แมงมุมทารันทูลา สายพันธุ์ใหม่ที่มีเขาอยู่บนหลัง ถูกค้นพบในพื้นที่ชุ่มน้ำแองโกลา

สิ่งน่าพิศวงเกี่ยวกับ แมงมุมทารันทูลา ที่มีเขาประหลาดอยู่บนหลัง

การค้นพบในพื้นที่ที่มีการสำรวจเพียงเล็กน้อยของแองโกลา ทำให้พบแมงมุมทารันทูลา นักล่าที่ลอบโจมตีเหยื่อในเวลากลางคืน

ทันทีที่ จอห์น มิดจ์ลีย์ กลับเข้ามาในแคมป์และเปิดโถขนาดเล็ก เขาพบเข้ากับบางสิ่งที่น่าเหลือเชื่อ – แมงมุมทารันทูลา ที่คาดว่าเป็นสายพันธุ์ใหม่

ท่ามกลางแสงแดดแผดเผาในแองโกลาทางตะวันออกเฉียงใต้ นักกีฏวิทยากำลังศึกษา แมงมุมทารันทูลา ซึ่งมีลักษณะแปลกตา โดยมีเขาขนาดใหญ่อยู่บนหลังเล็กๆ ของมัน

มิดจ์ลีย์ ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับแมงมุม ดังนั้นเขาจึงส่งรูปถ่ายของเขาไปให้ เอียน เอนเกลเบร็ชต์ จากมหาวิยาลัยพริทอเรีย แอฟริกาใต้

“เอียนกล่าวหาว่า ผมถ่ายรูปแมงมุมมาจากรูปถ่ายในพิพิธภัณฑ์ กวาซูลู-นาตัล ในแอฟริกาใต้” มิดจ์ลีย์ เล่าอย่างขำๆ

ดังนั้นเขาจึงออกไปสำรวจในคืนถัดไป และเขาพบกับทารันทูลาอีกหลายตัวที่มีเขาขนาดใหญ่

“ผมรู้ว่าเราได้ค้นพบสายพันธุ์ใหม่ มันยากที่คุณจะรู้ว่ามีบางสิ่งที่พิเศษในช่วงแรกของการวิจัย” เขากล่าว

โดยกลุ่มทารันทูลาสายพันธุ์ใหม่มีชื่อว่า Ceratogyrus attonitifer มาจากภาษาละติน คือ “ผู้ถือครองความพิศวง” และเผยแพร่ผลการสำรวจในวารสาร African Invertebrates

เขา, แมงมุม, ทารันทูลา, แมงมุมบาบูน
แมงมุมบาบูน (ในภาพ ไม่ใช่ชนิดที่ค้นพบใหม่) ถือว่าเป็นราชาของแมงมุม เพราะมีขนาดตัวที่ใหญ่ และมีนิสัยก้าวร้าว โดยมีสีแดงเหมือนสนิมและสีน้ำตาลสว่าง

การดักจับแมงมุม

หลังเกิดสงครามกลางเมืองเป็นเวลาถึง 26 ปี ซึ่งสิ้นสุดในปี 2002 ความหลากหลายทางชีวภาพของแองโกลายังคงเป็นปริศนา – ไม่มีใครรู้ว่ามีผู้รอดชีวิตมากน้อยเพียงใด

ในปี 2015 สมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก และทีมนักวิทยาศาสตร์ระดับนานาชาติได้เปิดตัวโครงการ Okavango Wilderness Project เพื่อสำรวจและปกป้องภูมิภาคที่สำคัญและด้อยค่า โครงการเชิญผู้เชี่ยวชาญหลายคนรวมถึง มิดจ์ลีย์ มาที่ภาคกลางและภาคตะวันออกของแองโกลา เพื่อสำรวจสายพันธุ์แมงมุมที่อาศัยอยู่ในพื้นที่

ในเดือนพฤศจิกายน ปี 2016 มิดจ์ลีย์ เดินทางมาในแองโกลาเพื่อค้นหาแมลงชนิดต่างๆ รวมถึงแมงมุม เขาเดินสำรวจพื้นที่เพื่อค้นหาแมงมุมหลากหลายสายพันธุ์

ในฤดูกาลที่หญ้าขึ้นปกคลุมพื้นที่ชุ่มน้ำรอบทะเลสาบแองโกลา เขาวิเคราะห์หลุมกว้างขนาดยาวเกือบสองฟุตตรงบริเวณพื้นดิน เพื่อดูว่ามีสิ่งใดอาศัยอยู่ข้างในหรือมีอะไรแทรกอยู่ในใบหญ้า เขานำใบหญ้ายาวๆ หย่อนทิ้งไว้ในรังของพวกมัน และกลับมาตรวจสอบอีกครั้งในเวลากลางคืน เขาพบว่าตรงปลายของใบหญ้าถูกกัด เขาจึงค่อยๆ ดึงเจ้าแมงมุมทารันทูลาออกมาจากโพรง

“มันเหมือนกับการตกปลา” มิดจ์ลีย์ กล่าวว่า “หากคุณไม่ยึดให้แน่นพวกมันสามารถดึงหญ้ากลับจากมือของคุณได้”

เขา, แมงมุม, ทารันทูลา
C. attonitifer  (ชนิดพันธุ์ใหม่ที่พึ่งมีการสำรวจพบ) แสดงท่าทางขู่ศัตรู โดยการชูเขี้ยวและชูเท้าหน้าขึ้นมาป้องกันตัว

การซุ่มโจมตีของนักล่า

เขาขนาดใหญ่บนหลังของทารันทูลา สามารถระบุได้ทันทีว่าเป็นสกุล Ceratogyrus แมงมุมหลายตัวในกลุ่มนี้มีลักษณะที่คล้ายคลึงกัน มีขนาดตัวที่ไม่เล็กและไม่ใหญ่กว่ากันมากนัก ปีกด้านหลังของ C. attonitifer มีความยาวเท่ากับหน้าท้องที่มีไขมันมากกว่ากล้ามเนื้อ

นักวิทยาศาสตร์มีความเข้าใจน้อยมากเกี่ยวกับแมงมุมสายพันธุ์ใหม่นี้ – รวมถึงเขาของมันสามารถใช้งานอย่างไร – แต่พวกเขารู้ว่า C. attonitifer เป็นนักล่าที่ออกหากินเวลากลางคืน นอนหลับเวลากลางวันตรงบริเวณก้นโพรง และจะขึ้นมาที่ปากโพรงเพื่อรอให้เหยื่อตกลงมา

แมงมุมใช้การกัดและฉีดพิษเข้าไปในตัวของเหยื่อ เมื่อเหยื่อหยุดนิ่งมันจะดูดสารอาหารในตัวของเหยื่อราวกับการกินสมูตตี้

เขา, แมงมุม, ทารันทูลา
แมงมุมทารันทูลา มันจะอาศัยอยู่ตามโพรงในดิน และต้นไม้ โดยกินแมลงเป็นอาหาร

การเจาะจงแหล่งที่อยู่อาศัย

แม้ว่า มิดจ์ลีย์ จะพบโพรงมากกว่า 10 โพรง ในพื้นที่ขนาด 300 ตารางเมตร ซึ่งอยู่รอบๆ ที่พักของเขา ซึ่งถือว่าเป็นปริมาณที่มีความชุกชุมสูง แต่เขากลับพบแมงมุมเพียงหนึ่งสปีชีส์เท่านั้น

“แมงมุมบาบูนมีความเฉพาะเจาะจงแหล่งที่อยู่อาศัยมาก” ฮีทเธอร์ แคมเบลล์ นักกีฏวิทยาเชิงนิเวศจากมหาวิทยาลัยฮาร์เปอร์อดัมส์ ซึ่งไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการการวิจัย กล่าวว่า “แมงมุมบาบูน” เป็นชื่อทั่วไปสำหรับวงศ์ย่อยของทารันทูที่มีถิ่นกำเนิดในแอฟริกา “ในหนึ่งสปีชีส์อาจสร้างโพรงที่เจาะจงกับทรายบริเวณนั้น ส่วนชนิดอื่นอาจสร้างโพรงในดินที่แตกต่างออกไป”

หากที่อยู่อาศัยของพวกมันถูกรบกวน แมงมุมเหล่านี้ก็ไม่สามารถเคลื่อนย้ายไปไหนได้ มันเป็นสัตว์ที่มีชีวิตยืนยาวแต่อัตราการสืบพันธุ์ต่ำทำให้มันเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์สูง

การวิจัยความหลากหลายทางชีวภาพขั้นพื้นฐานนี้ถือเป็นวิธีไขความลึกลับของ โอกาวางโก ได้อย่างยั่งยืน

“ทุกครั้งที่เราออกไปข้างนอกเราค้นพบสิ่งใหม่ที่น่าอัศจรรย์และน่าประหลาดใจอยู่เสมอ” แคมเบลล์ กล่าว

***แปลและเรียบเรียงโดย ปุณยวีร์ เฉลียววงศ์เจริญ
โครงการนักศึกษาฝึกงาน กองบรรณาธิการ นิตยสารเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ฉบับภาษาไทย 


อ่านเพิ่มเติม: สาเหตุของการลดลงของจำนวนประชากร แมลง

แมลง

เรื่องแนะนำ

เคยเห็นฉลามหลับกันไหม?

เคยเห็น ฉลามหลับ กันไหม? ฉลามกลุ่มนี้กำลังทำอะไรกัน? พวกมันรวมตัวและซ้อนกันไปมาอย่างน่าประหลาด แต่พฤติกรรมนี้คือธรรมชาติอันปกติของฉลามเพราะพวกมันกำลังงีบหลับระหว่างวัน แต่อย่าคิดที่จะไปแหย่มันเข้าเชียวเพราะฉลามไม่ได้หลับสนิทเหมือนมนุษย์ขี้เซาบางคน และปัจจุบัน องค์ความรู้เกี่ยวกับฉลามขณะหลับก็มีข้อมูลเพียงน้อยนิดเท่านั้น นักวิทยาศาสตร์ยังคงไม่ทราบแน่ชัดว่าเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของมันขณะนอนหลับ รวมไปถึงว่าพวกมันมีความฝันด้วยหรือไม่? (เชิญชมวิดีโอ ฉลามหลับ ได้ที่นี่) อ่านเพิ่มเติม ง่วงจัง ขอหลับหน่อย! มาดูกันสิว่า สัตว์อะไรหลับได้โดนใจที่สุด

บรรดาสัตว์เชื่องช้าเหล่านี้ได้พิสูจน์ให้เห็นว่าความเร็วไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต

ในโลกของสัตว์ความเร็วไม่ใช่ทุกอย่างเสมอไป บรรดาสัตว์ที่เชื่องช้างุ่มง่ามเหล่านี้ได้วิวัฒนาการให้พวกมันเอาตัวรอดจากนักล่าได้อย่างน่าทึ่ง แม้จะปราศจากฝีเท้าที่ว่องไวก็ตาม

ชาวญี่ปุ่นใช้นกกาน้ำช่วยจับปลา

ชาวญี่ปุ่นใช้นกกาน้ำช่วยจับปลา Ukai คือชื่อเรียกของวัฒนธรรมดั้งเดิมของชาวประมงญี่ปุ่นที่ใช้นกกาน้ำช่วยจับปลา พวกเขาจะคล้องเชือกไว้กับตัวนก และปล่อยให้พวกมันดำน้ำลงไปจับปลาตามธรรมชาติ เมื่อได้ปลาแล้วตามพฤติกรรมของนกกาน้ำ พวกมันจะเก็บสะสมปลาที่จับได้ไว้ในคอ ชาวประมงจะใช้มือดันให้พวกมันยอมคายออกมา ทุกวันนี้ธรรมเนียมดังกล่าวกลายมาเป็นการแสดงโชว์ประจำท้องถิ่น เพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยว อย่างไรก็ดีมีหลายคนที่ไม่เห็นด้วยและมองว่าวัฒนธรรมเช่นนี้เป็นการทรมานสัตว์ ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่ถูกต้อง   อ่านเพิ่มเติม ลิงกังญี่ปุ่นแช่น้ำร้อนเพื่อคลายเครียด

เจน กูดดอลล์ กับการค้นพบที่ปฏิวัติความเข้าใจของเราเกี่ยวกับชิมแปนซีไปตลอดกาล

นี่คือบางตอนของภาพยนตร์สารคดีเรื่อง มิสกูดดอลล์กับชิมแปนซีป่า (Miss Goodall and the Wild Chimpanzees) ของเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ซึ่งออกอากาศครั้งแรกเมื่อปี 1965 (เสียงในภาพยนตร์เป็นเสียงบรรยายของเธอเอง) เจน กูดดอลล์ ในวัยไม่ถึง 30 ปีทำงานวิจัยชิมแปนซีในเขตสงวนพันธุ์สัตว์ป่ากอมเบสตรีม (Gombe Stream Game Reserve) ในดินแดนที่ปัจจุบันคือประเทศแทนซาเนีย ด้วยการสนับสนุนและผลักดันของหลุยส์ ลีคีย์ นักมานุษยบรรพกาลวิทยาในตำนาน นี่คือเรื่องราวการค้นพบสำคัญที่สุดประการหนึ่งของเจน กูดดอลล์ ที่สะเทือนวงการวิทยาศาสตร์ และไม่เคยมีใครบันทึกภาพไว้ได้ เจนสังเกตเห็นชิมแปนซีตัวหนึ่งซึ่งเธอตั้งชื่อให้ว่า เดวิด เกรย์เบียร์ด (เพราะมันมีเคราแพะสีเทาโดดเด่นเป็นที่จดจำ)  นั่งยองๆข้างจอมปลวก มันเด็ดใบหญ้าขึ้นมาใบหนึ่ง แหย่ลงในโพรง แล้วดึงใบหญ้าที่เต็มไปด้วยปลวกออกมา ก่อนจะรูดเข้าปาก ในอีกเหตุการณ์หนึ่ง เจนเห็นมันหักกิ่งไม้แล้วรูดใบทิ้งก่อนจะใช้กิ่งไม้นั้นแย่เข้าไปในจอมปลวก เดวิด เกรย์เบียร์ด แสดงการใช้และการสร้างเครื่องมือเบื้องต้น (Object modification) อันเป็นคุณลักษณะที่เคยเชื่อกันว่า มีแต่มนุษย์เท่านั้นที่ทำได้ ดังคำกล่าวที่ว่า  “Man, the Tool Maker” การค้นพบนี้เท่ากับเป็นการท้าทายความพิเศษของเผ่าพันธุ์มนุษย์ เมื่อเจนส่งโทรเลขแจ้งข่าวนี้แก่หลุยส์ […]