ในโลกของสัตว์: ตัวเมียหลายชนิดมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ - National Geographic Thailand

ในโลกของสัตว์: ตัวเมียหลายชนิดมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้

ในโลกของสัตว์: ตัวเมียหลายชนิดมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้

เมื่อนึกถึงสัตว์ยักษ์ขนาดมหึมา คุณอาจคิดถึงคิงคองเป็นอันดับแรก และไม่คิดว่าบนโลกนี้จะมีควีนคองเช่นกัน

เป็นเรื่องจริงที่กอริลลาเพศผู้จะมีขนาดตัวที่ใหญ่กว่าเพศเมีย แต่ในโลกของสรรพสัตว์แล้ว การที่ตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้นั้นถือเป็นเรื่องปกติที่พบได้ในกบ, เต่า, กิ้งก่า, งู และแมงมุม

และแน่นอนขนาดอันใหญ่โตกว่าคู่ของมันนี้มีเหตุผลอยู่เบื้องหลังมากกว่าเรื่องของความสวยงาม “ตัวเมียที่มีขนาดใหญ่ก็จะผลิตลูกได้มากในช่วงฤดูผสมพันธุ์ครับ” Greg Pauly ภัณฑารักษ์สาขาสัตว์เลื้อยคลานจากพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาลอสแอนเจลิสกล่าว ยกตัวอย่างเช่น เต่าแมพ ที่มีถิ่นอาศัยอยู่ในทางตะวันออกและตอนกลางของสหรัฐอเมริกา ตัวเมียสามารถมีขนาดยาวกว่าตัวผู้ 2 – 10 เท่า เพื่อวางไข่ในปริมาณมาก

ในแมงมุมใยกลมและแมงมุมปู “ตัวเมียสามารถมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ถึงร้อยเท่า” ข้อมูลจาก Jo-Anne Sewlal นักวิจัยด้านแมงมุมวิทยา จากมหาวิทยาลัย West Indies ซึ่งสำหรับแมงมุมใยกลมสีทองนั้น ตัวผู้มีขนาดเล็กมากเสียจนถูกเข้าจผิดว่าเป็นลูกแมงมุมเลยทีเดียว

เต่าแมพตัวเมีย (ซ้าย) และเต่าแมพตัวผู้ (ขวา) กำลังเกาะขอนไม้อาบแดด
ภาพถ่ายโดย Robert Hamilton, Alamy

 

สำหรับตัวผู้แล้ว ยิ่งเล็กยิ่งดี

ตัวผู้ที่มีขนาดเล็กคือข้อได้เปรียบ Sewlal กล่าว

ในโลกของแมงมุม ตัวผู้ที่มีขนาดเล็กสามารถเดินทางผ่านกิ่งไม้ โขดหิน และอุปสรรคต่างๆ เข้าไปหาตัวเมียบนใยของมันได้ เช่นเดียวกับเต่าตัวผู้ที่มีขนาดเล็ก การเสาะหาตัวเมียผ่านภูมิประเทศรกร้างซับซ้อนทำได้ยากหากคุณมีขนาดตัวที่ใหญ่

 


มังกรโคโมโดวางไข่ได้เอง แม้ไม่มีตัวผู้ผสมพันธุ์


 

สัตว์น้ำและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม

แต่ในโลกใต้ท้องทะเล มันเป็นการยากสำหรับตัวผู้ขนาดเล็กที่จะตามหาตัวเมียในมหาสมุทร แม้ว่าตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่ามันก็ตาม

หมึกผ้าห่มตัวเมียที่มีถิ่นอาศัยอยู่ในมหาสมุทรเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน สามารถมีขนาดตัวยาวได้ถึง 7 ฟุต เมื่อเทียบกับตัวผู้ที่มีขนาดตัวเพียง 0.9 นิ้วเท่านั้น พวกมันมีน้ำหนักมากกว่าคู่ผสมพันธุ์ของมันถึง 40,000 เท่า ฉะนั้นแล้วพลังงานของหมึกตัวผู้จึงหมดไปกับการเสาะแสวงหาตัวเมีย มากกว่าที่จะทำให้ร่างกายของมันใหญ่โตขึ้น

ใน boneworms หนอนทะเลชนิดหนึ่งที่มีชีวิตอยู่ด้วยการกินเศษซากของสัตว์ที่ตายแล้ว ตัวเมียมีความยาว 7 เซนติเมตร ในขณะที่ตัวผู้ซึ่งมีขนาดเล็กกว่า อาศัยอยู่ในตัวมันและมีหน้าที่ปลดปล่อยเซลล์สืบพันธุ์ออกมา

ส่วนในโลกของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ตัวผู้มักมีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย เว้นก็แต่สัตว์จำพวกวาฬ ในวาฬบาลีนตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ ส่วนวาฬหลังค่อมตัวเมียเองสามารถมีความยาวได้ถึง 60 ฟุต ส่วนตัวผู้มีขนาดสั้นกว่า

หมึกผ้าห่มตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้หลายเท่า
ภาพถ่ายโดย Chris Gug, Alamy
วาฬหลังค่อมตัวผู้และตัวเมียว่ายเคียงกัน จะเห็นว่าตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่า
ภาพถ่ายโดย Paul Nicklen

 

คงไว้ซึ่งสันติภาพ

ในบางกรณี ขนาดที่แตกต่างกันของทั้งสองเพศก็คงไว้ซึ่งความสงบ

Pauly เล่าให้ฟังว่า เต่าแมพตัวเมียที่มีขนาดใหญ่กว่าสามารถล่าเหยื่อที่มีขนาดใหญ่กว่าอย่างพวกหอย ซึ่งตัวผู้ที่มีขนาดเล็กไม่สามารถล่าได้ ดังนั้นแล้วในการหาอาหารพวกมันจึงไม่ได้เป็นคู่แข่งกัน

หรือนี่อาจเป็นวิธีหนึ่งในการรักษาความสงบสุขระหว่างสองเพศ ด้วยขนาดที่แตกต่างกัน…

เรื่อง Liz Langley

ภาพถ่ายของหนอนทะเลที่มีชื่อเรียกว่า Osedax mucoflori ในภาพคือตัวเมีย ส่วนตัวผู้อาศัยอยู่ภายในร่างกาย
ภาพถ่ายจากพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา

 

อ่านเพิ่มเติม

ในโลกของลิงงวงช้าง จมูกยิ่งใหญ่เท่าไหร่ยิ่งดี

เรื่องแนะนำ

ราชาลมกรดโลกสีคราม

ฉลามมาโกครีบสั้นขึ้นชื่อเรื่องความเป็นนักสู้ในหมู่นักตกปลา พอๆกับคุณภาพเนื้อของมัน ฉลามมาโกครีบสั้นซึ่งจำแนกจากญาติที่หายากกว่าคือฉลามมาโกครีบยาวด้วยครีบอกที่สั้นกว่าและลักษณะอื่นๆ (ในสารคดีเรื่องนี้ “มาโก” จะหมายถึงฉลามมาโกครีบสั้น) ตกเป็นเป้าของนักตกปลาเพื่อนันทนาการอย่างมาก และบ่อยครั้งยังถูกจับเป็นสัตว์น้ำพลอยได้ (bycatch) ในการประมงเบ็ดราวเชิงพาณิชย์ เนื้อของมันมีคุณภาพสูสีกับเนื้อปลากระโทงแทงดาบ และในเอเชีย ครีบของมันมีราคาสูงลิ่วสำหรับนำมาปรุงซุปหูฉลาม ปัจจัยเหล่านี้ประกอบกันทำให้ฉลามมาโกเผชิญแรงกดดันอย่างหนัก แต่ยังไม่มีใครแน่ใจว่าแรงกดดันมีมากเพียงใด และนำไปสู่ผลอะไรในท้ายที่สุด ฤดูร้อนปี 2015 ผมได้รับเชิญไปร่วมการติดแถบสัญญาณดาวเทียมให้ฉลามมาโกนอกชายฝั่งรัฐแมริแลนด์กับทีมนักวิทยาศาสตร์ที่พยายามหาตำตอบให้คำถามข้างต้น ผมติดสอยห้อยตามนักวิทยาศาสตร์จากสถาบันวิจัยกายฮาร์วีย์ (Guy Harvey Research Institute) ซึ่งออกติดแถบสัญญาณและติดตามฉลามมาโกในมหาสมุทรแอตแลนติกและอ่าวเม็กซิโกมาตั้งแต่ปี 2008 โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อศึกษารูปแบบการเคลื่อนที่ของฉลามชนิดนี้ ฉลามมาโกทางตะวันตกของมหาสมุทรแอตแลนติกเหนืออพยพย้ายถิ่นเป็นระยะทางไกล โดยเดินทางขึ้นไปทางทิศเหนือในช่วงเดือนที่อบอุ่น จากนั้นมุ่งหน้าลงใต้เมื่อฤดูหนาวใกล้จะมาถึง การออกเรือนอกชายฝั่งรัฐแมริแลนด์ในเดือนพฤษภาคมประสบความสำเร็จด้วยดี กล่าวคือในระยะเวลาสองสัปดาห์ ฉลามมาโกได้รับการติดเครื่องส่งสัญญาณดาวเทียม 12 ตัว ในทางกลับกัน การออกเรือที่โรดไอแลนด์ในเดือนสิงหาคมประสบความล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง เพราะตลอดช่วงหนึ่งสัปดาห์ เราไม่ได้ฉลามมาโกเลยสักตัว แต่ความแตกต่างนี้ชี้ให้เห็นเบาะแสที่อาจกำลังเกิดขึ้นกับฉลามมาโกในมหาสมุทรแอตแลนติก ในการศึกษาเบาะแสดังกล่าว คุณต้องรู้เรื่องหนึ่งซึ่งเป็นหนึ่งในเรื่องแรกๆที่คุณจะได้เรียนรู้จากการจับฉลามมาโก นั่นคือ พวกมันอยู่ร่วมอาณาเขตกับฉลามสีน้ำเงิน ฉลามสองชนิดนี้เป็นเหมือนสิงโตกับไฮยีนาซึ่งอยู่ร่วมกันในพื้นที่เดียวกัน แต่ใช้กลยุทธ์หาอาหารแตกต่างกัน ฉลามมาโกครีบสั้นเป็นฉลามที่ว่องไวที่สุดในมหาสมุทร สามารถว่ายน้ำได้เร็วถึง 55 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ขณะไล่ล่าเหยื่อที่มีความเร็วสูง เช่น ปลาบลูฟิชและปลาทูน่า นักกีฬาตกปลาจึงชื่นชอบพละกำลังของมัน ในทางกลับกัน […]

แค่แตะมูลค้างคาวอาจถึงตาย

ระหว่างการทำงานที่ได้รับมอบหมายในถ้ำที่เต็มไปด้วยค้างคาวและงู ช่างภาพคิดว่าเขารู้จักอันตรายทั้งหมด แต่ภัยคุกคามต่อชีวิตที่แท้จริงมาถึงเมื่อเขาก้าวออกจากถ้ำ

รักลิง

เรื่องและภาพ สันติภาพ  อุโคตร (รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 โครงการ 10 ภาพเล่าเรื่องปี 7) เมืองลพบุรีเป็นเมืองประวัติศาสตร์ มีลิงเป็นสัญลักษณ์คู่บ้านคู่เมืองมาเป็นเวลายาวนานและยังเป็นสิ่งดึงดูดนักท่องเที่ยว  เนื่องจากจำนวนประชากรลิงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วและขาดการจัดการที่ดีอย่างเป็นระบบ ปัจจุบันลพบุรีต้องประสบปัญหาการคุกคามของลิงอย่างรุนแรงในพื้นที่ที่ใช้ร่วมกับคน เช่น ถูกลิงเข้ารื้อค้นหาอาหาร ทำลายทรัพย์สินของบ้านเรือนและร้านค้า ตลอดจนปริมาณอาหารเลี้ยงลิงที่ต้องเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ตามจำนวนประชากร  ยิ่งเมื่อลิงแบ่งฝูงแยกกลุ่ม มีอาณาเขตเป็นของตนเอง หากไม่ได้รับอาหารเพียงพอ ลิงเหล่านั้นก็ต้องดิ้นรนหาอาหาร ซึ่งมักใช้วิธีขโมยหรือแย่งอาหารจากคน  บ่อยครั้งที่ลิงบาดเจ็บเนื่องจากการแย่งอาหารกันเอง ถูกคนทำร้าย หรือด้วยความซุกซนจากการตกที่สูง ถูกไฟฟ้าช้อต หรือบาดเจ็บจากรถยนต์ ท่ามกลางปัญหาที่ยังไม่คลี่คลายนี้ ก็ยังมีคนรักสัตว์ผู้อุทิศนตนช่วยเหลือลิงอย่างน่ายกย่อง  ในขณะเดียวกันแผนแม่บทการบริหารจัดการปัญหาลิงในจังหวัดลพบุรีอย่างยั่งยืนก็เป็นความหวังในการก้าวข้ามปัญหาที่ยืดเยื้อมาหลายทศวรรษด้วย  

วิลเดอบีสต์ตัวน้อยวิ่งตามรถ เพราะเข้าใจผิดว่าเป็นแม่ของมัน

คลิปวิดีโอนี้ถูกบันทึกไว้โดย Zaheer และ Asma Ali ขณะที่ทั้งคู่กำลังขับรถผ่านอุทยาน Kgalagadi ในแอฟริกาใต้ ลูกวิลเดอบีสต์ตัวหนึ่งวิ่งตามรถยนต์คันสีฟ้าข้างหน้า และเมื่อรถคันดังกล่าวมันก็หยุดด้วย พร้อมคลอเคลียอยู่ข้างรถยนต์ไม่ห่าง เหตุผลที่ลูกสัตว์ตัวน้อยนี้วิ่งตามรถยนต์น่าจะเป็นเพราะขนาดใหญ่ของรถยนต์ Zaheer ให้ความเห็นกับหนังสือพิมพ์ Citizen ของแอฟริกาใต้ เนื่องจากในธรรมชาติวิลเดอบีสต์จะอยู่รวมกันเป็นฝูง และมันมักจะวิ่งตามบางวัตถุขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้ๆ จากสัญชาตญาณของการตามหัวหน้าฝูง ในช่วงหนึ่งของวิดีโอจะเห็นว่าลูกวิลเดอบีสต์พยายามเลียรถยนต์คันสีฟ้านี้ นั่นทำให้เดาได้ว่าเจ้าวิลเดอบีสต์นี้คงคิดว่าวัตถุดังกล่าวเป็นแม่ของมัน นับเป็นเคราะห์ดีของลูกสัตว์ หลัง Ali พยายามไล่ให้มันลงไปจากถนน เนื่องจากกลัวว่าจะเกิดอุบัติเหตุ วิลเดอบีสต์ตัวหนึ่งก็เข้ามาได้จังหวะพอดี และลูกสัตว์ตัวน้อยก็เปลี่ยนความสนใจไปตามวิลเดอบีสต์ตัวเต็มวัยแทน และเมื่อมันได้กลับเข้าฝูงอีกครั้งมันก็ตรงปรี่ไปหาแม่เพื่อดื่มนมจากเต้า ลูกวิลเดอบีสต์จะอยู่ติดกับฝูงตลอดเวลา การมีสัตว์ตัวใหญ่อยู่รายรอบจะช่วยปกป้องมันจากผู้ล่าอย่างสิงโต หรือเสือชีต้า แม่วิลเดอบีสต์จะตกลูกครั้งละ 1 ตัว ในแต่ละปีจะมีลูกวิลเดอบีสต์เกิดใหม่ประมาณ 500,000 ตัว พวกมันเรียนรู้ที่จะลุกขึ้นเดินได้เองในเวลาไม่กี่นาทีหลังคลอด ฤดูตกลูกของวิลเดอบีสต์จะเกิดขึ้นก่อนการอพยพครั้งใหญ่ประจำปี ในช่วงเดือนพฤษภาคม และมิถุนายน เมื่อพวกมันเดินเท้าแสวงหาทุ่งหญ้าที่เขียวขจีกว่าเก่า โดยการอพยพของวิลเดอบีสต์เป็นหนึ่งในการอพยพครั้งใหญ่ที่สุดของเหล่าสรรพสัตว์บนโลกใบนี้   อ่านเพิ่มเติม : ก็แค่อยากเล่นด้วย!, มาเป็นแม่ให้พวกเราหน่อย!

Follow Me

NATIONAL GEOGRAPHIC ASIA

Contact

เว็บไซต์ : ngthai.com

บริษัท อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน)

Tel : 02-422-9999 ต่อ 4244

© COPYRIGHT 2018 AMARIN PRINTING AND PUBLISHING PUBLIC COMPANY LIMITED.