จะเป็นอย่างไร ถ้าผึ้งน้ำหวานหายไปหมด? - National Geographic Thailand

จะเป็นอย่างไร ถ้าผึ้งน้ำหวานหายไปหมด?

จะเป็นอย่างไร ถ้า ผึ้งน้ำหวาน หายไปหมด?

ราชินีฮันนี่บี หรือ ผึ้งน้ำหวาน หากไม่มีอะไรผิดพลาดจะมีอายุขัยราว 2 – 3 ปี แต่ในสหรัฐอเมริกา อายุขัยของผึ้งน้ำหวานลดหายไปมากกว่าครึ่งหนึ่ง ในช่วงสิบปีที่ผ่านมา บรรดานักวิจัยพยายามหาว่าสาเหตุของปรากฏการณ์นี้คืออะไรมีคำถามมากมายรายรอบปริศนาการตายของผึ้งน้ำหวาน ปรากฏการณ์ดังกล่าวนี้เชื่อมโยงตั้งแต่ การก่อตั้งโรงงานอุตสาหกรรมไปจนถึงปรสิต, ยาฆ่าแมลง และการสูญเสียถิ่นที่อยู่

นอกเหนือจากการผลิตสารให้ความหวานอันอร่อยเลิศรสแล้ว ผึ้งน้ำหวานเหล่านี้ ซึ่งไม่ได้มีถิ่นกำเนิดในอเมริกายังมีบทบาทที่สำคัญในการเกษตรอีกด้วย: พวกมันช่วยผสมเกสรดอกไม้ตั้งแต่ต้นแอปเปิ้ลไปจนถึงอัลมอนต์ มีเกษตรกรมากมายต้องได้รับผลกระทบจากการหายตัวไปของผึ้งน้ำหวาน ในประเทศที่ 90% ของนักเลี้ยงผึ้งเลี้ยงเป็นแค่งานอดิเรก นี่คือผลกระทบขนาดใหญ่รายงานจาก เดวิด ทาร์พีย์ นักกีฏวิทยาจากมหาวิทยาลัยนอร์ทแคโลไรนา

การล่มสลายของอาณานิคมผึ้งจะส่งผลต่อการผลิตอาหาร ดังนั้นนักวิทยาศาสตร์พยายามมองหาทางเลือกอื่น ผึ้งน้ำหวานในสหรัฐอเมริกาทุกวันนี้ เป็นมรดกตกทอดมาจากชาวอิตาเลียน และมีความเสี่ยงต่อการติดโรคในแมลงที่เรียกว่า varroa mite แต่สำหรับผึ้งสายพันธุ์รัสเซียมีความทนทานต่อโรคมากกว่า รวมทั้งผู้เลี้ยงผึ้งเป็นงานอดิเรกในสวนหลังบ้านก็ประสบความสำเร็จในการเพาะพันธุ์มาแล้ว อย่างไรก็ตามปัญหาอยู่ที่ ผึ้งสายพันธุ์รัสเซียผลิตน้ำผึ้งไม่ได้ปริมาณมากเท่ากับผึ้งน้ำหวานสายพันธุ์อิตาลี รวมถึงประสิทธิภาพในการผสมเกสรของพวกมันตามฟาร์มขนาดใหญ่ ยังได้ไม่เทียบเท่า

แซม ดรอเอดจ์ นักสำรวจธรณีวิทยาของสหรัฐเสนอทางเลือกใหม่ในการใช้ผึ้งป่าสายพันธุ์อเมริกาเหนือ ที่ขึ้นชื่อว่ามีประสิทธิภาพในการผสมเกสรได้ดีเยี่ยม มีโอกาสต่อยน้อย และมีขนาดเพียงเมล็ดข้าวเมล็ดใหญ่เท่านั้น อย่างไรก็ตามข้อเสียก็คือพวกมันไม่ผลิตน้ำผึ้ง ซึ่งดรอเอดจ์กล่าวว่า “เราสามารถนำเข้าน้ำผึ้งจากประเทศอื่นทดแทนได้”

เรื่อง แคทเธอรีน ซักเคอร์มัน

 

อ่านเพิ่มเติม

ชมการเติบโตอันน่าอัศจรรย์ของตัวอ่อนผึ้ง

เรื่องแนะนำ

ไดโนเสาร์ น้องใหม่ : เผยโฉม ซูล ครูริวาสเตเตอร์

เผยโฉม ซูล ครูริวาสเตเตอร์  (Zuul crurivastator) ไดโนเสาร์ทรงพลังแห่งยุคครีเทเชียสที่เพิ่งถูกค้นพบ ผู้มีหางเป็นค้อนปอนด์ และอาจโค่นไทรันโนซอร์ลงได้

ภาพถ่ายทางอากาศเผยให้เห็นแดนอัศจรรย์ทางธรรมชาติของอาร์กติก

เรื่อง ซาราห์ พอลเจอร์ ภาพถ่าย โฟลรียอง เลอดู ภูมิภาคอาร์กติกที่มีความเป็นธรรมชาติและสวยงาม จับใจช่างภาพ โฟลรียอง เลอดู ตั้งแต่เขาอายุสิบขวบ “ขนาดของภูมิทัศน์และชนิดพันธุ์อันเหลือเชื่อซึ่งอาศัยอยู่ที่นั่นดึงดูดผมมายังอาร์กติก ผมรู้สึกประทับใจอย่างลึกซึ้งตอนที่ออกเดินทางครั้งแรกไปยังภูมิภาคเหนือเส้นอาร์กติกเซอร์เคิล และความรู้สึกนั้นรุนแรงขึ้นอย่างต่อเนื่องเมื่อผมสำรวจไปไกลขึ้นครับ” เลอดูบอก ทุกวันนี้ เลอดูเดินทางผ่านไอซ์แลนด์ กรีนแลนด์ แคนาดา และไกลออกไป เขาให้ความสนใจกับการถ่ายภาพฟุตเทจของภูมิทัศน์และสัตว์ป่า ขณะทำงานเป็นช่างภาพข่าวในกองทัพเรือของฝรั่งเศส เลอดูฝึกฝนทักษะในโครงการถ่ายภาพส่วนตัวซึ่งเขาถ่ายภาพวัฒนธรรมอินูอิตของกรีนแลนด์และความสัมพันธ์ของผู้คนเหล่านั้นกับผืนดิน เลอดูส่งภาพถ่ายหลายภาพเข้าร่วมในโครงการประกวด National Geographic Nature Photographer of the Year ประจำปี 2017 ในปี 2017 เลอดูออกเรือเพื่อตามหาหมีขั้วโลกใกล้กับเทรมเบลย์ซาวด์ของแคนาดา หลังจากค่ำคืนที่ไม่ประสบความสำเร็จ ในวันรุ่งขึ้นเลอดูและทีมของเขาพบกับชิ้นส่วนน้ำแข็งขนาดใหญ่ซึ่งทำให้มีความหวัง เพราะน้ำแข็งนั้นเหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับให้หมีขั้วโลกออกล่าเหยื่อ เมื่อเข้าไปใกล้บริเวณนั้น พวกเขาพบว่าพวกเขากำลังตามหาหมีขั้วโลกสี่ตัวที่กระโดดจากพืดน้ำแข็งแผ่นหนึ่งไปยังอีกแผ่นหนึ่งเพื่อมองหาแมวน้ำ เพื่อหามุมมองใหม่ๆของภาพ เลอดูจึงถ่ายภาพหมีท่องไปตามน้ำแข็งจากข้างบนโดยใช้โดรน เลอดูเข้าใกล้ถิ่นอาศัยทุกแห่งด้วยความระมัดระวัง เขาทำวิจัยเรื่องพฤติกรรมของสัตว์และใช้เวลาเรียนรู้เกี่ยวกับสัตว์ป่าก่อนที่จะออกภาคสนาม เขามุ่งถ่ายภาพเรื่องราวที่ใหญ่ขึ้นของภูมิภาคอาร์กติกและสรรพสัตว์ซึ่งอาศัยอยู่ที่นั่นแม้ว่าจะเป็นไปได้ยาก แล้วโครงการต่อไปของเขาคืออะไร เลอดูวางแผนจะทำโครงการถ่ายภาพอาร์กติกในระยะยาว โดยการถ่ายฟุตเทจทางอากาศในช่วงเวลาที่แตกต่างกันของปี ในขณะเดียวกัน เขากับเพื่อนร่วมงานจะนำเที่ยวอาร์กติกเพื่อช่วยให้ความรู้แก่ผู้มาเยือนและแบ่งปันความหลงใหลในการถ่ายภาพของเขา   อ่านเพิ่มเติม : มหัศจรรย์แห่งชีวิตใต้ทะเล, ชมสุดยอดภาพถ่ายสัตว์แห่งปีที่คุณต้องหันมาสนใจ

ความรู้ประจำวัน : งูจงอางกินงูอื่นเป็นอาหาร

งูไม่ใช่แค่สัตว์เลื้อยคลานที่เป็นฝันร้ายสำหรับใครหลายคน แต่งูบางชนิดยังเป็นฝันร้ายสำหรับงูด้วยกันเองอีกด้วย เจ้างูที่ว่านี้คืองูจงอาง เพราะมันมีวิธีกินอาหารอันแสนพิเศษ นั่นคือมันกินงูด้วยกันเอง งูจงอางเป็นงูขนาดใหญ่ เมื่อโตเต็มที่ความยาวเฉลี่ยของมันมากถึง 10 ฟุต (3 เมตร) ซึ่งจากข้อมูลที่บันทึกไว้ งูจงอางขนาดใหญ่ที่สุดที่มนุษย์เคยพบมา มันมีความยาวมากถึง 18 ฟุตเลยทีเดียว นอกจากขนาดตัวแล้วมันยังเป็นงูที่แข็งแรง ว่องไว งูจงอางสามารถยกตัวขึ้นได้ถึง 1 ใน 3 ความยาวทั้งหมดของตัวมัน นั่นหมายความว่าในงูที่โตเต็มที่แล้ว มันสามารถสบตากับคุณได้ ซึ่งคงเป็นอะไรที่ไม่น่าอภิรมย์นัก อีกหนึ่งข้อได้เปรียบของมันก็คืองูจงอางสามารถต้านทานพิษจากงูชนิดอื่น นั่นจึงทำให้มันอยู่จุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร เพราะเมื่อไม่มีเหยื่อให้ล่าแล้ว มันสามารถล่างูด้วยกันเองได้ นี่อาจเป็นเหตุผลเดียวที่ทำให้คุณชอบงูจงอาง เนื่องจากมันช่วยกำจัดงูตัวอื่นๆ ให้   อ่านเพิ่มเติม : ความกลัวงูและแมงมุมติดตัวเรามาตั้งแต่เกิดหรือไม่?, ภาพถ่ายอันน่าทึ่ง! เมื่องูพยายามหนีออกจากปากกบ

ลูกสลอธเรียนรู้การปีนจากเก้าอี้โยก

ที่ศูนย์อนุบาลสัตว์ในคอสตาริกา บรรดาลูกสลอธเหล่านี้กำลังเรียนรู้วิธีการปีนต้นไม้ผ่านเก้าอี้ บทเรียนการปีนเป็นบทเรียนสำคัญของสลอธ เพื่อช่วยให้พวกมันสามารถเอาชีวิตรอดได้เองในป่า Lucy Cooke นักสัตววิทยากล่าวว่า ลูกสลอธเหล่านี้เป็นกำพร้า เพราะแม่ของพวกมันเสียชีวิตจากสุนัขหรือรถยนต์ดังนั้นพวกมันจึงถูกนำตัวมาดูแลยังศูนย์แห่งนี้ ส่วนสาเหตุที่ทางศูนย์เลือกใช้เก้าอี้โยกในการสอนลูกสลอธให้เรียนรู้การปีนก็เพราะเก้าอี้โยกทำมาจากไม้ และมีลักษณะการเคลื่อนไหวที่คล้ายกับกิ่งไม้จริงๆ   อ่านเพิ่มเติม : บรรดาสัตว์เชื่องช้าเหล่านี้ได้พิสูจน์ให้เห็นว่าความเร็วไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต, เผยคลิปวิดีโอที่หาชมได้ยากของสุนัขป่าแอมะซอน