วันคุ้มครองโลก 2070: อีก 50 ปี โลกจะสวยด้วยมือเราหรือไม่ -National Geograhphic Thailand

วันคุ้มครองโลก 2070: อีก 50 ปี โลกจะสวยด้วยมือเราหรือไม่

ในปี 2070 ชีวิตจะแตกต่างออกไปและร้อนขึ้น แต่เราจะค้นพบหนทางจำกัดการปล่อยคาร์บอน อยู่ร่วมกับธรรมชาติ และอยู่ดีมีสุขอีกครั้ง

แม่ของฉันกำลังเย็บฝักยูคาลิปตัสประดับชุดกระโปรงที่ตัดจากผ้าเนื้อพลิ้วสีเขียวอ่อน ระหว่างพูดคุยหัวเราะร่วนกับเพื่อนๆ แม่เพิ่งอายุ 19 ปี

ตอนนั้นเป็นเดือนกุมภาพันธ์ปี 1970 ไม่กี่เดือนก่อน วันคุ้มครองโลก (Earth Day) ครั้งแรก นักศึกษาที่วิทยาลัยแซนโฮเซสเตตกำลังเตรียมจัดงาน “เซอร์ไววัลแฟร์” ซึ่งพวกเขาวางแผนจะประกอบพิธีฝังรถฟอร์ดมาเวอริกสีเหลืองใหม่เอี่ยมคันหนึ่ง รถคันนี้รวมทั้งรถที่ใช้เครื่องยนต์เผาไหม้ภายในทั้งหมดจะได้รับการประกาศว่าตายแล้ว

เพราะพวกมันสำรอกมลพิษที่มีส่วนก่อหมอกควันเลวร้ายในแซนโฮเซและเมืองอื่นๆ ทั่วโลก พอล เอเวอรี นักข่าวหนังสือพิมพ์แซนแฟรนซิสโกโครนิเคิล เขียนไว้ว่า รถมาเวอริกคันที่ว่า “ถูกเข็นผ่านย่านดาวน์ทาวน์ของแซนโฮเซในขบวนแห่ที่นำโดยศาสนาจารย์สามคน และกลุ่มนักศึกษาหญิงสวมเสื้อกาวน์คล้ายผ้าห่อศพสีเขียว”

ห้าสิบปีให้หลัง แม่ยังจำเสื้อคลุมที่ว่านั้นได้ นักศึกษาในวันนั้นห่วงใยเรื่องแหล่งนํ้าปนเปื้อน ปัญหาประชากรล้นโลก และอากาศเป็นพิษ แต่แม่เป็นคนมองโลกสวย “แม่เชื่อว่ามนุษย์จะลุกขึ้นมาจัดการกับปัญหาได้เมื่อจำเป็น” แม่บอก และในระดับหนึ่งเราก็ทำเช่นนั้นจริงๆ รถยนต์ในสหรัฐฯ สะอาดขึ้นถึงร้อยละ 99 เมื่อเทียบกับสมัยนั้น เพราะการบังคับใช้กฎหมายควบคุมมลพิษ

ฉันไม่ได้ความสามารถในการเย็บปักถักร้อยมาจากแม่ ในวัย 41 ปี  ฉันยังเอาเสื้อผ้าไปให้แม่ซ่อมเหมือนเดิม แต่ฉันได้นิสัยมองโลกสวยมา และทุกวันนี้ พวกเรามีปัญหาท้าทายใหม่ๆให้ลุกขึ้นมาจัดการ

วันคุ้มครองโลก
ถูกใจใช่เลยไหม! เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ปี 1970 ก่อนถึงวันคุ้มครองโลก (Earth Day) ครั้งแรก นักศึกษาวิทยาลัยแซนโฮเซสเตตซื้อรถฟอร์ดมาเวอริกใหม่เอี่ยมมาคันหนึ่ง เข็นไปยังใจกลางวิทยาลัย แล้วฝังลงไปใต้ดินลึก 3.5 เมตร พิธีกรรมนี้เป็นการประกาศต่อต้านการก่อหมอกควันพิษและเป็นส่วนหนึ่งของสัปดาห์ “เซอร์ไววัลแฟร์” ที่ส่งผลให้เกิดการก่อตั้งภาควิชาวิทยาการสิ่งแวดล้อมแห่งแรกๆ ในมหาวิทยาลัยของสหรัฐฯ ภาพถ่ายโดย สแตน เครกตัน, SAN FRANCISCO CHRONICLE/POLARIS

ฉันยังรู้สึกหนักอึ้งบ่อยครั้งกับสารพัดปัญหาอันโยงใยที่ประจัญหน้าเราอยู่ ตั้งแต่การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศพืชพันธุ์ในธรรมชาติและประชากรสัตว์ป่าที่ลดน้อยลง ไปจนถึงความอยุติธรรมทางสิ่งแวดล้อมที่แพร่ไปทั่ว ปัญหาเหล่านี้แก้ไขยากกว่าหมอกควัน

อะไรทำให้ฉันมีความหวังน่ะหรือ เรามีความรู้และเทคโนโลยีที่จำเป็นอยู่ในมือพร้อมแล้ว ไม่ว่าจะเพื่อเลี้ยงประชากรจำนวนมากขึ้น แจกจ่ายพลังงานให้ทั่วถึงทุกคน เริ่มพลิกสถานการณ์การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ หรือป้องกันการสูญพันธุ์ส่วนใหญ่ กระแสเรียกร้องจากสาธารณชนให้ผู้มีอำนาจลงมือแก้ปัญหากู่ก้องไปทั่วท้องถนน เมื่อเดือนกันยายนปีที่แล้ว ผู้คนทั่วโลกราวหกล้านคนร่วมใจกัน “หยุดงานประท้วงปัญหาสภาพภูมิอากาศ” เช่นเดียวกับเมื่อปี 1970 การเปลี่ยนแปลงเชิงวัฒนธรรมหวนกลับมาอีกครั้ง ฉันเชื่อว่าเราจะสร้างความเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้นแก่โลกในปี 2070 เมื่อวันคุ้มครองโลกมีอายุครบหนึ่งศตวรรษ

อนาคตดังกล่าวจะไม่เหมือนกับในปี 2020 หรือ 1970 เราไม่อาจเปลี่ยนสิ่งที่ทำไปแล้วได้ จะย้อนเวลากลับก็ไม่ได้ การเปลี่ยนแปลงไม่ว่าในเชิงนิเวศวิทยา เศรษฐกิจ หรือสังคม ล้วนไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ การเปลี่ยนแปลงบางอย่างจะส่งผลน่าเศร้า เราจะสูญเสียสิ่งที่เรารัก เช่น ชนิดพันธุ์ต่างๆ สถานที่ที่ผูกพัน และความสัมพันธ์ประดามีกับโลกนอกเหนือไปจากมนุษย์ที่คงอยู่มานับพันๆ ปี การเปลี่ยนแปลงบางอย่างจะไม่อาจทำนายได้โดยง่าย ระบบนิเวศจะปรับเปลี่ยนพลิกผัน ชนิดพันธุ์จะวิวัฒน์ตามไป

เราเองก็จะเปลี่ยนไปด้วย พวกเราจำนวนมากจะเรียนรู้ที่จะมองตัวเองต่างไปจากเดิมว่าเราเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งท่ามกลางสิ่งมีชีวิตหลากหลายสายพันธุ์ เป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ ไม่ใช่อยู่ฝ่ายตรงกันข้าม ฉันทำนายว่า เราจะมองย้อนกลับมายังปลายศตวรรษที่ยี่สิบและต้นศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดว่าเป็นช่วงเปลี่ยนผ่านอันสับสนอลหม่านและเจ็บปวด เป็นช่วงเวลาที่มนุษยชาติเรียนรู้ที่จะเจริญงอกงามบนความสัมพันธ์อันดีกับเพื่อนมนุษย์ด้วยกันและกับนานาชนิดพันธุ์รอบตัวเรา

ความท้าทายใหญ่หลวงที่สุดที่เราเผชิญร่วมกันอยู่คือการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศหากปัญหานี้ดูใหญ่โตจนชวนให้ถอดใจ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเราในฐานะปัจเจกบุคคลไม่สามารถหยุดปรากฏการณ์นี้ได้ ต่อให้เราเป็นผู้บริโภคสายเขียวตัวจริงที่เลิกเดินทางด้วยเครื่องบิน นำถุงช็อปปิ้งกลับมาใช้ใหม่ และเป็นสาวกวีแกน เราล้วนติดอยู่ในกับดักของระบบที่ทำให้การหยุดซํ้าเติมปัญหากลายเป็นเรื่องยากแสนยาก การดำรงชีวิตหมายถึงความจำเป็นต้องกินอาหาร เดินทางไปทำงาน อยู่อย่างอบอุ่นเพียงพอในฤดูหนาว และเย็นพอในฤดูร้อน เพื่อให้สามารถทำงานและหลับนอนได้ จนถึงปัจจุบัน การทำสิ่งเหล่านี้ในแทบทุกหนแห่งโดยไม่ปล่อยคาร์บอนเลยยังเป็นไปไม่ได้

แต่การเปลี่ยนแปลงอาจเกิดขึ้นเร็วกว่าที่หลายคนจะทันรู้สึก รถยนต์เข้ามาแทนที่ม้าภายในเวลาเพียง 15 ปีในหลายพื้นที่ เราอยู่กันมาได้หลายพันปีโดยไม่มีพลาสติก แล้วจู่ๆภายในไม่กี่สิบปี รอบตัวเราก็เกลื่อนกล่นไปด้วยพลาสติก ตลอดประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา เราเป็นทั้งนักประดิษฐ์ผู้ชาญฉลาด และสุดยอดนักปรับตัวผู้อ้าแขนรับเทคโนโลยีใหม่ๆ ขอเพียงมีเจตจำนงมุ่งมั่นร่วมกันบวกกับนโยบายที่ถูกต้องเหมาะสม เราจะสามารถสร้างพลังงานและโครงสร้างพื้นฐานด้านการคมนาคมขนส่งรูปแบบใหม่ๆขึ้นมา ผลิตสินค้าปราศจากสารก่อมลพิษหรือปล่อยคาร์บอน เป็นผลิตภัณฑ์ย่อยสลายได้ที่จะใช้ทดแทนพลาสติก

วันคุ้มครองโลก, ป่า
หายใจเข้า หายใจออก การอนุรักษ์ป่าเขตร้อนเช่นป่าในภาพนี้ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเขตสงวนธรรมชาติเทือกเขาอาร์แฟกในปาปัวตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย เป็นหัวใจสำคัญสำหรับความผาสุกของโลก ขณะที่ต้นไม้ในป่าเหล่านี้เติบโตขึ้นโดยสังเคราะห์แสง รวมกันคิดเป็นสัดส่วนถึงร้อยละ 60 ของโลก พวกมันดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์หลายพันล้านตันต่อปี แต่เมื่อป่าถูกแผ้วถางและเผา ป่าจะปล่อยคาร์บอนที่กักเก็บไว้ออกมา การคุ้มครองผู้กักเก็บคาร์บอนขนาดมหึมาเหล่านี้ให้อยู่รอดปลอดภัย อาจเป็นทางออกที่คุ้มทุนที่สุดในการแก้ปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ภาพถ่ายโดย ทิม เลแมน

ในระดับปัจเจก จะเป็นการดีและมีประสิทธิภาพมากกว่า ถ้าเราทุ่มเทพลังงานให้กับการเรียกร้องนโยบายเหล่านี้ ซึ่งจะช่วยให้การใช้ชีวิตแบบเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมมีค่าใช้จ่ายถูกลง และเป็นหนทางที่ง่ายกว่า เมื่อเทียบกับการซื้อสินค้าสีเขียวและผลิตภัณฑ์ทางเลือก “เฉพาะกลุ่ม” ราคาแพงในท้องตลาดปัจจุบัน ฉันเห็นผู้คนมากขึ้นเรื่อยๆที่ตระหนักในข้อเท็จจริงนี้ ซึ่งเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ฉันมีความหวัง เราไม่อาจแก้วิกฤติสภาพภูมิอากาศได้ด้วยการเป็น “ผู้บริโภคที่ดี” แต่เราสามารถช่วยให้อะไรหลายอย่างดีขึ้นได้อย่างแน่นอนด้วยการเป็น “พลเมืองดี”

หนึ่งในสี่ของปริมาณการปล่อยคาร์บอนมาจากการผลิตไฟฟ้าและสร้างความร้อนนับว่าโชคดีถ้าหากมีความมุ่งมั่นทางการเมืองแล้ว สิ่งเหล่านี้ยังเป็นตัวการปล่อยคาร์บอนที่จัดการได้ง่ายที่สุดด้วย “เราสามารถลดปริมาณการปล่อยให้เหลือครึ่งหนึ่งได้ภายในสิบปีครับ” เป็นคำยืนยันจากโจนาทาน โฟลีย์ ผู้อำนวยการบริหารโครงการดรอว์ดาวน์ (Project Drawdown) องค์กรไม่แสวงกำไรซึ่งประเมินความคุ้มค่าของวิธีการต่างๆที่จะใช้แก้ปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ พลังงานลมและแสงอาทิตย์รุดหน้าไปไกล และมีค่าใช้จ่ายถูกลงมากพอจะนำมาใช้ในระดับกว้างขวางได้แล้ว

เกษตรกรรม การทำไม้ และการใช้ประโยชน์ในที่ดินเป็นปัญหาที่แก้ยากกว่า ทั้งสามอย่างนี้ปล่อยคาร์บอนรวมกันอีกหนึ่งในสี่ของปริมาณการปล่อยทั้งหมดของเรา โดยส่วนใหญ่เป็นก๊าซไนตรัสออกไซด์ที่ลอยออกมาจากมูลสัตว์หรือปุ๋ยสังเคราะห์ ก๊าซมีเทนที่วัวควายเรอออกมา ตลอดจนก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากการเผาเชื้อเพลิงและวัสดุทางการเกษตร เมื่อถึงปี 2070 เราอาจต้องเลี้ยงประชากรมากกว่า 10,000 ล้านคน เราจะลดผลกระทบจากการทำเกษตรที่มีต่อสภาพภูมิอากาศและที่ดินลงได้อย่างไร ขณะที่ยังสามารถผลิตอาหารได้มากพอสำหรับทุกคน

ทางออกหนึ่งคือการหยุดให้เงินอุดหนุนการผลิตเนื้อสัตว์ และส่งเสริมให้สังคมในวงกว้างหันไปบริโภคหาอาหารจากพืชมากขึ้น โดยเฉพาะเนื้อวัวซึ่งใช้ที่ดินและนํ้าเปลืองที่สุด การจะได้เนื้อวัวสักหนึ่งกิโลกรัม เราต้องใช้พืชเลี้ยงวัวตัวนั้นราวหกกิโลกรัม โชคดีที่เรื่องนี้ยังมีความหวังซึ่งมาในรูปของอาหารทางเลือกที่มีรสชาติดีเหมือนเนื้อสัตว์ แต่ทำจากพืช ฉันไม่คาดหวังว่าคนทั้งโลกจะกลายเป็นวีแกนในปี 2070 แต่คนส่วนใหญ่จะกินเนื้อน้อยลงกว่าทุกวันนี้ไปเอง

แล้วตัวฟาร์มหรือเรือกสวนไร่นาเองเล่า นักสิ่งแวดล้อมมีแนวโน้มจะแบ่งเป็นสองค่าย ค่ายหนึ่งบอกว่า การทำเกษตรต้องเข้มข้นขึ้นโดยใช้เทคโนโลยีอย่างหุ่นยนต์ พืชดัดแปรพันธุกรรม และฐานข้อมูลขนาดใหญ่ (big data) เพื่อให้สามารถผลิตอาหารได้อย่างมหาศาลโดยสร้างผลกระทบเพียงน้อยนิด ขณะที่อีกค่ายชี้ว่า ฟาร์มหรือพื้นที่เพาะปลูกต้องเป็น “ธรรมชาติ” มากขึ้น โดยปลูกพืชแบบผสมผสาน ลดการใช้สารเคมีเป็นพิษ และปล่อยพื้นที่ชายขอบของเรือกสวนไร่นาให้เป็นถิ่นอาศัยของสัตว์ป่า หลังจากรายงานเรื่องนี้มาหลายปี ฉันอดสงสัยไม่ได้ว่า เราทำทั้งสองอย่างในเวลาเดียวกันไม่ได้หรือ

วันคุ้มครองโลก, นกกีวี
ที่ปลอดภัยสำหรับนกกีวี กีวีซึ่งเป็นนกบินไม่ได้และเป็นสัตว์พื้นเมืองของนิวซีแลนด์ ได้รับผลกระทบจากฤดูแล้งที่ยาวนานขึ้นและจากการล่าโดยเพียงพอนหางสั้นและสุนัข ลูกนกกีวีมีความเสี่ยงสูงที่สุด กลุ่มนักอนุรักษ์ในท้องถิ่นจึงเก็บรวบรวมไข่หรือลูกนกเพิ่งฟักมาเลี้ยงในที่ปลอดภัย จนกว่าพวกมันจะสามารถหาอาหารกินเองได้อย่างเพียงพอ รวมทั้งปกป้องตัวเองจากสัตว์นักล่า ภาพถ่ายโดย โจเอล ซาร์โทรี, NATIONAL GEOGRAPHIC PHOTO ARK

การปล่อยคาร์บอนส่วนที่เหลือมาจากภาคอุตสาหกรรม การขนส่ง และอาคารบ้านเรือน  เราจะใช้วิธีใดปรับปรุงอาคารบ้านเรือนให้ทันสมัยขึ้น ต้องหาอะไรมาใช้ทดแทนนํ้ามันและก๊าซในการสร้างความอบอุ่น (และทำความเย็น) และจะเอาตัวเขมือบนํ้ามันราว 1,500 ล้านคันออกไปจากท้องถนนอย่างไร

ทางเลือกเดียวที่เป็นไปได้คือ รัฐบาลประเทศต่างๆ ต้องขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลงด้วยมาตรการจูงใจทางภาษีและกฎหมาย ในนอร์เวย์ ครึ่งหนึ่งของรถยนต์ที่จดทะเบียนใหม่ในปัจจุบันเป็นรถไฟฟ้า สาเหตุสำคัญเป็นเพราะรัฐบาลยกเว้นภาษีการขาย ทำให้รถไฟฟ้าทำราคาได้ถูกพอๆ กับรถใช้นํ้ามัน ซึ่งอย่างหลังจะห้ามขายภายในปี 2025

เพื่อแก้ปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ต่อให้เราลดการปล่อยคาร์บอนทั่วโลกลงใกล้เป็นศูนย์ เราก็ยังจำเป็นต้องลงทุนกับวิธีการต่างๆ ที่จะใช้กำจัดก๊าซเรือนกระจกที่ถูกปล่อยและล่องลอยอยู่ในบรรยากาศแล้ว เทคโนโลยีที่จะใช้แก้ไขปัญหานี้ดูมีความหวัง แต่ส่วนใหญ่ยังอยู่ในขั้นเริ่มพัฒนา  ยกเว้นมวลหมู่ต้นไม้ซึ่งในระยะสั้นอย่างน้อยก็เป็นตัวดูดซับคาร์บอนชั้นดี

คนที่ได้ประโยชน์สูงสุดจากเชื้อเพลิงฟอสซิล มักไม่ใช่คนที่ได้รับผลกระทบหนักหนาสาหัสที่สุดจากการใช้เชื้อเพลิงดังกล่าว ยกตัวอย่างเช่น  โรงไฟฟ้ากับควันพิษที่ปล่อยออกมาพบมากอย่างผิดปกติวิสัยในย่านที่อยู่อาศัยของคนจนและไม่ใช่คนผิวขาว การวิเคราะห์ชิ้นหนึ่งชี้ว่า ช่องว่างของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศต่อหัวระหว่างประเทศยากจนที่สุดกับประเทศรํ่ารวยที่สุดกว้างถึงร้อยละ 25 อยู่แล้ว โดยที่ยังไม่มีปัจจัยของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ส่วนใหญ่เป็นเพราะอุณหภูมิที่สูงขึ้นในประเทศเขตร้อนทำให้ผลิตภาพการผลิตทางการเกษตรลดลง พายุที่รุนแรงขึ้น ภัยแล้ง และอุทกภัยสร้างความบอบชํ้าแก่คนยากจนที่สุดในโลกมากพออยู่แล้ว

ความยุติธรรมทางสภาพภูมิอากาศที่แท้จริงจะทำให้โลกมีความยืดหยุ่นสูงขึ้น แม้ในยามที่โลกกำลังช่วยเยียวยามนุษยชาติจากความบอบชํ้าทางเศรษฐกิจและสังคมในประวัติศาสตร์ ในแง่หนึ่ง การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเปิดโอกาสให้เราลุกขึ้นมาจัดการกับปัญหา ให้เราได้เติบโตขึ้นในฐานะชนิดพันธุ์หนึ่ง

เรื่อง เอ็มมา มาร์ริส


อ่านสารคดีฉบับเต็มได้ในนิตยสาร เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ฉบับภาษาไทย เดือนเมษายน 2563


อ่านเพิ่มเติม เศรษฐกิจหมุนเวียน : ขยะจะกลายเป็นศูนย์ได้จริงหรือ

เรื่องแนะนำ

พลาสติกบรรจุภัณฑ์อาหารเป็นขยะชายหาดที่มากที่สุดในปี 2018

พลาสติกห่อแตงกวาวางจำหน่ายอยู่ในร้านของชำที่โตรอนโต ประเทศแคนาดา บรรจุภัณฑ์อาหารมีจำนวน 9 ใน 10 ของจำนวนขยะที่เก็บได้ในโครงการทำความสะอาด ขยะชายหาด ระดับโลกประจำปีขององค์กร Ocean Conservancy ในปีที่ผ่านมา ภาพถ่ายโดย COLE BURSTON, BLOOMBERG/GETTY IMAGES จากสถิติกิจกรรมเก็บ ขยะชายหาด ระดับโลกเมื่อปี 2018 จาก 120 ประเทศทั่วโลก นอกจากพบพลาสติกที่เกี่ยวกับอาหารมากที่สุด ก็พบว่ามีต้นคริสต์มาสเทียมและเครื่องคิดเงินด้วยเช่นกัน โดยปกติ แตงกวาสามารถคงความกรอบเป็นเวลาประมาณสามวัน ถ้าวางอยู่ในซุปเปอร์มาเก็ตท้องถิ่น แต่ถ้านำมาห่อด้วยพลาสติกชนิด shrink wrap (พลาสติกห่ออาหารแบบหด) จะสามารถยืดความสดกรอบของมันไปได้ถึง 14 วัน นี่เป็นคำอธิบายย่อๆ ถึงที่มาของการเติบโตอย่างรวดเร็วของพลาสติกห่ออาหาร ซึ่งคาดการณ์ว่าจะมีมูลค่าทางการตลาดมากถึง 3.7 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ (ราว 11 ล้านล้านบาท) ในปีหน้า ด้วยมูลค่าเช่นนี้ จึงทำให้เกิดความประหลาดใจเล็กน้อยว่าวิถีที่มนุษย์ซื้อและบริโภคอาหารนั้นมีผลกระทบที่ชัดเจนต่อมหาสมุทร องค์กร Ocean Conservancy ซึ่งองค์กรอนุรักษ์ทรัพยากรทางน้ำและทะเลที่ไม่แสวงหาผลกำไรในสหรัฐอเมริกา ได้ออกรายงานฉบับใหม่ว่า กว่า 9 ใน […]

มหานครกัมปนาท : ภัยดังที่ฟังแต่ไม่ได้ยิน

เราทุกคนรู้กันดีว่า เสียงดัง นั้นเป็นอันตรายต่อหู แต่ในความเป็นจริงการใช้ชีวิตท่ามกลางเสียงดังที่เข้าขั้นเป็นมลพิษส่งผลกระทบมากกว่านั้น เสียงและการสั่นสะเทือนมีผลต่อระบบการไหลเวียนของเลือดและการทำงานของต่อมไร้ท่อต่างๆ ทั้งยังก่อให้เกิดความหงุดหงิด ความเครียด และวิตกกังวล ซึ่งในระยะยาวจะส่งผลต่อการนอนหลับ, ความดันโลหิตสูง, โรคหัวใจและปัญหาทางสุขภาพจิตตามมา เมื่อร่างกายรับเสียงดังเข้ามา ระบบประสาทจะถูกกระตุ้น หัวใจเราจะเต้นเร็วขึ้น ซึ่งเป็นการตอบสนองตามธรรมชาติ เมื่อร่างกายรู้สึกว่ากำลังเผชิญกับสถานการณ์อันตราย ลองจินตนาการถึงโลกในยุคดึกดำบรรพ์ บรรพบรุษของเราคงไม่สามารถเอาชีวิตรอดหากได้ยินเสียงของฝูงสัตว์กำลังพุ่งตรงเข้ามา แต่พวกเขายังคงนิ่งเฉยไม่สนใจ มหาวิทยาลัยเท็กซัส ดัลลัส เคยทำการวิจัยถึงผลกระทบของเสียงดังที่มีผลต่อสมอง พวกเขาตรวจการทำงานของระบบประสาททางการได้ยินของหนูสองกลุ่ม ด้วยการนำพวกมันไปอยู่ในที่ที่มีเสียงดังระดับ 115 เดซิเบล (ส่งผลกระทบต่อการได้ยินในระดับปานกลาง) และ 124 เดซิเบล (ส่งผลกระทบต่อการได้ยินในระดับรุนแรง) เป็นเวลา 1 ชั่วโมง หลังการทดลองพวกเขาตรวจระบบประสาทของหูหนูอย่างต่อเนื่องเป็นระยะเวลา 1 เดือน พบว่าสำหรับหนูกลุ่มที่เผชิญกับระดับเสียงที่มีความดังรุนแรง จากหนูจำนวนทั้งหมดมีหนูน้อยกว่า 1 ใน 3 ที่ระบบประสาทยังคงเป็นปกติ นอกนั้นการตอบสนองล้วนเชื่องช้าลง ส่วนในหนูอีกกลุ่มการตอบสนองทางระบบประสาทไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนัก เว้นแต่กับคลื่นเสียงความถี่สูงที่ช้าลงกว่าปกติ นั่นคือการทดลองกับหนูเพียงแค่ 1 ชั่วโมงเท่านั้น แต่ผลกระทบที่เกิดขึ้นนั้นอยู่กับพวกมันไปชั่วชีวิต ตัวผมเองเป็นคนหนึ่งที่เผชิญปัญหาจากเสียงรบกวน เริ่มจากเสียงของบ้านข้างๆ ที่กำลังต่อเติมไม่หยุด แม้จะเป็นวันเสาร์อาทิตย์ ตามมาด้วยเสียงปั๊มน้ำเจ้าปัญหาของเพื่อนบ้านอีกหลัง […]

คดีอ่าวมาหยา ศาลไทยสั่ง 20th Century Fox จ่ายชดเชย 10 ล้านบาท หลังสู้นาน 24 ปี

สรุปคดีอ่าวมาหยา ศาลไทยสั่ง 20th Century Fox เตรียมจ่ายเงินชดเชย 10 ล้านบาท หลังสู้กันนานกว่า 20 ปี ในปี 2000 ภาพยนตร์ที่มีชื่อเรื่องว่า ‘The Beach’ ของลีโอนาร์โด ดิคาปริโอ (Leo DiCaprio) นักแสดงที่มีชื่อเสียงจาก ‘ไททานิค’ ในขณะนั้น ได้ออกฉายสู่สายตาชาวโลก ทำให้อ่าวมาหยา เกาะพีพี จังหวัดกระบี่ในประเทศไทยโด่งดังขึ้นมา อย่างไรก็ตามความมีชื่อเสียงนั้นทำให้เกาะต้องรองรับนักท่องเที่ยวที่เข้ามาเพื่อเยี่ยมชมเกาะที่เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้กว่าวันละ 4,000 คน ส่งผลให้เกาะมีสภาพเสื่อมโทรมอย่างยิ่ง นอกจากนี้ เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นยังระบุว่าทางทีมถ่ายทำยังได้ทำการปรับเปลี่ยนพื้นที่ในบริเวณอ่าวมาหยา ไม่ว่าจะเป็นการตัดต้นไม้รอบๆ ก่อสร้างนั่งร้าน สร้างที่พักชั่วคราว นำเอาแพยานยนต์เพื่อขนย้ายเครื่องจักรขนาดใหญ่ รวมทั้งการนำพืชต่างถิ่นมาปลูก ส่งผลให้ระบบนิเวศปกติมีความเสียหายอย่างรุนแรง ชาวกระบี่และนักอนุรักษ์หลายคนจึงรวมตัวกันคัดค้าน และในที่สุดจึงได้ฟ้องร้องต่อศาลเพื่อเอาผิดกับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ อธิบดีกรมป่าไม้ ในฐานะที่เป็นผู้อนุญาตให้มีการถ่ายทำ และบริษัทผู้ผลิตภาพยนต์ 20th Century Fox ให้ชดเชยความเสียหายที่เกิดขึ้น กระนั้น ต้องใช้เวลากว่า 12 ปีนับตั้งแต่ภาพยนต์ออกฉาย ศาลแพ่ง แผนกคดีธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมก็รับคำฟ้องร้อง และสืบค้นหาหลักฐานด้วยตัวเอง […]

เทคโนโลยีอินฟาเรดช่วยปกป้องสัตว์

เทคโนโลยีอินฟาเรดช่วยปกป้องสัตว์ นักวิทยาศาสตร์และนักอนุรักษ์คิดค้นวิธีการใหม่ในการปกป้องบรรดาสัตว์ป่าเสี่ยงสูญพันธุ์ด้วยเทคโนโลยีรังสีอินฟาเรด ด้วยกล้องที่ออกแบบเฉพาะเมื่อติดตั้งบนโดรนจะช่วยให้นักอนุรักษ์และเจ้าหน้าที่ป่าไม้สามารถจับตาดูสัตว์ป่าในช่วงเวลากลางคืนได้ ปกติแล้วเวลากลางคืนนั้นยากที่จะคอยตรวจตรา ทำให้พวกลักลอบค้าสัตว์ป่าฉกฉวยช่วงเวลานี้เข้ามาล่าสัตว์ แต่รังสีอินฟาเรดที่จับความร้อนจากร่างกายสัตว์ออกมานั้นจะช่วยให้พวกเขาไม่พลาดท่าให้กับขบวนการผิดกฎหมายอีก และในอนาคตพวกเขามีเป้าหมายที่จะพัฒนาซอฟแวร์ให้สามารถแยกแยะประเภทของสัตว์ได้อีกด้วย   อ่านเพิ่มเติม ภูมิประเทศอันน่ามหัศจรรย์จากเทคโนโลยี Laser Scanner