ชุดภาพถ่ายสายสัมพันธ์อันงดงามระหว่างคนและลิง - National Geographic Thailand

ชุดภาพถ่ายสายสัมพันธ์อันงดงามระหว่างคนและลิง

ชุดภาพถ่ายสายสัมพันธ์อันงดงามระหว่างคนและลิง

ชาร์ลี ฮามิลตัน เจมส์ ช่างภาพจากเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิกสังเกตเห็นบางอย่างที่ไม่ปกติ ในตอนที่เขาอยู่ระหว่างการบันทึกภาพถ่ายสารคดีชนพื้นเมือง Matsigenka ที่อาศัยอยู่ในป่าแอมะซอนของเปรูเมื่อไม่กี่ปีก่อน

“ทุกๆ วัน เด็กๆ จากชุมชนนี้จะพากันไปอาบน้ำในแม่น้ำ” เขากล่าว “มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งชื่อ Yoina เธอมักจะอุ้มลิงทามารินตัวน้อยไปไหนมาไหนด้วยเสมอ แต่ปัญหาก็คือเจ้าลิงกลัวน้ำ ดังนั้นมันจึงต้องนั่งอยู่บนศีรษะของเธอตลอดและผู้คนรอบๆ ก็ไม่ได้รู้สึกว่าสิ่งนี้คือเรื่องแปลกประหลาด พื้นที่บนศีรษะของ Yoina คือสถานที่ปลอดภัยที่สุดของเจ้าลิงน้อย”

ภาพถ่ายของ คนและลิง กลายเป็นหนึ่งในภาพถ่ายที่ฮามิลตัน เจมส์ชื่นชอบมากที่สุด จากนั้นเขาก็เล่าว่า “ผมกลายมาเป็นคนหมกหมุ่นไล่เก็บภาพผู้คนและลิงของพวกเขา”

ตัวเขาพบเรื่องราวทำนองเดียวกันกับชนพื้นเมืองอื่นๆ ทางตะวันออกของป่าแอมะซอนในเปรูและบราซิล ที่เขาเคยไปเยี่ยมเยือน ลิงพวกนี้มีหลากหลายสายพันธุ์ แต่เจ้าของลิงล้วนเป็นผู้หญิง และเรื่องราวที่อยู่เบื้องหลังสร้างความประหลาดใจให้แก่เขา

“ผู้คนที่ผมถ่ายภาพ พวกเขาอาศัยอยู่ในป่า ซึ่งลิงคือหนึ่งในอาหารของพวกเขา พวกมันถูกล่าด้วยหอกและธนู หากลิงตัวนั้นเป็นแม่ลิงที่มีลูกอ่อน ลูกลิงจะเกาะติดร่างของแม่ที่ตายแล้วร่วงหล่นจากต้นไม้มาด้วยกัน ผู้คนจะเก็บร่างของแม่มันไป และเลี้ยงลูกลิงไว้ในฐานะสัตว์เลี้ยง

สถานการณ์ดังกล่าวก่อให้เกิดสายสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นระหว่างลูกลิงและแม่ใหม่ของพวกมัน ภาพที่ปรากฏจึงมักเห็นผู้หญิงชนพื้นเมืองเหล่านี้ไปไหนมาไหนโดยมีลูกลิงเกาะอยู่บนศีรษะ เมื่อพวกมันเติบโตขึ้นก็จะมีอิสระที่ไปไหนมาเองได้มากขึ้น แต่ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งคู่ยังคงแน่นแฟ้น

แม้ว่าเรื่องนี้จะเริ่มต้นด้วยความโหดร้าย แต่ความรักความผูกพันระหว่างลิงและชนพื้นเมืองในป่าแอมะซอนแห่งนี้ เป็นภาพแทนของความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และธรรมชาติ ซึ่งผมตั้งใจที่จะบันทึกเอาไว้”

เรื่อง อเล็กซา คีย์เฟอร์

ภาพถ่าย ชาร์ลี ฮามิลตัน เจมส์

คนและลิง
Ximirapi ไม่มีลูก เธออาศัยอยู่กับลิงของเธอ
คนและลิง
Yoina และลิงทามาริน จุดเริ่มต้นของโปรเจคภาพถ่ายนี้
คนและลิง
Amápiranawy ถ่ายภาพกับลิงที่ริมแม่น้ำ Karu
คนและลิง
Ayuana ถ่ายภาพคู่กับลิงทามารินสีดำ พวกมันเป็นหนึ่งในไพรเมตที่มีขนาดเล็กที่สุด น้ำหนักเพียง 500 กรัมเท่านั้น
คนและลิง
Imuniin ถ่ายภาพคู่กับลิงซากิสีดำ
คนและลิง
Rosaura และลิงของเธอในชุมชนของชาวพื้นเมืองในเปรู
คนและลิง
Miluska อุ้มลิงน้อยสัตว์เลี้ยงของเธอไว้ เด็กหญิงอาศัยอยู่ใกล้กับแม่น้ำ Yurua หนึ่งในพื้นที่อันห่างไกลของชาวเปรู ที่อาศัยอยู่ในป่าแอมะซอน

 

อ่านเพิ่มเติม

แม่ลิงกินลูกที่ตายแล้วของตนเอง

เรื่องแนะนำ

เมื่อวิชาทางโบราณคดีค้นพบพฤติกรรมนากทะเล

บางครั้ง บรรดา นากทะเล จะนำเท้ามาเชื่อมเข้าหากันเพื่อให้พวกมันลอยตัวกันเป็นแพ ภาพถ่าย ROY TOFT, NAT GEO IMAGE COLLECTION เมื่อวิชาทางโบราณคดีค้นพบพฤติกรรมนากทะเล เทคนิคต่างๆ ที่เคยนำมาใช้ศึกษาเกี่ยวกับเครื่องมือในมนุษย์และโฮมินิดกำลังนำมาปรับใช้กับนากทะเลในยุคปัจจุบัน นักโบราณคดีสามารถบอกเล่าเรื่องราวต่างๆ ผ่านขยะจากยุคก่อนประวัติศาสตร์ได้ ไม่ว่าจะเป็นกองหินบิ่นเบี้ยวและเศษเปลือกหอยจากบรรดามนุษย์ผู้หิวโหยเมื่อหลายปีก่อน ซึ่งสิ่งเหล่านี้สามารถเผยข้อมูลที่ว่า เผ่าพันธุ์ของเราเคยอาศัยอยู่ที่ไหน อยู่อย่างไร และอยู่มานานเท่าใด ในปัจจุบัน นักวิทยาศาสตร์กำลังใช้วิธีการทางโบราณคดีแบบเดียวกันนี้เพื่อเปิดเผยข้อมูลเชิงลึกใหม่ๆ เกี่ยวกับสัตว์ขนฟู ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ใกล้สูญพันธุ์ นากทะเลป่า มักทุบหอยแมลงภู่ด้วยการกระแทกกับหินจนติดเป็นนิสัย ทำให้พวกมันเป็นหนึ่งในสัตว์เพียงไม่กี่ตัวที่ใช้เครื่องมือ หรืออุปกรณ์ต่างๆ เพื่อช่วยเหลือตนเอง จากการสังเกตพฤติกรรมของนากทะเลทางตอนใต้ของชายฝั่งแคลิฟอร์เนียและวิเคราะห์การสึกหรอของหินและเปลือกหอยบริเวณใกล้เคียงนั้น นักวิจัยจึงสามารถค้นพบข้อสรุปอันน่าประหลาดใจได้ ยกตัวอย่างเช่น รอยแตกอันเด่นชัดบริเวณด้านข้างของหอยแมลงภู่แสดงให้เห็นว่านากส่วนใหญ่ในพื้นที่นี้ใช้มือขวาของพวกมันในการทุบ เป็นเวลาหลายทศวรรษที่นักวิจัยส่วนใหญ่เชื่อว่า มีเพียงแค่โฮมินิดและมนุษย์เท่านั้นที่ใช้มือสร้างประโยชน์ แต่ต่อมาทั้งจิงโจ้ ปลาวาฬสีน้ำเงิน และนากทะเล ต่างมีความถนัดในการใช้มือข้างใดข้างหนึ่งได้ด้วยเช่นกัน ขนาดของเปลือกหอยและการสึกกร่อนของหินยังเป็นพื้นฐานสำหรับการประเมินว่าช่วงระยะเวลาที่นากได้กินอาหารในบริเวณแห่งนี้เกิดขึ้นมานานแค่ไหน ซึ่งสอดคล้องกับผลการศึกษาที่ได้รับการตีพิมพ์ลงวารสาร Scientific Reports “ข้อมูลเหล่านี้สามารถบอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับช่วงระยะเวลาที่บรรดานากทะเลเริ่มใช้เครื่องมือ หรืออุปกรณ์ต่างๆ นั้นเริ่มแพร่กระจายในหมู่ของพวกมันได้อย่างไร” — Jessica Fujii, นักวิจัยอาวุโสแห่งพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำมอนเทอเรย์เบย์ กล่าว ซึ่งข้อมูลดังกล่าวยังสามารถตอบคำถามที่ว่า เพราะเหตุใดนากทะเลทางตอนใต้ ซึ่งเป็นสายพันธุ์ย่อยที่อาศัยอยู่ในแคลิฟอร์เนียมีแนวโน้มที่จะใช้เครื่องมือมากกว่านากทะเลทางเหนือที่มีถิ่นกำเนิดในบริเวณชายฝั่งทางตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิกและอะแลสกา […]

นี่หนอนหรืองูกันเนี่ย?

นี่หนอนหรืองูกันเนี่ย? เห็นเพียงแวบแรกคุณอาจตกใจว่าปะทะกับงูเข้าให้แล้ว แต่ลองมองดูให้ดีๆ อีกที คุณจะเห็นว่าเจ้าสิ่งมีชีวิตตรงหน้านั้นเป็นแค่หนอน และคุณถูกหลอกเข้าเสียแล้ว เจ้าหนอนแก้ว หัวงู นี้เป็นหนอนสายพันธุ์หนึ่งของผีเสื้อกลางคืนที่มีทักษะการเอาตัวรอดอันน่าทึ่ง นั่นคือเมื่อพวกมันเผชิญกับผู้ล่าอย่างนก พวกมันจะชูตัวขึ้นแล้วพองหัวออก ลวดลายที่ปรากฏบนตัวประกอบอับท่าทางส่ายไปมาเลียนแบบงู จะทำให้นกที่หมายปองว่าจะกินพวกมันนั้นตกใจ เพราะคิดว่าเจอเข้ากับงูเข้าเสียแล้ว ทั้งนี้เมื่อพวกมันเติบโตขึ้นก็จะกลายเป็นดักแด้และผีเสื้อตามปกติ   อ่านเพิ่มเติม : แม่แมลงสาบตัดสินใจวางไข่ ก่อนถูกฝูงมดรุมกัดตาย, ทำไมราชินีมดและแมลงอื่นๆ จึงฝังศพพวกที่ตายแล้ว

แกะเขาใหญ่เรียนรู้เส้นทางอพยพผ่านแม่

เส้นทางการอพยพของแกะเขาใหญ่ไปยังทุ่งหญ้าเขียวขจีแห่งใหม่นั้นยาวไกลมาก และพวกมันไม่ได้ใช้สัญชาตญาณนำทาง แต่เกิดจากการเรียนรู้ผ่านแกะที่โตกว่าต่างหาก