เต่าแม่น้ำแมรี่ ติดอันดับสัตว์เลื้อยคลานเสี่ยงสูญพันธุ์ - National Geographic

เต่าแม่น้ำแมรี่ติดอันดับสัตว์เลื้อยคลานเสี่ยงสูญพันธุ์

เต่าแม่น้ำแมรี่ ติดอันดับสัตว์เลื้อยคลานเสี่ยงสูญพันธุ์

เจ้าเต่าหน้าแปลกที่มีทรงผมเหมือนกับทรงโมฮอกของชาวพังค์นี้มีถิ่นอาศัยอยู่ในแม่น้ำแมรี่ ของรัฐควีนส์แลนด์ ในออสเตรเลีย มันมีเอกลัษณ์โดดเด่นคือกอสาหร่ายที่ขึ้นอยู่บนหัวและร่างกายของมัน นอกจากนั้นยังสามารถหายใจผ่านอวัยวะเพศได้ซึ่งช่วยให้มันสามารถอยู่ใต้น้ำได้นานถึง 3 วัน แต่น่าเศร้าที่ เต่าแม่น้ำแมรี่ ผู้ไม่ธรรมดานี้กำลังเผชิญกับการเสี่ยงสูญพันธุ์

เมื่อวันที่ 13 เมษายน 2018 กลุ่มอนุรักษ์สัตว์ที่มีวิวัฒนาการและกำลังเสี่ยงสูญพันธุ์ของโลก หรือ EDGE ร่วมมือกับสมาคมสัตววิทยาลอนดอนเผยรายชื่อของสัตว์ใกล้สูญพันธุ์หลายชนิดทั้งสัตว์เลื้อยคลาน, สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม, นก และอื่นๆ อีกมากมาย โดยเผยแพร่ลงในวารสาร PLOS One ปกติแล้วทาง EDGE จะอัพเดทรายชื่อของสัตว์เสี่ยงสูญพันธุ์เป็นประจำทุกปี แต่ปีนี้มีความพิเศษตรงที่นี่เป็นครั้งแรกที่สายพันธุ์ของสัตว์เลื้อยคลานถูกรวมเข้าไปด้วย รายงานจาก Rikki Gumbs ผู้วิจัย

สำหรับเต่าแม่น้ำแมรี่นั้น ติดอันดับสัตว์เสี่ยงสูญพันธุ์ด้วยเหตุผลหลายประการ: มันเป็นสัตว์สายพันธุ์ที่มีวิวัฒนาการอันโดดเด่นอย่างชัดเจนเช่นนี้มาตั้งแต่ 40 ล้านปีก่อน อย่างไรก็ตามแม้มันจะปรับตัวอยู่รอดมาได้นานถึง 40 ล้านปี แต่อาจไม่สามารถสืบทอดเผ่าพันธุ์ต่อไปได้ในช่วงเวลา 100 ปีของมนุษย์ นั่นก็เพราะถิ่นอาศัยของมันกำลังถูกรบกวนจากการสร้างเขื่อน นอกจากนั้นพวกมันยังถูกจับไปขายในฐานะสัตว์เลี้ยงแปลก

ทุกวันนี้เต่าแม่น้ำแมรี่ได้รับการปกป้องจากรัฐบาลออสเตรเลียและกลุ่มอนุรักษ์ ซึ่งกำลังทำงานอย่างขันแข็งเพื่อให้มั่นใจได้ว่าถิ่นอาศัยของพวกมันจะยังคงได้รับการปกป้อง

(รู้หรือไม่ว่าภาวะโลกร้อนกำลังทำให้เต่าเกิดใหม่มีแต่เพศเมีย!)

 

สายพันธุ์อื่นที่กำลังจะสูญพันธุ์

“มันเป็นเรื่องสำคัญที่ผู้คนจะตระหนักถึงชะตากรรมของสายพันธุุ์อื่นๆ ด้วยไม่ใช่แค่เต่าแม่น้ำแมรี่” Gumbs กล่าว “ยังมีสัตว์อีกมากมายที่กำลังถูกคุกคาม”

ในการเพิ่มประเภทของสัตว์เลื้อยคลานที่เสี่ยงสูญพันธุ์เข้าไป EDGE พบว่ามีสัตว์เลื้อยคลานมากกว่า 100 สายพันธุ์ที่สถานะของพวกมันกำลังน่าเป็นห่วง ซึ่ง Gumbs คิดว่าเป็นเรื่องสำคัญที่พวกมันควรได้รับการอนุรักษ์ด้วย แม้ว่ารูปลักษณ์ของมันจะไม่ได้น่ากอดเหมือนสัตว์อื่นๆ

“พวกมันทำให้หลายคนขยะแขยง” เขากล่าว “เรามองไปที่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมและพบว่ามันมีอะไรหลายๆ อย่างที่คล้ายกับเรา แต่สำหรับเต่าแม่น้ำแมรี่มันไม่ใช่” คำกล่าวของเขามาจากการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ก่อนหน้าที่พบว่ามนุษย์มักชอบอะไรๆ ที่น่ารัก ซึ่งความน่ารักมักมีคุณสมบัติร่วมกันบางประการเช่น ตาโต หรือใบหน้ากลม ซึ่งไม่ใช่ลักษณะของสัตว์เลื้อยคลาน

สำหรับเต่าแม่น้ำแมรี่นั้นอยู่ในอันดับที่ 30 ของสัตว์เลี้อยคลานที่เสี่ยงสูญพันธุ์ อันดับที่ 1 ได้แก่ เต่าหัวใหญ่มาดากัสการ์ ยังมีเต่า จระเข้ และงูอีกหลายชนิด ซึ่งสามารถอ่านรายชื่อของสัตว์เสี่ยงสูญพันธุ์ทั้งหมดได้ ที่นี่

เรื่อง ซาร่าห์ กิบเบ็นส์

 

อ่านเพิ่มเติม

ภาพถ่ายอันน่าทึ่ง! เมื่องูพยายามหนีออกจากปากกบ

เรื่องแนะนำ

เป็นคุณจะทำอย่างไร? ถ้า งูพิษร้ายแรงที่สุดในโลก เลื้อยเข้าบ้าน

แบล็กแมมบาเป็นงูที่คุณไม่อยากจะเจอที่สุด พวกมันรวดเร็วและมีพิษรุนแรง ว่าแต่จะทำอย่างไรหากอสรพิษตัวนี้บังเอิญเลื้อยเข้าบ้านคุณ

หิ่งห้อย เปล่งแสงเต็มผืนป่าที่เงียบงัน

ภาพหาชมได้ยากเมื่อ หิ่งห้อย พร้อมใจกันเปล่งแสงในป่าที่ไร้นักท่องเที่ยว ในป่าที่ความมืดและความเงียบงันปกคลุมเอื้อให้ช่างภาพและนักวิจัยมีโอกาสได้พบกับช่วงเวลาสุดพิเศษ ในอุทยานแห่งชาติคองการี เซาท์แคโรไลนา หิ่งห้อย ดูคล้ายกำลังเล่นกล: เปล่งแสงระยับเป็นท่วงทำนอง สร้างจังหวะเกือบพร้อมเพรียงกันในผืนป่าอันมืดมิดระหว่างช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิ หิ่งห้อยที่พบในป่านี้เป็นชนิด Photuris frontalis จากหิ่งห้อยทั้งหมด 125 สายพันธุ์ในอเมริกาเหนือ พวกมันเป็นหิ่งห้อยเพียงไม่กี่ชนิดที่เปล่งแสงวิบวับอย่างสอดคล้องกัน หิ่งห้อยตัวผู้เปล่งแสงเพื่อเป็นสัญญาณขณะเกาะอยู่บนต้นไม้ หรือกำลังบินร่อนต่ำลง ในบางครั้งพวกมันเปล่งแสงกระพริบเร็วๆ เพื่อดึงดูดตัวเมีย แต่กระบวนการนี้ยังไม่มีข้อมูลแน่ชัด ในปี 2019 นักท่องเที่ยวกว่า 12,000 คน เข้ามาเยี่ยมชมปรากฏการณ์ทางชีวภาพอันน่าทึ่งนี้ เดวิด เชลลีย์ หัวหน้าฝ่ายวิทยาศาสตร์ประจำคองการี กล่าว แต่ปีนี้ เนื่องด้วยสถานการณ์การแพร่ระบาดของไวรัสโคโรนา อุทยานฯ จึงต้องประกาศงดกิจกรรมการชมหิ่งห้อยประจำปี ในขณะที่สาธารณชนอาจผิดหวังที่พลาดเข้าชมหิ่งห้อย แต่ความร้างผู้คนทำให้นักวิจัยเห็นภาพที่หาชมได้ยากของแมลงแห่งคองการี และเห็นข้อมูลในพื้นที่พิสุทธิ์ที่อาจจะไม่เกิดขึ้นอีก นอกจากนี้ หิ่งห้อยยังสามารถผสมพันธุ์ในฤดูร้อนนี้ โดยปราศจากมลพิษทางแสง และการรบกวนจากแสงไฟของเมืองที่อยู่ชายป่า เหมือนเป็นช่วงเวลาที่เป็นประโยชน์ต่อแมลง ซึ่งประชากรกำลังลดจำนวนลง เพื่อบันทึกและศึกษาสิ่งมีชีวิตในช่วงเวลาที่ไม่ปกติเช่นนี้ ทีมนักวิจัยและนักสำรวจของเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก แม็ก สโตน ใช้เวลาร่วมสัปดาห์ในคองการี ช่วงกลางเดือนพฤษภาคม ที่ผ่านมา “เราหวังเล็กๆ ว่า […]

ก้าวย่างจากเงื้อมเงา

เรื่อง ริชาร์ด คอนนิฟฟ์ ภาพถ่าย สตีฟ วินเทอร์ เรากำลังนั่งรอเสือดาวอยู่ในความมืดข้างเส้นทางเดินป่าตามแนวตะเข็บอุทยานแห่งชาติสัญชัยคานธีในประเทศอินเดีย อันเป็นพื้นที่ป่าขนาด 104 ตารางกิโลเมตรใจกลางมหานครมุมไบ อพาร์ตเมนต์สูงหลายชั้นปลูกเรียงรายอยู่ฝั่งตรงข้ามอุทยานนี่เอง ขณะนี้เป็นเวลา 22.00 น. เสียงล้างจานและเสียงกล่อมเด็กเข้านอนดังลอดหน้าต่างที่เปิดอยู่ เสียงหัวเราะของเด็กวัยรุ่น เสียงเร่งเครื่องมอเตอร์ไซค์ และเสียงผู้คน 21 ล้านคนจ้อกแจ้กจอแจราวกับเครื่องจักรขนาดมโหฬารณ ที่ใดที่หนึ่งในป่ารอบตัวเรา เสือดาวกำลังเงี่ยหูฟังอยู่เช่นกัน ภายในอุทยานและบริเวณโดยรอบมีเสือดาวอาศัยอยู่ประมาณ 35 ตัว โดยเฉลี่ยแล้ว แต่ละตัวมีอาณาเขตราวสี่ตารางกิโลเมตร ทั้งๆที่เสือดาวสามารถออกหากินเป็นระยะทางวันละ 15 กิโลเมตร เสือดาวที่นี่ยังถูกล้อมรอบด้วยชุมชนเมืองที่แออัดมากที่สุดแห่งหนึ่งในโลก โดยมีประชากรหนาแน่นถึงราว 30,000 คนต่อตารางกิโลเมตร กระนั้นเสือดาวก็ยังใช้ชีวิตอยู่อย่างสมบูรณ์พูนสุข  อาหารส่วนหนึ่งของพวกมันคือกวางดาวและสัตว์ป่าอื่นๆภายในเขตอุทยานแต่เสือดาวหลายตัวยังหากินไปตามแนวชายขอบที่ไม่ได้ล้อมรั้วแยกธรรมชาติจากอารยธรรม  ขณะที่เมืองกำลังหลับใหล พวกมันก็แอบย่องไปตามตรอกซอกซอยด้านล่าง เที่ยวลักกินสุนัข แมว หมู หนู ไก่ และแพะ ซึ่งเป็นสัตว์ที่ติดสอยห้อยตามอารยธรรมของมนุษย์ เสือดาวกินคนด้วย แต่ก็เกิดขึ้นนานๆครั้ง ช่วงสายๆของวันเสาร์วันหนึ่งในเดือนพฤษภาคม ในแถบชนบทของเมืองชุนนาร์ ห่างจากมุมไบไปทางทิศตะวันออก 150 กิโลเมตร รถยนต์สังกัดหน่วยงานรัฐบาลแล่นเข้ามาจอดที่บ้านไร่หลังเล็กแต่ดูมีฐานะ บรรยากาศคุกรุ่นด้วยความโกรธเกรี้ยว แต่ทุกคนยังควบคุมอารมณ์ไว้ได้ […]