สำรวจโลก : นิติวิทยาศาสตร์นก - National Geographic Thailand

สำรวจโลก : นิติวิทยาศาสตร์นก

นิติวิทยาศาสตร์นก

“ผมระบุเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายในคดีฆาตกรรม สัตว์ป่า ถ้าผู้เคราะห์ร้ายนั้นเป็นนกครับ นั่นคือสิ่งที่นักนิติปักษีวิทยา (forensic ornithologist) เปปเปอร์ เทรล สรุปเกี่ยวกับงาน นิติวิทยาศาสตร์นก ของเขา ตำแหน่งงานนี้หายากเสียจนเขาเป็นเพียงหนึ่งในสองคนในสหรัฐฯ

งานนี้นับว่าน่าสยดสยองทีเดียว เริ่มแรกเทรลจะเลือกชิ้นส่วนจากหลักฐาน ได้แก่ กระดูกและขนที่บรรจุมาในถุงหรือแม้แต่ซากทั้งซากที่เจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายด้านสัตว์ป่าส่งมาให้จากภาคสนาม จากนั้นเขาจะทำการวิเคราะห์หลักฐาน บางครั้งเขาสามารถระบุชนิด-พันธุ์นกได้ในทันที ถ้าไม่ได้ เขาจะทำการตรวจสอบที่ใช้เวลานานโดยอาศัยการสร้างทฤษฎีจากรายละเอียดต่าง ๆ อาทิ ขนาด และรูปแบบของเรือนขน เมื่อเทรลสามารถระบุชนิดพันธุ์ได้ งานของเขาก็มักเสร็จสิ้น ขณะที่เพื่อนร่วมงานซึ่งได้แก่นักวิทยาศาสตร์จากกรมประมงและ สัตว์ป่าสหรัฐฯ จะศึกษาเหยื่อเพิ่มเติมหากจำเป็น เพื่อแยกดีเอ็นเอ หรือไม่ก็ระบุสาเหตุการตาย

โดยมากนกมักถูกยิงหรือไม่ก็ติดกับดัก บ้างตายระหว่างถูกลักลอบขนส่งข้ามพรมแดน บ้างถูกฆ่าเพื่อนำไปทำเครื่องประดับหรือเครื่องรางของขลัง เช่น ชูปาโรซา หรือนก ฮัมมิงเบิร์ดตากแห้งที่ขายกันในเม็กซิโก

เทรลต้องพยายามวางใจเป็นกลางในคดีฆาตกรรมนกราว 100 คดีที่เขาช่วยคลี่คลายในแต่ละปี แม้ว่าบางครั้งเขาจะอดมีอารมณ์ร่วม ไม่ได้ เทรลบอกว่า การรู้ว่าสัตว์ตัวนั้น “ตายอย่างโหดร้าย” ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะทำใจยอมรับ “แต่ผมก็รู้สึกโล่งใจถ้าสามารถทำให้ผู้คนหันมาสนใจปัญหานี้ เช่นกรณีของชูปาโรซา”

เรื่อง แคเทอรีน ซักเคอร์แมน

ภาพถ่าย ทอม ฟัลค์ส

นกฮัมมิงเบิร์ดถูกฆ่าซึ่งน่าจะด้วยหนังสติ๊ก ก่อนนำไปขายในตลาดบางแห่งในฐานะเครื่องรางนำโชคสำหรับคู่รักหนุ่มสาว

 

อ่านเพิ่มเติม : รูปทรงของไข่เกี่ยวข้องการบินอย่างไรพิราบตรวจอากาศ : ภารกิจใหม่ของนกพิราบ

เรื่องแนะนำ

เกิดเป็นปลา แต่ทำไมว่ายน้ำไม่ค่อยเก่งล่ะ

ถึงแม้ว่าจะได้ขึ้นชื่อว่า ปลา แต่ก็ไม่เสมอไปว่าปลาทุกชนิดจะว่ายน้ำได้คล่อง และชอบว่ายน้ำเหมือนกันหมด ว่าแต่พวกมันหาล่าเหยื่อกันยังไงล่ะถ้าไม่ว่ายน้ำ?

ในเปรู ชาวบ้านที่เคยล่า กบหนังห้อย จนเสี่ยงสูญพันธุ์ ได้กลับมาเป็นผู้อนุรักษ์

กบหนังห้อย จากทะเลสาบตีตีกากาที่กำลังเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์อย่างยิ่ง มักถูกลักลอบล่าเพื่อนำไปปรุงสมูทตี้กบเปรู ซึ่งเป็นเครื่องดื่มกระตุ้นพลังทางเพศประเทศดังกล่าว ภาพถ่ายโดย JOEL SARTORE, NATIONAL GEOGRAPHIC PHOTO ARK ผู้หญิงชาวเปรูขายงานหัตถกรรมที่มีแรงบันดาลใจจาก กบ หนังห้อย ซึ่งกำลังเสี่ยงสูญพันธุ์ มีเครื่องดื่มแบบดั้งเดิมชนิดหนึ่งในเปรู ซึ่งบางคนเรียกว่าสมูทตี้ กบ โดยเครื่องดื่มที่คนมักใช้เป็นยากระตุ้นทางเพศนี้ (แม้จะมีการกล่าวอ้างว่ามันรักษาโรคได้สารพัดอย่าง) ปรุงด้วยกบที่ถูกถลกหนัง กับส่วนผสมอื่นๆ เช่นน้ำผึ้งและรากของต้นมาคา (Maca) แน่นอนว่ากบซึ่งถูกนำมาใช้เป็นส่วนผสมของเครื่องดื่มชนิดนี้คือกบหนังห้อย หรือกบน้ำทะเลสาบตีตีกากา (Lake Titicaca Water Frog) แต่สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกที่เคยพบได้บ่อยประเภทนี้กลับมีจำนวนน้อยลงอย่างมาก Rosa Elena Zegarra Adrianzén นักชีววิทยาประจำสำนักงานอนุรักษ์ป่าและสัตว์ป่าแห่งชาติเปรู (Peru’s Forest and Wildlife National Service) กล่าวว่า พวกมันอาจมีจำนวนเพียง 50,000 ตัว (แม้เธอจะกล่าวเสริมว่า การคาดเดาจำนวนที่แน่นอนเป็นสิ่งที่ยาก เนื่องจากพวกมันอาศัยอยู่ในก้นลึกของทะเลสาบ) และองค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ (International Union for Conservation of […]

อาณาจักรที่หดหาย ของเสือจากัวร์

อาณาจักรที่หดหายของ เสือจากัวร์ ศิษย์ของอาจารย์ฮวน ฟลอเรส  ถือถ้วยพลาสติกใบเล็กที่มีใบผ่านเข้าสู่โลกแห่งจิตวิญญาณของ เสือจากัวร์ มาให้ผม ในนั้นมี “ลา เมดีซีนา” สมุนไพรสีน้ำตาลข้นที่เคี่ยวจากใบชากรูนาและเถาอะยาวัสกานานสองวันและกรอกใส่ขวดน้ำเก่าๆไว้  ตอนเริ่มพิธี อาจารย์ฮวนปลุกเสกยาหม้อนี้ด้วยการพ่นควัน มาปาโช หรือใบยาสูบป่าของแอมะซอน จากนั้นก็เริ่มรินยาปริมาณเล็กน้อยใส่จอกเพื่อแจกจ่ายแก่ผู้เข้าร่วมพิธีแต่ละคน พวกเรา 28 คน ซึ่งมาจากสหรัฐอเมริกา แคนาดา สเปน ฝรั่งเศส อาร์เจนตินา และเปรู  ล้วนมุ่งหน้ามาเพื่อค้นหาบางสิ่ง ณ ค่ายพักห่างไกลแห่งนี้ซึ่งตั้งอยู่กลางผืนป่าแอมะซอนในเปรู บางคนหวังจะพบหนทางรักษาโรคร้าย บางคนแสวงหาเส้นทางชีวิต บางคนแค่อยากแย้มมองอีกโลกหนึ่งอันเป็นซอกมุมสุดลี้ลับของบริเวณที่อลัน ราบิโนวิตช์ เรียกรวมๆว่า “ฉนวนวัฒนธรรมจากัวร์” พื้นที่นี้ครอบคลุมถิ่นอาศัยและเส้นทางอพยพซึ่งแพนเทอรา (Panthera) องค์กรอนุรักษ์ของเขา  กำลังพยายามปกป้องเพื่ออนุรักษ์เสือจากัวร์ที่คาดว่ามีอยู่ราว 100,000 ตัว และความหลากหลายทางพันธุกรรมของพวกมันเอาไว้ สมุนไพรถูกส่งไปเงียบๆท่ามกลางเสียงรินไหลของสายน้ำที่มีไอจางๆ ลอยอ้อยอิ่งในอากาศเย็นยามค่ำคืน เมื่อศิษย์ของอาจารย์ฮวนเดินมาหยุดข้างหน้า ผมก็คุกเข่าลง ศิษย์คนหนึ่งส่งจอกให้ อีกคนยืนถือแก้วน้ำเปล่ารออยู่ ผมลังเล นึกถึงคำพูดที่ กูรันเดโร หรือหมอผีชื่อดังนามดอน โฮเซ กัมโปส บอกผมในปูกัลล์ปา เมืองท่าอันวุ่นวายของเปรู ไม่กี่วันก่อนหน้านั้น […]