ในฐานะนักเศรษฐศาสตร์และนักวิชาการ ดร.จิล ทีเฟนทาเลอร์ เคยเชื่อว่าข้อมูลงานวิจัยที่หนักแน่นจะสามารถโน้มน้าวให้ผู้คนเห็นความสำคัญและพร้อมสนับสนุนงานเหล่านั้นได้
แต่เมื่อก้าวมาเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารหญิงคนแรกขององค์กรสื่ออายุกว่าร้อยปีอย่างเนชั่นแนลจีโอกราฟฟิก เธอกลับพบว่าหลักฐานข้อมูลเป็นเพียงส่วนหนึ่งของการสร้างความเปลี่ยนแปลง แต่อาจยังไม่เพียงพอที่จะทำให้ผู้คนเข้าใจปัญหา หากเรื่องราวไม่เชื่อมโยงกับความรู้สึก ก็จะไม่นำไปสู่การลงมือทำ
สำหรับจิล การเล่าเรื่องจึงไม่ใช่แค่การนำเสนอผลงานศึกษาวิจัย แต่เป็นสิ่งที่ช่วยให้ผู้คนมองเห็นความมหัศจรรย์ของธรรมชาติ รู้สึกผูกพัน และอยากร่วมปกป้องโลก
“สิ่งที่ฉันได้เรียนรู้คือ บางครั้งความเปลี่ยนแปลงที่เราอยากเห็นในโลก จำเป็นต้องอาศัยการเล่าเรื่องที่ทรงพลัง”
เมื่อเอ่ยถึงเนชั่นแนลจีโอกราฟฟิก หลายคนนึกถึงนิตยสารที่มีภาพถ่ายสวยงาม และสารคดีที่พาไปสัมผัสสถานที่ห่างไกล แต่สิ่งที่จิลอยากให้ผู้คนรู้จักมากขึ้นคือภารกิจเบื้องหลังภาพเหล่านั้น
“นักสำรวจ” คือคำที่เนชั่นแนลจีโอกราฟฟิกใช้เรียกเหล่านักวิทยาศาสตร์ นักอนุรักษ์ นักการศึกษา และนักเล่าเรื่อง ที่ทำงานค้นคว้าและอนุรักษ์ในพื้นที่ต่าง ๆ ทั่วโลก ก่อนนำความรู้และเรื่องราวของพวกเขามาสื่อสารให้เข้าถึงผู้คนในวงกว้าง
ทัศนคติของนักสำรวจของเนชั่นแนลจีโอกราฟฟิก “อันดับหนึ่งเลยคือมีความช่างสงสัย พร้อมที่จะเรียนรู้ รับฟัง และมีใจที่เปิดกว้าง” เพราะไม่มีงานไหนเลยที่จะสามารถทำสำเร็จได้โดยคนคนเดียว ดังนั้นทุกอย่างต้องถูกขับเคลื่อนผ่านความร่วมมือของทุกคนที่เกี่ยวข้อง นอกเหนือไปจากนั้นคือความสามารถในการคิดเชิงวิพากษ์ “แม้ว่าเราจะอยู่ในยุคที่ปัญญาประดิษฐ์สามารถทำอะไรให้มนุษย์ได้หลายอย่าง แต่ท้ายที่สุด ก็ต้องเป็นความสามารถในการคิดเชิงวิพากษ์ของมนุษย์ที่จะนำไปสู่การค้นพบที่ยิ่งใหญ่ ไปสู่ความคิดสร้างสรรค์ และแนวความคิดใหม่ ๆ ที่จะช่วยเราจัดการกับความท้าทายที่อยู่ตรงหน้า”
จิลมองว่าสิ่งที่ทำให้สื่ออย่างเนชั่นแนลจีโอกราฟฟิกสามารถสร้างความเปลี่ยนแปลงอย่างมีความหมายได้ คือจุดเชื่อมระหว่างความเข้มงวดทางวิชาการกับแรงบันดาลใจ “วิทยาศาสตร์ การสำรวจ และการศึกษาเป็นจุดแข็งของเรา แต่การเล่าเรื่องคือพลังวิเศษของเรา”
วิทยาศาสตร์มอบหลักฐานและความรู้ที่ช่วยให้มนุษย์เข้าใจความท้าทายเหล่านี้และพัฒนาแนวทางแก้ไข ส่วนการเล่าเรื่องช่วยเปลี่ยนความเข้าใจเหล่านั้นให้เป็นความเห็นอกเห็นใจ ความตระหนักถึงความเร่งด่วน และท้ายที่สุดคือการลงมือทำ
และหากพูดถึงมาตรวัดความสำเร็จของเนชั่นแนลจีโอกราฟฟิก ภารกิจนี้จึงไม่ได้มีเพียงจำนวนคนที่ได้เห็นภาพหรืออ่านเรื่องราว แต่รวมถึงการค้นพบทางวิทยาศาสตร์ งานวิจัยที่ผ่านการประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญ และผลิตผลของงานอนุรักษ์ที่ช่วยดูแลโลก
การสร้างความเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืนต้องอาศัยการทำงานกับเจ้าของพื้นที่ ผลลัพธ์เชิงบวกในระยะยาวต้องเกิดจากการเรียนรู้และยอมรับภูมิปัญญาท้องถิ่น และการทำงานกับชุมชน เพราะผู้คนที่อยู่ใกล้ชิดกับพื้นที่เหล่านั้นมีบทบาทสำคัญในการปกป้องพื้นที่ของตน
จิลยกตัวอย่างโครงการ National Geographic Pristine Seas ซึ่งทำงานร่วมกับชุมชนและรัฐบาลในหลายประเทศเพื่ออนุรักษ์ท้องทะเลและหาข้อมูลเพื่อจัดตั้งพื้นที่คุ้มครองทางทะเล ทีมงานจะออกสำรวจเมื่อได้รับคำเชิญจากหน่วยงานรัฐ และมีนักวิทยาศาสตร์ท้องถิ่นร่วมเดินทางทุกครั้ง
ที่หมู่เกาะมาร์แชลล์ นักวิทยาศาสตร์จากหน่วยงานรัฐที่ดูแลทรัพยากรทางทะเลและประมงชายฝั่งร่วมสำรวจแนวปะการังและติดตามประชากรปลา ขณะที่ผู้นำท้องถิ่น หรือ อีรอยจ์ (Iroij) มีส่วนช่วยให้กระบวนการสำรวจสอดคล้องกับการดูแลทรัพยากรตามวิถีดั้งเดิมและเป็นไปตามเป้าหมายการอนุรักษ์ทางทะเลของประเทศ
จิลเล่าว่าข้อมูลจากการสำรวจดังกล่าวนำไปสู่การจัดตั้งเขตอนุรักษ์ทางทะเลแห่งชาติบิการ์และโบกัก ครอบคลุมมหาสมุทรมากกว่า 48,000 ตารางกิโลเมตร สำหรับเธอ บทเรียนสำคัญไม่ได้อยู่ที่ขนาดของพื้นที่เพียงอย่างเดียว “การอนุรักษ์ที่ยั่งยืนไม่ใช่สิ่งที่เราทำให้ชุมชน แต่เป็นสิ่งที่เราเรียนรู้ว่าจะทำได้ดีที่สุดอย่างไร เมื่อทำงานเคียงข้างพวกเขา”
ในยุคที่ปัญญาประดิษฐ์กำลังถูกใช้ในการสร้างคอนเทนต์ที่หลากหลาย ความแท้จริงของคอนเทนต์ที่ถูกเผยแพร่กลายเป็นประเด็นที่มักถูกตั้งคำถาม เนชั่นแนลจีโอกราฟฟิกเป็นหนึ่งในสื่อที่คนอ่านไว้วางใจและเชื่อใจได้ว่าภาพที่เห็นตรงหน้า มีสัญลักษณ์กรอบสีเหลืองเป็นประกันว่าไม่ใช่ AI
“ภาพทุกภาพของเราต้องเป็นภาพจริง ช่างภาพทุกคนต้องส่งข้อมูลเมทาดาตาให้เราเพื่อยืนยันว่าภาพที่พวกเขาถ่ายมานั้นเป็นภาพจริง ฉันคิดว่าผู้คนไว้วางใจเนชั่นแนลจีโอกราฟฟิก แบรนด์ของเราเป็นแบรนด์ที่ได้รับความไว้วางใจมานานกว่าศตวรรษ และเราต้องการให้ทุกคนยังคงมั่นใจว่าสิ่งที่พวกเขาอ่านนั้นผ่านการตรวจสอบและยืนยันโดยมนุษย์และสิ่งที่พวกเขาเห็นนั้นเป็นของจริง…ไม่ใช่ภาพที่สร้างขึ้นโดย AI”
จิลอธิบายว่าในยุคที่ผู้คนมักตั้งคำถามกับวิทยาศาสตร์และภาพที่อยู่ตรงหน้า การยึดมั่นในหลักการและการรักษาความเป็นเนื้อหาที่สร้างโดยมนุษย์ จึงสำคัญมาก “คนรู้จักแบรนด์ของเราเพราะเราเป็นของจริง (authenticity)”
จิลมักถามตัวเองว่าจะวัดความสำเร็จได้อย่างไร โดยเฉพาะในช่วงแรก ๆ ที่เริ่มรับบทบาทเป็นหัวหน้างานในสถาบันศึกษา เธอถามผู้ใหญ่ที่เคารพว่าในการเป็นผู้นำ จะต้องทำอย่างไรถึงจะประสบความสำเร็จ คำตอบที่ได้ในทันทีคือ การสร้างวิสัยทัศน์ การสื่อสารวิสัยทัศน์นั้น และการหาเงินทุนเพื่อเปลี่ยนวิสัยทัศน์สู่การปฏิบัติ “ฉันยึดถือถ้อยคำเหล่านั้นมาโดยตลอด ตอนนี้ ฉันเพิ่มหลักการข้อที่สี่เข้าไป นั่นคือสร้างทีมที่จะทำให้วิสัยทัศน์เป็นจริง”
ทั้งสี่อย่างคือเข็มทิศในการทำงานของจิล และเป็นเครื่องย้ำเตือนให้เธอรับผิดชอบต่อบทบาทของตัวเอง “หากฉันทำสิ่งเหล่านี้อยู่ ฉันก็รู้ว่ากำลังนำพาองค์กรไปในทิศทางที่ถูกต้อง”
ในวันที่จิลได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บริหารเนชั่นแนลจีโอกราฟฟิก ทั่วโลกต่างตื่นเต้นที่เธอเป็นผู้หญิงคนแรกกับตำแหน่งนี้ จิลมองว่าท้ายที่สุด ความสำคัญของการได้รับตำแหน่งนี้ ไม่ได้อยู่ที่การเป็นผู้หญิงคนแรก แต่อยู่ที่การทำให้มั่นใจได้ว่าเธอจะไม่ใช่คนสุดท้าย
“หนึ่งในสิ่งที่ฉันรักมากที่สุดเกี่ยวกับชุมชนเนชั่นแนลจีโอกราฟฟิกคือการที่เหล่า นักสำรวจของเรามาจากทุกมุมโลก มาจากภูมิหลังที่แตกต่างกัน ทั้งประสบการณ์และมุมมองของพวกเขา พวกเขาทำให้เห็นว่าการจะสร้างความเปลี่ยนแปลงไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าคุณมาจากไหน มีรูปลักษณ์อย่างไร หรือเพศอะไร แต่เป็นใครก็ตามที่มีความอยากรู้อยากเห็น มีความรู้สึกมหัศจรรย์ต่อสิ่งรอบตัว และมีความกล้าที่จะแสวงหาคำตอบให้กับคำถามยาก ๆ”
เมื่อเดือนมิถุนายนที่ผ่านมา เนชั่นแนลจีโอกราฟฟิกเปิดตัวพิพิธภัณฑ์การสำรวจของเนชั่นแนล จีโอกราฟิก (National Geographic Museum of Exploration: MOE) ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เป็นพื้นที่ใหม่ให้นักสำรวจได้ถ่ายทอดเรื่องราว “ทั้งนิทรรศการที่จะช่วยจุดประกายความรู้สึกพิศวงและความประทับใจ และยังมีกิจกรรมต่าง ๆ ที่เปิดให้คนทั่วไปเข้าร่วม รวมถึงการเปิดโอกาสให้นักสำรวจของเราได้ขึ้นเวทีเพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้กับคนรุ่นใหม่ที่เข้ามาเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ด้วย”
สิ่งที่ทำให้จิลรู้สึกว่าได้นำองค์กรมาถูกทางแล้วคือเมื่อได้เห็นคนมาเดินเยี่ยมชมเต็มพิพิธภัณฑ์ และได้เห็นแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้นของเด็ก ๆ “ฉันรู้ว่าสิ่งนี้จะสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้คนอีกนับล้าน ไม่เพียงทำให้พวกเขารักเนชั่นแนลจีโอกราฟฟิกมากขึ้น แต่ยังทำให้พวกเขาอยากมีส่วนร่วมและสนับสนุนพันธกิจของเราด้วย”
เรื่อง กีรติกร นาคสมภพ เบลว์