อิกทิโอซอรัส อาจเป็นสัตว์ขนาดใหญ่ที่สุดบนโลก - National Geographic

อิกทิโอซอรัสอาจเป็นสัตว์ขนาดใหญ่ที่สุดบนโลก

อิกทิโอซอรัส อาจเป็นสัตว์ขนาดใหญ่ที่สุดบนโลก

ฟอสซิลที่ยังหลงเหลืออยู่ของสัตว์เลื้อยคลานในทะเลถูกค้นพบในภูมิภาคทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะอังกฤษ มันคือ อิกทิโอซอรัส สิ่งมีชีวิตจากยุคดึกดำบรรพ์ตัวนี้มีชีวิตอยู่เมื่อราว 205 ล้านปีก่อน และน่าจะมีความยาวถึง 85 ฟุตหรือราว 26 เมตร นั่นเป็นขนาดที่เทียบเท่ากับวาฬสีน้ำเงิน รายงานล่าสุดนี้เผยแพร่ลงใน Plos One

ก่อนหน้านี้หนังสือชีววิทยาทุกเล่มบรรยายว่าวาฬสีน้ำเงินคือสิ่งมีชีวิตที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมาบนโลก แต่การค้นพบครั้งนี้วาฬอาจต้องเสียแชมป์เข้าแล้ว เมื่อในอดีตเคยมีสิ่งมีชีวิตที่มีขนาดใหญ่กว่ามันแหวกว่ายอยู่ในมหาสมุทร

 

มันคือตัวอะไร?

อิกทิโอซอรัสเป็นสัตว์เลื้อยคลานที่มีชีวิตอยู่ในยุคที่ไดโนเสาร์ครองโลก ด้วยรูปลักษณ์ที่คล้ายคลึงกับโลมา พวกมันขยายสายพันธุ์จนหลากหลายและครอบครองผืนน้ำทะเลมาตั้งแต่ 210 ล้านปีก่อน ในยุคไทรแอสซิกจนถึงปลายยุคครีเตเชียส ฟอสซิลอายุน้อยที่สุดของพวกมันถูกพบว่ามีอายุ 25 ล้านปีก่อน ช่วงเวลาก่อนที่จะเกิดการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ที่คร่าเอาไดโนเสาร์และสิ่งมีชีวิตอื่นๆ หมดไปจากโลก

อิกทิโอซอรัสส่วนใหญ่ที่ค้นพบมีขนาดเล็กกว่าเจ้าตัวล่าสุดนี้มาก ในสหราชอาณาจักรเองการค้นพบอิกทิโอซอรัสก่อนหน้านี้พบว่าพวกมันมีขนาดตัวราว 5 – 11 ฟุต

 

นักบรรพชีวินวิทยาไปพบมันได้อย่างไร?

Paul de la Salle นักล่าฟอสซิลสมัครเล่นผู้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของการวิจัยครั้งนี้กำลังออกสำรวจชายหาด Lilstock ในมณฑลซัมเมอร์เซต เมื่อเดือนพฤษภาคม ปี 2016 ตัวเขาพบฟอสซิลขนาดใหญ่เข้าและตั้งข้อสันนิษฐานว่ามันอาจจะเป็นของอิกทิโอซอรัส เขาส่งภาพถ่ายของฟอสซิลที่พบให้แก่ Dean Lomax ผู้เชี่ยวชาญด้านสัตว์เลื้อยคลานในทะเล จากมหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์ ในสหราชอาณาจักร และ Judy Massare จาก SUNY Brockport ในนครนิวยอร์กตรวจสอบ

ในการสำรวจเพิ่มเติมพบฟอสซิลอีก 5 ชิ้นที่ประกอบเข้ากันได้พอดีกับกระดูกความยาว 3.2 ฟุต นักวิทยาศาสตร์รายงานว่ามันคือชิ้นส่วนของขากรรไกรล่างอิกทิโอซอรัส และจากขนาดของกระดูกแล้วดูเหมือนว่าอิกทิโอซอรัสจะตัวใหญ่มหึมากว่าที่เคยคิดกันมาตลอด

(ว่าแต่ทำไมวาฬถึงมีขนาดตัวใหญ่มหึมานัก เรื่องนี้มีเหตุผลอยู่เบื้องหลัง)

อิกทิโอซอรัส
ชิ้นส่วนขากรรไกรล่างของอิกทิโอซอรัสความยาว 85 ฟุต
ภาพถ่ายโดย Dean Lomax, มหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์

 

ทราบขนาดของมันได้อย่างไร?

Lomax และ Massare เดินทางไปยังรัฐแอลเบอร์ตา ในแคนาดา เพื่อตรวจสอบฟอสซิลที่เกือบจะสมบูรณ์ของอิกทิโอซอรัสสายพันธุ์ Shonisaurus sikanniensis สัตว์เลื้อยคลานในทะเลความยาว 69 ฟุตที่ถูกค้นพบในปี 2004 ด้วยการเปรียบเทียบกระดูกชิ้นเดียวกัน ปรากฏว่าฟอสซิลชิ้นใหม่ที่เพิ่งถูกค้นพบนี้มีขนาดใหญ่กว่าถึง 25 เท่า นักวิทยาศาสตร์ประมาณขนาดของมันจากกระดูกขากรรไกร พวกเขาคิดว่าเจ้าอิกทิโอซอรัสตัวนี้น่าจะมีความยาวถึง 85 ฟุตเลยทีเดียว

 

ทำไมการค้นพบนี้ถึงสำคัญนัก?

Lomax เชื่อว่าชิ้นส่วนอื่นๆ ของอิกทิโอซอรัสยักษ์ต้องยังอยู่ในบริเวณหมู่บ้าน Aust สถานที่ค้นพบ อย่างไรก็ตามนักวิทยาศาสตร์บางท่านเชื่อว่า มีความเป็นไปได้ที่ชิ้นส่วนนี้จะเป็นของสัตว์ยักษ์สายพันธุ์ใหม่ที่ไม่เคยถูกค้นพบมาก่อน

“พอเห็นขนาดของมันจริงๆ แล้วผมอึ้งไปเลยครับ” Lomax กล่าว “นี่เป็นสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยค้นพบมาในสหราชอาณาจักร”

ด้าน Darren Naish นักบรรพชีวินวิทยาจากมหาวิทยาลัยเซาท์แฮมป์ตัน จากสหราชอาณาจักรเห็นด้วยว่าขนาดอันใหญ่โตของสัตว์เลื้อยคลานตัวนี้ช่างน่าประหลาดใจ “เจ้านี่มันยิ่งกว่าวาฬยักษ์จอมวารร้ายเสียอีก”

เรื่อง John Pickrell

อิกทิโอซอรัส
ภาพกราฟิกแสดงโครงกระดูกทั้งหมดและรูปลักษณ์ของอิกทิโอซอรัสขณะยังมีชีวิต
ภาพโดย Nobumichi Tamura และ Scott Hartman

 

อ่านเพิ่มเติม

ฟอสซิลอสุรกายแห่งท้องทะเลถูกพบในอินเดีย

เรื่องแนะนำ

มนุษย์ค้นพบความหวังในภารกิจช่วย ชิมแปนซี

ณ ศูนย์ฟื้นฟูสัตว์ป่าแห่งหนึ่งในแอฟริกากลาง ชิมแปนซี ที่จิตใจบอบช้ำเป็นแบบอย่างของการฟื้นตัวให้ผู้ช่วยชีวิตพวกมัน อิตซาโซ เวเลซ เดล เบอร์โก อุ้มลูก ชิมแปนซี ไว้ในอ้อมแขน เอปเพศเมียตัวอ่อนปวกเปียกและไม่ได้สติตัวนี้มีขนาดไม่ใหญ่ไปกว่ามือมนุษย์ ร่างกายเล็กจิ๋วและฟันที่ยังไม่ขึ้นชี้ว่า มันน่าจะอายุแค่เพียงราวหนึ่งเดือนเท่านั้น และกำลังต่อสู้กับภาวะ ตัวเย็นเกินและการขาดน้ำ ถ้าไม่ทำอะไรสักอย่างโดยเร่งด่วน หัวใจของมันจะหยุดเต้น “มันเป็นชิมแปนซีอายุน้อยที่สุดที่เราเคยรับมาดูแลค่ะ” เวเลซ เดล เบอร์โก ผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิคของศูนย์ฟื้นฟูไพรเมตลวีโร ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก กล่าว วันนั้นเป็นวันที่ 16 มิถุนายน ปี 2017 เวเลซ เดล เบอร์โกช่วยสนับสนุนและอำนวยความสะดวกให้การเดินทางอันทรหด ที่ใช้เวลาห้าวันโดยมอเตอร์ไซค์ เรือเร็ว และรถยนต์ เพื่อนำลูกชิมแปนซีมายังหมู่บ้านลวีโรอย่างปลอดภัย สายข่าวจากกลุ่มต่อต้านการลักลอบล่าสัตว์พบลูกชิมแปนซีตัวนี้อยู่กับพรานสองสามคนในป่าทึบใกล้เมืองพินกา ที่อยู่ห่างไกลออกไป 300 กิโลเมตร หลังจากส่งมอบลูกลิง พรานเหล่านั้นเผยว่า น้องสาวฝาแฝดของมันตายลง ไม่นานหลังจากพวกเขายิงแม่ลิง ที่ศูนย์ฟื้นฟูไพรเมต การต่อสู้เพื่อกู้ชีวิตชิมแปนซีตัวนี้เพิ่งเริ่มต้น เวเลซ เดล เบอร์โกรีบคลุมร่างอันโรยแรงของมันด้วยผ้าห่มอุ่นๆ และให้น้ำเกลือ ในที่สุด ลูกลิงก็ขยับตัวและลืมตา “ฉันให้มันนอนแนบอกจะได้อบอุ่นค่ะ” ซาวาดี […]

ตามหาแมลงกลางพงไพรแอมะซอน

การทดลองแนวทางใหม่ในผืน ป่าแอมะซอน พบแมลงนับร้อยชนิดอาศัยอยู่ในบริเวณที่สูงขึ้นไปจากผืนป่า เช้าอากาศปลอดโปร่งวันหนึ่งของเดือนมกราคมที่มาเนาส์ เมืองท่าของบราซิลซึ่งแวดล้อมไปด้วยป่าดิบชื้น ฉันกับนักกีฏวิทยากลุ่มหนึ่งแยกย้ายกันไปซื้อข้าวของในซูเปอร์มาร์เก็ตเพื่อใช้ระหว่างการสำรวจใน ป่าแอมะซอน ยี่สิบนาทีต่อมา ระหว่างเข้าแถวรอจ่ายเงิน เห็นได้ชัดเจนว่า เรามีความคิดแตกต่างกันเกี่ยวกับสิ่งที่จะไปทำ ฉันได้ถั่วลิสง ลูกเกด และสเปรย์กันแมลง ส่วนนักกีฏวิทยาซึ่งทุกคนเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านแมลงวัน (dipterist) ซื้อผักผลไม้ช้ำๆถุงใหญ่ เนื้อไก่ใกล้หมดอายุหลายถาด และเนื้อปลาพีค็อกแบสเป็นชิ้นๆห่ออยู่ในพลาสติกใส “ผมขอมะเขือเทศช้ำที่สุดที่มีในร้าน มันฝรั่งและหัวหอมเอาแบบยิ่งเน่ายิ่งดี แมลงวันชอบของแบบนั้นแหละครับ” ดัลตง ดี โซซา อามอริง ศาสตราจารย์ด้านกีฏวิทยาจากมหาวิทยาลัยเซาเปาลู บอก อามอริงเล่าว่า ผู้เชี่ยวชาญด้านแมลงวันมักใช้อาหารเน่าเหม็นเป็นเหยื่อล่อสำหรับกับดักบนพื้นดิน ซึ่งงานวิจัยส่วนใหญ่ของพวกเขามุ่งเน้น แต่ในการสำรวจครั้งนี้ เขาและเพื่อนร่วมงาน ได้แก่ ไบรอัน บราวน์ ภัณฑารักษ์แผนกกีฏวิทยาที่พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาของลอสแอนเจลิสเคาน์ตี สตีเวน มาร์แชลล์ ศาสตราจารย์ กิตติคุณจากมหาวิทยาลัยเกวลฟ์ในออนแทรีโอ จูเซ อัลเบร์ชีโน ราฟาเอล จากสถาบันวิจัยป่าแอมะซอนแห่งชาติ (อินปา) และผู้ช่วยวิจัยอีกสองคน มีภารกิจใหม่ที่แตกต่างออกไป เรามุ่งหน้าไปทางตะวันตกเฉียงเหนือเป็นเวลาสองชั่วโมงสู่หอคอยเหล็กสูง 40 เมตรที่สร้างขึ้นในผืนป่าบริสุทธิ์ของป่าดิบชื้น หอคอยซึ่งสร้างเมื่อปี 1979 นี้ใช้วัดการแลกเปลี่ยนคาร์บอนไดออกไซด์ระหว่างต้นไม้กับบรรยากาศ จนไม่นานมานี้ […]

ฉลามจำนวนมากอยู่มานานเป็นร้อยปี

ทุกวันนี้ มนุษย์เราดูอ่อนกว่าอายุจริงกันหมด ในฉลามเองก็เช่นกัน เมื่อทศวรรษก่อน เริ่มมีการศึกษาอายุขัยของปลาฉลาม และนักวิทยาศาสตร์พบว่าพวกมันอาจมีอายุยืนยาวมากกว่าที่คิด ทุกวันนี้ข้อมูลใหม่จากผลการศึกษามากกว่า 50 ชิ้น ช่วยให้เราสามารถประเมินอายุขัยของบรรดาปลาฉลาม ปลากระเบน และปลากระดูกอ่อนได้ดียิ่งขึ้น ต้องขอขอบคุณวิธีการหาอายุด้วยคาร์บอนกัมมันตรังสีที่ช่วยให้การคาดคะเนอายุขัยมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น แทนที่การนับการเจริญเติบโตของชั้นแคลเซียมบนข้อต่อกระดูกสันหลังแบบเดิมๆ รายงานจาก Alastair Harry นักวิทยาศาสตร์การประมงจากมหาวิทยาลัยเจมส์ คุก ในออสเตรเลีย ผลการศึกษาใหม่นี้ถูกเผยแพร่ลงในวารสาร Fish and Fisheries ชี้ว่าฉลามจำนวนมาก ตั้งแต่ฉลามขาวไปจนถึงฉลามเสือทรายและฉลามดัสกี้ล้วนตะลอนอยู่ในผืนมหาสมุทรมาแล้วหลายสิบปี ยาวนานกว่าที่เราคิดไว้ และเมื่อปีที่ผ่านมา นักวิทยาศาสตร์เพิ่งจะค้นพบฉลามที่มีอายุมากที่สุดในโลก ที่น่านน้ำอันหนาวเย็นในทะเลอาร์กติก มันคือฉลามกรีนแลนด์ จากการตรวจสอบคาดว่าฉลามตัวนี้มีอายุ 272 ปี จากการตรวจสอบรายงานการศึกษาทั้ง 53 ชิ้น Harry เปิดเผยว่า ในฉลามที่ถูกศึกษาวิจัยนี้ มี 30% ที่อายุขัยถูกประเมินต่ำไป การประมาณอายุขัยของปลาฉลามนั้นแท้จริงแล้วค่อนข้างยุ่งยากอยู่พอตัว ก่อนหน้านี้นักวิทยาศาสตร์วัดอายุจากชั้นของแคลเซียมคาร์บอเนตภายในข้อต่อกระดูกสันหลังของฉลาม เช่นเดียวกับการนับวงปีของต้นไม้ กระบวนการทางวิทยาศาสตร์ที่ว่านี้ไม่ต่างจากงานศิลปะ นักวิทยาศาสตร์ต้องเพ่งมองจำนวนที่แตกต่างกันและบางครั้งคำตอบที่ได้เป็นค่าเฉลี่ย ข้อมูลจาก George Burgess อดีตผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ ในฟลอริดาภาคการวิจัยฉลามกล่าว แต่ Harry […]

ความรู้ประจำวัน: ฮัมมิงเบิร์ดคือนกหิวบ่อยที่สุดในโลก

ความรู้ประจำวัน: ฮัมมิงเบิร์ดคือนกหิวบ่อยที่สุดในโลก ถ้าคุณเผาผลาญพลังงานในแบบเดียวกันกับนกฮัมมิงเบิร์ด คุณต้องกินแฮมเบอร์เกอร์อย่างน้อย 300 ชิ้นต่อวันเพื่อให้เพียงพอต่อร่างกาย! นกจิ๋วเหล่านี้เผาผลาญพลังงานเร็ว เนื่องมาจากการกระพือปีกอันรวดเร็วชนิดสายฟ้าแลบของพวกมัน โดยเฉลี่ยใน 1 วินาที ฮัมมิงเบิร์ดจะกระพือปีกราว 50 – 80 ครั้ง และใน 1 นาที หัวใจของมันเต้นเป็นจังหวะมากถึง 1,200 ครั้งเพื่อสูบฉีดเลือดไปเลี้ยงทั่วร่างกาย (ในมนุษย์หัวใจเราเต้นสูงสุดแค่เพียง 200 ครั้งต่อนาทีเท่านั้น) นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมนกฮัมมิงเบิร์ดจึงบินหาน้ำหวานทั้งวัน เรียกได้ว่าในหนึ่งวันของมันนั้นจะหมดไปกับการกินอย่างเดียวจริงๆ (เชิญคลิกชมวิดีโอ ฮัมมิงเบิร์ด นกหิวบ่อยที่สุดในโลกได้ที่นี่) อ่านเพิ่มเติม ภาพนกฮัมมิงเบิร์ดที่ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก