พบลูกสิงโตขาวในป่าแอฟริกาใต้

พบลูก สิงโตขาว ในป่าแอฟริกาใต้

เมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2018 เจ้าหน้าที่อนุรักษ์จากกองทุน Ngala Private Game ในแอฟริกาใต้บังเอิญพบเข้ากับบางอย่างที่ผิดปกติ มันคือลูกสิงโตขาวที่ถูกพบในธรรมชาติ

รายงานจาก Lyle Bruce McCabe เจ้าหน้าที่ภาคสนามเล่าว่า เขาเห็นสิงโตตัวผู้ตัวหนึ่งกำลังหลับอยู่ใกล้กับแม่น้ำ Timbavati และเขาได้ยินเสียงร้องของลูกสิงโตดังมาจากพุ่มไม้ใกล้ๆ “ผมตามเสียงร้องไปเพื่อดู จากนั้นเราก็เห็นหัวเล็กๆ ของมันโผล่ออกมาจากเต้านมของตัวแม่”

ลูกสิงโตตัวนี้เป็นสิงโตขาวตัวแรกที่ McCaber และเพื่อนร่วมงานพบ ซึ่ง McCaber ทำงานที่ศูนย์อนุรักษ์นี้มา 2 ปีแล้ว และเป็นครั้งแรกของ Fanny Mathonsi เพื่อนร่วมงานของเขาผู้มีประสบการณ์ทำงานในพื้นที่นี้นาน 26 ปี เช่นกัน

สิงโตขาวเป็นสิงโตประเภทหนึ่ง ซึ่งลูกสิงโตจะเกิดจากพ่อและแม่สิงโตที่มียีนกลายพันธุ์เท่านั้น การกลายพันธุ์ดังกล่าวส่งผลให้เมลานินในเส้นขนของพวกมันมีน้อยมาก จนขนกลายเป็นสีน้ำตาลอ่อนเกือบจะขาว ในทางเทคนิคแล้วเราเรียกลักษณะนี้ว่าภาวะด่าง ซึ่งตรงข้ามกับภาวะเผือก เนื่องจากพวกมันยังมีเม็ดสีในดวงตาอยู่

“มันยากมากครับที่สิงโตขาวเหล่านี้จะเติบโตจนเป็นตัวเต็มวัยได้ในธรรมชาติ เราคิดกันว่าน่าจะมีลูกสิงโตมากกว่านี้ แต่พวกมันตายตั้งแต่ยังเด็ก” McCabe กล่าว

 

ถนนที่ยากลำบาก

สิงโตขาวเป็นสิงโตที่หาพบได้ยากในธรรมชาติเนื่องจากประชากรของมันมีเพียงน้อยนิดที่รอดชีวิต ดังนั้นแล้วการปรากฏตัวของลูกสิงโตขาวครั้งนี้จึงค่อนข้างทำให้เจ้าหน้าที่ประหลาดใจ “เช่นเดียวกับลูกสัตว์อื่นๆ ที่เกิดในป่า พวกมันจะถูกล่าโดยผู้ล่ามากมาย” McCabe กล่าว

ที่ยากลำบากกว่านั้นก็คือ สัดส่วนของลูกสิงโตที่เกิดมาทั้งหมด แม้ว่าจะมีสีขนปกติก็ตามจะมีเพียงแค่ 50% เท่านั้นที่สามารถรอดได้ในขวบปีแรก ดูเหมือนว่าการมีขนสีขาวจะไม่ใช่ไอเดียที่ดีนักสำหรับชีวิตของสิงโต Paul Funston ผู้อำนวยการอาวุโสจากโครงการ Panthera กล่าว องค์กรนี้เป็นองค์กรสากลที่ทำหน้าที่อนุรักษ์แมวป่าทั่วโลก

เส้นขนสีน้ำตาลของสิงโตช่วยพรางมันเข้ากับพงหญ้าที่รกสูงและพืชพันธุ์อื่นๆ ในธรรมชาติ ปกติแล้วสิงโตเป็นนักล่ากลางคืน ดังนั้นสีขาวของพวกมันไม่เพียงแต่ไม่ช่วยให้กลมกลืนกับสิ่งแวดล้อม แต่กลับทำให้โดดเด่นขึ้นอีกด้วย

“ผมคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่สิงโตจะมีสีแบบนี้” Funston กล่าว อย่างไรก็ตามในธรรมชาติมีสิงโตขาวบางตัวที่อยู่รอดและเติบโตจนเป็นสิงโตตัวเต็มวัยได้ นั่นหมายความว่าสีขาวอาจจะไม่ได้เลวร้ายไปเสียทั้งหมด หรือบางทีเจ้าสิงโตเหล่านี้ก็อาจได้รับการปกป้องจากชุมชนใกล้เคียง ในฐานะสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ “ในทางวิทยาศาสตร์ เรายังไม่มีหลักฐานที่แน่ชัดในเรื่องนี้ครับ” เขากล่าว

(รู้หรือไม่ว่าลูกสุนัขมีช่วงวัยที่น่ารักที่สุด)

 

ปัญหาของสิงโตสีขาว

เมื่ออยู่ในป่าการพบเห็นสิงโตขาวเป็นเรื่องน่าตื่นตาตื่นใจ แต่หากพบในกรงขังมันคือเรื่องที่น่าเศร้า มีหลักฐานจากงานวิจัยก่อนหน้าแสดงให้เห็นว่าหากพ่อพันธุ์หรือแม่พันธุ์เป็นสิงโตขาว ลูกที่เกิดมาจะมีข้อบกพร่องทางพันธุกรรม

รายงานวิจัยชิ้นหนึ่งพบว่า ลูกสิงโตขาวจำนวน 19 ตัวจากสวนสัตววิทยาในอิตาลี มีเพียง 4 ตัวเท่านั้นที่รอด ในจำนวนลูกสิงโตทั้งหมดนี้ 13 ตัวไม่รอดในเดือนแรก และมี 6 ตัวที่มีกะโหลกศีรษะผิดปกติ ในที่สุดแล้วมีเพียงลูกสิงโตตัวเดียวที่มีชีวิตยืนยาวที่สุด แต่มันเองก็มีความพิการบางอย่างเกิดขึ้นกับร่างกายและระบบประสาท

ด้วยเหตุนี้ทางสมาคมสัตว์และสัตว์น้ำจึงออกประกาศห้ามเพาะพันธุ์สิงโตขาวหรือสัตว์อื่นๆ ที่มีความผิดปกติทางพันธุกรรม นอกจากนั้น Funston ยังเสนอว่าเป็นเรื่องสำคัญที่จะสร้างความตระหนักรู้ให้แก่ประชาชนทั่วไปว่าสิงโตขาวนั้นไม่ใช่สายพันธุ์ของสิงโต แต่เป็นเพียงภาวะด่างเท่านั้น และพวกมันไม่ได้กำลังใกล้สูญพันธุ์แต่อย่างใด

“มีข้อมูลผิดๆ มากมายเกี่ยวกับสิงโตขาวที่ถูกเผยแพร่ออกไป” เขากล่าว “เหล่านี้สร้างความเข้าใจผิดอย่างใหญ่หลวงครับ”

เรื่อง Jason Bittel

 

อ่านเพิ่มเติม

เกร็ดความรู้ว่าด้วย “เสือดำ”

เรื่องแนะนำ

คืนชีพแรดขนจากยุคน้ำแข็ง

คืนชีพ แรดขน จากยุคน้ำแข็ง แรดขน ตัวนี้มีชื่อเรียกว่า ซาช่า ทีมนักวิทยาศาสตร์รัสเซียเองยังไม่ค่อยแน่ใจนักว่าเมื่อ 10,000 ปีก่อน เจ้าซากดึกดำบรรพ์นี้เป็นตัวผู้หรือตัวเมีย แต่ชื่อของมันก็ถูกเรียกติดปากไปแล้ว แตกต่างจากช้างแมมอธที่อาศัยอยู่ในยุคน้ำแข็ง ซากของแรดขนไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะพบเจอ ช่วงเวลาการวิวัฒนาการของมันก็ยังไม่แน่ชัด รวมไปถึงวิถีชีวิตของมันตลอดจนอาหารและอายุขัย ข้อมูลพื้นฐานเหล่านี้ยังคงคลุมเครือ   คืนชีพให้ซาช่า ย้อนกลับไปเมื่อเดือนธันวาคมที่ผ่านมา ทีมนักวิทยาศาสตร์จากสาขาบรรพชีวินวิทยา, สถาบันวิทยาศาสตร์รัสเซียและสถาบันวิทยาศาสตร์รัฐซาฮา ที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ร่วมกันคืนชีพให้แก่ซาซ่า ซากชิ้นส่วนที่ยังคงเหลืออยู่ของมันเก่าจนกลายเป็นสีเทา เมื่อตอนที่ทีมนักวิทยาศาสตร์ไปค้นพบเข้า พวกเขาต้องประหลาดใจที่ในเวลาต่อมาพบว่าสีขนจริงของแรดขนสายพันธุ์นี้เป็นสีน้ำตาลบลอนด์อ่อน ผลการวิเคราะห์ฟันของมันพบว่า เจ้าสัตว์ตัวนี้ตายลงเมื่อมีอายุได้ประมาณ 7 เดือน ความที่ว่ามันยังเป็นลูกสัตว์อยู่นั้น สร้างความประหลาดใจให้แก่บรรดานักวิทยาศาสตร์ ข้อมูลจากวารสาร Siberian Times ซาช่ามีความยาวประมาณ 5 ฟุต สูง 2 ฟุตครึ่ง ซึ่งถือว่าเป็นแรดขนาดใหญ่ เนื่องจากแรดในปัจจุบันกว่าจะมีขนาดเท่านี้ได้ก็ต้องรอให้มีอายุถึง 18 เดือน (ไม่ใช่แค่น้ำแข็งเท่านั้นที่รักษาร่างของสิ่งมีชีวิตไว้ได้ อำพันเองก็เช่นกัน) Olga Potapova เป็นนักวิทยาศาสตร์จากเขตสำรวจซากดึกดำบรรพ์ Mammoth Site of Hot Springs […]

My Octopus Teacher : บทเรียนจากหมึกยักษ์

My Octopus Teacher: บทเรียนจากหมึกยักษ์ สารคดีที่จะทำให้คุณอบอุ่นหัวใจ และหลงรักในธรรมชาติอีกครั้ง ที่งานประกาศรางวัลออสการ์ครั้งที่ 93 ปี 2021 ภาพยนตร์สารคดีที่คว้ารางวัลในสาขานี้ไป ได้แก่ My octopus teacher : บทเรียนจากหมึกยักษ์ ในกลุ่มนักวิจารณ์ภาพยนตร์ต่างกล่าวเป็นเสียงเดียวกันว่า เป็นหนึ่งในสารคดีธรรมชาติที่ควรรับชม สารคดีเรื่องนี้ได้นำเสนอเรื่องราวของ เครก ฟอสเตอร์ ผู้ที่ใช้เวลาร่วมปีกับการดำน้ำในบริเวณเดิมเพื่อตามหา ‘เธอ’ หมึกยักษ์ตัวหนึ่งที่อาศัยอยู่ในดงสาหร่ายเคลป์ ซึ่งเป็นเขตน้ำเย็นของแนวชายฝั่งประเทศแอฟริกาใต้ นอกจากความตระการตาของโลกใต้น้ำ สารคดีเรื่องนี้ยังถ่ายทอดอารมณ์ ความรู้สึก และแง่มุมต่างๆ ของการศึกษาธรรมชาติออกมาได้อย่างดีเยี่ยม อบอุ่นหัวใจไปกับความผูกพันระหว่างคนและหมึกยักษ์ เครก ฟอสเตอร์ ผู้กำลังดิ้นรนเพื่อหาจุดมุ่งหมายในชีวิต ตัดสินใจเดินตามแรงบันดาลใจในวัยเด็ก ด้วยการดำน้ำโดยปราศจากถังออกซิเจน หรือ free diving ลงไปในน้ำทะเลเย็นเฉียบ ใกล้เมืองเคปทาวน์ในประเทศแอฟริกาใต้ ซึ่งเป็นแหล่งอาศัยของเขา ในช่วงแรก มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่มนุษย์คนหนึ่งจะดำดิ่งลงไปสำรวจโลกใต้ทะเลโดยปราศจากถังออกซิเจน เขาต้องเผชิญกับคลื่นลมที่รุนแรง และอุณหภูมิของน้ำที่เย็นจัด แต่โลกใต้น้ำที่เขาได้พบเจอช่างเป็นสิ่งที่น่าอัศจรรย์และน่าหลงใหล ราวกับเข้าไปอยู่อีกโลกหนึ่ง เครกกล่าวว่า “การมีถังออกซิเจน ไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุด เพราะ เขาต้องการเป็นเหมือนสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก และต้องการใกล้ชิดธรรมชาติมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้” […]

ภาพถ่ายของสัตว์ในโลกพลาสติก

ตั้งแต่ปูที่ใช้เศษพลาสติกพรางตัว ไปจนถึงฝูงไฮยีน่าที่หากินบนกองขยะ เหล่านี้คือวิถีชีวิตของสรรพสัตว์ที่ต้องรับมือกับโลกที่ท่วมท้นไปด้วยขยะพลาสติก

ภาพถ่ายสัตว์ป่าจาก ไมเคิล ‘นิก’ นิโคลส์ ผู้เปลี่ยนมุมมองที่เรามีต่อสัตว์ป่าไปตลอดกาล

ชมภาพถ่ายจากการทำงานในฐานะช่างภาพสัตว์ป่ามานานหลายสิบปี ของ ไมเคิล “นิก” นิโคลส์ บรุษผู้ถ่ายทอดความอ่อนโยนและวิถีชีวิตตามธรรมชาติของพวกมัน ซึ่งภาพถ่ายของเขายังคงเป็นที่จดจำแม้จะผ่านกาลเวลามาเนิ่นนานแล้วก็ตาม