คาดการณ์กันว่า “ไดโนเสาร์” ตัวสุดท้ายในบริเวณแผ่นดินของ “ประเทศไทย” ปัจจุบัน ได้ล้มตายไปเมื่อราวร้อยล้านปีก่อน นับจากนั้น เหล่าซากสัตว์มหัศจรรย์จากอดีตเหล่านี้ได้ทับถมไต้ชั้นดินชั้นหินจนกลายเป็นสิ่งที่เรียกว่า “ฟอสซิล” หลับใหลไปอยู่อย่างนั้น เมื่อกาลเวลาผ่านไป “มนุษย์” ได้มารับช่วงการครองโลกใบนี้ต่อ และเป็นผู้ค้นพบเผยเรื่องราวความหัศจรรย์ของพวกมัน เมื่อปี พ.ศ. 2519 ประเทศไทยได้ค้นพบโครงกระดูกขนาดใหญ่ของไดโนเสาร์เป็นครั้งแรก ในเขตอำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น  โดยทั้งเวลา และสถานที่ดังกล่าวนี้ถือเป็นการเริ่มต้นยุคการสำรวจไดโนเสาร์ของประเทศไทย เช่นเดียวกับศาสตร์ของ “บรรพชีวินวิทยา”  ที่ศึกษาสิ่งมีชีวิตในอดีตโดยอาศัยข้อมูลจากซากดึกดำบรรพ์ที่หลงเหลืออยู่ นอกเหนือไปจากไดโนเสาร์ ก็ได้เริ่มปักหมุดในแวดวงการศึกษาไทยไปด้วย “ภูเวียง” ที่ต่อมาได้มีการพัฒนาพื้นที่เป็น “อุทยานแห่งชาติภูเวียง” กลายเป็นที่รู้จักในฐานะแหล่งขุดค้นไดโนเสาร์ของประเทศไทยมาอย่างยาวนาน ภายใต้การนำของ ดร.วราวุธ สุธีธร ผู้เชี่ยวชาญด้านบรรพชีวินวิทยา และเป็นผู้บุกเบิกด้านการวิจัยไดโนเสาร์ของประเทศไทย เป็นผู้สำรวจพื้นที่และทำงานขุดค้นในพื้นที่แห่งนี้ เมื่อองค์ความรู้การสำรวจไดโนเสาร์พัฒนาจนพบซากดึกดำบรรพ์ของไดโนเสาร์สายพันธุ์ใหม่ๆ ในประเทศไทยหลายสายพันธุ์ ราว พ.ศ. 2535 – 2536 ดร. วราวุธ และทีมขุดศึกษาฟอสซิลไดโนเสาร์ในตอนนั้นได้ตัดสินใจหยุดการขุดสำรวจซากไดโนเสาร์ในเขตพื้นที่ในเขตอุทยานแห่งชาติภูเวียงไปก่อน แล้วเดินทางไปขุดหาซากดึกดำบรรพ์ไดโนเสาร์แห่งอื่นๆ ในประเทศไทย หลังจากนั้นได้มีการพัฒนาหลุมขุดค้นไดโนเสาร์ในอุทยานแห่งชาติภูเวียงให้กลายเป็นสถานที่เรียนรู้ด้านซากดำบรรพ์ไดโนเสาร์ชั้นนำประเทศ จนเวลาผ่านไปอีกหลายสิบปี ได้มีการค้นพบซากดึกดำบรรพ์ไดโนเสาร์สายพันธุ์ใหม่ๆ จากอีกหลายแหล่งขุดค้นในประเทศไทย รวม 13 สายพันธุ์อย่างเป็นทางการ … Continue reading ไดโนเสาร์ล้านปี ขุดหาชั่วชีวิต – การหวน ขุดไดโนเสาร์ “ภูเวียง” รอบ 30 ปี