นกแสนรู้ : ไขปริศนาความฉลาดของนก - Page 3 of 3 - National Geographic Thailand

นกแสนรู้ : ไขปริศนาความฉลาดของนก

เมื่อเสร็จแล้ว กาคาบเครื่องมือนี้บินไปยังต้นไม้หรือต้นเตยทะเลเพื่อค้นหาเหยื่อ เช่น แมลงสาบและแมงมุมตามยอดไม้ กายังใช้กิ่งไม้ทำขอเกี่ยวเพื่อวัตถุประสงค์เดียวกัน และใช้กิ่งไม้ตรงๆแหย่เข้าไปตามท่อนไม้เพื่อหาหนอนด้วงเจาะไม้ ซึ่งกาจะพยายามเกี่ยวหรืองัดออกมาด้วยเครื่องมือนี้ “พวกมันมีภูมิปัญญา และถ่ายทอดภูมิปัญญานั้นเหมือนที่มนุษย์ทำครับ” ฮันต์บอก “ดังนั้นเครื่องมือรูปขั้นบันไดที่ทำจากใบเตยทะเลและเครื่องมือขอเกี่ยวทำจากกิ่งไม้จึงได้มาตรฐานทั้งในแง่ขนาด และรูปร่าง”

สัตว์น้อยชนิดนักทำเครื่องมือเครื่องใช้ของตัวเอง โดยเฉพาะเครื่องมือที่ออกแบบมาสำหรับงานเฉพาะเจาะจงก่อนหน้าที่เจน กูดดอลล์ จะพบว่า ชิมแปนซีทำเครื่องมือ นักวิทยาศาสตร์คิดว่า มนุษย์เป็นสัตว์ชนิดเดียวที่มีความสามารถนี้ และตั้งสมมุติฐานว่า ความสามารถในการทำเครื่องมือช่วยขับเคลื่อนวิวัฒนาการของเชาวน์ปัญญามนุษย์

นกแสนรู้
เด็กหญิง แกบี แมนน์ ผูกมิตรกับกาในละแวกบ้านที่ซีแอตเทิลด้วยการวางเมล็ดถั่วและอาหารสุนัขไว้ให้ เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน กานำของขวัญมาให้เธอ ซึ่งรวมถึงหัวใจพลาสติกแวววาวเหมือนไข่มุก หนึ่งในของขวัญชิ้นโปรดของแกบี

“การค้นพบว่า กาพันธุ์นิวแคลิโดเนียทำเครื่องมือด้วย และถ่ายทอดการทำเครื่องมือสู่การุ่นต่อไป มีความสำคัญเพราะประการแรก นี่เป็นสิ่งที่พวกมันทำกันเองในธรรมชาติ และประการที่สอง นี่แสดงว่าความสามารถนี้วิวัฒน์ขึ้นในสัตว์ที่ไม่มีความเกี่ยวข้องใกล้ชิดกัน” จอห์น มาร์ซลัฟฟ์ นักชีววิทยาสัตว์ป่าจากมหาวิทยาลัยวอชิงตันในเมืองซีแอตเทิล บอก

รู้อย่างนี้แล้ว คำว่า “นกแสนรู้” คงไม่ห่างไกลจากความเป็นจริงสักเท่าไร

เรื่อง เวอร์จิเนีย มอเรลล์

ภาพถ่าย ชาร์ลี แฮมิลตัน เจมส์

 

อ่านเพิ่มเติม

สำรวจโลก : นิติวิทยาศาสตร์นก

เรื่องแนะนำ

หากไม่มีเหตุการณ์อุกกาบาตพุ่งชนโลกครั้งนั้น ไดโนเสาร์จะมีชีวิตรอดมาถึงทุกวันนี้หรือเปล่า

จากหายนะ การสูญพันธุ์ของไดโนเสาร์ เมื่อ 66 ล้านปีก่อน ทำให้นักบรรพชีวินวิทยามานั่งจับเข่าคุยกันในหัวข้อ จะเกิดอะไรขึ้นหากเหตุการณ์เมื่อวันนั้นไม่เคยเกิดขึ้น

ยลโฉมฟอสซิลลูกงูที่พบในอำพัน

ยลโฉมฟอสซิลลูกงูที่พบในอำพัน เหมืองบริเวณหุบเขาโอคานากัน ในรัฐคะฉิ่น ทางตอนเหนือของเมียนมา นอกจากจะเป็นแหล่งผลิตแร่สำคัญแล้ว ช่วงหลายปีมานี้สถานที่ดังกล่าวยังมีความสำคัญในฐานะแหล่งข้อมูลใหม่ทางบรรพชีวินวิทยาอีกด้วย มีฟอสซิลสัตว์โบราณมากมายที่ถูกค้นพบและเก็บรักษาไว้อย่างดีในก้อนอำพัน ไม่ว่าจะเป็นหมัด, แมลง, กบ ไปจนถึงหางไดโนเสาร์ และฟอสซิลของลูกงูโบราณตัวนี้คือหนึ่งในฟอสซิลชิ้นล่าสุด นับเป็นครั้งแรกที่มีการค้นพบฟอสซิลลูกงูในก้อนอำพัน จากการตรวจสอบลูกงูตัวนี้มีชีวิตอยู่เมื่อ 99 ล้านปีก่อน มันมีความยาวเพียงแค่ 2 นิ้วเท่านั้น มีกระดูกสันหลังรวม 97 ข้อ นักบรรพชีวินวิทยาสันนิษฐานว่ามันเป็นลูกงูที่เพิ่งฟักไม่นาน และในบริเวณไม่ไกลกันนัก ทีมนักวิทยาศาสตร์ยังพบเกล็ดและผิวหนังของงูที่ถูกฝังอยู่ในอำพัน ซึ่งเชื่อกันว่าน่าจะเป็นของงูสายพันธุ์นี้ที่โตเต็มวัยแล้ว ต้องรอดูกันต่อไปว่าจะมีการค้นพบอะไรใหม่ๆ จากเหมืองมหัศจรรย์นี้อีก…   อ่านเพิ่มเติม ฟอสซิลทวดกบโบราณในอำพัน

ฝันร้ายขั้นสุดของคนกลัวหนู

ในแต่ละปี ศูนย์ควบคุมหนู (Rodent Control Center) ในวอชิงตัน ดี.ซี. ได้รับการร้องขอในเรื่องนี้ปีละหลายรายว่าแต่เหตุการณ์ที่ดูเหมือนไม่น่าเป็นไปได้นี้เกิดขึ้นได้อย่างไร ประการแรก หนูสามารถเข้าถึงระบบน้ำทิ้งและท่อระบายน้ำได้ไม่ยาก ไม่ว่าจะเป็นทางท่อปฏิกูลในครัวเรือนหรือฝาท่อและตะแกรงบนท้องถนน จากอุโมงค์ระบายน้ำรวม หนูสามารถสำรวจไปได้ทั่วด้วยความอยากรู้อยากเห็นด้วยกรงเล็บที่คมกริบหนูสามารถไต่ขึ้นไปได้แทบทุกพื้นผิวแนวดิ่ง พอเข้าสู่ท่อน้ำทิ้งภายในบ้าน สิ่งที่หนูทำก็แค่ปีน ปีน และปีนขึ้นไป ด่านสุดท้ายที่รออยู่คือเส้นทางวกวนราวเขาวงกตอันคับแคบของท่อน้ำทิ้งที่ต่อกับโถสุขภัณฑ์ พวกมันจะฝ่าด่านสุดหินนี้ไปได้อย่างไร ทางเดินใต้น้ำนี้ไม่น่าจะมีที่ว่างพอสำหรับอากาศทว่าเมื่อถึงช่วงหักมุม หนูพบกระเปาะอากาศเล็กๆ พอให้หายใจและมีแรงเฮือกสุดท้ายที่จะขึ้นไปปลายทาง คำถามคือ หนูเบียดตัวผ่านช่องทางแคบๆ หักมุมได้อย่างไร? คำตอบคือ ถ้าหนูสามารถเอาหัวลอดผ่านอะไรได้  ส่วนที่เหลือก็ต้องเรียกว่าง่าย เพราะกลไกที่ดูเหมือนกายกรรมภายในร่างกาย กล่าวคือ เมื่อแทรกตัวผ่านช่องแคบๆ แรงดันทำให้ซี่โครงที่ยึดอยู่กับกระดูกสันหลังยุบตัวและพับไปข้างหลังได้อย่างสบายๆ คำถามต่อไปคือ หนูจัดการกับน้ำมากมายขนาดนั้นได้อย่างไร ถ้าเรากดชักโครกลงไปล่ะ จะเกิดอะไรขึ้น เราคิดกันว่าหนูเป็นสัตว์บก แต่เอาเข้าจริง พวกมันเป็นนักว่ายน้ำตัวยง หนูใช้ขาหลังคล้ายใบพาย ส่วนขาหน้าทำหน้าที่พยุงตัวและบังคับทิศทาง แม้แต่หางก็ทำหน้าที่เหมือนหางเสือ มิหนำซ้ำ หนูยังเป็นจอมอึด พวกมันสามารถว่ายน้ำได้นานถึงสามวันติดต่อกัน แล้วยังกลั้นหายใจใต้น้ำได้นานถึงสามนาที ความสามารถนี้เองที่อธิบายว่า ทำไมหนูจึงเป็นนักเดินทางตัวยง ความสามารถในการว่ายน้ำได้เป็นระยะทางไกลๆ หนูจึงสามารถเล็ดรอดขึ้นเรือเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลเป็นระยะทางไกลๆ สู่ดินแดนใหม่ๆ   อ่านเพิ่มเติม : เมื่อลูกวิลเดอบีสต์พบกับลูกไฮยีน่าโดยบังเอิญ, ลูกสลอธเรียนรู้การปีนจากเก้าอี้โยก