เทคโนโลยีการพิมพ์ 3 มิติช่วยคืนหางให้ แอลลิเกเตอร์ - NGThai.com

เทคโนโลยีการพิมพ์ 3 มิติช่วยคืนหางให้แอลลิเกเตอร์

เทคโนโลยีการพิมพ์ 3 มิติช่วยคืนหางให้ แอลลิเกเตอร์

ไม่ใช่ฮีโร่ทุกคนที่จะสวมผ้าคลุม เพราะบางคนก็มาพร้อมกับหางเทียมเพื่อช่วยเหลือผู้ที่ขาด ขอเชิญพบกับมิสเตอร์สตับบส์ แอลลิเกเตอร์ สายพันธุ์อเมริกันที่สูญเสียหางไปเมื่อหลายปีก่อน ระหว่างการถูกขนส่งโดยพวกลักลอบค้าสัตว์แปลกผิดกฎหมาย

หลังถูกพบอยู่หลังรถบรรทุกพร้อมๆ กับสัตว์ตัวอื่นในปี 2013 มิสเตอร์สตับบส์ถูกนำตัวมาที่สถานสงเคราะห์สัตว์เลื้อยคลาน Phoenix สัตวแพทย์พยายามใส่หางใหม่ให้แก่มัน โดยในตอนนั้นเป็นทางเทียมที่ได้มาจากแอลลิเกเตอร์ขนาดพอๆ กันที่ตายไปแล้ว ทว่าหางใหม่เข้ากับมิสเตอร์สตับบส์ไม่ได้ และยิ่งทำให้มันเคลื่อนที่ได้ยากลำบากขึ้น

วันเวลาผ่านมาห้าปี ในที่สุดเทคโนโลยีการสแกนและการพิมพ์สามมิติก็เข้ามามีบทบาทในเรื่องนี้ Justin Georgi ศาสตราจารย์วิชากายวิภาคศาสตร์จากมหาวิทยาลัยมิดเวสเทิร์น ในเมืองเกล็นเดล รัฐอริโซนา ร่วมมือกับนักศึกษาปริญญาโทในโปรเจคดังกล่าว พวกเขาตัดสินใจลองเปลี่ยนหางของมิสเตอร์สตับบส์ โดยดึงบริษัทท้องถิ่นที่ชื่อ STAX3D เข้ามาช่วยเหลือ พวกเขาใช้อุปกรณ์ที่เรียกว่า Artec 3D scanner เพื่อสร้างโมเดลความละเอียดสูงของหางขึ้นมา จากนั้นทีมงานจึงปรับโมเดลดังกล่าวให้มีความเหมาะสมกับขนาดร่างกายของมิสเตอร์สตับบส์ ก่อนที่จะพิมพ์ออกมาด้วยเครื่องพิมพ์สามมิติ

แอลลิเกเตอร์
ขอบคุณภาพจาก digitaltrends.com

นับเป็นโชคดีที่มิสเตอร์สตับบส์เข้ากันกับหางใหม่ได้ดีมาก นับเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่แอลลิเกเอตร์ตัวนี้สามารถว่ายน้ำได้คล่องแคล่ว และเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเข้าไปหาอาหารได้อีกครั้ง ด้านทีมงานเองพวกเขามั่นใจว่าด้วยหางใหม่นี้จะช่วยให้มิสเตอร์สตับบส์กลับไปอาศ้ยอยู่ยังตามธรรมชาติได้ในสักวันหนึ่ง

เท่านั้นยังไม่พอแอลลิเกเตอร์ผู้มีหางเทียมตัวนี้ยังกลายมาเป็นแรงบันดาลใจให้แก่ใครหลายคนรู้สึกมั่นใจขึ้นเมื่อต้องสวมใส่อวัยวะเทียมอีกด้วย ซึ่งทาง Georgi เองระบุว่ามันเป็นเรื่องยอดเยี่ยมมากที่ได้ยินเช่นนั้น

ได้เห็นมิสเตอร์สตับบส์กลับมาเคลื่อนไหวได้ดังเดิมเช่นนี้ เชื่อกันว่าเทคโนโลยีการพิมพ์สามมิติจะต้องเข้ามามีบทบาทสำคัญในการช่วยเหลือสัตว์และมนุษย์พิการอื่นๆ ในอนาคตอย่างแน่นอน

เรื่อง Richie Hertzberg

แอลลิเกเตอร์
ขอบคุณภาพจาก digitaltrends.com

 

อ่านเพิ่มเติม

สำรวจโลก: พิมพ์อวัยวะเพื่อคุณคนใหม่

เรื่องแนะนำ

เคยเห็นลูกแมงกะพรุนไฟกันไหม?

เคยเห็น ลูกแมงกะพรุนไฟ กันไหม? เจ้าสิ่งมีชีวิตตัวจ้อยที่แหวกว่ายไปมาในน้ำเหล่านี้คือ ลูกแมงกะพรุนไฟ สัตว์แปลกที่ไม่มีกล้ามเนื้อ มันสมอง และหัวใจ โดยจากในวิดีโอเป็นตัวอ่อนในขั้นอีฟีราที่กำลังจะพัฒนาไปเป็นตัวเต็มวัยแล้วในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า โดยเมื่อถึงเวลานั้นมันจะมีขนาดตัวที่ใหญ่กว่าที่เห็นถึง 700 เท่าเลยทีเดียว วงจรชีวิตของแมงกะพรุนนั้นก็แปลกพอๆ กับร่างกายของมัน เมื่อตัวอ่อนถือกำเนิดขึ้นจากไข่มันจะลอยไปหาที่ที่เหมาะสมและฝังตัวเป็น “พลานูลา” จากนั้นพลานูลาจะเติบโตเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีหน้าตาคล้ายกับดอกไม้ทะเลเล็กๆ เราเรียกขั้นนี้ว่า “โพลิป” จากนั้นเมื่อเติบโตขึ้นลูกแมงกะพรุนจิ๋วที่เรียกว่า “อีฟีรา” หรือ “เมดูซ่า” จะหลุดออกมาและล่องลอยไปตามกระแสน้ำ เติบโตเป็นแมงกะพรุนในที่สุด   อ่านเพิ่มเติม พบลูกสิงโตขาวในป่าแอฟริกาใต้

ค้นพบไดโนเสาร์คล้ายเป็ด

ผลการค้นพบไดโนเสาร์มีขนพันธุ์ใหม่อาจไม่น่าประหลาดใจเท่าไหร่ เพราะหน้าตาของเจ้าสัตว์ดึกดำบรรพ์ตัวนี้ช่างคุ้นตาเสียจริง ฟอสซิลดังกล่าวถูกพบในมองโกเลีย ไดโนเสาร์ตัวนี้มีชื่อว่า Halszkaraptor  และหน้าตาของมันช่างดูคล้ายกับเป็ดเอามากๆ พวกมันเป็นญาติกับ Velociraptor และเป็นหนึ่งในไดโนเสาร์ไม่กี่ชนิดที่หากินบนน้ำ เจ้าไดโนเสาร์ขนาดตัวประมาณไก่งวงนี้อาศัยอยู่บนโลกเมื่อราว 70 ล้านปีก่อน โดยซากฟอสซิลชิ้นนี้ถูกยึดคืนมาจากขบวนการลักลอบขนส่งสินค้าผิดกฎหมายในมองโกเลีย   อ่านเพิ่มเติม : อุกกาบาตทำลายล้างไดโนเสาร์ ตกลงในจุดสังหารพอดิบพอดี, ความรู้ประจำวัน : ไดโนเสาร์เต้นรำเหมือนนก

บรรดาสัตว์เชื่องช้าเหล่านี้ได้พิสูจน์ให้เห็นว่าความเร็วไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต

ในโลกของสัตว์ความเร็วไม่ใช่ทุกอย่างเสมอไป บรรดาสัตว์ที่เชื่องช้างุ่มง่ามเหล่านี้ได้วิวัฒนาการให้พวกมันเอาตัวรอดจากนักล่าได้อย่างน่าทึ่ง แม้จะปราศจากฝีเท้าที่ว่องไวก็ตาม

จากกรงสู่ป่าจำลอง

เรื่องและภาพ กฤตนันท์  ตันตราภรณ์ (รางวัลชมเชยโครงการ 10 ภาพเล่าเรื่องปี 7) เมื่อ “แก้ว” หมีควายที่สำนักสงฆ์แห่งหนึ่งเลี้ยงไว้เกิดทำร้ายชาวบ้าน จนเกิดกระแสการตั้งคำถามเกี่ยวกับการกักขังและการปล่อยหมีคืนสู่ป่า จนเป็นที่มาของการเดินทางสู่สถานีเพาะเลี้ยงสัตว์ป่าบางละมุง ซึ่งเป็นสถานอนุบาลหมีแห่งใหญ่ที่สุดของประเทศที่รับหมีของกลางที่ถูกช่วยเหลือจากกลุ่มลักลอบค้าสัตว์ป่า หมีที่ถูกเลี้ยงหรือถูกทำร้าย ก่อนจะฟื้นฟูเพื่อปล่อยคืนสู่ธรรมชาติ  แต่การปล่อยหมีที่ถูกเลี้ยงไว้จนมีนิสัยพึ่งพามนุษย์จนเคยชินเช่นนี้ไม่ได้เป็นเรื่องง่าย  เนื่องจากหมีหลายตัวจำเป็นต้องอยู่ในความดูแลของสถานีเพาะเลี้ยงสัตว์ป่าแห่งนี้ไปจนตลอดชีวิต  สถานีฯ จึงทำกรงป่าจำลองขนาดใหญ่เพื่อให้พวกมันได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข  ในขณะเดียวกัน สำหรับหมีที่มีอายุเหมาะสม ก็มีโครงการฝึกฝนและเตรียมตัวให้พวกมันได้กลับไปใช้ชีวิตในป่าต่อไป