พลาสติกบรรจุภัณฑ์อาหารเป็น ขยะชายหาด ที่มีมากที่สุดในปี 2018

พลาสติกบรรจุภัณฑ์อาหารเป็นขยะชายหาดที่มากที่สุดในปี 2018

พลาสติกห่อแตงกวาวางจำหน่ายอยู่ในร้านของชำที่โตรอนโต ประเทศแคนาดา บรรจุภัณฑ์อาหารมีจำนวน 9 ใน 10 ของจำนวนขยะที่เก็บได้ในโครงการทำความสะอาด ขยะชายหาด ระดับโลกประจำปีขององค์กร Ocean Conservancy ในปีที่ผ่านมา ภาพถ่ายโดย COLE BURSTON, BLOOMBERG/GETTY IMAGES


จากสถิติกิจกรรมเก็บ ขยะชายหาด ระดับโลกเมื่อปี 2018 จาก 120 ประเทศทั่วโลก นอกจากพบพลาสติกที่เกี่ยวกับอาหารมากที่สุด ก็พบว่ามีต้นคริสต์มาสเทียมและเครื่องคิดเงินด้วยเช่นกัน

โดยปกติ แตงกวาสามารถคงความกรอบเป็นเวลาประมาณสามวัน ถ้าวางอยู่ในซุปเปอร์มาเก็ตท้องถิ่น แต่ถ้านำมาห่อด้วยพลาสติกชนิด shrink wrap (พลาสติกห่ออาหารแบบหด) จะสามารถยืดความสดกรอบของมันไปได้ถึง 14 วัน นี่เป็นคำอธิบายย่อๆ ถึงที่มาของการเติบโตอย่างรวดเร็วของพลาสติกห่ออาหาร ซึ่งคาดการณ์ว่าจะมีมูลค่าทางการตลาดมากถึง 3.7 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ (ราว 11 ล้านล้านบาท) ในปีหน้า

ด้วยมูลค่าเช่นนี้ จึงทำให้เกิดความประหลาดใจเล็กน้อยว่าวิถีที่มนุษย์ซื้อและบริโภคอาหารนั้นมีผลกระทบที่ชัดเจนต่อมหาสมุทร องค์กร Ocean Conservancy ซึ่งองค์กรอนุรักษ์ทรัพยากรทางน้ำและทะเลที่ไม่แสวงหาผลกำไรในสหรัฐอเมริกา ได้ออกรายงานฉบับใหม่ว่า กว่า 9 ใน 10 ของกิจกรรมทำความสะอาดชายหาดประจำปีขององค์กรเป็นขยะที่เกี่ยวข้องกับอาหารและเครื่องดื่ม

ขยะชายหาด
ในเกาะอันห่างไกลแห่งทะเลแคริบเบียน บรรดาขวดที่ถูกทิ้ง บรรจุภัณฑ์ และหลอดพลาสติกนั้นปกคลุมเต็มชายหาด ภาพถ่ายโดย ETHAN DANIELS, ALAMY

โดยบรรจุภัณฑ์อาหารเป็นขยะที่มีมากที่สุดเป็นอันดับสองในกิจกรรมเก็บขยะประจำปี 2018 และเป็นครั้งแรกที่ช้อนส้อม และมีดพลาสติกติดอันดับในครั้งนี้ด้วย

นอกเหนือจากบรรจุภัณฑ์อาหารแล้ว มีการเก็บพลาสติกห่ออาหารรายชิ้นได้กว่า 3.7 ล้านชิ้น โดยรายชื่อพลาสติกที่เก็บได้รวมไปถึงหลอด ช้อน ส้อม ขวด ฝาขวด ถุงช้อปปิ้ง และพลาสติกประเภทอื่น (สำหรับอาหารและอย่างอื่น) ฝาครอบ ถ้วยกาแฟ และจานพลาสติก

และขยะพลาสติกที่โดดเด่นขึ้นมาคือก้นบุหรี่ ซึ่งมีส่วนประกอบของก้นกรองพลาสติก และครองอันดับหนึ่งขยะที่มีมากที่สุดมาหลายปีด้วยกัน

“ก้นบุหรี่นั้นเป็นขยะที่โดดเด่นและมีจำนวนมากเป็นอันดับหนึ่งในทุกปี” จอร์จ ลีโอนาร์ด หัวหน้านักวิทยาศาสตร์ของ Ocean Conservancy กล่าว

ขยะชายหาด
อิกัวน่าทะเลกับขยะพลาสติก และแก้วกองเต็มชายฝั่งของเกาะซานตาคลอส ในเอกวาดอร์ ภาพถ่ายโดย Tui De Roy

“ถ้าคุณพิจารณาถึงรายชื่อประเภทขยะสิบอันดับแรก สิ่งที่กระทบใจผมอย่างมากคือส่วนใหญ่มันเป็นพลาสติกที่รีไซเคิลไม่ได้ ถ้าเราจะพูดคุยเพิ่มเติมไปว่าการรีไซเคิลคือทางแก้ปัญหาขยะพลาสติกในทะเล ก็ต้องเพิ่มการรีไซเคิลให้ได้ร้อยละ 50 หรือร้อยละ 90 ซึ่งเป็นการเพิ่มขึ้นที่ใหญ่หลวงและมีความซับซ้อนอย่างยิ่ง” จอร์จ กล่าวเสริม

ในปี 2018 กิจกรรมเก็บขยะขององค์กร Ocean Conservancy มีผู้เข้าร่วมมากกว่าหนึ่งล้านคนเป็นครั้งแรก พวกเขาสามาถเก็บขยะที่อยู่บนชายหาดได้มากราว 10,500,000 ล้านกิโลกรัมจากกว่า 120 ประเทศ และบันทึกขยะที่แยกชิ้นส่วนมาได้นับล้านชิ้น ก่อให้เกิดภาพของสิ่งของทุกชนิดที่มนุษย์ได้ใช้งานและทำขึ้นมา ซึ่งรวมไปถึงของเล่นกว่า 69,000 ชิ้น เครื่องใช้ไฟฟ้า โคมไฟระย้า ต้นคริสต์มาสเทียม ประตูโรงรถ และเครื่องคิดเงิน

สำหรับในปี 2019 กิจกรรมการเก็บขยะนี้จะจัดขึ้นในวันที่ 21 กันยายน ที่จะถึงนี้

เรื่อง LAURA PARKER


อ่านเพิ่มเติม ขยะพลาสติก : ภัยคุกคามใหม่แห่งท้องทะเล

เรื่องแนะนำ

ภาพถ่ายของสัตว์ในโลกพลาสติก

ตั้งแต่ปูที่ใช้เศษพลาสติกพรางตัว ไปจนถึงฝูงไฮยีน่าที่หากินบนกองขยะ เหล่านี้คือวิถีชีวิตของสรรพสัตว์ที่ต้องรับมือกับโลกที่ท่วมท้นไปด้วยขยะพลาสติก

ผู้พิทักษ์ท้องทะเล

ประวัติศาสตร์การประมงในคาบสมุทรบาฮากาลีฟอร์เนีย ประเทศเม็กซิโก เป็นตำนานซึ่งมีทั้งรุ่งเรืองและโรยรา ตอนที่จอห์น สไตน์เบ็ก นักเขียนชื่อดัง มาเยือนคาบสมุทรแห่งนี้เมื่อปี 1940 เขารู้สึกทึ่งกับความหลากหลายทางชีวภาพอันเหลือเชื่อ ทั้งกระเบนราหูฝูงใหญ่ ดงหอยมุก และเต่าที่มีอยู่มากมายเสียจนผู้เฒ่าผู้แก่ที่นี่เล่าว่า คุณสามารถเดินข้ามทะเลได้โดยเหยียบไปบนกระดองเต่า แต่หลังจากหลายทศวรรษของการทำประมงเกินขนาด ภูมิภาคแถบนี้กำลังประสบกับการล่มสลายของอุตสาหกรรมประมง ในพื้นที่สองสามแห่ง ชุมชนเล็กๆเริ่มคิดหาวิธีรักษาทรัพยากร ในที่สุดแนวคิดของพวกเขาก็แพร่หลาย จากเรื่องราวความสำเร็จที่กระจัดกระจายเหล่านี้ เราพอจะมองเห็นกฎหรือข้อกำหนดห้าข้อซึ่งถือได้ว่าเป็นกุญแจสำคัญในการจัดการมหาสมุทรอย่างยั่งยืน ข้อแรก จะเป็นการดีถ้าพื้นที่นั้นตั้งอยู่ค่อนข้างโดดเดี่ยวโดยมีชุมชนเพียงหนึ่งหรือสองแห่งใช้ประโยชน์ ข้อที่สอง ชุมชนต้องมีทรัพยากรมูลค่าสูง ผู้นำชุมชนที่เข้มแข็งและมีวิสัยทัศน์เป็นข้อกำหนดข้อที่สาม ข้อที่สี่ ชาวประมงต้องมีวิธีหาเลี้ยงชีพระหว่างที่ทรัพยากรกำลังฟื้นตัว และข้อสุดท้าย ชุมชนต้องร้อยรัดอยู่ด้วยความไว้เนื้อเชื่อใจกัน ในบาฮา หลายชุมชนแสดงให้เห็นความสำคัญของข้อกำหนดเหล่านี้ ตัวอย่างหนึ่งที่น่าทึ่งของทรัพยากรมูลค่าสูงสามารถเห็นและสัมผัสได้ในลากูนาซานอิกนาเซียว เลียบชายฝั่งลงไปประมาณ 30 กิโลเมตร ย้อนหลังไปเมื่อปี 1972 ตำนานท้องถิ่นเล่าว่า ฟรันซิสโก มาโยรัล กำลังจับปลาตรงบริเวณที่เขาจับตามปกติในลากูน เขามักติดไม้พายไปด้วยเพื่อใช้ตีลำเรือเมื่อใดก็ตามที่วาฬสีเทาว่ายเข้ามาใกล้เกินไป ทุกคนคิดว่าวาฬสีเทาเป็นสัตว์อันตรายไม่นานวาฬตัวหนึ่งก็เข้ามาใกล้เรือของเขาด้วยเหตุผลที่ไม่อาจรู้ได้ มาโยรัลเอื้อมมือออกไปสัมผัสตัวมันอย่างกล้าๆ กลัวๆ วาฬเอียงตัวเข้าหาและยอมให้เขาลูบเนื้อตัวและผิวหนังเรียบนุ่มของมัน พอถึงปลายทศวรรษ 1980 มาโยรัลและชาวประมงคนอื่นๆก็นำนักท่องเที่ยวไปชมวาฬคราวละหลายสิบคน ไม่มีสถานที่ใดที่กุญแจความสำเร็จข้อที่สาม นั่นคือความจำเป็นต้องมีผู้นำที่มีวิสัยทัศน์ จะชัดเจนมากไปกว่าในกาโบปุลโม ในช่วงทศวรรษ 1980 ที่นี่เป็นหมู่บ้านประมงซบเซาใกล้ปลายคาบสมุทรบาฮา […]

เมื่อมนุษย์ริเอาชนะ “โลกร้อน”

ภาพถ่ายที่บอกเล่าการต่อสู้และการปรับตัวของมนุษย์ต่อภาวะโลกร้อน เว็บไซต์ที่พูดถึงสาเหตุ และผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศหรือภาวะโลกร้อนนั้นมีอยู่มากมาย แต่ข้อมูลเหล่านี้ไม่อาจสร้างความรับรู้ถึงสถานการณ์ได้อย่างแท้จริง ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของประชากรโลก เราสามารถทำอะไรได้บ้างในฐานะปัจเจกบุคคล เพื่อแก้ไขวิกฤติภาวะโลกร้อน ตลอดจนการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ นั่นเป็นที่มาของแคมเปญ #MyClimateAction ในหัวข้อ Your Shot โดยเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก เพื่อหาคำตอบว่าผู้คนทั่วโลกนั้นมีวิธีการต่อสู้กับภาวะโลกร้อนในแบบของตนอย่างไร