ฟอสซิล ฟันเมกาโลดอนถูกขโมย - National Geographic Thailand

ฟอสซิลฟันเมกาโลดอนถูกขโมย

ฟอสซิล ฟันเมกาโลดอนถูกขโมย

ฟอสซิลฟันซี่หนึ่งที่มีอายุมากกว่า 2 ล้านปี ถูกขโมยไปจากอุทยานแห่งชาติในออสเตรเลีย เหลือทิ้งไว้แต่ความมึนงงให้แก่บรรดาเจ้าหน้าที่

เจ้าของฟันซี่นี้คือ “เมกาโลดอน” (Megalodon) ฉลามโบราณที่เคยมีชีวิตอยู่บนโลกเมื่อราว 23 – 2.6 ล้านปีก่อน โดยฟอสซิลฟันของมันเป็นหนึ่งในตัวอย่างสองชิ้นที่พำนักอย่างสงบอยู่ในอุทยาน Cape Range บริเวณอ่าว Ningaloo ในรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย ซึ่งสถานที่ดังกล่าวได้รับการประกาศให้เป็นมรดกโลกจากองค์กรยูเนสโก

น่าเศร้าที่เจ้าหน้าที่อุทยานเพิ่งจะคิดวิธีการเก็บรักษาฟอสซิลดึกดำบรรพ์นี้ออกก็ตอนที่มันถูกขโมยไปแล้ว ไอเดียของเขาคือการนำฟอสซิลฟันบรรจุลงไปในตู้กระจกโชว์ที่สามารถกันกระสุนได้ “ที่แย่ก็คือ ฟันซี่ที่หายไปเป็นตัวอย่างชิ้นที่ดีที่สุด” Arvid Hogstrom เจ้าหน้าที่โฆษกรายงานกับสำนักข่าวบีบีซี “ปกติแล้วเจ้าหน้าที่ของเราเก็บซ่อนฟอสซิลฟันอย่างดี ด้วยการเอาวัสดุตามธรรมชาติอำพราง เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีใครสังเกตเห็น”

ซี่ฟันความยาวสี่นิ้วถูกเก็บซ่อนอยู่ในสถานที่ลับของอุทยาน และมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ว่ามันอยู่ที่ไหน และเนื่องจากว่าสถานที่เก็บนั้นอยู่ห่างไกลจากจุดท่องเที่ยว ดังนั้นเจ้าหน้าที่อุทยานจึงไม่ได้เข้าไปตรวจสอบทุกวันว่าฟันของเมกาโลดอนยังอยู่หรือไม่ จนกระทั่งวันที่ 9 มีนาคม 2018 ที่พวกเขาพบว่าซี่ฟันหายไปอย่างปริศนา โดยเจ้าหน้าที่เชื่อว่าผู้ที่โจรกรรมฟอสซิลไปน่าจะใช้ค้อนกับสิ่วกระเทาะเอาซี่ฟันออกมาจากก้อนหินที่ฟอสซิลฝังอยู่

ด้าน Hongstrom กล่าวว่าราคาของฟันซี่นี้ไม่ได้สูงอะไรนัก อย่างไรก็ตามมันอาจเป็นของสะสมชิ้นโปรดของผู้ที่ชื่นชอบก็เป็นได้ ตัวเขาตั้งข้อสังเกตว่าใครบางคนที่รู้ที่ซ่อนของฟันคงไปบอกเล่าข้อมูลแก่คนผิดเข้า และเขาเชื่อว่างานนี้เป็นฝีมือของพวกนักสมัครเล่น รายงานจากสำนักข่าว AP “ใครบางคนคงอยากได้ฟอสซิลไปตั้งประดับไว้บนหิ้งที่บ้านครับ” เขากล่าว

ฟอสซิล
ฟอสซิลฟันของเมกาโลดอนอีกชิ้นหนึ่งยังคงอยู่ในอุทยาน Cape Range
ภาพถ่ายโดย Jason Edwards

 

ฝันร้ายของยุคก่อนประวัติศาสตร์

ย้อนกลับไปหลายล้านปีก่อน เมกาโลดอนแหวกว่ายอยู่ในมหาสมุทรอันอบอุ่น พวกมันมีหน้าตาแทบไม่ต่างจากฉลามขาว แต่มีขนาดตัวที่ใหญ่กว่ามาก เมื่อโตเต็มที่เมกาโลดอนจะมีความยาวถึง 50 ฟุต หรือเทียบเท่ากับขนาดของรถพ่วง 18 ล้อ น้ำหนักของพวกมันมากกว่า 20 ตัน หรือเทียบเท่ากับฮิปโปโปเตมัสครึ่งโหลได้

“ฉลามขาวในปัจจุบันนี่จะมีขนาดตัวเท่ากับอวัยวะสืบพันธุ์ของเมกาโลดอนตัวผู้แค่นั้นเอง” Peter Klimley ผู้เชี่ยวชาญด้านฉลาม จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียดาวิส เคยกล่าวไว้กับเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก เมื่อปี 2008

ชื่อของมันมีความหมายว่า “ไอ้ฟันยักษ์” และคุณควรรู้ไว้เมกาโลดอนเป็นสัตว์ที่มีแรงกัดมากที่สุดเท่าที่มีการค้นพบมา แรงกัดของมันมากกว่าไดโนเสาร์ไทแรนโนซอรัส เร็กซ์หลายเท่า และรุนแรงพอที่จะพังรถยนต์ได้ทั้งคัน นักวิทยาศาสตร์เชื่อกันว่าในโลกดึกดำบรรพ์อาหารของเมกาโลดอนคือวาฬ ไม่ก็เหล่าบรรพบรุษของวาฬ

ส่วนใหญ่แล้วโครงกระดูกของเมกาโลดอนเป็นกระดูกอ่อน จึงทำให้ยากที่จะหลงเหลือในรูปของฟอสซิล ดังนั้นแล้วฟันของมันจึงเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ยังคงหลงเหลืออยู่

เรื่อง Elaina Zachos

 

อ่านเพิ่มเติม

ค้นพบฟอสซิลเพนกวินที่มีขนาดเท่ากับมนุษย์

เรื่องแนะนำ

ฉลามให้กำเนิดลูกโดยไม่ผ่านการผสมพันธุ์

เรื่อง เบกกี ลิตเติ้ล เตรียมพบกับเรื่องราวที่จะทำให้คุณเซอร์ไพรส์ นักวิทยาศาตร์ได้เผยแพร่การค้นพบเมื่อเร็ว ๆ นี้ว่า ฉลามเพศเมียได้ให้กำเนิดลูกน้อยของมัน โดยไม่จำเป็นต้องผสมพันธุ์กับตัวผู้ หรืออีกนัยหนึ่งคือ มันคลอดทั้ง ๆ ที่ไข่ไม่ได้รับการปฏิสนธิ ฉลามเสือเพศเมียชื่อ ลีโอนี (Leonie) ในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำได้วางไข่และลูก ๆ ทั้งสามตัวของมันฟักออกจากไข่อย่างฉลามทั่วไป นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉลามเสือ (Stegostoma fasciatum) ออกไข่โดย “ไม่ผสมพันธุ์” แต่มันเป็นครั้งแรกที่มีการบันทึกพฤติกรรมนี้ไว้ได้ ลีโอนีตกลูกครอกก่อนหน้านี้ในปี 2012 โดยการผสมพันธุ์กับฉลามหนุ่มในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำรีฟเอชคิว เมืองทาวนส์ฮิลล์ รัฐควีนส์แลนด์ และหลังจากนั้นเจ้าหน้าที่จับลีโอนีแยกมาอยู่ในบ่อที่เธอไม่มีโอกาสเจอตัวผู้อีกเลย ในบ่อใหม่ ลีโอนียังคงวางไข่ของเธอต่อไป อย่างเช่นที่แม่ไก่ทำ แต่เราไม่รู้ว่าไข่เหล่านั้นได้รับการปฏิสนธิหรือไม่ สามปีหลังแยกจากตัวผู้ เธอได้สร้างความประหลาดใจแก่นักวิทยาศาสตร์ผู้ดูแล ไข่บางฟองที่เกิดจากเธอฟักออกมาเป็นตัว นับเป็นครั้งแรกที่เราสังเกตุพฤติกรรมนี้ได้ในปลาฉลาม แต่การเปลี่ยนพฤติกรรมสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศไปเป็นแบบพาร์ธีโนเจเนซิส (การสืบพันธุ์ที่ตัวอ่อนเจริญโดยไข่ไม่ได้รับการผสมกับสเปิร์ม) พบมาก่อนหน้านี้ในปลากระเบนลายจุดและงูสายรุ้งกัมพูชา การสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศลักษณะนี้ มีการสำรวจพบในสิ่งมีชีวิตชนิดอื่นอีกหลายชนิดซึ่งมักจะไม่ค่อยเกิดขึ้นในภาวะปกติ นักวิทยาศาสตร์ในสวนสัตว์หลุยส์วิลล์ประหลาดใจมากที่งูเหลือมในการดูแลออกไข่โดยไม่ได้รับการผสมพันธุ์ พวกเขาตั้งข้อสังเกตุว่า อาจเกิดจากการที่พวกมันเก็บสเปิร์มของงูตัวผู้ไว้ในตัว ในกรณีงูเหลือมที่หลุยส์วิลล์ ลูกของมันไม่ได้เกิดจากการปฏิสนธิระหว่างไข่กับสเปิร์มแน่นอน เพราะว่างูเหลือมสาวตัวนี้ไม่เคยได้ต้องกายงูเหลือมหนุ่มตัวใดเลย แต่ลีโอนีเคย และเมื่อตอนที่เธอให้กำเนิดลูกออกมา นักวิทยศาสตร์ในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำควีนส์แลนด์กล่าวหาว่า เธอเก็บสเปิร์มของตัวผู้ไว้ หลังจากการทดสอบทางพันธุกรรมร่วมแรมปีแสดงให้เห็นว่า […]

เต่าทะเลติดแหได้รับการช่วยเหลือ

ที่เกาะเตเนรีเฟ ในประเทศสเปน ทีมนักประดาน้ำพบเข้ากับเต่าทะเลตัวหนึ่งที่กำลังทุกข์ทรมานจากการติดอยู่ในแหตกปลา หรือที่เรียกกันว่า “ghost fishing” อุปกรณ์สำคัญที่นิยมใช้ในการจับสัตว์น้ำ ซึ่งเป็นอันตรายต่อสิ่งมีชีวิตในทะเล เพราะแหนี้สามารถตัดหรือเฉือนอวัยวะของพวกมันให้ได้รับบาดเจ็บ เมื่อพวกมันเข้าไปติดอยู่ในนั้นแล้วเริ่มดิ้นด้วยความตกใจ นับเป็นโชคดีของเต่าตัวนี้ที่ทีมนักประดาน้ำไปพบเข้า และสามารถช่วยชีวิตมันเอาไว้ได้   อ่านเพิ่มเติม : นักวิทยาศาสตร์บันทึกภาพพฤติกรรมวาฬที่ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อน, เผชิญหน้ากับฉลามหัวค้อนแบบ 360 องศา

ค้นพบม้าน้ำแคระพันธุ์ใหม่ ตัวเล็กเท่าเมล็ดข้าว

ค้นพบม้าน้ำแคระพันธุ์ใหม่ ตัวเล็กเท่าเมล็ดข้าว เจ้าม้าน้ำแคระสายพันธุ์ใหม่ที่เพิ่งถูกค้นพบนี้มีขนาดเล็กมากๆ เทียบเท่ากับเมล็ดข้าวเท่านั้น มันมีชื่อว่า Hippocampus japapigu แปลว่า “หมูญี่ปุ่น” ค้นพบบริเวณก้อนหินที่อุดมไปด้วยสาหร่ายหลากสีสันในน่านน้ำตื้นทางตะวันออกเฉียงใต้ของญี่ปุ่น อันที่จริงม้าน้ำแคระเหล่านี้ถูกพบมานานแล้วหลายปี แต่เพิ่งจะได้รับการศึกษาวิจัยอย่างละเอียดว่าพวกมันเป็นสายพันธุ์เฉพาะเมื่อเร็วๆ นี้ ด้วยเอกลักษณ์คือครีบหลังเพียงครีบเดียว ต่างจากม้าน้ำอื่นๆ ที่มีครีบหลังเป็นคู่ และนับเป็นโชคดีที่เจ้าสิ่งมีชีวิตจิ๋วน่าถะนุถนอมนี้ยังคงมีจำนวนมาก นอกจากนั้นม้าน้ำแคระในญี่ปุ่นยังมีถิ่นอาศัยที่แปลกเนื่องจากพวกมันอยู่ในน้ำตื้นที่อุณหภูมิต่างกันสุดขั้วในฤดูร้อนและฤดูหนาว ต่างจากม้าน้ำแคระในแหล่งอื่นๆ ที่มักพบในบริเวณน้ำลึกมากกว่า พวกมันเอาตัวรอดได้อย่างไร ประเด็นนี้ยังคงต้องหาคำตอบกันต่อไป…   อ่านเพิ่มเติม ภาพถ่ายสัตว์เผยความจริงที่น่ากังวลของสิ่งแวดล้อม