดูแตกต่างจากอิโมจิค้างคาวอีกแหล่งอย่างสิ้นเชิง ซึ่ง Alyson Brokaw นักวิจัยค้างคาวจากมหาวิทยาลัย Texas A&M ระบุว่าอิโมจิค้างคาวจากกูเกิลนั้นออกแบบให้จงใจเหมือนค้างคาวแวมไพร์ แต่ปัญหาก็คือเขี้ยวต่างหากที่อยู่ผิดที่ เพราะมันควรจะอยู่ที่ด้านหน้าของปากไม่ใช่ด้านข้าง

การออกแบบสัตว์เหล่านี้ครอบคลุมไปถึงสายพันธุ์สัตว์ปีก สำหรับเวอร์ชั่นของเฟซบุ๊กนั้นชัดเจนว่าเป็นเพนกวินอาเดลี รายงานจาก Michelle LaRue นักนิเวศวิทยาจากมหาวิทยาลัยมิเนสโซตา ในขณะที่อิโมจิเพนกวินจากกูเกิลดูเหมือนว่าจะเป็นเพนกวินจักรพรรดิ

ในขณะที่นกอื่นๆ นั้น ถูกออกแบบมาอย่างดี Jason Ward ผู้เชี่ยวชาญจาก National Audubon Society ชี้ว่าอิโมจินกถูกออกแบบหลากหลายสายพันธุ์และถูกต้องตามหลักความเป็นจริง ไม่ว่าจะเป็นนกอินทรี หรือเป็ด อย่างไรก็ตามอิโมจิจากซัมซุงกลับออกแบบเป็ดให้มีสีเหลือง ในขณะที่นกฮูกมีสีม่วง “บนโลกเราไม่มีนกฮูกสีม่วง แม้แต่ใน Pinterest ก็ตาม”

มาดูที่แมลงกันบ้าง อิโมจิมีมากมายตั้งแต่หนอนไปจนถึงตะขาบ Morgan Jackson นักกีฏวิทยาจากมหาวิทยาลัย  Guelph Insect Collection ชี้ว่าหนอนผีเสื้อไม่ได้มีเสาอากาศแบบนั้นเว้นแต่ว่ามันจะเป็นหนอนที่กำลังจะเปลี่ยนไปเป็นดักแด้ ซึ่งจะมีส่วนที่เรียกว่า “Osmeterium” ซึ่งจะยื่นออกมาจากหัวและปล่อยกลิ่นออกมา

ทั้งนี้ปัญหาส่วนใหญ่ที่เกิดขึ้นมาจากความพยายามออกแบบให้สัตว์เหล่านี้ออกมาดูน่ารัก โดยใช้ลักษณะของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมแต่งเติมเข้าไปไม่ว่ามันจะเป็นนกหรือแมลงก็ตาม เช่น ดวงตาโตใสของมด เป็นต้น

เรื่อง เจสัน บิทเทล

ค้นหาอิโมจิผ่านสารานุกรมอิโมจิได้ ที่นี่

 

อ่านเพิ่มเติม

พบกับชายผู้ใช้ชีวิตกับไฮยีน่า

เรื่องแนะนำ

มารู้จักบิลบี้ หรือ ‘กระต่ายอีสเตอร์’ แห่งออสเตรเลีย

บิลบี้ใหญ่ (Greater bilby) กำลังมีจำนวนลดลงเรื่อยๆ แม้กระทั่งในพื้นที่ต้นกำเนิดของพวกมันเอง ภาพถ่ายโดย ROLAND SEITRE, NATURE PICTURE LIBRARY การวิจัยครั้งใหม่บอกว่า บิลบี้ ใหญ่ หรือ แบนดิคูทหูกระต่ายใหญ่ (Greater bilby) จัดเป็นสัตว์ถูกคุกคาม จำพวกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมกลุ่ม Marsupial ที่มีหูคล้ายกระต่าย นอกจากนี้ พบว่ายังมีสัตว์อีกหลายสิบสายพันธุ์ที่ขุดโพรงสำหรับเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยเช่นเดียวกับพวกมัน บิลบี้ใหญ่ หรือที่คนท้องถิ่นเรียก ‘อีสเตอร์บันนี่’ เป็นสัตว์ท้องถิ่นในออสเตรเลียจำพวกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ที่มีกระเป๋าหน้าท้อง และมีความสำคัญต่อระบบนิเวศมากกว่าที่เราคิด บิลบี้ใหญ่ (Greater bilby, Macrotis lagotis) หรือที่รู้จักกันในชื่อ แบนดิคูทหูกระต่ายใหญ่ (rabbit-eared bandicoot) อาศัยอยู่ในพื้นที่แห้งแล้ง ซึ่งครั้งหนึ่งเคยมีอยู่ในแผ่นดินของทวีปออสเตรเลียมากถึงร้อยละ 80 ทว่า เนื่องจากภาวะเสื่อมโทรมอันเป็นผลจากการสูญเสียถิ่นที่อยู่และแหล่งอาหารที่ลดลง ซ้ำยังถูกคุกคามจากแมวป่า จิ้งจอก และสัตว์ต่างถิ่น ปัจจุบันสามารถพบบิลบี้ได้ในเขตทะเลทรายของเขตเวสเทิร์นออสเตรเลีย ควีนแลนด์ และเขตนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี ซึ่งทางองค์กรระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและรัฐบาลออสเตรเลียพิจารณาว่า บิลบี้ เป็นสัตว์เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ กลุ่มอนุรักษ์ในออสเตรเลีย เช่น มูลนิธิปลอดกระต่ายในออสเตรเลีย […]

เผชิญหน้ากับฉลามหัวค้อนแบบ 360 องศา

ร่วมดำดิ่งลงไปยังโลกใต้น้ำพร้อมกับเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ที่จะพาคุณผู้อ่านเดินทางไปยังอ่าวบิมินิ ในบาฮามาสห่างจากไมอามี่ ในรัฐฟลอริดาราว 80 กิโลเมตร เพราะที่นี่คือถิ่นที่อยู้อาศัยของฉลามหลากหลายสายพันธุ์ โดยเฉพาะฉลามหัวค้อนตัวใหญ่ ที่คุณจะได้เผชิญหน้ากับมันแบบใกล้ๆ ราวกับกำลังลงไปดำน้ำด้วยตนเอง   อ่านเพิ่มเติม : ลูกสลอธเรียนรู้การปีนจากเก้าอี้โยก, สิงโตปะทะยีราฟ ใครจะชนะ?

การล่าสัตว์จะช่วยปกป้องสัตว์ป่าได้จริงหรือ

การล่าสัตว์จะช่วยปกป้องสัตว์ป่าได้จริงหรือ ช้างทยอยปรากฏตัวเป็นโขลงเล็กๆ  พวกมันเดินอ้อยอิ่งหาแหล่งน้ำอยู่ใกล้แอ่งที่คลุ้งไปด้วยฝุ่น ด้วยอุณหภูมิในเดือนกันยายนที่สูงถึง 40 องศาในช่วงกลางวัน ช้างจึงเดินหากินอยู่ตรงชายขอบทะเลทรายคาลาฮารี ประเทศนามิเบีย ในเขตอนุรักษ์สัตว์ป่าที่มีชุมชนเป็นผู้ดำเนินการชื่อ ไนไน (Nyae Nyae) ซึ่งปัจจุบันมีชนพื้นเมืองเผ่าซานราว 2,800 คนอาศัยอยู่อย่างแร้นแค้น ช้างทิ้งกิ่งไม้หักและมูลอุ่นๆไว้ตามทางที่เดินผ่านไป เมื่อได้กลิ่นเหงื่อของเราผสมกับกลิ่นหญ้าที่ถูกแดดแผดเผา พวกมันก็พากันออกวิ่งพลางส่งเสียงร้องแปร๋นๆ หนีหายไปทันที ในเวลาต่อมา ตรงขอบฟ้า ช้างอำพรางตัวอยู่ในร่มเงาของต้นอะเคเชีย  สำหรับสัตว์ตัวใหญ่ขนาดนั้น ถ้าตาไม่แหลมคมจริง คงแทบมองไม่เห็นพวกมัน และตอนนี้ดวงตาที่ว่านั้นเป็นของชายชื่อดาม นักแกะรอยชาวซานในท้องถิ่น เจ้าของรูปร่างเตี้ยล่ำ ผู้ยืนอยู่บนหลังรถแลนด์ครูสเซอร์ ดามโน้มตัวออกไปจนเกือบสุดทางด้านขวาของรถ พลางสอดส่ายสายตามองหารอยเดินบนพื้นทราย เขาตบประตูรถ  แล้วรถก็เบรกดังเอี๊ยด ดามกระโดดลงจากรถไปตรวจสอบรอยเท้า ขอบรอยมีลักษณะเป็นลอนหยักลาดเข้าด้านใน และมีวงกลมเล็กๆอยู่ตรงกลาง เขาชี้มือชี้ไม้ แล้วฟีลิกซ์ มาร์นเวกเคอเคอ พรานอาชีพและมัคคุเทศก์ในการเดินทางครั้งนี้  ก็โดดผลุงออกจากประตูด้านคนขับ  มาร์นเวกเคอในวัย 40 ปี มีร่างกายกำยำ ผิวแดงก่ำ และผมสีทอง สวมหมวกผ้าและกางเกงขาสั้น บุคลิกท่าทางแนบเนียนดูราวกับส่งตรงมาจากบริษัทคัดเลือกนักแสดง เขายืนมองรอยเท้าสักครู่ สีหน้าแสดงความกังขาแต่แล้วก็พยักหน้าเห็นพ้องด้วย ถ้าป่าทะเลทรายในไนไนเป็นบ้านของครอบครัวชาวซาน มันก็ยังเป็นบ้านของช้างป่าขนาดใหญ่ที่สุดในโลกที่เหลืออยู่เช่นกัน รอยเท้านี้เป็นเครื่องพิสูจน์ พวกเราที่เหลือลงจากรถ  […]