น้ำแข็งละลายในกรีนแลนด์มีความหมายอะไรต่อโลก - National Geographic Thailand

น้ำแข็งละลายในกรีนแลนด์มีความหมายอะไรต่อโลก

แผ่นน้ำแข็งกรีนแลนด์ กำลังละลายรวดเร็วที่สุดในรอบ 350 ปี และเพิ่มระดับน้ำทะเลให้สูงขึ้นทั่วโลก

ประมาณสองถึงสามวันในช่วงเดือนกรกฎาคม ปี 2012  เป็นช่วงที่ร้อนมากสำหรับอาร์กติกจน แผ่นน้ำแข็งกรีนแลนด์ ทั้งหมดเกือบกลายเป็นโคลน มันอุ่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน นักวิทยาศาสตร์ที่ออกมาจากเต็นท์ของตัวเองบนยอดแผ่นน้ำแข็ง นั่งคุกเข่าลงไปบนหิมะ และพบว่าจู่ๆ หิมะที่พื้นก็อ่อนนุ่มขึ้นมา แล้วก็เริ่มละลาย

ใกล้กับขอบแผ่นน้ำแข็ง โคลนสีฟ้าสดใสสะสมตัวกันอยู่บนพื้นผิวน้ำแข็งสีขาวเรียบ ธารน้ำที่ละลายย้อยลงมาประสานกันกลายเป็นแม่น้ำใหญ่ที่ไหลทะลัก น้ำที่เกิดจากการละลายผลักตัวผ่านร่องธารล้นกระเด็นลงไปในรอยแยก แม่น้ำสายหนึ่งที่อยู่ใกล้ขอบแผ่นน้ำแข็งขยายใหญ่จนกวาดเอาสะพานที่เคยอยู่ตรงนั้นมาหลายสิบปีหายไป น้ำในปริมาณมากทะลักออกมาจากรางน้ำของแผ่นน้ำแข็งส่งผลให้ระดับน้ำทะเลสูงขึ้นกว่าหนึ่งมิลลิเมตรในปีนั้น

แผ่นน้ำแข็งกรีนแลนด์
ภาพประกอบ ได้รับการอนุเคราะห์จาก Nicolo E. Digirolamo and Jesse Allen / นาซ่า

การละลายของน้ำแข็งที่เกิดขึ้นช่างน่าตื่นตระหนก ไม่เหมือนสิ่งไหนที่นักวิทยาศาตร์เคยเห็นมาก่อนเลย แต่ก็ไม่มีใครรู้ว่าสถานการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นผิดปกติอย่างไรและน่าเป็นห่วงขนาดไหนกันแน่ ทว่า ณ ตอนนี้ นักวิทยาศาสตร์ค้นพบแล้วว่า ปริมาณการละลายของน้ำแข็งกรีนแลนด์ในช่วงหน้าร้อนปี 2012 นั้นคือเหตุรุนแรงมากที่สุดในรอบ 20 ปี เมื่อความเร็วของการละลายเร็วกว่าการพุ่งสูงขึ้นของอุณหภูมิความร้อนในอากาศเสียอีก ดังนั้นจึงถูกต้องตามที่พวกเขาค้นพบ ปี 2012 คือปีที่แย่เป็นพิเศษ แต่นั่นก็แค่ตัวอย่างของสิ่งน่ากลัวที่กำลังมาถึง

“การละลายของแผ่นน้ำแข็งกรีนแลนด์รุนแรงกว่าเหตุการณ์ใดๆ ที่เกิดขึ้นในรอบสามถึงสี่ศตวรรษที่ผ่านมา และอาจจะยาวนานกว่านั้น” Luke Trusel นักวิจัย จาก Rowan University รัฐนิวเจอร์ซีย์ และ นักเขียนนำของงานวิจัยใหม่ๆ ที่เผยแพร่อยู่ในวารสารวิทยาศาสตร์ Nature กล่าว

และผลกระทบของการละลายที่เกิดขึ้นไม่ใช่แค่ความคิดในเชิงทฤษฎี การละลายอย่างสมบูรณ์ของแผ่นน้ำแข็งหนาเป็นไมล์ในกรีนแลนด์จะไปเพิ่มปริมาณน้ำให้กับมหาสมุทรทั้งโลกที่สูงขึ้น 7 เมตร (23 ฟุต) ดังนั้นแล้ว นักวิทยาศาสตร์เตือนว่า สิ่งที่เกิดขึ้นกับขั้วโลกนั้นกำลังเป็นปัญหาสำคัญสำหรับใครก็ตามที่อาศัยอยู่ใกล้ๆ ชายฝั่ง บริโภคอาหารทะเลที่ส่งตรงจากท่าเรือ หรือพึ่งพาเที่ยวบินไปกลับสนามบินที่อยู่ใกล้มหาสมุทร

(รับชมรับฟังสัมภาษณ์เพิ่มเติมจาก Luke Trusel เกี่ยวกับน้ำแข็งในกรีนแลนด์ได้ที่วิดีโอด้านล่าง)

 

อ่านน้ำแข็งให้เหมือนอ่านหนังสือแห่งอดีต

นักวิทยาศาตร์ต่างก็รู้อยู่แล้วว่ากรีนแลนด์กำลังละลายอย่างรวดเร็ว เพราะพวกเขาสามารถตามรอยขนาดของแผนน้ำแข็งที่หดตัวลงได้จากดาวเทียม แต่ ข้อมูลทางดาวเทียมสามารถย้อนกลับไปถึงแค่ช่วงต้นของทศววรษ 1990 เพราะฉะนั้น พวกเขาจึงไม่สามารถบอกได้อย่างชัดเจนว่าเราควรจะตื่นตกใจแค่ไหนกับการละลายที่เกิดขึ้น ณ ตอนนั้น ไม่มีใครสามารถตอบได้ว่า เคยมีเหตุกาณ์ภาวะอากาศอุ่นขึ้นแบบนี้เกิดขึ้นมาก่อนหรือไม่ หรือมันผิดปกติอย่างไรเมื่อเปรียบเทียบกับตอนก่อนที่การเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศจากน้ำมือมนุษย์จะเริ่มต้นขึ้น

นักวิทยาศาสตร์ต้องหาวิธีในการมองย้อนกลับไปในอดีต ดังนั้น พวกเขาเลยเดินทางไปที่แหล่งกำเนิดหรือก็คือตัวแผ่นน้ำแข็งเอง พวกเขาออกสำรวจทั่วพื้นผิวและเจาะเอาแกนน้ำแข็งชุดหนึ่งที่บันทึกร่องรอยต่างๆ ซึ่งบ่งบอกว่ามีการละลายของแผ่นน้ำแข็งเกิดขึ้นมากน้อยแค่ไหนในช่วงสองสามร้อยปีที่ผ่านมา และเปรียบเทียบร่องรอยที่ได้กับแบบจำลองซึ่งจะช่วยคำนวณความรุนแรงของผลกระทบที่จะเกิดขึ้นจากการละลายของแผ่นน้ำแข็ง

แผ่นน้ำแข็งกรีนแลนด์
นักวิจัยสองคนมองไปยังน้ำจากการละลายที่ขอบแผ่นน้ำแข็ง ภาพถ่ายโดย Ginny Catania, Nat Geo Image Collection

จากการวัดและการเปรียบเทียบ พวกเขาเห็นสัญญาณหนึ่งที่ชัดเจน การละลายและการไหลออกของของเหลวเพิ่มขึ้น เมื่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศจากน้ำมือมนุษย์ซึ่งเป็นตัวกระตุ้นแรกได้ส่งผลกระทบต่ออาร์กติกในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 แต่สถานการณ์อันยุ่งยากที่แท้จริงเผยออกมาให้เห็นในรอบ 20 ปีที่ผ่านมา เพราะความรุนแรงของการละลายพุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหันเกือบ 6 เท่าจากที่เคยเป็นก่อนการปฏิวัติอุตสาหกรรม

“มันเหมือนกับการกดเปลี่ยนสวิตช์มากๆ” Beata Csatho นักวิทยาธารน้ำแข็งจาก University of Buffalo ผู้ที่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษานี้กล่าว

(อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับผลกระทบจากการละลายของน้ำแข็งได้ที่บทความด้านล่าง)

น้ำแข็งละลาย ชีวิตล่มสลาย

 

ผลกระทบจากปรากฎการณ์ภาวะน้ำทะเลอุ่นขึ้น

ชัดเจนอยู่ที่การละลายนั้นเร็วขึ้นกว่าการเพิ่มสูงขึ้นของอุณหภูมิ ยิ่งอุ่นเท่าไหร่ ตัวแผ่นน้ำแข็งก็ยิ่งไวต่อความอุ่นของสภาพอากาศ เหตุผลตั้งต้นเลยก็เพราะว่าการละลายตัวที่พื้นผิวของแผ่นน้ำแข็งทำให้สีของมันเปลี่ยนไป

“ลองคิดถึงเกล็ดหิมะขาวนุ่มปุยสิ” Trusel อธิบาย “ในขณะที่มันละลาย มันจะกลายเป็นก้อน”

และก้อนเหล่านี้ซึมซับความร้อนจากดวงอาทิตย์มากกว่าที่ตัวเกล็ดหิมะทำ และยิ่งพวกมันซึมซับความร้อนเข้าไปมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งละลายเป็นก้อนมากขึ้นเท่านั้น “ดังนั้น แม้จะปราศจากการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ เมื่อพวกมันเริ่มเป็นก้อน การละลายก็จะเพิ่มมากขึ้น” Trusel กล่าว

ถือว่าเป็นลางไม่ดีสำหรับอนาคตข้างหน้า โดยเฉพาะในอาร์กติก เนื่องด้วยอุณหภูมิของอากาศพุ่งสูงขึ้นเร็วกว่าที่ไหนๆ บนโลก

 


 

อ่านเพิ่มเติม:

โลกร้อน : น้ำแข็งผืนสุดท้ายในอาร์กติก

เรื่องแนะนำ

ตามหาต้นไม้ ณ ปลาย ใต้สุดของโลก

ในบรรดาไม้ยืนต้นนับล้านล้านต้นในโลกที่ร้อนขึ้นเรื่อยๆ นี้ ชนิดใดกันที่เติบโตอยู่ ใต้สุดของโลก ทีมของเราฟันฝ่ากระแสลม เกรี้ยวกราดของแหลมฮอร์นเพื่อค้นหามัน ต้นไม้ทั้งเจ็ดงอกและเติบโตอยู่บนไหล่เขาใกล้ปลายติ่งใต้สุดของทวีปอเมริกาใต้ เหนือคลื่นที่ซัดบ้าคลั่งตรงบริเวณที่มหาสมุทรแปซิฟิกบรรจบกับมหาสมุทรแอตแลนติก พวกมันไม่ได้น่าประทับใจอะไรนัก เป็นเพียงกิ่งก้านหงิกงอพันกันยุ่งเหยิง มีเปลือกสีเงินยวงซุกซ่อนอยู่ในพงหญ้าสูงมีอยู่สองสามต้นที่ตายไปแล้ว แต่ไม่มีต้นไหนเลยที่สูงเกินกว่าต้นขาของผม พวกที่ยังมีชีวิตอยู่เอนลู่และทอดยาว ไม่กี่เมตรไปตามพื้นดิน กระแสลมกราดเกรี้ยวกำราบให้ลำต้นของไม้พวกนั้นทอดยาวในแนวราบอย่างสิ้นเชิง เป็นเรื่องยากที่จะเห็นดีเห็นงามตามว่า ต้นไม้หงิกงอเหล่านี้คุ้มค่ากับการลงทุนลงแรงของพวกเราที่ดั้นด้น ตามหาพวกมัน เราบินข้ามมหาสมุทร โดยสารเรือเฟอร์รี 32 ชั่วโมง นั่งเรือไม้เหมาลำอีกกว่า 10 ชั่วโมง ซึ่งขับโดยกะลาสีผู้สารภาพเอาตอนมาถึงครึ่งทางแล้วว่า ไม่เคยเดินเรือในท้องทะเลอันตรายแถบนี้เลย ตอนนั้นเองที่เรามาถึง จุดหมายปลายทาง คือ อิสลาออร์นอส เกาะตรงปลายแหลมฮอร์น ผืนแผ่นดินสุดท้ายในเตียร์ราเดลฟวยโก ที่นั่นเราปีนเขาฝ่าลมที่พัดแรงจนเราถึงกับหกคะเมน ลื่นล้มบนขี้นกเพนกวิน และผลุบหายไปท่ามกลางพุ่มบาร์แบร์รีที่สูงท่วมอก เราดั้นด้นมาถึงที่นี่เพื่อทำแผนที่พรมแดนที่ไม่มีนักวิทยาศาสตร์คนใดทำมาก่อน เรามาเพื่อค้นหาไม้ยืนต้นที่อยู่ทาง ใต้สุดของโลก “ต้นนี้แหละ” ไบรอัน บิวมา นักนิเวศวิทยาป่าไม้จากมหาวิทยาลัยโคโลราโดเดนเวอร์ กล่าว เขาสวมเสื้อกันฝนคลุมตั้งแต่ศีรษะจดปลายเท้า ยืนกางขาคร่อมเนินดิน ดูเข็มทิศอีกครั้งแล้วพึมพำว่า “เยี่ยม” บิวมาบอกผมว่า ในโลกธรรมชาติมีไม่กี่สิ่งที่สามารถระบุได้ว่าเป็นจุดจบที่แท้จริง เป็นตัวสุดท้าย ของชนิดพันธุ์ หรือไม่ก็เป็นตัวชายขอบ เขาล้วงสายวัดออกมาจากเป้ แล้วเริ่มวัดลำต้นที่เอนราบ […]

รู้ได้อย่างไรว่าลิงตัวไหนอยากกัดคุณ?

เรื่อง ซาร่า กิบเบนส์ ด้วยความที่เป็นญาติใกล้ชิดที่สุดของมนุษย์ ไพรเมตบางชนิดมีพฤติกรรมที่คล้ายคลึงกับพวกเรา อย่างไรก็ตามการแปลความหมายที่เกิดขึ้นของสีหน้านั้น อาจนำไปสู่ความเข้าใจผิด และนำมาซึ่งภัยคุกคามต่อทั้งมนุษย์ และลิงได้ ผลการศึกษาใหม่จากมหาวิทยาลัยลินคอล์นพบว่า ยิ่งมนุษย์พยายามที่จะเดาความหมาย ของท่าทางที่ลิงบาร์บารี หรือลิงกังแสดงออกมามากเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งคาดเดาได้ผิดมากเท่านั้น โดย Laëtitia Maréchal หนึ่งในผู้วิจัย เชื่อว่าสาเหตุเป็นเพราะมนุษย์เราตีความท่าทางของสัตว์เอาโดยใช้ลักษณะของมนุษย์เองเป็นหลัก “บรรดานักท่องเที่ยวมักชอบคิดว่าท่าทางที่ลิงกังแสดงออกมานั้น พวกมันกำลังส่งจูบอยู่ และพวกเขาก็ส่งจูบกลับเป็นการตอบสนอง”เธอกล่าว ซึ่งในทางกลับกันท่าทางดังกล่าวเป็นสัญญาณเตือนจากพวกมันไม่ให้มนุษย์เข้ามาใกล้ ในการศึกษาเธอแบ่งผู้เข้าร่วมการทดลองทางออนไลน์ออกเป็น 3 กลุ่ม หนึ่งคือกลุ่มคนที่เคยทำงานร่วมกับสัตว์มาก่อนเป็นเวลาอย่างน้อย 2 เดือน สองคือกลุ่มคนที่เคยชมภาพถ่ายการแสดงสีหน้าของลิงมาก่อน และสุดท้ายกลุ่มที่ไม่เคยพบเห็นลิงตัวเป็นๆมาก่อนในชีวิต หลังให้พวกเขาชมภาพถ่าย ผลการศึกษาพบว่าผู้เข้าร่วมทุกคนนั้นตีความสัญญาณที่ส่งออกมาผิดพลาด กลุ่มที่มีความเชี่ยวชาญและทำงานร่วมกับสัตว์นั้น มีอัตราความผิดพลาดไม่เกิน 7% ในกลุ่มที่สองที่เคยชมภาพนั้นความผิดพลาดอยู่ที่ 20%และกลุ่มสุดท้ายผิดพลาดสูงถึง 40% นอกจากนั้น Maréchal ยังระบุว่าในการตีความไพรเมตอื่นๆอย่าง อุรังอุตัง และชิมแปนซี มนุษย์ก็มักจะตีความผิดในทำนองเดียวกัน “ถ้าลิงทำสีหน้าที่ดูเหมือนยิ้ม นั้นแปลว่ามันกำลังไม่ไว้วางใจ” เธอกล่าว “คุณอาจจะเคยเห็นภาพของลิงชิมแปนซียิ้มบนการ์ดวันเกิดแต่จริงๆแล้วมันคือสีหน้าของความทุกข์ตรม” ทั้งนี้ทางคณะนักวิจัยคาดหวังว่าการศึกษาครั้งนี้ จะมีประโยชน์สำหรับบรรดานักท่องเที่ยวในสวนสัตว์เปิด เพื่อป้องกันพวกเขาจากความเสี่ยงในการถูกลิงทำร้ายได้ แม้ว่าในตามธรรมชาติแล้วลิงกังจะเป็นสัตว์ที่ไม่ดุร้าย และจะตอบสนองหากถูกทำร้ายก่อนก็ตาม Agustín […]

มิติความจริงที่หายไปจาก Seaspiracy สารคดีโด่งดังที่บอกให้มนุษย์เลิกกินปลา

ไม่ถึงเดือนนับจากภาพยนตร์สารคดีเรื่อง Seaspiracy ออกสู่สายตาผู้ชมทั่วโลกทาง Netflix ก็สร้างปรากฏการณ์หลายระลอก ทั้งติดอันดับยอดชมสูงสุดในหลายประเทศ และจุดประเด็นคำถามให้ผู้คนถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อน ถึงอดีต ปัจจุบัน และอนาคตของท้องทะเล เนื้อเรื่องของ Seaspiracy ดำเนินผ่านการเดินทางของ Ali Tabrizi ผู้กำกับภาพยนตร์สารคดี ที่บอกเล่าทั้งปัญหาขยะพลาสติก อวนผีหรือซากอุปกรณ์ประมง การใช้เครื่องมือจับสัตว์น้ำที่ทำลายระบบนิเวศและสร้างทั้งปัญหาจับสัตว์น้ำเกินขนาด ไปจนถึงสัตว์น้ำพลอยได้ที่คุกคามสัตว์หายากใกล้สูญพันธ์ การประมงไม่เป็นธรรมที่เรือประมงข้ามชาติไปแย่งชิงทรัพยากรอย่างผิดกฏหมาย ไปจนถึงการกดขี่แรงงานประมงอย่างทารุณกรรม เรียกได้ว่า มีการเอ่ยถึงแทบทุกประเด็นวิกฤตของท้องทะเลในปัจจุบัน จึงไม่น่าแปลกใจหากภาพยนตร์สารคดีเรื่องนี้จะติดตลาด และสามารถสร้างปรากฏการณ์เป็นที่พูดถึงของคนทั่วไปได้ เพราะที่ผ่านมาผู้บริโภคจำนวนไม่น้อย ไม่สามารถเชื่อมโยงได้ว่าชีวิตประจำวันของตนเอง ไปสร้างผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมได้อย่างไร เมื่อได้เห็นชะตากรรมมหาสมุทรที่ตนเองมีส่วนกระทำ จากการใช้ชีวิต กิน ดื่ม เที่ยวทั่วไปในภาพยนตร์สารคดีเรื่องนี้ พร้อมอารมณ์ร่วมในการค่อย ๆ ค้นพบความจริงหลายอย่างไปพร้อมกับ Ali จากต้นจนจบเรื่อง จึงเกิดเป็นคลื่นแห่งความสะเทือนใจซัดกระเซ็นไปทั่วโลกอินเตอร์เน็ต ความสำเร็จลักษณะนี้เคยเกิดขึ้นอย่างถล่มทลายมาแล้วกับภาพยนตร์สารคดีเรื่อง Cowspiracy ที่บอกเล่าความเชื่อมโยงของสภาวะโลกร้อนกับอุตสาหกรรมปศุสัตว์ เขียนบทและกำกับโดย Kip Anderson นักกิจกรรมผู้สนับสนุนแนวคิดการกินแบบละเว้นเนื้อสัตว์ (Plant-Based Diet) ซึ่งผันตัวมาเป็นโปรดิวเซอร์ของ Seaspiracy ที่กำลังเป็นประเด็นอยู่ตอนนี้ อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ฉุดรั้งไม่ให้ Seaspiracy […]

ปัญหาขยะติดเชื้อท่ามกลางวิกฤติการระบาดใหญ่ในประเทศไทย

ปัญหาด้านขยะมูลฝอยที่กำลังเกิดขึ้นในช่วงการระบาดใหญ่คือ ขยะติดเชื้อ จากสถานประกอบการพยาบาล โรงพยาบาลสนาม และภาคครัวเรือน ท่ามกลางช่วงเวลาแห่งการระบาดของโรคติดเชื้อโควิด-19 นอกจากการเตรียมพร้อม ป้องกัน และรับมือ กับการแพร่ระบาดของไวรัสแล้ว สิ่งหนึ่งที่ควรตระหนัก และหันมาให้ความสนใจคือ การเพิ่มขึ้นของปริมาณ ขยะติดเชื้อ ในประเทศไทยอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน นี่คือเรื่องราวของขยะติดเชื้อที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน และแนวทางที่คุณสามารถเข้ามามีส่วนร่วมเพื่อบรรเทาและแก้ไขปัญหาเหล่านี้ การเพิ่มขึ้นของขยะติดเชื้อ ข้อมูลจากกรมอนามัย ปี 2019 รายงานว่า โดยปกติ ประเทศไทยมีสถานพยาบาล เช่น โรงพยาบาล ศูนย์บริการสาธารณสุข และสถานีอนามัยคลินิก ทั้งจากภาครัฐและภาคเอกชนจำนวนมากกว่า 37,000 แห่ง และมีจำนวนเตียงผู้ป่วยประมาณ 140,000 เตียง ซึ่งสร้างปริมาณขยะติดเชื้อที่เกิดขึ้นจากสถานพยาบาลทั้งหมดประมาณ 65 ตันต่อวัน โดยแบ่งเป็นขยะมูลฝอยติดเชื้อที่เกิดขึ้นในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล เฉลี่ยประมาณ 20 ตันต่อวัน และสถานพยาบาลในส่วนภูมิภาคอีกประมาณ 45 ตันต่อวัน ตัวเลขนี้ยังไม่รวมปริมาณขยะติดเชื้อจากภาคครัวเรือนและสถานที่กักตัว ปริมาณขยะติดเชื้อจากโรงพยาบาลสนาม ซึ่งในปัจจุบันคาดว่าจะเพิ่มปริมาณขยะติดเชื้อมากขึ้นอีก 20 ตันต่อวัน หน้ากากอนามัย หนึ่งในขยะติดเชื้อสำคัญจากภาคครัวเรือน ในปัจจุบัน หน้ากากอนามัยมีบทบาทสำคัญต่อการช่วยควบคุมการแพร่ระบาดของไวรัส และอีกทั้งประเทศไทยยังมีกฎหมายจาก พ.ร.บ.โรคติดต่อ […]