บรรดาสัตว์เชื่องช้าเหล่านี้ได้พิสูจน์ให้เห็นว่าความเร็วไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต - National Geographic Thailand

บรรดาสัตว์เชื่องช้าเหล่านี้ได้พิสูจน์ให้เห็นว่าความเร็วไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต

เรื่อง ฮันน่า หลาง

สัตว์ที่เชื่องช้าอย่างสลอธ หรือเต่า ขึ้นชื่อเรื่องความเฉื่อยชา แม้กระทั่งต่อให้พวกมันวิ่งแล้วก็ตาม ก็ยังเร็วไม่เท่าการเดินเล่นของสัตว์ตัวอื่น ในบรรดาสัตว์ที่มีความเร็วต่ำเหล่านี้ หลายชนิดวิวัฒนาการปรับตัวให้เอาตัวรอดจากนักล่าได้ เต่าปกป้องตัวเองในกระดองแข็งที่ทำหน้าที่เหมือนโล่ห์คุ้มกัน ส่วนหอยทากเองก็ผลิตเมือกน่าขยะแขยงที่ไม่มีนักล่าตัวใดอยากจะจับมันรับประทานเป็นมื้อเย็น

ด้านสัตว์ทะเลที่เชื่องช้าก็ใช้ยุทธวิธีแบบเดียวกัน พะยูน สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมตุ้ยนุ้ยสามารถว่ายน้ำทำความเร็วได้เพียง 8 กิโลเมตรต่อชั่วโมงเท่านั้น พวกมันตัวใหญ่เกินไปที่จะตกเป็นอาหาร แต่หากนักล่าตัวไหนอยากลองจะพบว่าผิวหนังของพะยูนนั้นหนาจนยากที่จะเคี้ยว ปลาฉลามกรีนแลนด์ว่ายน้ำช้ายิ่งกว่า ที่ความเร็ว 1.2 กิโลเมตรต่อชั่วโมงแต่โชคดี ที่พวกมันเป็นสัตว์กินซากทำให้ความเร็วเป็นเรื่องไม่จำเป็นนัก

เต่ายักษ์อัลดาบรา, เกาะเซเซลส์, เซเซลส์
โคอาล่า, ลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย
ทากกล้วย, เพรสคาเดโร่, แคลิฟอร์เนีย
ลิงลม, รัฐเประก์, มาเลเซีย
ปลาดาว, ซาน ฟรานซิสโก, แคลิฟอร์เนีย
สลอธ

 

อ่านเพิ่มเติม : ประชากร “ควอกก้า” กลับมาเพิ่มจำนวนอีกครั้ง, ราชาลมกรดโลกสีคราม

เรื่องแนะนำ

This is Africa! เมื่อการล่าถูกกฎหมายช่วยอนุรักษ์สัตว์ป่า

หลายประเทศในแอฟริกาเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้ามาล่าสัตว์ป่าเพื่อเป็นรางวัล เงินที่ได้จะถูกนำไปใช้เพื่อพิทักษ์ธรรมชาติองค์รวม ตลอดจนช่วยเหลือชุมชนท้องถิ่น วิถีเช่นนี้ดำเนินมาหลายปีท่ามกลางคำถามสำคัญจากผู้ไม่เห็นด้วย “ไม่มีวิธีอื่นแล้วหรือที่จะปกป้องสัตว์ป่า โดยไม่ต้องสังหารพวกมัน?”

ฟลามิงโก : “บ็อบ” ทูตสันถวไมตรีเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ

รู้จักกับ ฟลามิงโก "บ็อบ" จากนกที่ได้รับการช่วยชีวิตหลังประสบอุบัติเหตุ จนกลายมาเป็นขวัญใจเด็กๆ และทำหน้าที่ทูตสันถวไมตรีเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ

พวกลักลอบล่าสัตว์ในแอฟริกาใต้ถูกสิงโตกิน

ขนมปัง, อาวุธ และชิ้นส่วนมนุษย์ที่หลงเหลืออยู่อย่างกระจัดกระจายรอบๆ เป็นหลักฐานบ่งชี้ถึงชะตากรรมสุดท้ายของกลุ่มคนที่ตั้งใจมาล่านอแรดผิดกฎหมาย

นวัตกรรมใหม่ช่วยสัตว์ใต้ทะเลลึกขึ้นสู่ผิวน้ำอย่างปลอดภัย

นวัตกรรมใหม่ช่วยสัตว์ใต้ทะเลลึกขึ้นสู่ผิวน้ำอย่างปลอดภัย อุปกรณ์ชิ้นนี้เป็นผลงานการประดิษฐ์ของสถาบันวิทยาศาสตร์แคลิฟอร์เนียร่วมกับพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำมอนเทอเรย์เบย์ ซึ่งจะช่วยในการเก็บตัวอย่างสัตว์ใต้ทะเลลึกให้พวกมันขึ้นสู่ผิวน้ำได้อย่างปลอดภัย นวัตกรรมใหม่นี้เป็นท่อแรงดันที่มีชื่อสั้นๆ ว่า SubCAS เนื่องจากการที่บรรดาสัตว์น้ำใต้ทะเลลึกเหล่านี้อาศัยอยู่ที่ระดับความลึกมากกว่า 30 เมตร การเปลี่ยนแปลงความดันขณะขึ้นสู่ผิวน้ำเมื่อนักวิทยาศาสตร์เก็บพวกมันไปยังห้องปฏิบัติการอาจกลายเป็นเรื่องอันตรายต่ออวัยวะภายในได้ ดังนั้นหลักการทำงานของ SubCAS คือช่วยลดการเปลี่ยนแปลงความดันอย่างรวดเร็ว ด้วยฟองอากาศที่ล้อมรอบกระบอกบรรจุตัวอย่าง เมื่อนักดำน้ำดำลงไปยังความลึกราว 55 เมตร พวกเขาจะนำกระบอกบรรจุตัวอย่างสอดเข้าไปในกระบอกที่ใหญ่กว่า และใส่ฟองอากาศเข้าไปให้อยู่ในช่องงว่างระหว่างสองกระบอก เพื่อสร้างห้องปรับความดันขึ้นมา ตัวอย่างสิ่งมีชีวิตใต้ทะเลลึกจะถูกบรรจุเข้าไปในกระบอกขนาดเล็ก เมื่อนักดำน้ำขึ้นสู่ผิวน้ำ ฟองอากาศจะขยายและรักษาความดันภายในกระบอกไว้ และเมื่อนักดำน้ำดำถึงระดับความลึก 30 เมตรจากผิวน้ำ พวกเขาจะค่อยๆ ปล่อยฟองอากาศออกมา กระบวนการนี้ใช้เวลาราว 2 – 3 วัน ตัวอย่างที่ถูกจับมาได้จึงจะสามารถปรับตัวเข้ากับความดันใหม่ใกล้ผิวน้ำ   อ่านเพิ่มเติม ทำไมสัตว์น้ำใต้ทะเลลึกจึงมักมีสีดำ?