ไก่งามเพราะขน คนเลยต้องถ่ายรูป สุดยอดไก่งามเหล่านี้จะทำให้คุณไม่อยากกินไก่

ไก่งามเพราะขน คนเลยต้องถ่ายรูป

ไก่งามเพราะขน คนเลยต้องถ่ายรูป

ไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่ง สำนวนนี้ยังคงใช้ได้ตลอดกาลก็เพราะไก่เหล่านี้งามจริงดังว่า Tamara Staples ช่างภาพเจ้าของโปรเจคนี้เล่าว่า ในตอนที่เธออายุ 23 ปี เธอเข้าร่วมชมการแสดงโชว์สัตว์ปีกกับลุงของเธอที่ชื่อ Ron “สิ่งที่ประทับใจฉันก็คือบุคลิกของไก่พวกนั้น” เธอกล่าว “บางตัวก็ดูเย่อหยิ่ง ในขณะที่บางตัวก็เขินอาย” ซึ่งอุปนิสัยของพวกมันนั้นถูกปกคลุมด้วยขนหลากหลายสีสันอันฟูฟ่องและรูปร่างที่แตกต่างกันไป

ในปลายทศวรรษ 80 เธอมีโอกาสได้ถ่ายภาพของบรรดาไก่ที่เข้าร่วมในงานโชว์ ซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปี และตลอดหลายปีที่ผ่านมา Staples เข้าร่วมการแข่งขันมาแล้วมากกว่า 40 การแข่งขันใน 10 รัฐ โดยโปรเจคล่าสุดของเธอมีชื่อว่า “Cocky” หน้าตางามๆ ของพวกมันถูกปรากฏอยู่บนฉากหลังสีตัดกับเส้นขน ครอปภาพในวงกลมทรงจี้ห้อยคอ

สำหรับการถ่ายภาพโปรเจคนี้ เธอได้เดินทางไปชมสายพันธุ์ไก่พ่อพันธุ์ที่เธอไม่เคยถ่ายภาพมาก่อน เช่นเดียวกับสุนัข พวกมันเองมีหลากหลายสายพันธุ์ และมีรูปลักษณ์ที่โดดเด่นเป็นของตนเอง ซึ่งขั้นตอนก็ไม่ได้ยากอะไรเพียงแค่เธอเปิดดูรายชื่อพ่อพันธุ์ที่เข้าร่วมงาน จากนั้นก็โทรศัพท์ไปถามเจ้าของว่ายินดีที่จะพาสัตว์เลี้ยงขนงานของพวกเขามายังสตูดิโอเพื่อถ่ายภาพหรือไม่ ซึ่งในการถ่ายภาพเจ้าของไก่พันธุ์นั้นๆ จะเป็นผู้ดูแลจัดท่าทางให้ไก่ของตนเอง “พระเจ้าช่วยเถอะถ้าฉันทำขนมันร่วง หรือทำอะไรหักเข้า” Staples กล่าว นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเธอถึงไม่แตะต้องนายแบบของเธอเลยขณะถ่ายภาพ

“บางทีมันอาจโยกหัวไปมา บางทีมันก็มองข้ามไหล่ตัวเองไปข้างหลัง มันเร้าใจดีเพราะคุณไม่มีทางรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น” เธอกล่าว มีอยู่ครั้งหนึ่งการถ่ายภาพดำเนินไปอย่างล่าช้า และนายแบบปฏิเสธที่จะยืนขึ้น “หัวของมันค่อยๆ หดเข้าไป” เธอกล่าวถึงไก่งอแงตัวนั้น “เกิดอะไรขึ้น?” เธอถามเจ้าของ “มันคิดถึงเมียที่บ้าน” เขาตอบ

ไก่งามเพราะขน
ไก่พันธุ์ Araucana

จากประสบการณ์ถ่ายภาพที่ผ่านมา Staples พบว่ามีหลายคนที่รักไก่ แม้ว่าเจ้าของไก่งามเหล่านี้ส่วนใหญ่จะเป็นเกษตรกร แต่ก็มีบ้างที่เป็นหมอ, ทนาย หรือแม้แต่นักเขียน ทั้งนี้เธอคาดหวังว่าภาพถ่ายของไก่งามเหล่านี้จะช่วยสร้างความตระหนักถึงความสำคัญของไก่เหล่านี้ ไม่ใช่แค่ในฐานะอาหาร “บางสายพันธุ์ในนี้สืบเชื้อสายมานานเป็นพันปี และมันจำเป็นที่เราต้องอนุรักษ์พวกมันไว้” เธอกล่าว

แต่สิ่งที่จับจิตที่สุดก็ยังคงเป็นรูปลักษณ์ที่งามสง่าของมัน “จากเส้นขน ท่าทาง และนิสัยพวกมันแล้ว มันน่าทึ่งที่สัตว์เหล่านี้คือสัตว์เลี้ยงที่ได้รับการดูแลอย่างดีไม่ต่างจากหมาและแมว แต่ที่ต่างก็คือเรากินมันด้วย” Staples กล่าว “ฉันถ่ายภาพไก่ได้อีกเรื่อยๆ เลย มันสนุกมากทีเดียว”

ชมผลงานเพิ่มเติมของเธอได้ ที่นี่

เรื่อง Sarah Stacke

ภาพถ่าย Tamara Staples

ไก่งามเพราะขน
ไก่พันธุ์ Polish
ไก่งามเพราะขน
ไก่พันธุ์ Black Silkie
ไก่งามเพราะขน
ไก่พันธุ์ Brown Leghorn
ไก่งามเพราะขน
ไก่พันธุ์ Crele
ไก่งามเพราะขน
ไก่พันธุ์ Brabanter
ไก่งามเพราะขน
ไก่พันธุ์ Brahman Bantam

 

อ่านเพิ่มเติม

ไก่เองก็สนใจมนุษย์

เรื่องแนะนำ

ตามติดชีวิตนักจับผีเสื้อ

ร่วมติดตามภารกิจจับความสวยงามบรรจุลงกล่องอันเป็นนิรันดร์ของนักจับผีเสื้อในอินโดนีเซีย หนึ่งในตลาดค้าผีเสื้อที่ใหญ่ที่สุดในโลก

วีลแชร์เพื่อคอร์กี้พิการ

วีลแชร์เพื่อคอร์กี้พิการ Opal เจ้าหมาคอร์กี้น้อยป่วยเป็นโรคไขสันหลังเสื่อม (degenerative myelopathy) โรคที่ส่งให้มันไม่สามารถเดินได้ โดยอาการเริ่มต้นจากขาหลังก่อน จากนั้นก็ตามมาด้วยการใช้งานไม่ได้ของขาหน้า อย่างไรก็ตาม ความพิการนี้ไม่อาจพรากความรักที่เจ้าของมีต่อมันไป และ Opal ยังคงใช้เวลาร่วมกับเจ้าของอย่างสนุกสนานในทุกๆ วันด้วยวีลแชร์แบบพิเศษที่ออกแบบขึ้นมาเพื่อให้มันรู้สึกเหมือนได้เดินอีกครั้ง หากคุณผู้อ่านอยากรู้ว่าเจ้า Opal มีความสุขขนาดไหน ลองชมวิดีโอสารคดีสั้นนี้ดู เพราะสีหน้าของเจ้าคอร์กี้น้อยได้บ่งบอกทุกอย่างแล้ว   อ่านเพิ่มเติม ช่วยอัลบาทรอสปรับตัวรับสภาพอากาศด้วยรังนกเทียม

พบกับแรดขาวเหนือสองตัวสุดท้ายของโลก

ในปี 2009 แรดขาวเหนือ ที่ชื่อว่าฟาตู (ขวา) และซูดานที่ล่วงลับ ได้เดินทางโดยเครื่องบินจากสาธารณรัฐเช็กมายังเคนยาเพื่อความพยายามในการเพาะพันธุ์ในภูมิอากาศอบอุ่น ภาพถ่ายโดย AMI VITALE หลังจากแรดขาวเหนือตัวผู้ตัวสุดท้ายของโลกตายไป โลกก็เหลือเพียงแค่ แรดขาวเหนือ ตัวเมียสองตัวสุดท้าย พร้อมกับโอกาสในการขยายพันธุ์ที่ “แทบเป็นไปไม่ได้เลย” ในปี 2018 คงไม่มีข่าวการจากไปของสัตว์ชนิดใดที่สะเทือนใจชาวโลกเท่ากับ “ซูดาน” แรดขาวเหนือตัวผู้ตัวสุดท้ายของโลก ที่อาศัยอยู่ภายในศูนย์ โอล เพเยตา ประเทศเคนยา โดยมันที่ได้สิ้นใจไปอย่างสงบด้วยโรคร้ายที่รุมเร้า และสังขารที่ร่วงโรยไปตามวัย ในที่สุดเจ้าหน้าที่ศูนย์จึงตัดสินใจการุณยฆาตเจ้าซูดานไป ด้วยวัย 45 ปี ส่งผลให้ปัจจุบันมีแรดขาวเหนือตัวเมียเหลืออยู่บนโลกเพียงแค่สองตัว มีชื่อว่า ฟาตู และ ไนจิน (Fatu and Naijin) ซึ่งเป็นแม่-ลูกกัน อันที่จริงแล้ว ทั้งซูดานผู้ล่วงลับ ฟาตู และ ไนจิน มีบ้านเกิดที่สวนสัตว์ Dvur Kralove ในสาธารณรัฐเช็ก ก่อนจะถูกย้ายมายังศูนย์อนุรักษ์ในเคนยา เมื่อปี 2009 เนื่องจากนักวิทยาศาสตร์คาดหวังว่าสภาพภูมิอากาศแบบทวีปแอฟริกาจะกระตุ้นให้แรดขาวเหนือสืบพันธุ์ได้มากขึ้น แต่กลับไม่เป็นเช่นนั้น เพราะพวกมันได้สูญเสียความสามารถในการสืบพันธุ์ด้วยวิธีธรรมชาติไปแล้ว หากย้อนกลับไปในอดีต […]

สำรวจโลก : บันทึกภาคสนาม (2)

ว่ายน้ำกับปลาโมลาโมลา เรื่อง เทียร์นีย์ ทีส เทียร์นีย์ ทีส หลงรักมหาสมุทรตั้งแต่ตอนเป็นเด็กที่เติบโตขึ้นในแคลิฟอร์เนีย ปัจจุบันเรามักพบเห็นนักชีววิทยาทางทะเลผู้นี้ได้นอกชายฝั่งกาลาปาโกส ขณะศึกษาปลาโมลาโมลาหรือปลาแสงอาทิตย์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในความพยายามที่จะพิทักษ์สิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ในภูมิภาคนี้ การสำรวจโลกใต้นํ้าของเธอเผยให้เห็นพื้นที่อ่าวที่ซึ่งปลาโมลาโมลาใช้เป็น “แหล่งพำนักตลอดปี” และ “สถานีทำความสะอาด” ที่ปลาเล็กปลาน้อยมารวมตัวกันเพื่อกินปรสิตที่ติดมากับผิวหนังของปลาโมลาโมลา ในโครงการอื่นๆ ทีสยังฝึกนักวิทยาศาสตร์หญิงชาวเอกวาดอร์ในเรื่องชีวมาตรระยะไกล (biotelemetry) โดยใช้เครื่องมืออัลตราโซนิก ตรวจจับและบันทึกการเคลื่อนที่หรือการอพยพของสัตว์ทะเล เช่น ฉลามวาฬ และเต่าทะเล ทีสให้เหตุผลที่เลือกฝึกนักวิทยาศาสตร์หญิงว่า “เราต้องการต้นแบบที่เป็นผู้หญิงมากขึ้น เพื่อแสดงให้เห็นถึงศักยภาพและความเป็นไปได้ที่ ผู้หญิงสามารถเข้าถึง เราอยากให้เด็กผู้หญิงมองว่า วิทยาศาสตร์เป็นเรื่องน่าสนุก มีความสำคัญ และเป็นอาชีพที่เลี้ยงตัวเองได้”   วิทยาศาสตร์ว่าด้วยมหาสมุทรที่ทุกคนสามารถเข้าถึงได้ เรื่อง ชาห์ เซลบี “ไม่เคยมีช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นไปกว่านี้อีกแล้วเมื่อพูดถึงการใช้เทคโนโลยีเพื่อการอนุรักษ์” ชาห์ เซลบี กล่าว เมื่อปีที่ผ่านมา อดีตนักวิทยาศาสตร์ด้านจรวดได้ก่อตั้ง คอนเซอร์วิฟาย (Conservify) ห้องปฏิบัติการที่มุ่งเน้นการใช้เทคโนโลยีโอเพ่นซอร์ซ (open-source technology) ที่เปิดกว้างให้สาธารณชนสามารถช่วยพัฒนาหรือ มีส่วนร่วม เช่น ข้อมูลดาวเทียม เซนเซอร์ โดรน และแอปพลิเคชัน ปัจจุบัน บริษัทกำลังสร้างเครื่องติดตาม […]