ภาพถ่ายอันน่าทึ่งของ เสือชีตาห์ - National Geographic Thailand

ภาพถ่ายอันน่าทึ่งของเสือชีตาห์

ภาพถ่ายอันน่าทึ่งของ เสือชีตาห์

สัตว์บกที่รวดเร็วที่สุดในโลกนั้นถ่ายภาพได้ยากมาก แต่ช่างภาพเหล่านี้จับภาพ เสือชีตาห์ ขณะเคลื่อนไหวไว้ได้

“เสือชีตาห์”สามารถเร่งความเร็วจนถึง 96 กิโลเมตรต่อชั่วโมงได้ในเวลาเพียงสามวินาที ขนที่เป็นลายจุดของมันช่วยพรางตัว ทำให้มันออกล่าในเวลากลางวันได้ ผิดกับสัตว์วงศ์แมวอื่นๆ นอกจากนี้เสือชีตาห์ยังมีกระดูกสันหลังที่ยาวและยืดหยุ่น รวมทั้งมีโพรงจมูกใหญ่ ซึ่งช่วยให้มันฟื้นตัวหลังจากเร่งความเร็ว

อย่างไรก็ตาม องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ หรือไอยูซีเอ็น จัดให้เสือชีตาห์อยู่ในภาวะล่อแหลมต่อการสูญพันธุ์ มีเสือชีตาห์ราว 7,100 ตัวเท่านั้นที่ยังอยู่ตามธรรมชาติในหกประเทศของทวีปแอฟริกาและอิหร่าน กิจกรรมของมนุษย์ผลักดันพวกมันออกจากพื้นที่ร้อยละ 91 ของถิ่นกระจายพันธุ์ในประวัติศาสตร์ ซึ่งเคยครอบคลุมพื้นที่กว้างใหญ่ของแอฟริกาและเอเชีย

บางครั้งผู้คนฆ่าเสือ เพราะคิดว่ามันเป็นภัยคุกคามปศุสัตว์ เสือชีตาห์ยังถูกรถชนและถูกลักลอบล่าเพื่อเอาอวัยวะด้วย นอกจากนี้ บางครั้งบางคราวนักล่าอันดับสูงสุดชนิดนี้ยังถูกฆ่าเพื่อเอาเนื้อมาเป็นอาหาร

เรื่อง เอไลนา แซคอส

ภาพถ่ายเสือชีตาห์
เสือชีตาห์ทรงตัวเพื่อพุ่งทะยานในนามิเบีย
Photograph by Julia Wimmerlin, National Geographic Your Shot
ภาพถ่ายเสือชีตาห์
ลูกเสือสองตัวยึดอิมพาลาไว้แน่นที่เขตสงวนแห่งชาติมาไซมาราในเคนยา
Photograph by Alison Buttigieg, National Geographic Your Shot
ภาพถ่ายเสือชีตาห์
เสือชีตาห์ทำเครื่องหมายแสดงอาณาเขตของมันในอุทยานแห่งชาติฮวังเกของซิมบับเว
Photograph by B. Colin, National Geographic Your Shot
ภาพถ่ายเสือชีตาห์
เมื่อดวงอาทิตย์สาดแสงมา เสือชีตาห์เพศเมียตัวนี้ก็อ้าปากหาวในอึนดูตู ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเขตอนุรักษ์ธรรมชาติโงรองโกโรในแทนซาเนีย
Photograph by Mohammed AlNaser, National Geographic Your Shot
ภาพถ่ายเสือชีตาห์
แม่เสือยืนอยู่ใกล้ๆขณะที่สองเสือพี่น้องเลียขนให้กันและกัน
Photograph by Sonalini Khetrapal, National Geographic Your Shot
ภาพถ่ายเสือชีตาห์
แม่เสือชีตาห์ไล่ล่ากาเซลล์ทอมสันในเซเรงเกติ ประเทศแทนซาเนีย
Photograph by Roie Galitz, National Geographic Your Shot
ภาพถ่ายเสือชีตาห์
เสือเพศเมียชื่อ มาไลกา คุ้มครองลูกของมันในเขตสงวนแห่งชาติมาไซมาราของเคนยา หลังจากสิงโตเพศเมียฆ่าลูกของมันไปหนึ่งตัว มันก็เหลือลูกห้าตัว
Photograph by Mohammed Yousef, National Geographic Your Shot
ภาพถ่ายเสือชีตาห์
เสือชีตาห์วัยรุ่นสามตัวออกวิ่ง ขณะที่แม่ของมันมองดูอยู่ในบอตสวานา
Photograph by Chris Mclennan, National Geographic Your Shot

 

อ่านต่อหน้า 2

เรื่องแนะนำ

ปลาบึก : ราชินีแห่งสายน้ำ

(ภาพบน) นักสำรวจของเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก เซบ โฮแกน (ซ้าย) กำลังช่วยเหลือเจ้าหน้าที่กรมประมงของกัมพูชาติดแท็กติดตามและปล่อยกลับสู่แม่น้ำโขง ซึ่งชาวประมงจับได้ใกล้กับกรุงพนมเปญ เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / ภาพถ่ายได้รับความอนุเคราะห์จาก THE UNIVERSITY OF NEVADA, RENO ปลาบึก เป็นปลาน้ำจืดไม่มีเกล็ดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ขนาดตัวเต็มวัยยาวประมาณ 3 เมตร มีน้ำหนักมากกว่า 250 กิโลกรัม แต่เดิมเป็นปลาเฉพาะถิ่น (endemic species) ที่พบเฉพาะในแม่น้ำโขงและแม่น้ำสาขาเท่านั้น ปัจจุบัน จำนวนประชากร ปลาบึก มีจำนวนน้อยมาก และอยู่ในกลุ่มสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ (Endangered species) ปลาบึกมีชื่อสามัญว่า Mekong giant catfish (Pangasianodon gigas) อาหารของปลาบึกคือพืชน้ำและตะไคร่น้ำ ในประเทศไทยพบการกระจายตัวอยู่ในแม่น้ำโขงตั้งแต่จังหวัดเชียงรายจนถึงจังหวัดอุบลราชธานี ที่ผ่านมา ปลาบึกเป็นปลาที่สร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจให้กับชาวประมงพื้นบ้านเป็นอย่างมาก แต่เนื่องจากประชากรปลาไม่สามารถสืบพันธุ์และเจริญเติบโตทันความต้องการ รวมทั้งปัจจัยการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพของแม่น้ำโขง ส่งผลให้จำนวนประชากรปลาบึกตามธรรมชาติลดลงอย่างต่อเนื่อง กรมประมงจึงได้พยายามดำเนินการเพาะขยายพันธุ์ จนประสบผลสำเร็จครั้งแรกในปี 2526 ซึ่งจากความสำเร็จดังกล่าวทำให้การศึกษาทางอนุกรมวิธานของปลาบึกสมบูรณ์ยิ่งขึ้น […]

ค้างคาวจำศีลในหิมะ

ค้างคาวจำศีลในหิมะ สิ่งมีชีวิตตัวจิ๋วชนิดใดกันนะที่อาศัยอยู่ในรูหิมะ ของญี่ปุ่น…มันคือค้างคาวจมูกท่อที่กำลังจำศีล หากไม่นับรวมหมีขั้วโลกแล้ว ค้างคาวน่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเพียงชนิดเดียวที่สามารถมีชีวิตรอดแม้อาศัยอยู่ในกองหิมะได้ ต่างกันตรงที่พวกมันไม่มีขนหนาและชั้นไขมันเหมือนหมีขั้วโลก ในการเอาชีวิตรอดจากหิมะ ค้างคาวจมูกท่อจะลดอุณหภูมิร่างกายตลอดจนอัตราการเต้นของหัวใจ เพื่อใช้พลังงานน้อยที่สุด นี่คือสิ่งที่นักวิทยาศาสตร์พบหลังสงสัยมานานว่าเจ้าสัตว์ขนาดเล็กเหล่านี้สามารถเอาชีวิตรอดจากฤดูหนาวได้อย่างไร นอกจากนั้นภาพจากกล้องจับความร้อนยังแสดงให้เห็นว่าค้างคาวสามารถฟื้นคืนอุณหภูมิร่างกายได้อย่างรวดเร็ว เพื่อบินหนีไปก่อนกองหิมะที่มันขุดรูอยู่อาศัยไว้จะถล่มลงมาทับอีกด้วย สำหรับสาเหตุที่พวกมันเลือกจำศีลในกองหิมะนั้น นักวิทยาศาสตร์คิดว่าเป็นเพราะเพื่อหลีกเลี่ยงจากการถูกล่า อีกทั้งยังง่ายต่อการหาน้ำอีกด้วย   อ่านเพิ่มเติม ค้างคาวแวมไพร์มีชีวิตด้วยเลือดเพียงอย่างเดียวได้อย่างไร?

ยอดคุณพ่อกบนินจา

ยอดคุณพ่อกบนินจา เจ้ากบแก้วสายพันธุ์นี้ มีชื่อเรียกอีกชื่อว่า “กบนินจา” จากลูกเตะที่ใช้ในการกำจัดศัตรูที่เข้ามายุ่งกับไข่ของมัน ปกติแล้วในขณะที่กบตัวเมียออกไปหาอาหาร กบตัวผู้จะมีหน้าที่เฝ้าไข่เอาไว้ทั้งวัน และใช้ลูกเตะของมันเป็นพลังปกป้องจนกว่าลูกๆ จะฟักออกจากไข่ มาดูกันว่าพลังรักลูกจากคุณพ่อกบจะเป็นอย่างไร เมื่อมีแมลงย่างกรายเข้ามาใกล้ไข่…   อ่านเพิ่มเติม ภาพถ่ายอันน่าทึ่ง! เมื่องูพยายามหนีออกจากปากกบ

ฮัมมิงเบิร์ด วิหคสายฟ้า

เรื่อง เบรนแดน บอร์เรลล์ ภาพถ่าย อานันท์ วรมา ในการตามหานกขนาดเล็กที่สุดในโลก เรามายังเมืองปัลปีเต ประเทศคิวบา คริสโตเฟอร์ คลาร์ก นักปักษีวิทยา มีข้าวของเต็มรถให้ยกลง ทั้งกล้องถ่ายภาพ อุปกรณ์บันทึกเสียง และกรงโปร่งใสรูปทรงลูกบาศก์ ภายในเวลาไม่กี่นาทีที่มาถึง คลาร์กก็หมุนตัววนไปวนมา เขาพยายามติดตามเส้นทางการบินของ “กระสุนติดปีก” ตัวหนึ่ง ขณะมันพุ่งหวือจากดอกไม้ช่อหนึ่งไปยังอีกช่อหนึ่ง ตอนที่นกฮัมมิงเบิร์ดแวะเติมเชื้อเพลิงรสหอมหวานจากดอกไม้ ปีกของมันกระพือต่อเนื่องเห็นเป็นสีเทาพร่ามัว รวดเร็วเกินกว่าดวงตามนุษย์จะแยกแยะได้ ขนาดร่างกายที่ขาดหายไปของมัน ได้รับการชดเชยด้วยความกระตือรือร้น เมื่อมันเห็นว่ามีผู้มาเยือนในถิ่นของมันเป็นนกเพศเมียตัวงามอยู่ในกรงโปร่งใสที่คลาร์กนำมาวางบนหลังคาสังกะสี แม้นกเพศผู้จะสังเกตเห็นกรงขังนกเพศเมีย แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ความกระตือรือร้นของมันลดน้อยลงเลย มันโผจากคอนบนกิ่งไม้ บินลอยตัวนิ่งอยู่กลางอากาศ และส่งเสียงรัวๆไปยังทิศทางที่นกเพศเมียอยู่ มันไต่ระดับสูงขึ้นไปอีก จนกระทั่งเห็นเป็นจุดเล็กๆบนท้องฟ้าที่มีเมฆปกคลุม จากนั้นมันพุ่งตัวไปข้างหน้าเหมือนรถไฟเหาะที่ขึ้นไปถึงจุดสูงสุด แล้วทิ้งตัวดิ่งพสุธาลงมา เพียงชั่วครู่เดียว การแสดงผาดโผนท้าความตายก็เกิดขึ้นอีกครั้ง คือไต่ระดับขึ้นไป ทิ้งตัวดิ่งลงมา แล้วโผขึ้น การทิ้งตัวดิ่งเหล่านี้กินเวลาแค่หนึ่งวินาที จากนั้นมันก็หายตัวไป และร่องรอยเพียงอย่างเดียวของเส้นทางที่มันบินผ่าน คือใบไม้ที่สั่นไหวจากการเคลื่อนที่ของมัน แม้จะตั้งใจจ้องมองการเกี้ยวพาราสีนี้ แต่ผมก็ไม่เห็น คลาร์กก็ไม่เห็นเช่นกัน แต่เขาทำอะไรที่ดีกว่านั้น เขาบันทึกการเกี้ยวพาราสีนี้ด้วยกล้องถ่ายภาพความเร็วสูงซึ่ง     แต่ละวินาทีถ่ายได้ 500 […]