ไก่งามเพราะขน คนเลยต้องถ่ายรูป สุดยอดไก่งามเหล่านี้จะทำให้คุณไม่อยากกินไก่

ไก่งามเพราะขน คนเลยต้องถ่ายรูป

ไก่งามเพราะขน คนเลยต้องถ่ายรูป

ไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่ง สำนวนนี้ยังคงใช้ได้ตลอดกาลก็เพราะไก่เหล่านี้งามจริงดังว่า Tamara Staples ช่างภาพเจ้าของโปรเจคนี้เล่าว่า ในตอนที่เธออายุ 23 ปี เธอเข้าร่วมชมการแสดงโชว์สัตว์ปีกกับลุงของเธอที่ชื่อ Ron “สิ่งที่ประทับใจฉันก็คือบุคลิกของไก่พวกนั้น” เธอกล่าว “บางตัวก็ดูเย่อหยิ่ง ในขณะที่บางตัวก็เขินอาย” ซึ่งอุปนิสัยของพวกมันนั้นถูกปกคลุมด้วยขนหลากหลายสีสันอันฟูฟ่องและรูปร่างที่แตกต่างกันไป

ในปลายทศวรรษ 80 เธอมีโอกาสได้ถ่ายภาพของบรรดาไก่ที่เข้าร่วมในงานโชว์ ซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปี และตลอดหลายปีที่ผ่านมา Staples เข้าร่วมการแข่งขันมาแล้วมากกว่า 40 การแข่งขันใน 10 รัฐ โดยโปรเจคล่าสุดของเธอมีชื่อว่า “Cocky” หน้าตางามๆ ของพวกมันถูกปรากฏอยู่บนฉากหลังสีตัดกับเส้นขน ครอปภาพในวงกลมทรงจี้ห้อยคอ

สำหรับการถ่ายภาพโปรเจคนี้ เธอได้เดินทางไปชมสายพันธุ์ไก่พ่อพันธุ์ที่เธอไม่เคยถ่ายภาพมาก่อน เช่นเดียวกับสุนัข พวกมันเองมีหลากหลายสายพันธุ์ และมีรูปลักษณ์ที่โดดเด่นเป็นของตนเอง ซึ่งขั้นตอนก็ไม่ได้ยากอะไรเพียงแค่เธอเปิดดูรายชื่อพ่อพันธุ์ที่เข้าร่วมงาน จากนั้นก็โทรศัพท์ไปถามเจ้าของว่ายินดีที่จะพาสัตว์เลี้ยงขนงานของพวกเขามายังสตูดิโอเพื่อถ่ายภาพหรือไม่ ซึ่งในการถ่ายภาพเจ้าของไก่พันธุ์นั้นๆ จะเป็นผู้ดูแลจัดท่าทางให้ไก่ของตนเอง “พระเจ้าช่วยเถอะถ้าฉันทำขนมันร่วง หรือทำอะไรหักเข้า” Staples กล่าว นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเธอถึงไม่แตะต้องนายแบบของเธอเลยขณะถ่ายภาพ

“บางทีมันอาจโยกหัวไปมา บางทีมันก็มองข้ามไหล่ตัวเองไปข้างหลัง มันเร้าใจดีเพราะคุณไม่มีทางรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น” เธอกล่าว มีอยู่ครั้งหนึ่งการถ่ายภาพดำเนินไปอย่างล่าช้า และนายแบบปฏิเสธที่จะยืนขึ้น “หัวของมันค่อยๆ หดเข้าไป” เธอกล่าวถึงไก่งอแงตัวนั้น “เกิดอะไรขึ้น?” เธอถามเจ้าของ “มันคิดถึงเมียที่บ้าน” เขาตอบ

ไก่งามเพราะขน
ไก่พันธุ์ Araucana

จากประสบการณ์ถ่ายภาพที่ผ่านมา Staples พบว่ามีหลายคนที่รักไก่ แม้ว่าเจ้าของไก่งามเหล่านี้ส่วนใหญ่จะเป็นเกษตรกร แต่ก็มีบ้างที่เป็นหมอ, ทนาย หรือแม้แต่นักเขียน ทั้งนี้เธอคาดหวังว่าภาพถ่ายของไก่งามเหล่านี้จะช่วยสร้างความตระหนักถึงความสำคัญของไก่เหล่านี้ ไม่ใช่แค่ในฐานะอาหาร “บางสายพันธุ์ในนี้สืบเชื้อสายมานานเป็นพันปี และมันจำเป็นที่เราต้องอนุรักษ์พวกมันไว้” เธอกล่าว

แต่สิ่งที่จับจิตที่สุดก็ยังคงเป็นรูปลักษณ์ที่งามสง่าของมัน “จากเส้นขน ท่าทาง และนิสัยพวกมันแล้ว มันน่าทึ่งที่สัตว์เหล่านี้คือสัตว์เลี้ยงที่ได้รับการดูแลอย่างดีไม่ต่างจากหมาและแมว แต่ที่ต่างก็คือเรากินมันด้วย” Staples กล่าว “ฉันถ่ายภาพไก่ได้อีกเรื่อยๆ เลย มันสนุกมากทีเดียว”

ชมผลงานเพิ่มเติมของเธอได้ ที่นี่

เรื่อง Sarah Stacke

ภาพถ่าย Tamara Staples

ไก่งามเพราะขน
ไก่พันธุ์ Polish
ไก่งามเพราะขน
ไก่พันธุ์ Black Silkie
ไก่งามเพราะขน
ไก่พันธุ์ Brown Leghorn
ไก่งามเพราะขน
ไก่พันธุ์ Crele
ไก่งามเพราะขน
ไก่พันธุ์ Brabanter
ไก่งามเพราะขน
ไก่พันธุ์ Brahman Bantam

 

อ่านเพิ่มเติม

ไก่เองก็สนใจมนุษย์

เรื่องแนะนำ

เหินฟ้าาา! ชมสุดยอดภาพถ่ายการกระโดดของเหล่าสรรพสัตว์

การกระโดดมีอยู่ในธรรมชาติของสัตว์หลายชนิด ปลาแซลมอนกระโดดต้านสายน้ำเชี่ยวกรากเพื่อวางไข่ เสือใช้กล้ามเนื้อขาอันทรงพลังในการกระโจนตัวจับเหยื่อ ในขณะที่โลมาสนุกสนานกับการกระโจนเล่นที่ผิวน้ำทะเล และในอีกหลากหลายสายพันธุ์ การกระโดดเป็นมากกว่าความสนุกสนาน เช่นในปลาตีน พวกมันกระโดดเพื่อพิชิตใจตัวเมีย ลองชมภาพการกระโดดของเหล่าสรรพสัตว์จากทั่วโลกที่ทางเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก รวบรวมมาให้   อ่านเพิ่มเติม : แมลงสาบมีดีอะไรถึงอยู่มาได้หลายล้านปี ชมคลิปวิดีโอที่เผยความทรหดทนทายาดของสัตว์ที่ได้ชื่อว่า อึดที่สุดชนิดหนึ่งในโลก, ปลา “เดิน” ได้ไม่ได้มีแค่ปลาตีนกับปลาหมอ นะครัช มารู้จักกับปลาหิน “เดิน” ได้กัน

ไขความลับเบื้องหลังปีกอันทรงพลังของเทอโรซอร์

ไขความลับเบื้องหลังปีกอันทรงพลังของ เทอโรซอร์ เทอโรซอร์ ประสบความสำเร็จในการบินแบบกระพือปีกหลายสิบล้านปีก่อนนกหรือค้างคาวเสียอีก สัตว์เลื้อยคลานมีปีกเหล่านี้เป็นสัตว์มีกระดูกสันหลังพวกแรกๆ และเป็นสัตว์ขนาดใหญ่สุดที่เคยบิน เนื่องจากพวกมันมีรยางค์ที่แข็งแรงสำหรับการบินขึ้น มีโครงกระดูกที่เบามากและปีกที่ผ่านการปรับเปลี่ยนผ่านวิวัฒนาการมาโดยเฉพาะ ลองชมอินโฟกราฟฟิกที่จัดทำขึ้นนี้ ด้วยกระดูกที่วิวัฒนาการมาเป็นพิเศษตลอดจนถุงลม กล้ามเนื้อและเส้นใย คุณผู้อ่านจะเข้าใจได้ว่าเหตุใดมันจึงกลายมาเป็นราชาผู้ครองท้องฟ้าในโลกยุคโบราณ สามารถชมภาพแบบขยายขนาดได้ ที่นี่   อ่านเพิ่มเติม : ไดโนเสาร์มีขนพันธุ์ใหม่ มีสี่ปีกแต่บินไม่ได้, เทอโรซอร์ยักษ์ใหญ่ครองเวหา

ทำไมเหล่าวิหคจึงสำคัญนัก

ทำไมเหล่าวิหคจึงสำคัญนัก ตลอดชีวิตส่วนใหญ่ของผม ผมไม่ได้สนใจนกมากนัก จนในวัย 40 ผมกลายมาเป็นคนรู้สึกลิงโลดใจเมื่อใดก็ตามที่ได้ยินเสียงนกโกรสบีกร้องเพลงหรือนกโทฮีร้องเจื้อยแจ้ว และเป็นคนที่รีบร้อนไปชมนกหัวโตหลังจุดสีทองซึ่งมีรายงานว่าพบในละแวกบ้าน เพียงเพราะมันเป็นนกที่สวยงาม มีเรือนขนสีทองอร่าม และบินตรงมาจากอะแลสกา  เวลามีใครถามว่า ทำไมนกถึงสำคัญกับผมนัก ผมได้แต่ถอนหายใจพลางส่ายหน้า กระนั้นคำถามดังกล่าวก็สมเหตุสมผล ควรค่าแก่การพิจารณาในวาระที่รัฐบัญญัติสนธิสัญญานกอพยพของสหรัฐฯ (Migratory Bird Treaty Act) มีอายุครบ 100 ปีในปีนี้ว่า นกสำคัญเพราะเหตุใด คำตอบของผมอาจเริ่มต้นด้วยอาณาจักรสัตว์ปีกอันมหึมา  ถ้าคุณสามารถเห็นนกทุกชนิดในโลก คุณจะเห็นโลกทั้งใบ เราพบนกได้ในทุกซอกมุมของโลก และในถิ่นอาศัยที่เวิ้งว้างเยียบเย็นจนเป็นถิ่นอาศัยของสิ่งมีชีวิตอื่นไม่ได้ นกนางนวลสีเทาเลี้ยงลูกในทะเลทรายอาตากามาของชิลีอันเป็นสถานที่แห้งแล้งที่สุดแห่งหนึ่งบนโลก เพนกวินจักรพรรดิกกไข่ในแอนตาร์กติกาช่วงฤดูหนาว ถ้าพูดถึงสถานที่สร้างรวงรังเล่า เหยี่ยวนกเขาใช้สุสานในกรุงเบอร์ลิน นกกระจอกในแมนแฮตตันเลือกโคมไฟจราจร นกแอ่นยึดหัวหาดโพรงหินชายฝั่ง แร้งใช้หน้าผาบนเทือกเขาหิมาลัย ขณะที่นกจาบปีกอ่อนหัวเทาอกชมพูไม่ยี่หระชื่อเสียงน่าพรั่นพรึงของเชียร์โนบิล เพื่อมีชีวิตรอดในถิ่นอาศัยที่แตกต่างกันมากมายขนาดนี้ นกราว 10,000 ชนิดในโลกจึงวิวัฒน์ไปสู่รูปแบบอันหลากหลายอย่างน่าทึ่ง พวกมันมีขนาดตั้งแต่นกกระจอกเทศที่สูงได้ถึง 2.5 เมตรและกระจายพันธุ์ทั่วแอฟริกา ไปจนถึงนกฮัมมิงเบิร์ดจิ๋วที่จิ๋วสมชื่อและพบเฉพาะในคิวบา จะงอยปากของนกอาจมีขนาดใหญ่โต (นกกระทุง นกทูแคน) เล็กกะจิริด (นกวีบิลล์) หรือยาวเท่ากับร่างกายส่วนที่เหลือ (นกฮัมมิงเบิร์ดปากยาว) นกบางชนิดมีสีสันฉูดฉาดยิ่งกว่าดอกไม้ชนิดใดๆ เช่น นกจาบปีกอ่อนสีสวยในเทกซัส นกกินปลีหางยาวคอสีฟ้าในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ […]