หมีขั้วโลก ในสายลมร้อน แห่งขั้วโลกอาร์กติก - National Geographic Thailand

หมีขั้วโลก ในสายลมร้อน แห่งขั้วโลกอาร์กติก

ระหว่างฤดูร้อนที่กินเวลาสั้นๆ ในภูมิภาคอาร์กติกของแคนาดา หมีขั้วโลก ใช้ชีวิตบนผืนแผ่นดินที่เต็มไปด้วยสีสันสดใส

การใช้เวลาหนึ่งเดือนกับหมีขั้วโลกในฤดูร้อน เผยให้เห็นด้านอ่อนโยนของสัตว์บกนักล่าขนาดใหญ่ที่สุด

“เรามักพบเห็นหมีขั้วโลกบนนํ้าแข็งและหิมะ” ช่างภาพ มาร์ติน เกรกัส จูเนียร์ บอก “แต่ไม่ได้หมายความว่าพวกมันไม่มีชีวิตใน ฤดูร้อน” ด้วยความตั้งใจที่จะเผยแง่มุมซึ่งไม่ค่อยมีใครพบเห็นนี้ของหมีขั้วโลก เขาจึงใช้เวลา 33 วันทางเหนือของเมืองเชอร์ชิล รัฐแมนิโทบา แคนาดา ในช่วงฤดูร้อนของ ปี 2020 และ 2021

ยิ่งเกรกัสศึกษาหมีขั้วโลกมากเท่าไร เขาก็ยิ่งเรียนรู้บุคลิกลักษณะของพวกมัน ลูกหมีจอมตื๊อตัวหนึ่งที่เขาตั้งชื่อว่า เฮอร์คิวลิส สูญเสียขาข้างหนึ่ง แต่ก็เอาตัวรอดผ่านสองฤดูร้อนแรกในชีวิตมาได้ ส่วนหมีเพศเมียตัวใหญ่ชื่อ แวนดา ดูเหมือนจะเป็นที่ยำเกรงของหมีตัวอื่นๆ แต่มันใช้เวลาวันๆไปกับการยืดเส้นยืดสายในทุ่งไฟร์วีด

หมีเพศเมียอีกตัวที่ชื่อ วิลมา ดูสบายๆ กับเกรกัส ถึงขนาดที่มันเลี้ยงดูลูกน้อยสองตัว ได้แก่ เพบเบิลส์ และแบม-แบม อยู่ใกล้ๆ จนเขาได้ยินเสียงครางของพวกมัน

เกรกัส ยังสังเกตพฤติกรรมที่เขาแทบไม่เคยเห็นมาก่อน เช่น หมีและเล็มต้นไม้ใบหญ้าและล่าลูกนกนางนวล พฤติกรรมเหล่านี้ อาจช่วยกลุ่มประชากรหมีขั้วโลกที่นี่รับมือกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ แต่พวกมันในที่อื่นๆ กำลังอดอยาก

“ภาพถ่ายเหล่านี้แสดงให้เห็นหมีขั้วโลกตัวอ้วนพีและขี้เล่น” เกรกัสบอก แม้ในระดับ โลก สิ่งต่างๆกำลังเปลี่ยนแปลงไปในทาง ที่ไม่สู้ดีต่อหมีขั้วโลก

เรื่องและภาพ มาร์ติน เกรกัส จูเนียร์

หมีขั้วโลก
แม้จะมีโดรนบินอยู่ใกล้ๆ แต่หมีขั้วโลกเพศผู้ขนาดใหญ่ที่ช่างภาพ  มาร์ติน เกรกัส  จูเนียร์  ตั้งชื่อ ให้ว่า สการ์  ดูไม่เดือดเนื้อ ร้อนใจ  เกรกัสบอกว่า  เขาตั้งชื่อให้หมีหลายตัวเพราะอยากให้คนเชื่อมโยงกับพวกมันในฐานะปัจเจกที่ต้องการการปกป้อง
หมีสองตัวที่เกรกัสตั้งชื่อให้ว่า เบตตี้กับเวโรนิกา กอดรัดฟัดเหวี่ยงเหนือก้อนหินใหญ่ก้อนนี้อยู่เกือบชั่วโมง ก่อนที่เขาจะเห็นพวกมันอยู่ในตำแหน่งที่ดูเหมือนรูปหัวใจ หมีทั้งสองตัวนี้ดูเหมือนไม่ยอมห่างจากกัน โดยมักเล่นและออกล่าด้วยกัน
ลูกหมีขนาดใหญ่สองตัวดูเหมือนกำลังคุ้มกันผู้เป็นแม่ ขณะที่หมีเพศผู้ตัวหนึ่งมาป้วนเปี้ยนใกล้ๆ แต่ไม่เห็นในภาพนี้
แม่หมีออโรราและลูกของมันชื่อ บีนส์ นอนพักรอขณะที่พายุเคลื่อนเข้าใกล้ ฟ้าร้องและฟ้าผ่าเกิดบ่อยครั้งขึ้นในภูมิภาคแถบนี้อันเป็นผลมาจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ เกรกัสบอก ทุกครั้งที่ฟ้าส่งเสียงครืน พวกหมีจะเริ่มตัวสั่นเหมือนเวลาสุนัขได้ยินเสียงพลุ
หมีขั้วโลกใช้เวลาอยู่ในนํ้ามากเสียจนนักวิทยาศาสตร์จำนวนมากมองว่าพวกมันเป็นสัตว์ทะเลเลี้ยงลูกด้วยนม มีรายงานในบางกรณีที่พวกมันว่ายนํ้าติดต่อกันนานกว่าสัปดาห์ เป็นระยะทางกว่า 650 กิโลเมตร เพื่อให้ได้ภาพถ่ายใต้นํ้าเช่นภาพนี้ที่หมีขั้วโลกตัวหนึ่งว่ายจากทะเลที่นํ้าแข็งละลายขึ้นฝั่ง  เกรกัสพัฒนาอุปกรณ์พิเศษและใช้เทคนิคที่ช่วยให้เขาเข้าใกล้พวกมันได้โดยไม่ถูกมองเห็น
แม้แต่หินมนใหญ่ก้อนเล็กๆ ก็ช่วยให้ทัศนวิสัยดีขึ้น  ถ้าแม้นเจ้าหมีจะไม่ผล็อยหลับเสียก่อน  หมีขั้วโลกรวมถึงเจ้าเวโรนิกาในภาพมักยืนบนหินก้อนนี้  เพื่อมองหาแมวนํ้าหรือไม่ก็หมีตัวอื่นที่อาจเข้ามาทำร้าย  เกรกัสหวังจะกลับไปที่ชายฝั่งแห่งนี้ที่เขาเห็นหมีขั้วโลก “อยู่ดีมีสุขและปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อม”  แต่เขาก็รู้ดีว่าในถิ่นอาศัยส่วนใหญ่  หมีขั้วโลกกำลังตกที่นั่งลำบากจากการที่อุณหภูมิสูงขึ้น
“เรามักมองไปรอบ ๆ แล้วบอกว่า  ‘เจ้าแวนดาอยู่ไหนกันนะ’  เพราะถ้ามันอยู่ใกล้ๆ  เราก็ไม่ต้องกังวลกับหมีตัวอื่น ๆ”  เกรกัสพูดถึงหมีเพศเมียร่างยักษ์  แต่ชอบทำตัวสบาย ๆ

ติดตามสารคดี หมีขาวในสายลมร้อน ฉบับสมบูรณ์ได้ที่นิตยสาร เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ฉบับภาษาไทย เดือนกันยายน 2565

สั่งซื้อนิตยสารได้ที่ https://www.naiin.com/product/detail/557158


อ่านเพิ่มเติม หมีขาวหาอาหารยากลำบากขึ้น

หมีขาว

เรื่องแนะนำ

ท่องโลกไปกับภาพถ่ายแสนงดงาม

สำรวจภูมิทัศน์ตระการตา วัฒนธรรมอันรุ่มรวย และส่ำสัตว์ที่สวยงาม จากโครงการประกวดช่างภาพท่องเที่ยวของเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ประจำปี 2017 ภาพถ่ายเหล่านี้คือภาพที่ได้รับการคัดเลือก ซึ่งดึงดูดสายตาเรา และนำพาเราไปยังสถานที่บางแห่งที่น่าสนใจที่สุดในโลก 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15   อ่านเพิ่มเติม : ความงามใต้โลกน้ำแข็ง, ความงามอันพรั่นพรึงแห่งอสุนีบาต, เยือนมัสยิดอันงดงามที่สุดในโลก

พบกับปลาประหลาดที่สุดในโลก

พบกับปลาประหลาดที่สุดในโลก นักท่องเที่ยวที่กำลังพักผ่อนอยู่บนหาดของเมือง Tirúa ในชิลี พบเข้ากับบางสิ่งบางอย่าง มันคือปลาแฮ็กฟิช ปลาไม่มีขากรรไกรที่แยกสายวิวัฒนาการออกมาจากปลาอื่นๆ เมื่อนานมาแล้ว ถึงแม้ว่าตัวมันจะดูยาว ลื่น และเป็นมัน แต่พวกมันไม่ใช่ปลาไหล ตลอด 300 ล้านปีที่ผ่านมาแฮ็กฟิชเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ไปจากเดิมเพียงน้อยนิดเท่านั้น และปัจจุบัน แฮ็กฟิช เป็นปลาในชั้นปลาไม่มีขากรรไกรเพียงหนึ่งในสองจำพวกที่ยังสืบเผ่าพันธุ์มาจนถึงทุกวันนี้ (อีกจำพวกหนึ่งคือ ปลาแลมป์เพรย์) พวกมันอาศัยอยู่ตามพื้นมหาสมุทร ของทะเลลึก  Lissete Hermosilla นักท่องเที่ยวและครอบครัวของเธอเล่าให้เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิกฟังว่าพบเจ้าตัวนี้เข้าโดยบังเอิญขณะกำลังตกปลาอยู่ ในตอนแรกเธอคิดจะช่วยมันให้กลับลงสู่ทะเล แต่ดูเหมือนว่าเจ้าปลาประหลาดนี้สามารถหาวิธีคลานกลับสู่ทะเลได้ด้วยตนเอง คุณลักษณะเด่นอีกอย่างหนึ่งก็คือปลาแฮ็กฟิชมีต่อมเมือกจำนวนมากทั้งขนาดเล็กและขนาดใหญ่กระจายอยู่ที่ผิวหนังและเรียงตัวเป็นแนวอยู่ทางด้านข้างตลอดความยาวของลำตัวกว่า 100 ต่อม โดยพวกมันใช้เมือกเพื่อเป็นเกราะป้องกันตัวเมื่อถูกสัตว์ใหญ่โจมตี และเมื่อเมือกดังกล่าวปะปนไปกับน้ำทะเล มันจะกลายเป็นแผ่นไฟเบอร์ใสขนาดใหญ่ ที่มีความบาง แข็งแรง และยืดหยุ่นได้ โดยเมื่อนำไปล้างกับน้ำเปล่า และนำไปผึ่งให้แห้ง ก็จะได้วัสดุที่ให้สัมผัสนุ่มและลื่น ขณะนี้นักวิทยาศาสตร์กำลังศึกษาเมือกของมันเพื่อนำไปสร้างใยสังเคราะห์   อ่านเพิ่มเติม : เผยวิดีโอที่บันทึกภาพปลาทะเลลึกที่สุดในโลกเป็นครั้งแรก, ทดลองให้ปลาไหลไฟฟ้าช็อต เพื่อวิทยาศาสตร์

ลิงหายากจากป่าแอมะซอน ถูกพบอีกครั้งในรอบ 80 ปี

นักวิทยาศาสตร์ไม่ได้พบหน้าลิง Vanzolini saki มานานกว่า 80 ปีแล้ว จนกระทั่งล่าสุดหลังการวิจัยและสำรวจป่าแอมะซอนที่ผ่านมา ทีมนักวิจัยสามารถจับภาพของลิงตัวดังกล่าว ในขณะที่กำลังมีชีวิตและปีนป่ายไปมาระหว่างกิ่งไม้เอาไว้ได้ ลิง Vanzolini saki เป็นลิงที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวจากลิงซากิ (saki) สายพันธุ์อื่นๆ เพราะมันมีขนสีทองตลอดท่อนขาของมัน และหางของมันไม่สามารถใช้จับเกี่ยวกิ่งไม้ได้เหมือนลิงพันธุ์อื่นๆ ดังนั้นมันจึงวิ่งไปมาบนกิ่งไม้ใหญ่ด้วยขาทั้ง 4 ข้าง หนึ่งในทีมนักวิจัยกล่าวว่าลิงชนิดนี้เคลื่อนไหวไปมาคล้ายกับแมวบ้านมากกว่าลิงด้วยกัน ทั้งนี้ข่าวการค้นพบดังกล่าวนับเป็นข่าวดี ที่แสดงให้เห็นว่าป่าแอมะซอนเต็มไปด้วยความหลากหลายและยังมีสายพันธุ์อีกมากมายรอให้เราไปค้นพบ   อ่านเพิ่มเติม : แจกความสดใสด้วยความร่าเริงของควอกก้าน้อย, สปีชีส์ใหม่ๆ ของสัตว์และพืชถูกค้นพบทุกวันในป่าแอมะซอน