คุณกลัวแมงมุมไหม? มาชม 10 ภาพของสัตว์มีพิษอันน่าอัศจรรย์นี้กัน - National Geographic Thailand

คุณกลัวแมงมุมไหม? มาชม 10 ภาพของสัตว์มีพิษอันน่าอัศจรรย์นี้กัน

คุณกลัวแมงมุมไหม? มาชม 10 ภาพของสัตว์มีพิษอันน่าอัศจรรย์นี้กัน

ใครหลายคนหวาดกลัวแมงมุมเป็นชีวิตจิตใจ เราเรียกความกลัวนี้ว่า arachnophobia นักวิทยาศาสตร์เชื่อกันว่าความกลัวแมงมุมเกิดขึ้นจากวิวัฒนาการของสัญชาตญาณในการเอาชีวิตรอด ย้อนกลับไปเมื่อหลายแสนปีก่อน บรรพบุรุษของเรามีชีวิตร่วมกับบรรดาสัตว์มีพิษเหล่านี้ เมื่อถูกแมงมุมกัดเข้าแม้จะไม่ถึงแก่ชีวิตก็ตาม แต่ก็อาจต้องล้มหมอนนอนเสื่อเป็นเวลาหลายวันถึงสัปดาห์

ดังนั้นแล้วความหวาดกลัวแมงมุมจึงเป็นพฤติกรรมที่เกิดขึ้นจากการเรียนรู้ ในเด็กๆ เองพวกเขาซึมซับความหวาดกลัวแมงมุมจากการถูกกัดหรือเห็นอากัปกริยาของญาติพี่น้องที่แสดงความกลัวหรือขยะแขยงเมื่อเห็นพวกมันเข้า

เคราะห์ดีที่ความหวาดกลัวแมงมุมสามารถรักษาได้ รายงานการศึกษาหนึ่งพบว่าหากให้เด็กสัมผัสแมงมุมตั้งแต่ยังเล็ก จะช่วยลดความหวาดกลัวที่มีต่อแมงมุมได้

ว่าแต่คุณผู้อ่านเองรู้สึกยังไงเมื่อชมภาพถ่ายชุดนี้?

เรื่อง Mark Strauss

แมงมุม
แมงมุม Antilles pinktoe (Avicularia versicolor) แมงมุมหลากสีสันชนิดนี้จะเปลี่ยนสีเมื่อเติบโตเข้าสู่ช่วงโตเต็มวัยจนผสมพันธุ์ได้ ร่างกายของแมงมุมจะเปลี่ยนจากสีฟ้าไปเป็นสีชมพูหรือแดง ส่วนหลังของมันจะกลายเป็นสีออกเขียว ภาพถ่ายนี้คือภาพของแมงมุม Antilles pinktoe ที่ยังเป็นวัยรุ่นอยู่ จากสวนสัตว์ Henry Doorly ในเมืองโอมาฮา ของรัฐเนบาสกา
ภาพถ่ายโดย Joel Sartore
แมงมุม
แมงมุม Huntsman (Holconia immanis) พวกมันมีลำตัวที่แบนซึ่งช่วยให้สามารถซ่อนตัวอยู่ใต้แผ่นไม้ได้ ภาพถ่ายจากสวนสัตว์ Taronga ในออสเตรเลีย
ภาพถ่ายโดย Joel Sartore
แมงมุม
แมงมุมแม่ม่ายดำ (Latrodectus mactans) จากสวนสัตว์ Audubon ในเมืองนิวออลีนส์ รัฐหลุยส์เซียนา ภายหลังการผสมพันธุ์ตัวเมียจะกินตัวผู้เข้าไป จึงเป็นที่มาของชื่อดังกล่าว และมีแต่แมงมุมตัวเมียเท่านั้นที่กัดมนุษย์
ภาพถ่ายโดย Joel Sartore
แมงมุม
รัฐเซาท์แคโรไลนาคือสถานที่เดียวที่จะพบเจอแมงมุมสุนัขป่าแคโรไลนา ( Carolina wolf) เจ้าตัวนี้ถูกถ่ายภาพจากสวนสัตว์ Fort Worth ในรัฐเท็กซัส
ภาพถ่ายโดย Joel Sartore
แมงมุม
แมงมุมทารันทูล่าเท้าชมพู หรือ pinktoe tarantula (Avicularia avicularia) จากสวนสัตว์ Fort Wort ในรัฐเท็กซัส เมื่อยังเด็กแมงมุมสายพันธุ์นี้จะมีร่างกายสีชมพู เท้าสีดำ แต่เมื่อโตเต็มที่สีของมันจะสลับกันร่างกายจะเป็นสีเข้ม ส่วนเท้าเป็นสีชมพูแทน
ภาพถ่ายโดย Joel Sartore
แมงมุม
เขี้ยวของแมงมุมสันโดษสีน้ำตาล หรือ brown recluse (Loxosceles reclusa) จากสวนสัตว์ Audubon ในนิวออลีนส์ หากถูกกัดเข้าพิษของมันจะทำงายเนื้อเยื่ออย่างช้าๆ
ภาพถ่ายโดย Joel Sartore
แมงมุม
อีกสายพันธุ์ของแมงมุม Harvestmen (genus Leiobunum) ที่ขึ้นชื่อเรื่องความยาวของขา แต่แม้จริงแล้วพวกมันไม่ใช่แมงมุม เป็นเพียงแค่อแรคนิคชนิดหนึ่งในไฟลัมอาร์โธรโปตา ไฟลัมเดียวกับแมงมุม
ภาพถ่ายโดย Joel Sartore
แมงมุม
ภาพถ่ายระยะใกล้ของแมงมุมหมาป่า (Hogna osceola) จากศูนย์วิจัยชีววิทยา พวกมันเป็นสัตว์นักล่าในเวลากลางคืน
ภาพถ่ายโดย Joel Sartore
แมงมุม
แมงมุม False black widow (Steatoda grossa) จากสวนสัตว์ Knoxville ในรัฐเทนเนสซี พวกมันมักถูกเข้าใจผิดบ่อยๆ ว่าเป็นแมงมุมแม่ม่ายดำ
ภาพถ่ายโดย Joel Sartore

 

อ่านเพิ่มเติม

ความกลัวงูและแมงมุมติดตัวเรามาตั้งแต่เกิดหรือไม่?

เรื่องแนะนำ

ชีวิตต้องสู้! ลูกสัตว์เหล่านี้เติบโตโดยปราศจากความช่วยเหลือจากพ่อแม่

โดย ลิซ แลงเลย์ “มีแม่นกไล่ลูกตนเองออกจากรังหรือไม่?” คำถามแปลกๆ เกี่ยวกับสัตว์ประจำสัปดาห์นี้ โดย ฮันน่า ผู้อ่านจากทางบ้าน เดเนียล โรบี้ ผู้ศึกษานกวิทยาจากมหาวิทยาลัยรัฐโอเรกอนตอบคำถามนี้โดยระบุว่าตัวเขาไม่เคยเห็นพฤติกรรม หรือบันทึกใดๆ ว่านกทำแบบนั้น “บรรดานักพ่อแม่จะเรียกลูกๆ ของมันมาเกลี้ยกล่อมให้พวกมันออกไปจากรังเสีย เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม” คำถามดังกล่าวสร้างความสงสัยคาใจ “อะไรผลักดันให้ลูกสัตว์ออกไปเผชิญโลกภายนอก ก่อนที่พวกมันจะพร้อมเสียอีก?”   นกเมกาพอด (Megapodes) นกส่วนใหญ่ได้รับการดูแลจากพ่อแม่เมื่อมันยังมีอายุน้อย แต่สำหรับนกในกลุ่มเมกาพอด สัตว์ประเภทไก่ที่มีถิ่นอาศัยอยู่ทางตะวันออกของออสเตรเลีย, นิวกินี, อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์เหล่านี้ เป็นข้อยกเว้น “นกพวกนี้ไม่แม้แต่ฟักไข่ของพวกมัน” โรบี้กล่าว ตรงกันข้ามพวกมันสร้างเนินดินจากเศษไม้ และนำไข่เข้าไปวางไว้ในนั้น ซึ่งข้อมูลจากคู่มือชีววิทยานกนั้นกล่าวไว้ว่า เนินของพวกมันมีขนาดใหญ่เท่าๆ กับรถยนต์เลยทีเดียว พ่อแม่นกจะควบคุมอุณหภูมิด้วยการเปลี่ยนพืชที่ปกคลุมเนิน และเมื่อไข่ฟักเป็นตัวพวกมันจะขุดออกมาจากเนินและวิ่งตรงเข้าไปในพงหญ้า โดยไม่เคยได้เห็นหน้าพ่อแม่ของพวกมัน จากนั้นใน 24 ชั่วโมง ลูกนกก็จะบินได้   กิ้งก่าเวสเทิร์นเฟนซ์ ในทางตรงกันข้ามกิ้งก่าส่วนใหญ่ “วางไข่ กลบซ่อนไข่ของมันและจากไป” Nassima Bouzid นักศึกษาระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยวอชิงตันกล่าว เนื่องจากว่าพวกมันมี Cloaca ช่องเปิดที่เป็นท่อรวมกันของระบบสืบพันธุ์และระบบขับถ่ายของเสีย […]

Explorer Awards 2018: ศิรชัย อรุณรักษ์ติชัย

ศิรชัย อรุณรักษ์ติชัย ช่างภาพสายอนุรักษ์และนักวิจัยฉลาม ผู้บอกเล่าผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมที่เกิดขึ้นจากการประมงเกินขนาด ไปจนถึงการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศผ่านภาพถ่าย

พี่เลี้ยงที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ของเจ้าเหมียว

เรื่อง ซาราห์ กิบเบนส์ คาเฟ่แห่งหนึ่งในย่านบรุกลินนำสัตว์ที่เป็นปรปักษ์กันมากที่สุดสองชนิดมาอยู่ร่วมกัน นั่นคือ แมวกับหนู คาเฟ่แมวบรุกลิน (Brooklyn Cat Café) ในนครนิวยอร์ก ซึ่งร่วมมือกับ Brooklyn Bridge Animal Welfare Coalition เป็นบ้านของแมวที่รอให้คนรับไปเลี้ยงประมาณ 20 ตัว ผู้มาเยือนสามารถเล่นกับแมว และแมวบางตัวอาจลงเอยด้วยการได้บ้านหลังใหม่ กระนั้น ในกรณีหนึ่ง ลูกแมวที่อยู่ที่คาเฟ่ตัวหนึ่งได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวในแมวและต้องแยกออกจากแมวตัวอื่นๆเพื่อป้องกันการแพร่กระจายของโรค โรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวในแมวเป็นโรคติดเชื้อที่พบได้ทั่วไปมากที่สุดโรคหนึ่ง แมวในสหรัฐฯราวร้อยละ 2-3 มีเชื้อไวรัสชนิดนี้ ซึ่งอยู่ในของเหลวภายในร่างกายและแพร่กระจายผ่านทางการสัมผัส เช่น การผสมพันธุ์หรือแผลถูกกัด หลังจากได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรค แมวจะมีชีวิตอยู่ได้เพียงราวสองปีครึ่ง สถานการณ์นี้กระตุ้นให้เจ้าของคาเฟ่เสาะหาสัตว์ชนิดอื่นมาเป็นเพื่อนเล่นของลูกแมวสีดำชื่อ เอโบนี ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงรับเลี้ยงหนูสีขาวตัวหนึ่งจากศูนย์ช่วยเหลือสัตว์ที่อยู่ใกล้เคียง และตั้งชื่อว่า ไอวอรี หนูจะไม่ติดโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวในแมว ทำให้ไอวอรีเป็นเพื่อนที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเจ้าลูกแมวน้อย เอโบนีตายหลังจากนั้นห้าเดือน แต่เจ้าของคาเฟ่เชื่อว่าชีวิตของมัน “มีค่าเหลือล้น” จากการมีเพื่อน สองปีต่อมาไอวอรีก็ตาย (หนูมีอายุขัยเฉลี่ยราวสองปี) และทางคาเฟ่ตัดสินใจรับหนูจากศูนย์ช่วยเหลือสัตว์ที่อยู่ใกล้เคียงมาเลี้ยงไว้เป็นเพื่อนแมวต่อไป โดยเริ่มจากหนูคู่หนึ่งชื่อ เรมีและเอมิล จากเว็บไซต์ของคาเฟ่ พวกหนูไม่กลัวลูกแมวเพราะพวกมันมีขนาดพอๆกัน ลูกแมวมักจะวิ่งไล่และตะปบหางหนู ซึ่งทางคาเฟ่บอกว่าไม่เป็นไร […]

หลักสูตรกระโดดไกลของแมงมุม

หลักสูตรกระโดดไกลของแมงมุม นับเป็นครั้งแรกที่นักวิทยาศาสตร์สามารถฝึกแมงมุมให้กระโดดไกลในระยะห่างและระดับความสูงที่แตกต่างกันได้สำเร็จ เจ้าแมงมุมตัวนี้มีชื่อว่า “คิม” และขณะนี้ทีมนักวิจัยกำลังใช้เทคโนโลยีซีทีสแกน และกล้องไฮสปีดสำหรับสังเกตการณ์การกระโดดอันน่าเหลือเชื่อของแมงมุม โดยมีเป้าหมายเพื่อทำความเข้าใจเกี่ยวกับลักษณะการทำงานในร่างกายของคิม ว่าอะไรกันที่ช่วยให้มันกระโดดได้ไกลอย่างมีประสิทธิภาพเช่นนี้ คิมสามารถกระโดดได้ไกลกว่าความยาวของลำตัวถึง 6 เท่า ในขณะที่มนุษย์ทำได้เพียง 1.5 เท่า หรือกุญแจของความสำเร็จนี้จะอยู่ที่ปริมาณขาที่มากกว่า? ทั้งนี้พวกเขาคาดหวังว่าคิมจะช่วยให้พวกเขาพัฒนาหุ่นยนต์ไมโครให้สามารถกระโดดได้ไกลเช่นเดียวกับมัน   อ่านเพิ่มเติม บรรพบรุษโบราณของแมงมุมมีหาง