ในโลกของสัตว์: ตัวเมียหลายชนิดมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ - National Geographic Thailand

ในโลกของสัตว์: ตัวเมียหลายชนิดมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้

ในโลกของสัตว์: ตัวเมียหลายชนิดมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้

เมื่อนึกถึงสัตว์ยักษ์ขนาดมหึมา คุณอาจคิดถึงคิงคองเป็นอันดับแรก และไม่คิดว่าบนโลกนี้จะมีควีนคองเช่นกัน

เป็นเรื่องจริงที่กอริลลาเพศผู้จะมีขนาดตัวที่ใหญ่กว่าเพศเมีย แต่ในโลกของสรรพสัตว์แล้ว การที่ตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้นั้นถือเป็นเรื่องปกติที่พบได้ในกบ, เต่า, กิ้งก่า, งู และแมงมุม

และแน่นอนขนาดอันใหญ่โตกว่าคู่ของมันนี้มีเหตุผลอยู่เบื้องหลังมากกว่าเรื่องของความสวยงาม “ตัวเมียที่มีขนาดใหญ่ก็จะผลิตลูกได้มากในช่วงฤดูผสมพันธุ์ครับ” Greg Pauly ภัณฑารักษ์สาขาสัตว์เลื้อยคลานจากพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาลอสแอนเจลิสกล่าว ยกตัวอย่างเช่น เต่าแมพ ที่มีถิ่นอาศัยอยู่ในทางตะวันออกและตอนกลางของสหรัฐอเมริกา ตัวเมียสามารถมีขนาดยาวกว่าตัวผู้ 2 – 10 เท่า เพื่อวางไข่ในปริมาณมาก

ในแมงมุมใยกลมและแมงมุมปู “ตัวเมียสามารถมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ถึงร้อยเท่า” ข้อมูลจาก Jo-Anne Sewlal นักวิจัยด้านแมงมุมวิทยา จากมหาวิทยาลัย West Indies ซึ่งสำหรับแมงมุมใยกลมสีทองนั้น ตัวผู้มีขนาดเล็กมากเสียจนถูกเข้าจผิดว่าเป็นลูกแมงมุมเลยทีเดียว

เต่าแมพตัวเมีย (ซ้าย) และเต่าแมพตัวผู้ (ขวา) กำลังเกาะขอนไม้อาบแดด
ภาพถ่ายโดย Robert Hamilton, Alamy

 

สำหรับตัวผู้แล้ว ยิ่งเล็กยิ่งดี

ตัวผู้ที่มีขนาดเล็กคือข้อได้เปรียบ Sewlal กล่าว

ในโลกของแมงมุม ตัวผู้ที่มีขนาดเล็กสามารถเดินทางผ่านกิ่งไม้ โขดหิน และอุปสรรคต่างๆ เข้าไปหาตัวเมียบนใยของมันได้ เช่นเดียวกับเต่าตัวผู้ที่มีขนาดเล็ก การเสาะหาตัวเมียผ่านภูมิประเทศรกร้างซับซ้อนทำได้ยากหากคุณมีขนาดตัวที่ใหญ่

 


มังกรโคโมโดวางไข่ได้เอง แม้ไม่มีตัวผู้ผสมพันธุ์


 

สัตว์น้ำและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม

แต่ในโลกใต้ท้องทะเล มันเป็นการยากสำหรับตัวผู้ขนาดเล็กที่จะตามหาตัวเมียในมหาสมุทร แม้ว่าตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่ามันก็ตาม

หมึกผ้าห่มตัวเมียที่มีถิ่นอาศัยอยู่ในมหาสมุทรเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน สามารถมีขนาดตัวยาวได้ถึง 7 ฟุต เมื่อเทียบกับตัวผู้ที่มีขนาดตัวเพียง 0.9 นิ้วเท่านั้น พวกมันมีน้ำหนักมากกว่าคู่ผสมพันธุ์ของมันถึง 40,000 เท่า ฉะนั้นแล้วพลังงานของหมึกตัวผู้จึงหมดไปกับการเสาะแสวงหาตัวเมีย มากกว่าที่จะทำให้ร่างกายของมันใหญ่โตขึ้น

ใน boneworms หนอนทะเลชนิดหนึ่งที่มีชีวิตอยู่ด้วยการกินเศษซากของสัตว์ที่ตายแล้ว ตัวเมียมีความยาว 7 เซนติเมตร ในขณะที่ตัวผู้ซึ่งมีขนาดเล็กกว่า อาศัยอยู่ในตัวมันและมีหน้าที่ปลดปล่อยเซลล์สืบพันธุ์ออกมา

ส่วนในโลกของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ตัวผู้มักมีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย เว้นก็แต่สัตว์จำพวกวาฬ ในวาฬบาลีนตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ ส่วนวาฬหลังค่อมตัวเมียเองสามารถมีความยาวได้ถึง 60 ฟุต ส่วนตัวผู้มีขนาดสั้นกว่า

หมึกผ้าห่มตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้หลายเท่า
ภาพถ่ายโดย Chris Gug, Alamy
วาฬหลังค่อมตัวผู้และตัวเมียว่ายเคียงกัน จะเห็นว่าตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่า
ภาพถ่ายโดย Paul Nicklen

 

คงไว้ซึ่งสันติภาพ

ในบางกรณี ขนาดที่แตกต่างกันของทั้งสองเพศก็คงไว้ซึ่งความสงบ

Pauly เล่าให้ฟังว่า เต่าแมพตัวเมียที่มีขนาดใหญ่กว่าสามารถล่าเหยื่อที่มีขนาดใหญ่กว่าอย่างพวกหอย ซึ่งตัวผู้ที่มีขนาดเล็กไม่สามารถล่าได้ ดังนั้นแล้วในการหาอาหารพวกมันจึงไม่ได้เป็นคู่แข่งกัน

หรือนี่อาจเป็นวิธีหนึ่งในการรักษาความสงบสุขระหว่างสองเพศ ด้วยขนาดที่แตกต่างกัน…

เรื่อง Liz Langley

ภาพถ่ายของหนอนทะเลที่มีชื่อเรียกว่า Osedax mucoflori ในภาพคือตัวเมีย ส่วนตัวผู้อาศัยอยู่ภายในร่างกาย
ภาพถ่ายจากพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา

 

อ่านเพิ่มเติม

ในโลกของลิงงวงช้าง จมูกยิ่งใหญ่เท่าไหร่ยิ่งดี

เรื่องแนะนำ

แรดอินเดีย : ยูนิคอร์นแห่งแคว้นอัสสัม

บนดินแดนแห่งการปลูกชาอันเลื่องชื่อ แรดอินเดีย ได้รับการพิทักษ์ไว้ให้ปลอดภัย Awesome Assam มหัศจรรย์ แรดอินเดีย แห่งอัสสัม แคว้นอัสสัมตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย นอกจากเป็นแหล่งผลิตชาชั้นเลิศแล้ว ยังเป็นถิ่นอาศัยของยูนิคอร์นอีกด้วย เพียงแต่ยูนิคอร์นนี้ไม่ใช่สัตว์ในเทพนิยายแต่หมายถึงแรดนอเดียว หรือแรดอินเดีย (Rhinoceros unicornis) ซึ่งมีชื่อเรียกกันอีกหลายชื่อ เช่น Greater One-Horned Rhinoceros และ Great Indian Rhinoceros เป็นต้น ด้วยลักษณะเด่นที่มีเพียงนอเดียว ชาวบ้านแถวนั้นจึงเรียกแรดอินเดียนี้ว่า “ยูนิคอร์น” ความน่าสนใจอีกอย่างของแรดอินเดียคือลำตัวของมันที่มีลักษณะเหมือนเกราะหนาหุ้มอยู่ ถ้าจะบอกว่าหน้าตาเหมือนแรดใส่ชุดเกราะก็คงไม่ผิด และยิ่งพินิจพิจารณา ยิ่งดูเหมือนสัตว์ดึกดำบรรพ์จากยุคจูราสสิก เรื่องและภาพ: สุวิมล สงวนสัตย์ นี่ไม่ใช่ภาพตัดต่อ แต่คือสะพานต้นไม้จริงที่ปลูกในอินเดีย คาซิรังกา…มรดกโลก เราตั้งใจไปซาฟารีที่อุทยานแห่งชาติคาซิรังกา เพราะที่นี่มีประชากรแรดอินเดียถึง 2 ใน 3 ของโลก จากการทำสำมะโนประชากรแรดอินเดียล่าสุดที่อุทยานแห่งนี้ในปี 2018 พบว่ามีจำนวนแรดราว 2,413 ตัว ซึ่งถือว่ามีประชากรเยอะมากเมื่อเทียบกับช่วงต้นศตวรรษที่ยี่สิบ ที่เป็นช่วงแห่งการล่าแรดอินเดียจนเกือบสูญพันธุ์ จำนวนแรดที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องเป็นผลมาจากความพยายามในการอนุรักษ์ของทางภาครัฐที่จริงจังมากจนน่าชื่นชม เมื่อราวสองปีก่อน คาซิรังกาอยู่ในพาดหัวข่าวของบีบีซีว่าเป็น “อุทยานที่ยิงคน […]

รู้ได้อย่างไรว่าลิงตัวไหนอยากกัดคุณ?

เรื่อง ซาร่า กิบเบนส์ ด้วยความที่เป็นญาติใกล้ชิดที่สุดของมนุษย์ ไพรเมตบางชนิดมีพฤติกรรมที่คล้ายคลึงกับพวกเรา อย่างไรก็ตามการแปลความหมายที่เกิดขึ้นของสีหน้านั้น อาจนำไปสู่ความเข้าใจผิด และนำมาซึ่งภัยคุกคามต่อทั้งมนุษย์ และลิงได้ ผลการศึกษาใหม่จากมหาวิทยาลัยลินคอล์นพบว่า ยิ่งมนุษย์พยายามที่จะเดาความหมาย ของท่าทางที่ลิงบาร์บารี หรือลิงกังแสดงออกมามากเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งคาดเดาได้ผิดมากเท่านั้น โดย Laëtitia Maréchal หนึ่งในผู้วิจัย เชื่อว่าสาเหตุเป็นเพราะมนุษย์เราตีความท่าทางของสัตว์เอาโดยใช้ลักษณะของมนุษย์เองเป็นหลัก “บรรดานักท่องเที่ยวมักชอบคิดว่าท่าทางที่ลิงกังแสดงออกมานั้น พวกมันกำลังส่งจูบอยู่ และพวกเขาก็ส่งจูบกลับเป็นการตอบสนอง”เธอกล่าว ซึ่งในทางกลับกันท่าทางดังกล่าวเป็นสัญญาณเตือนจากพวกมันไม่ให้มนุษย์เข้ามาใกล้ ในการศึกษาเธอแบ่งผู้เข้าร่วมการทดลองทางออนไลน์ออกเป็น 3 กลุ่ม หนึ่งคือกลุ่มคนที่เคยทำงานร่วมกับสัตว์มาก่อนเป็นเวลาอย่างน้อย 2 เดือน สองคือกลุ่มคนที่เคยชมภาพถ่ายการแสดงสีหน้าของลิงมาก่อน และสุดท้ายกลุ่มที่ไม่เคยพบเห็นลิงตัวเป็นๆมาก่อนในชีวิต หลังให้พวกเขาชมภาพถ่าย ผลการศึกษาพบว่าผู้เข้าร่วมทุกคนนั้นตีความสัญญาณที่ส่งออกมาผิดพลาด กลุ่มที่มีความเชี่ยวชาญและทำงานร่วมกับสัตว์นั้น มีอัตราความผิดพลาดไม่เกิน 7% ในกลุ่มที่สองที่เคยชมภาพนั้นความผิดพลาดอยู่ที่ 20%และกลุ่มสุดท้ายผิดพลาดสูงถึง 40% นอกจากนั้น Maréchal ยังระบุว่าในการตีความไพรเมตอื่นๆอย่าง อุรังอุตัง และชิมแปนซี มนุษย์ก็มักจะตีความผิดในทำนองเดียวกัน “ถ้าลิงทำสีหน้าที่ดูเหมือนยิ้ม นั้นแปลว่ามันกำลังไม่ไว้วางใจ” เธอกล่าว “คุณอาจจะเคยเห็นภาพของลิงชิมแปนซียิ้มบนการ์ดวันเกิดแต่จริงๆแล้วมันคือสีหน้าของความทุกข์ตรม” ทั้งนี้ทางคณะนักวิจัยคาดหวังว่าการศึกษาครั้งนี้ จะมีประโยชน์สำหรับบรรดานักท่องเที่ยวในสวนสัตว์เปิด เพื่อป้องกันพวกเขาจากความเสี่ยงในการถูกลิงทำร้ายได้ แม้ว่าในตามธรรมชาติแล้วลิงกังจะเป็นสัตว์ที่ไม่ดุร้าย และจะตอบสนองหากถูกทำร้ายก่อนก็ตาม Agustín […]

บันทึกภาคสนามนักอนุรักษ์: ชะตากรรมบนเส้นด้ายของปลาโรนัน

ปลาโรนันจุดขาวเป็นปลาหายากในวงศ์ปลากระเบนที่นักวิทยาศาสตร์ยังมีข้อมูลเกี่ยวกับมันน้อยมาก และพวกมันกำลังถูกคุกคามเนื่องจากครีบของปลาโรนันขายได้ราคาสูงมาก ขณะนี้บรรดานักอนุรักษ์ทำได้เพียงซื้อคืนพวกมันจากชาวประมงและปล่อยคืนสู่ธรรมชาติ