ภาพบีบคั้นหัวใจ การต่อสู้ของแรดเพื่อความอยู่รอด - National Geographic Thailand

ภาพบีบคั้นหัวใจ การต่อสู้ของแรดเพื่อความอยู่รอด

โดย อเล็กซา คีย์เฟ

ในปี 2016 ประมาณการณ์แรดที่ยังมีชีวิตอยู่ในโลกอยู่ที่ราว 29,500 ตัว ในจำนวนนี้ 70% อาศัยอยู่ในแอฟริกาใต้ Brent Stirton ช่างภาพผู้เป็นชาวแอฟริกาใต้ ได้รับการยกย่องจากนานาชาติหลังภาพถ่ายที่แสดงให้เห็นถึงการคุกคามประชากรแรดถูกเผยแพร่ออกไป การล่านอแรดอย่างผิดกฎหมายนี้ มีการประมาณตัวเลขในปี 2015 ว่ามีแรดถูกฆ่าเพื่อเอานอเฉลี่ยสี่ตัวต่อวันเลยทีเดียว เนื่องในวันแรดโลก เมื่อวันที่ 22 กันยายนที่ผ่านมา เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ได้รวบรวมภาพถ่ายของ Stirton มาให้ได้ชมกัน

ชายสี่คนทำหน้าที่พิทักษ์แรด แรดตัวผู้ตัวนี้เป็นแรดขาวเหนือตัวสุดท้าย ใน Ol Pejeta Conservancy ของเคนยา ภาพถ่ายเมื่อเดือนกรกฎาคม ปี 2011
หนึ่งในทีมรักษาความปลอดภัย (ผู้มีรอยสักต่อต้านการล่าแรด) ถือนอแรดจากฟาร์มแรดของ John Humeไว้ในมือ หนึ่งในฟาร์มแรดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ที่ตั้งอยู่ในเมืองเคลิกส์ดอร์ป ของแอฟริกาใต้ ฟาร์มแห่งนี้มีแรดจำนวน 1,300 ตัว แรดจะถูกตัดนอไปขายทุกๆ 20 เดือนจากนั้นนอของพวกมันจะงอกขึ้นใหม่ Hume ผู้ก่อตั้งคาดหวังว่าการค้าแรดแบบถูกกฎหมายจะช่วยลดอัตราการล่าแรดเถื่อน ท่ามกลางเสียงต่อต้านจากบรรดานักอนุรักษ์
Johan Marais (คนซ้าย) สัตวแพทย์ทำการรักษาแผลให้แก่แรดที่ถูกตัดนอ ยางไม้ถูกนำมาใช้เพื่อปิดช่องว่างที่เกิดขึ้นบนใบหน้าของมัน แรดตัวเมียตัวนี้ถูกล่าเอานอไปเมื่อเดือนพฤษภาคม ปี 2015 เธอมีชื่อว่าโฮป หนึ่งปีต่อมาโฮปก็ตายลงจากอาการติดเชื้อในลำไส้
แม่ของลูล่าถูกฆ่าเอานอไปในอุทยานแห่งชาติ Kruger ขณะนี้เธออาศัยอยู่ในศูนย์ดูแลสัตว์ป่าแอฟริกา Dorota Ladosz เจ้าหน้าที่ในศูนย์ดูแลแรดน้อยตัวนี้เป็นอย่างดี ในระหว่างที่มันกำลังพักฟื้นจากแผลบาดเจ็บที่ได้รับจากการโจมตีโดยไฮยีน่า ก่อนที่เจ้าหน้าที่ในศูนย์จะไปพบมันเข้า
แรดเหล่านี้ได้รับการเลี้ยงดูในพื้นที่อาณาเขตฟาร์มของ Hume นอแรดต่างจากงาช้างตรงที่มันสามารถงอกขึ้นมาใหม่ได้ เจ้าของฟาร์มเล่าว่าเขามีนอแรดเก็บไว้ในคลังมากถึง 5 ตัน ซึ่งน่าจะทำเงินได้ราว 45 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ การจัดประมูลนอแรดครั้งแรกในแอฟริกาใต้เกิดขึ้นเมื่อเดือนนสิงหาคมที่ผ่านมา
ซูดานรับแรดขาวเหนือจำนวน 3 ตัวจากสวนสัตว์ในสาธารณะเช็ก แรดเหล่านี้ไม่ผสมพันธุ์อันเนื่องมาจากความเป็นอยู่ที่คุมขังพวกมัน พวกเขามีแผนปล่อยมันกลับสู่ป่าในฐานะความพยายามครั้งสุดท้ายให้พวกมันผลิตลูกหลานก่อนที่จะสูญพันธุ์
ลูกแรดขาวเล่นกันในสวนสัตว์ ของจังหวัด KwaZulu-Natal ประเทศแอฟริกาใต้
นอแรดน้ำหนัก 8 ปอนด์นี้สามารถทำเงินได้มากถึงหลายแสนดอลล่าร์สหรัฐ ในตลาดมืด ในเอเชียมีความเชื่อกันว่านอแรดเป็นยา ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้วนอแรดถูกสร้างขึ้นจากเคราติน สารชนิดเดียวกันกับที่สร้างผมและเล็บของเรา
แรดขาวตัวนี้ (ตัวซ้าย) ถูกล่าในจังหวัด KwaZulu-Natal ประเทศแอฟริกาใต้ นักล่าแรดเถื่อนใช้เฮลิคอปเตอร์ติดตามมันและลูกวัย 4 เดือน ยิงมันด้วยลุกดอกยาสลบและตัดนอแรดออกด้วยเลื่อย ทีมอนุรักษ์พมมันเข้าก็เมื่อเวลาผ่านไปแล้วได้สัปดาห์ พวกเขาตามหาลูกของมัน แต่ในที่สุดก็พบเพียงร่าง ซึ่งเชื่อกันว่า
ลูกแรดน่าจะเสียชีวิตจากการขาดน้ำหรือความอดอยาก
แรดขาวในฟาร์มจะถูกปล่อยทิ้งไว้ให้ฟื้นจากยาสลบ หลังเสร็จสิ้นกระบวนการตัดนอ ในปี 2016 มีแรดถูกฆ่าเอานอในแอฟริกาใต้มากถึง 1,054 ตัว
บางคนระบุว่าแรดที่ไม่มีนอไม่สามารถปกป้องตนเองได้ตามธรรมชาติ ด้านผู้สนับสนุนโต้แย้งว่าการไม่มีนอช่วยให้มันรอดพ้นจากนักล่านอแรด ทั้งยังลดอัตราการเสียชีวิตจากการต่อสู้กันตามธรรมชาติของแรดในช่วงฤดูผสมพันธุ์

 

อ่านเพิ่มเติม : ภาพถ่ายสัตว์เผยความจริงที่น่ากังวลของสิ่งแวดล้อม13 ความงดงามของสุดยอดภาพถ่ายนกประจำปี

เรื่องแนะนำ

ก็แค่อยากเล่นด้วย!

ชีวิตที่ปราศจากการเล่นไม่ใช่ชีวิตที่สนุกสนานเท่าไหร่นัก แม้แต่ฮิปโปโปเตมัสก็เช่นกัน มาร์กริต ฮาร์ริส ได้ถ่ายวิดีโอช่วงเวลาที่เจ้าฮิปโปน้อยพยายามหยอกล้อเล่นกับจระเข้เอาไว้ ภายในอุทยานแห่งชาติ Hwange ในซิมบับเว “มันไม่ใช่ภาพที่หาชมได้ง่ายนะคะ ที่ลูกฮิปโปพยายามเล่นกับจระเข้ ส่วนเจ้าจระเข้ก็ไม่ทำอะไรมัน” ฮาร์ริสกล่าว ตัวเธอเป็นผู้ก่อตั้งองค์กรพิทักษ์สัตว์ป่า Nikela ที่ให้ความช่วยเหลือ และอนุรักษ์สัตว์ป่าหลากหลายสายพันธุ์เอาไว้ ในขณะที่ฮาร์ริสและสามีของเธอมองว่าลูกฮิปโปพยายามที่จะเล่นสนุก ด้านบรรดาผู้ชมคลิปวิดีโอในยูทูบกลับมองว่าเจ้าฮิปโปพยายามที่จะไล่จระเข้ออกไปจากอาณาเขตมากกว่า “เพราะฮิปโปไม่ได้รู้สึกถึงสัญญาณของการคุกคาม นั่นจึงเป็นไปได้ว่ามันแค่อยากจะเล่นเท่านั้น” เจน กายตัน นักสำรวจจากเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ผู้ศึกษาเกี่ยวกับนิเวศวิทยาของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ในโมซัมบิกกล่าว “พฤติกรรมการเล่นสนุก เช่นในสุนัข เป็นอะไรที่พบได้ และสอดคล้องกันในสัตว์เลี้ยวลูกด้วยนม” เธอกล่าว หากฮิปโปพยายามที่จะไล่จระเข้ออกไปจากพื้นที่จริง มันจะส่งเสียงคำราม และแยกเขี้ยวให้เห็น พฤติกรรมการเล่นสนุกระหว่างสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม และสัตว์เลื้อยคลานนั้น เป็นเรื่องแปลก เพราะปกติแล้วสัตว์แต่ละชนิดจะเลือกเล่นกับสัตว์สปีชีส์เดียวกันมากกว่า “เป็นไปได้ว่าบริเวณนั้นไม่มีลูกฮิปโปตัวอื่นให้มันเล่นด้วย แต่ตัวฉันคิดว่าพฤติกรรมที่เราเห็นนี้เกิดจากความสงสัยใคร่รู้ตามประสาลูกๆของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมค่ะ” กายตันกล่าว ปกติแล้วจระเข้จะล่าลูกฮิปโปเป็นอาหาร แต่โชคดีที่ลูกฮิปโปตัวนี้มีขนาดใหญ่จนรอดพ้นจากคมเขี้ยวไปได้ “มองอีกมุมมันก็เป็นข้อดีนะคะ เพราะถ้าฮิปโปตัวนี้เป็นตัวเมีย ในอนาคตถ้ามันมีลูกมันก็จะสอนลูกของมันได้” กานตันกล่าว “การเล่นกับจระเข้ในตอนที่คุณยังเป็นเด็ก จะช่วยให้คุณเรียนรู้ว่าจระเข้มีพฤติกรรม และการตอบสนองอย่างไร” เรื่อง ฮันน่า หลาง   อ่านเพิ่มเติม […]

ภารกิจช่วยชีวิตลูกจิงโจ้น้อย

เจ้าของบ้านรายหนึ่งในนครซิดนีย์ ของออสเตรเลีย พบเข้ากับจิงโจ้ตัวหนึ่งที่กำลังใกล้ตาย พวกเขาเรียกเจ้าหน้าที่ให้มาช่วยเหลือมัน แต่โชคร้ายเมื่อเจ้าหน้าที่มาถึง แม่จิงโจ้ก็ตายไปแล้ว โชคดีที่เจ้าหน้าที่สังเกตเห็นอะไรบางอย่างในกระเป๋าหน้าท้องของมัน สิ่งนั้นคือลูกจิงโจ้น้อยที่มีอายุเพียงแค่ 1 เดือนเท่านั้น ไปชมภารกิจการช่วยเหลือลูกจิงโจ้น้อยตัวนี้ ที่แม้ว่ามันจะโชคร้ายสูญเสียแม่ไปแต่รับประกันได้ว่าในความดูแลของเจ้าหน้าที่แล้ว ลูกจิงโจ้ตัวนี้จะได้เติบโต แข็งแรง และได้กลับสู่ป่าอีกครั้งอย่างแน่นอน   อ่านเพิ่มเติม : ปฏิบัติการช่วยเหลือหมีลิ้นยักษ์, สรรพสัตว์ในสวนสัตว์ซีเรียเอาตัวรอดจากเมืองที่ล่มสลายอย่างไร

ภาพความสนิทสนมของคนรักงูกับสัตว์เลี้ยงแสนรัก

โดย อเล็กซานดรา เกโนวา ภาพถ่าย จาน่า โรมาโนว่า งูเป็นที่น่าหลงใหลและน่ารังเกียจผ่านสายตามนุษย์มานานนับสหัสวรรษ ในอารยธรรมกรีกโบราณ งูคือสัญญาณแห่งความอุดมสมบูรณ์และการเกิดใหม่ ในขณะที่บรรดาชาวคริสต์มองว่างูคือสัญลักษณ์ของการหลุดพ้น ทุกวันนี้งูไม่ใช่แค่อยู่ในวัฒนธรรมป๊อป แต่พวกมันคือสัตว์เลี้ยงประจำบ้าน จาน่า โรมาโนว่า ช่างสาวภาพชาวรัสเซียผู้เป็นโรคกลัวงู เริ่มต้นโปรเจคเก็บภาพระยะยาวของงูและเจ้าของตามบ้าน ซึ่งการเลี้ยงงูกลายมาเป็นเรื่องปกติธรรมดา เมื่อสหภาพโซเวียตล่มสลายลง “ฉันต้องการสำรวจความหวาดกลัวของตนเองและหาคำตอบว่าทำไมผู้คนถึงเก็บสิ่งมีชีวิตนี้ไว้เป็นสัตว์เลี้ยง” เธอกล่าว แต่ภาพถ่ายของโรมาโนว่าไม่ใช่ภาพถ่ายของงูแบบทั่วๆ ไป “ภาพถ่ายของงูในสิ่งแวดล้อมต่างๆ” ผลักการมีส่วนร่วมของผู้ชมออกไป เธอกล่าว ในบรรดารูปที่น่าสนใจของเธอ งูโบอาตัวอ้วนเลื้อยไปมารอบๆ ตู้ไม้, งูเหลือมเลื้อยพันเตารีดที่ตั้งเอาไว้ และงูข้าวโพดเลื้อยไปมาระหว่างแม่เหล็กที่ติดบนตู้เย็นลายเสือดาว   แก้ปัญหาความกลัวงู การถ่ายภาพให้งูกลมกลืนไปกับลวดลายและพื้นหลังไม่ได้แค่เป็นเรื่องน่าสนใจ แต่ยังเป็นการท้าทายตัวเธอเองอีกด้วย “ในตอนแรกเริ่ม ฉันไม่แม้แต่จะมองภาพของพวกมันด้วยซ้ำ” เธอกล่าว “ทุกวันนี้ถ้าให้เลี้ยงสักตัวเป็นสัตว์เลี้ยง ก็โอเคนะ” จากการสำรวจผ่านโปรเจคดังกล่าว เธอสามารถวิเคราะห์จุดเริ่มต้นของความกลัวงูออกมาได้ “ความกลัวงูส่วนใหญ่เกิดขึ้นจากประสบการณ์ผ่านวัฒนธรรม” เธอกล่าว “เช่นในหนังสยองขวัญ, พ่อแม่ที่เตือนลูกๆ ว่างูเป็นสัตว์อันตรายหรือแม้กระทั่งข่าวปลอมๆ ที่ว่างูกลืนเจ้าของลงท้องไป” โรมาโนว่ายังประหลาดใจมากที่พบว่าผู้ชายจำนวนมากเลี้ยงงูเป็นสัตว์เลี้ยง “ฉันคิดมาตลอดว่าผู้หญิงน่าจะเลี้ยงงูเยอะกว่า เพราะภาพถ่ายจำนวนมากของงูที่กำลังพันรอบตัวพวกเธอ”   สเตอริโอไทป์แบบโซเวียต อีกหนึ่งความท้าทายของเธอในการทำโปรเจคนี้คือ “การแสวงหาความงดงามของยุคหลังโซเวียต” “มันมีความเชื่อหรือภาพลักษณ์ที่มองว่าชาวรัสเซียและบรรดาอดีตประเทศโซเวียตเป็นคนยังไง” […]

รอยต่อชีวิตบางตะบูน

จากกิจกรรมเวิร์คชอปถ่ายภาพ One-Day Photography Workshop & Trip ในรายการ Every Picture Tells a Story Season 2 เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2560 เป็นจุดเริ่มต้นสู่ชุมชนบางตะบูน อ. บ้านแหลม จ. เพชรบุรี อันเป็นชุมชนเก่าแก่ริมทะเลที่มีความสำคัญมาแต่โบราณ และยังเป็นชุมชนที่ต้องอยู่ร่วมกับลิงแสม  ต่างฝ่ายต่างต้องปรับตัวเข้าหากัน  การใช้เวลาลงพื้นที่ 4 ครั้งในเวลา 1 เดือน เพื่อทำความรู้จักและผูกมิตรกับลิงแสมอย่างนอบน้อมและใจเย็น ทำให้เกิดพื้นที่ของการสื่อสารในเชิงบวกจนสามารถเก็บภาพถ่ายเสน่ห์ของการอยู่ร่วมกันระหว่างคนกับลิงที่บางตะบูน   เรื่องและภาพ ปัณณรัตน์ รัตนากุลสวัสดิ์ (รางวัลชมเชยโครงการ 10 ภาพเล่าเรื่องปี 7)