ภาพถ่ายหาชมยาก อนาคอนดา ตัวเมียรัดคู่ผสมพันธุ์จนตาย

ภาพถ่ายหาชมยาก อนาคอนดาตัวเมียรัดคู่ผสมพันธุ์จนตาย

ภาพถ่ายหาชมยาก อนาคอนดา ตัวเมียรัดคู่ผสมพันธุ์จนตาย

ขณะกำลังติดตามศึกษางูใหญ่ในหนองน้ำของบราซิล Luciano Candisani พบเจอสิ่งที่เกินความคาดหมาย มันคือภาพของงู อนาคอนดา เขียวตัวเมียที่กำลังกอดรัดตัวผู้อย่างเอาเป็นเอาตาย

ด้วยขนาดลำตัวที่หนาพอๆ กับยางรถบรรทุก งูอนาคอนดาเขียวตัวนี้เป็นที่รู้จักดีของไกด์ท้องถิ่นนาม Juca Ygarapé และ Daniel de Granville ผู้นำทาง Candisani ไปยังถิ่นหากินของมันบริเวณแม่น้ำ Formoso

พวกเขาพบครึ่งหนึ่งของความยาวทั้งหมดโผล่ขึ้นมาจากน้ำ และเมื่อส่องลงไปใต้น้ำก็พบว่าอนาคอนดาตัวเมียกำลังเกี่ยวรัดงูตัวผู้อยูที่ก้นของลำน้ำ ในตอนแรก Candisani คิดว่ามันทั้งสองกอดเกี่ยวกันและกัน ตัวเขาเฝ้าดูอยู่ราว 2 – 3 ชั่วโมง และบันทึกภาพจากใต้น้ำที่ความลึก 3 ฟุตไว้เป็นที่ระลึก

“ในตอนแรกผมไม่เข้าใจว่ามันกำลังทำอะไร” Candisani กล่าว “จนกระทั่งมันลากร่างของงูตัวผู้เข้าพงหญ้าไป”

ภาพถ่ายภาพนี้ถูกบันทึกไว้ในปี 2012 ต่อมาช่างภาพตัดสินใจเผยแพร่ภาพของเขาลงในนิตยสารเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก เนื่องจากว่าปัจจุบันหนองน้ำแห่งนี้ ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของงูอนาคอนดากำลังเผชิญกับไฟคุกคามจากไฟป่าและการตัดไม้ บรรดานักสิ่งแวดล้อมเองก็ต้องการเห็นการปกป้องแหล่งที่อยู่อาศัยของงูอนาคอนดาในบราซิล อย่างเป็นรูปธรรม โดยเมื่อต้นกุมภาพันธ์ 2018 เพิ่งจะเกิดไฟป่าครั้งใหญ่ซึ่งต้องใช้เวลา 5 วันกว่าจะดับได้

(คุณผู้อ่านคิดว่าความกลัวงูและแมงมุมติดตัวเรามาตั้งแต่เกิด หรือมาจากการเรียนรู้ในภายหลัง)

 

กลืนกินเพราะรัก

ข้อมูลจาก Jesús Rivas นักชีววิทยาผู้เชี่ยวชาญด้านอนาคอนดาจากมหาวิทยาลัย New Mexico Highlands ผู้มีประสบการณ์ในการศึกษาสัตว์เลื้อยคลานในเวเนซุเอลามานานกว่า 30 ปี ตัวเขามีเอกสารข้อมูลเกี่ยวกับพฤติกรรมที่งูตัวเมียกินงูตัวผู้หลังผสมพันธุ์ แต่สำหรับกรณีของ Candisani นั้น ยังไม่ชัดเจนว่างูตัวผู้ถูกกินหรือไม่ เนื่องจากมันถูกลากหายเข้าไปในพงหญ้า

เหตุผลนั้นง่ายมาก: งูตัวผู้เป็นโปรตีนชั้นดีสำหรับแม่งูที่ต้องตั้งท้องไปอีก 7 เดือน “30% ของน้ำหนักตัวงูตัวเมียจะถูกนำมาใช้ในการสร้างลูกงู ดังนั้นแล้วการกินเนื้อสัก 7 – 8 กิโลก่อนที่จะไม่ได้กินอะไรอีกยาวกเป็นไอเดียที่ดีนัก” Rivas กล่าว

ทั้งนี้ภาพถ่ายของ Candisani นับเป็นกรณีที่ 4 แล้วที่มีการพบว่างูอนาคอนดาตัวเมียกินคู่ผสมพันธุ์ของมัน และนับเป็นครั้งแรกที่บันทึกภาพไว้ได้

 

ยิ่งใหญ่และสวยงาม

ไม่แปลกที่งูตัวเมียจะกลืนกินงูตัวผู้เข้าไปได้ เพราะอนาคอนดาเป็นสัตว์ที่มีขนาดแตกต่างระหว่างสองเพศอย่างชัดเจน

งูอนาคอนดาตัวผู้มีความยาวเฉลี่ย 9 ฟุตเท่านั้น ส่วนงูอนาคอนดาตัวเมียมีความยาวเฉลี่ยอยู่ที่ 12 – 17 ฟุต อย่างไรก็ตาม Candisani เล่าว่าตัวเขาเคยเห็นงูที่มีความยาว 23 ฟุตมาแล้ว

ทั้งนี้ Rivas เสริมว่าบริเวณที่ Candisani ถ่ายภาพได้นั้นไม่ไกลจากเมือง Bonito ของรัฐ Mato Grosso do Sul ซึ่งมีสภาพอากาศเปียกชื้นตลอดปี

“ถ้าเป็นพื้นที่ที่แห้งแล้ง งูอนาคอนดาสามารถจำศีลใต้โคลนได้นานหลายเดือนใต้โคลน เพราะการหาอาหารเป็นเรื่องยาก” เขากล่าว “แต่ในพื้นที่ที่มีสภาพอากาศชุ่มชื้น มีอาหารเพียงพอพวกมันจะยิ่งตัวใหญ่ขึ้นอีก”

หลังจากวันนั้นจวบจนวันนี้ยังไม่เคยมีรายงานการพบงูอนาคอนดาแบบ Candisani อีก ด้านตัวเขาคาดหวังว่ามันจะยังคงอยู่ที่ไหนสักแห่งภายในป่า และอาจกำลังมองหาคู่ผสมพันธุ์ตัวใหม่ก็เป็นได้

เรื่อง Michelle Z. Donahue

 

อ่านเพิ่มเติม

ภาพถ่ายอันน่าทึ่ง! เมื่องูพยายามหนีออกจากปากกบ

 

เรื่องแนะนำ

10 เรื่องราวดีๆของ สัตว์ป่า ปี 2020

ตั้งแต่การฟ้องร้อง “ไทเกอร์ คิง” ไปจนถึงการคุ้มครองตัวลิ่น ไม่ใช่ว่าทุกอย่างในปี 2020 จะเลวร้ายและเศร้าโศกเสมอไป  เรื่องราวดีๆของ สัตว์ป่า เช่นในเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมา ประชาชนในรัฐโคโลราโดได้ลงมติเห็นชอบให้คืนชีพหมาป่าสีเทาซึ่งถูกล่าจนสูญพันธุ์เมื่อ 50 ปีก่อน คงไม่มีใครปฏิเสธว่าปี 2020 นั้นถือเป็นปีที่หนักหน่วงอย่างมาก ไวรัสโคโรนาได้คร่าชีวิตผู้คนไปแล้วกว่าล้านคนทั่วโลกครอบครัว และชุมชนเปลี่ยนแปลงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ถึงกระนั้นในด้านของ สัตว์ป่า กลับไม่มีอะไรดีขึ้นเท่าที่ควร รัฐบาลจีนส่งเสริมให้หมีรับการรักษาไวรัสโคโรนา เกิดการลักลอบล่าสัตว์เพิ่มขึ้น การท่องเที่ยวเชิงนิเวศหยุดนิ่งและสัตว์ป่าที่ถูกกักขังอย่างเสือที่สวนสัตว์บรองซ์ และฟาร์มมิงค์ในเดนมาร์กได้รับการตรวจแล้วว่าติดเชื้อไวรัสโคโรนา เพื่อปกป้องมนุษย์จากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ที่พบในมิงค์ รัฐบาลเดนมาร์กจึงสั่งฆ่ามิงค์ที่อาศัยอยู่ในฟาร์มมากกว่า 15 ล้านตัว แต่ปี 2020 ไม่ได้เลวร้ายมากขนาดนั้นเหล่านี้คือ 10 เรื่องราวที่เป็นประโยชน์ต่อสัตว์ป่า เรื่อง : ราเชล โฟบาร์ และ ไดนา ฟายน์ มารอน ภาพถ่าย : โรแนน โดโนแวน, เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก 1.สัตว์ป่าได้รับประโยชน์จากการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตที่เกิดจากการแพร่ระบาดของไวรัสโคโรนา การระบาดในช่วงแรก ๆ เกี่ยวข้องกับตลาดสดในอู่ฮั่น ประเทศจีน จึงทำให้การค้าสัตว์ป่าทั่วโลกเปลี่ยนไป ในเดือนกุมภาพันธ์ […]

เซลล์ประสาทและพื้นผิวทำงานอย่างไร เมื่อ ‘หมึกสาย’ ต้องพรางตัวอย่างแนบเนียน

ไขมายากลพรางกายของหมึกสายที่ซับซ้อน และคำถามที่ว่าหมึกสายฉลาดไหม? “ในบรรดาสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง หมึกสายเป็นสัตว์ที่ดูจะคล้ายเรามากที่สุด ส่วนหนึ่งเป็นเพราะวิธีที่มันสบตากับคุณ ราวกับมันกำลังพินิจพิเคราะห์คุณ (การสบตาทำให้มันแตกต่างจากสัตว์มีกระดูกสันหลังจำนวนมากด้วย เช่น ปลาส่วนใหญ่จะไม่จ้องมองคุณ)…” โอลิเวีย จัดสัน เขียนในสารคดี “นักมายากลแปดหนวด” ใน National Geographic ถึงหมึกสายหรือหมึกยักษ์ ที่เปลี่ยนรูปร่างและสีสันได้ตามต้องการ พ่นหมึก แทรกตัวหายไปในรอยแยกเล็กๆ และลิ้มรสด้วยปุ่มดูด แล้วเหตุใดมันจึงชวนให้เรานึกถึงตัวเราเอง ความคล่องแคล่วทางกายภาพ หนวดทั้งแปดเส้นของหมึกสายมีปุ่มดูดนับร้อยปุ่มเรียงเป็นแถว ซึ่งช่วยให้มันจัดการวัตถุต่าง ๆ  ได ความคล่องแคล่วนี้ทำให้มันแตกต่างจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอย่างโลมา ซึ่งแม้จะฉลาดมาก แต่ก็ถูกจำกัดด้วยลักษณะทางกายวิภาค องค์ประกอบหลัก 3 ประการของการพรางตัว 1. สี หมึกสายสร้างสีด้วยระบบเซลล์สร้างสี และเซลล์สะท้อนแสง สารสีบรรจุอยู่ในถุงเล็กๆ นับพันถุงในผิวหนังชั้นบนสุด เมื่อถุงปิด พวกมันจะดูเหมือนจุดด่างเล็กๆ และเมื่อจะแสดงสี หมึกสายจะหดกล้ามเนื้อรอบถุง เป็นการดึงให้ถุงเปิดและเผยสีออกมา มันสามารถสร้างลวดลาย เช่น ลายแถบ ลายทาง หรือลายจุดได้ทันที ขึ้นอยู่กับว่าเปิดหรือปิดถุงชุดไหน 2. พื้นผิวของผิวหนัง ของการพรางตัวคือ  หมึกสายสามารถเปลี่ยนผิวหนังจากเรียบเป็นขรุขระ โดยการหดกล้ามเนื้อพิเศษ ผลที่ได้อาจสุดโต่ง อย่างหมึกสายสาหร่าย […]

พบอุรังอุตัง “เผือก” ในอินโดนีเซีย

เรื่อง ฮีเธอร์ แบรดี เมื่อต้นเดือนพฤษภาคม ปี 2017 อุรังอุตังเผือกตัวหนึ่งถูกนำมาจากหมู่บ้านในอินโดนีเซีย ที่ซึ่งมันถูกขังไว้ในกรง อุรังอุตังตัวนี้ มีอายุ 5 ปี ถูกพบในอำเภอกาปูอัสฮูลู บนเกาะบอร์เนียว หลังจากเรานำมันมาดูแล มันมีน้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นราวสิบปอนด์ภายในไม่กี่สัปดาห์ กองทุนเพื่อความอยู่รอดของอุรังอุตังในบอร์เนียว ทำหน้าที่ในการดูแลสัตว์ในตระกูลไพรเมต ตามรายงานของหนังสือพิมพ์ Telegraph กล่าวว่า อุรังอุตังเป็นเอปที่อยู่ในภาวะใกล้สูญพันธุ์ขั้นวิกฤติ หมายความว่า พวกมันอยู่ห่างจากคำว่าสูญพันธุ์เพียงก้าวเดียว และตอนนี้ กองทุนฯ กำลังดูแลอุรังอุตังอยู่เกือบห้าร้อยตัว เจ้าหน้าที่กองทุนฯ เปิดเผยว่า นับตั้งแต่มีการก่อตั้งมาตลอด 25 ปี เราไม่เคยดูแลอุรังอุตังเผือกมาก่อนเลย ทางกองทุนฯ ได้เปิดกิจกรรมการตั้งชื่อเจ้าเอปเผือกตัวนี้ โดยเปิดรับชื่อต่างๆ จากทั่วโลก และชื่อที่ถูกเลือกคือ “อัลบา” (Alba) ในภาษาละตินแปลว่า “สีขาว” และยังหมายถึง “รุ่งเช้า” ในภาษาสเปน “เราหวังเป็นอย่างยิ่งว่า รุ่งอรุณแห่งวันใหม่จะมาเยือนสัตว์ที่มีคุณค่าเหล่านี้” เจ้าหน้าที่คนหนึ่งกล่าวกับหนังสือพิมพ์ จาการ์ตาโพสต์ โดยธรรมชาติแล้ว ขนยาวๆ ของอุรังอุตังจะปรากฏสีน้ำตาลส้ม และเป็นที่รู้กันว่าพวกมันเป็นเอปที่ฉลาดมาก การพบอุรังอุตังเผือกเป็นเรื่องที่พบได้น้อยมาก แม้จะมีรายงานว่า พบภาวะเผือกในไพรเมตชนิดอื่น […]

ราชาลมกรดโลกสีคราม

ฉลามมาโกครีบสั้นขึ้นชื่อเรื่องความเป็นนักสู้ในหมู่นักตกปลา พอๆกับคุณภาพเนื้อของมัน ฉลามมาโกครีบสั้นซึ่งจำแนกจากญาติที่หายากกว่าคือฉลามมาโกครีบยาวด้วยครีบอกที่สั้นกว่าและลักษณะอื่นๆ (ในสารคดีเรื่องนี้ “มาโก” จะหมายถึงฉลามมาโกครีบสั้น) ตกเป็นเป้าของนักตกปลาเพื่อนันทนาการอย่างมาก และบ่อยครั้งยังถูกจับเป็นสัตว์น้ำพลอยได้ (bycatch) ในการประมงเบ็ดราวเชิงพาณิชย์ เนื้อของมันมีคุณภาพสูสีกับเนื้อปลากระโทงแทงดาบ และในเอเชีย ครีบของมันมีราคาสูงลิ่วสำหรับนำมาปรุงซุปหูฉลาม ปัจจัยเหล่านี้ประกอบกันทำให้ฉลามมาโกเผชิญแรงกดดันอย่างหนัก แต่ยังไม่มีใครแน่ใจว่าแรงกดดันมีมากเพียงใด และนำไปสู่ผลอะไรในท้ายที่สุด ฤดูร้อนปี 2015 ผมได้รับเชิญไปร่วมการติดแถบสัญญาณดาวเทียมให้ฉลามมาโกนอกชายฝั่งรัฐแมริแลนด์กับทีมนักวิทยาศาสตร์ที่พยายามหาตำตอบให้คำถามข้างต้น ผมติดสอยห้อยตามนักวิทยาศาสตร์จากสถาบันวิจัยกายฮาร์วีย์ (Guy Harvey Research Institute) ซึ่งออกติดแถบสัญญาณและติดตามฉลามมาโกในมหาสมุทรแอตแลนติกและอ่าวเม็กซิโกมาตั้งแต่ปี 2008 โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อศึกษารูปแบบการเคลื่อนที่ของฉลามชนิดนี้ ฉลามมาโกทางตะวันตกของมหาสมุทรแอตแลนติกเหนืออพยพย้ายถิ่นเป็นระยะทางไกล โดยเดินทางขึ้นไปทางทิศเหนือในช่วงเดือนที่อบอุ่น จากนั้นมุ่งหน้าลงใต้เมื่อฤดูหนาวใกล้จะมาถึง การออกเรือนอกชายฝั่งรัฐแมริแลนด์ในเดือนพฤษภาคมประสบความสำเร็จด้วยดี กล่าวคือในระยะเวลาสองสัปดาห์ ฉลามมาโกได้รับการติดเครื่องส่งสัญญาณดาวเทียม 12 ตัว ในทางกลับกัน การออกเรือที่โรดไอแลนด์ในเดือนสิงหาคมประสบความล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง เพราะตลอดช่วงหนึ่งสัปดาห์ เราไม่ได้ฉลามมาโกเลยสักตัว แต่ความแตกต่างนี้ชี้ให้เห็นเบาะแสที่อาจกำลังเกิดขึ้นกับฉลามมาโกในมหาสมุทรแอตแลนติก ในการศึกษาเบาะแสดังกล่าว คุณต้องรู้เรื่องหนึ่งซึ่งเป็นหนึ่งในเรื่องแรกๆที่คุณจะได้เรียนรู้จากการจับฉลามมาโก นั่นคือ พวกมันอยู่ร่วมอาณาเขตกับฉลามสีน้ำเงิน ฉลามสองชนิดนี้เป็นเหมือนสิงโตกับไฮยีนาซึ่งอยู่ร่วมกันในพื้นที่เดียวกัน แต่ใช้กลยุทธ์หาอาหารแตกต่างกัน ฉลามมาโกครีบสั้นเป็นฉลามที่ว่องไวที่สุดในมหาสมุทร สามารถว่ายน้ำได้เร็วถึง 55 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ขณะไล่ล่าเหยื่อที่มีความเร็วสูง เช่น ปลาบลูฟิชและปลาทูน่า นักกีฬาตกปลาจึงชื่นชอบพละกำลังของมัน ในทางกลับกัน […]