เปิดภาพเก่าความน่าขนลุกของตัวตลกในอดีต

เปิดภาพเก่าความน่าขนลุกของ ตัวตลก ในอดีต

ตัวละครเป็นสิ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวที่เก่าแก่ของโลกอย่างหนึ่ง และบางทีไม่มีตัวละครใดที่มีนัยเชิงสัญลักษณ์มากไปกว่า ตัวตลก

ความหลากหลายที่แตกต่างกันไปของตัวตลกมีให้เห็นอยู่ในแทบทุกอารยธรรมตลอดประวัติศาสตร์ ทั้งปรากฏในละครใบ้ของกรีกโบราณ ต่อหน้าพระพักตร์ของฟาโรห์อียิปต์ แสดงในราชสำนักจักรพรรดิจีน และมีที่ทางบนเวทีละครของเช็คสเปรียร์  ฟีเนียส ที บาร์นัม ผู้ก่อตั้งคณะละครสัตว์บาร์นัมแอนด์เบลลีเคยเอ่ยประโยคอันโด่งดังว่า “บรรดาช้างและตัวตลกเป็นหมุดปักที่แขวนละครสัตว์ทั้งคณะเอาไว้”

ในแง่หนึ่งทางประวัติศาสตร์ ตัวตลกมีบทบาทของความขบขันคลายเครียด แต่อีกทางหนึ่งภาพลักษณ์อย่างอื่นของตัวตลกก็วิวัฒนาการผ่านกาลสมัยด้วยเช่นกัน  ในวัฒนธรรมสมัยใหม่ ไอคอนอย่างภาพยนตร์ที่สร้างจากนิยายของสตีเฟน คิง เรื่อง It (1986 – รวมทั้งเวอร์ชั่นปีนี้ที่ถูกเสิร์ชหาในฐานะเป็นคอสตูมวันฮัลโลวีนมากที่สุดของปี 2017) และหนังสือ Memoirs of Joseph Grimaldi ของชาร์ลส์ ดิกเกนส์ ซึ่งเล่าประวัติตัวตลกที่โด่งดังที่สุดของอังกฤษให้ดูน่ากลัวมากยิ่งขึ้น  การอุปมาเช่นนี้แพร่กระจายสู่เรื่องแนวสยองขวัญในศตวรรษที่ผ่านมา

ในขณะที่ภาพเพลตกระจกของริชาร์ด ฮิวอิตต์ จาก เนชันแนล จีโอกราฟฟิก ฉบับเดือนตุลาคม 1931 ดูมีพลังความหลอนอย่างเด่นชัด  “มีโศกนาฏกรรมเหลือประมาณอยู่เบื้องหลังเมคอัปของตัวตลกอย่างที่ผู้คนเชื่อกันจริงๆ” ฟรังซิส บีเวอร์ลี เคลลี นักเขียนสารคดีกล่าว “สรุปแล้ว ตัวตลกเป็นอาชีพที่อุทิศตัว  ในโลกที่เต็มไปด้วยน้ำตาและมนุษย์ซึ่งมีธรรมชาติแห่งความเศร้าอยู่ภายใน  การทำให้คนหัวเราะออกมาได้นั้น ยากกว่าการทำให้ร้องไห้”

นางฟ้าผู้น่ารักกับตัวตลกวิปลาสดูจะเป็นคนละทิศ หลังเวทีพวกเขาสนิทสนมเป็นครอบครัวแสนสุข ตัวตลกและนักแสดงจำนวนไม่น้อยมีเพื่อนข้างนอกคณะแสดง แต่พวกที่แต่งงานแล้วก็ได้คู่ที่เป็นนักแสดงด้วยกันเอง
ตัวตลกต้องเล่าเรื่องขำขันด้วยละครใบ้ เพราะเสียงของพวกเขาไม่อาจได้ยินทั่วเต๊นต์ใหญ่มหึมาได้ ตรงจุดศูนย์กลางเป็นการแสดงชกมวยล้อเลียน มีสมาชิกครอบครัวละครสัตว์เป็นกรรมการ
ตัวตลกอ้วนหน้ารถม้า
ไม่มีตัวตลกใดที่หน้าเหมือนกันเป็นพิมพ์เดียว เมื่อแต่งหน้าให้ประหลาดแล้ว ตัวตลกก็มีสิทธิ์สร้างบุคลิกตามเครื่องแต่งตัวของตนเอง
ตัวตลกชราผู้ร่าเริงและรักเด็กเป็นขวัญใจเด็กๆ เสมอไม่ว่าจะแสดงที่ไหน เขามีขนมเล็กๆ น้อยๆ ให้ผู้ชมตัวน้อย
เดิมทีไม้ต่อขาถูกใช้ในกองทัพที่ต้องยาตราข้ามพื้นที่น้ำท่วม ก่อนจะกลายเป็นอุปกรณ์เสริมของตัวตลกสมัยใหม่ ซึ่งทำให้ต้องโก้งโค้งเมื่อเดินผ่านเข้าเต๊นท์กลางของคณะละครสัตว์
ตัวตลกกำลังเล่าเรื่องหมูที่เขาเลี้ยงให้เด็กๆ ฟัง ซึ่งมันเดินตามเขาไปทั่วลานแสดงและกินนมจากขวดเหมือนเด็ก

 

อ่านเพิ่มเติม

โรงแรมแห่งนี้ได้แรงบันดาลใจมาจาก เอช. เอช. โฮล์มส์

© COPYRIGHT 2024 AMARIN PRINTING AND PUBLISHING PUBLIC COMPANY LIMITED.