กว่าจะได้เป็นนักบินอวกาศ ต้องผ่านอะไรมาบ้าง

Anne Roemer ผู้จัดการด้านการคัดเลือก นักบินอวกาศ ของนาซาถ่ายภาพร่วมกับผู้ที่เข้าร่วมชั้นเรียนนักบินอวกาศซึ่งคัดเลือกจากผู้สมัครกว่า 18,000 คน เมื่อปี 2017 โดยนักเรียนในรุ่นปี 2017 จะจบการศึกษาในปีนี้ ภาพถ่ายโดย ROBERT MARKOWITZ, NASA


มีการคัดเลือกบุคคลจากผู้สมัครหลายพันคนเข้าไปในชั้นเรียน นักบินอวกาศ ครั้งถัดไป บางคนอาจได้เดินบนดวงจันทร์ หรืออาจจะเป็นคนแรกที่ได้ประทับรอยเท้าบนดาวอังคาร

มีผู้สมัครหลายพันคนกำลังแข่งขันกันเพื่อที่จะได้เป็นนักท่องอวกาศคนต่อไปของนาซา โดยเมื่อเดือนมีนาคมที่ผ่านมา มีผู้สมัครที่เปี่ยมไปด้วยความหวังถึง 12,040 ผู้หวังเป็นส่วนหนึ่งของชั้นเรียนนักบินอวกาศในครั้งต่อไป

การคัดเลือกนักบินอวกาศของนาซาไม่ใช่เรื่องง่ายดาย นักบินอวกาศต้องมีทั้งระเบียบวินัยแต่ก็มีความยืดหยุ่น สามารถพร้อมเผชิญภัยแต่ก็ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัย รวมถึงสามารถเป็นได้ทั้งผู้นำและผู้ตามได้ในเวลาเดียวกัน

เพื่อที่จะหาผู้ที่สามารถผ่านคุณสมบัติ Anne Roemer ผู้จัดการด้านการคัดเลือกนักบินอวกาศ และเหล่านักบินอวกาศผู้ปฏิบัติงานต้องตรวจสอบผู้สมัครหลายพันคนเพื่อเลือกคนให้เหลือราว 12 คน ที่มีส่วนผสมของลักษณะนิสัยและประสบการณ์ที่หลากหลาย เพื่อที่จะเป็นกลุ่มคนที่พิเศษที่สุดบนโลก โดยหนึ่งในคนกลุ่มนี้อาจจะเป็นคนที่ได้เดินบนดาวอังคารเป็นคนแรก

Roemer ได้ให้สัมภาษณ์กับทางเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก เกี่ยวกับวิธีการคัดเลือกนักบินอวกาศของนาซา สิ่งที่เธอมองหาในตัวผู้สมัคร และความคิดของเธอเกี่ยวกับการขึ้นไปอยู่ในยานอวกาศรุ่นใหม่ๆ

จำนวนคนที่คุณจะเลือกเข้ามาในชั้นเรียนนักบินอวกาศครั้งต่อไปมีกี่คน

เราให้ตัวเองอยู่ในสถานะที่สามารถต่อรองประนีประนอมกันได้ เพื่อที่จะทดแทนการลดจำนวนลงของนักบินอวกาศ ทั้งคนที่ออกจากสำนักงานของเรา, คนที่เกษียณไป, คนที่บอกกับเราว่าไม่อยากบินอีกแล้ว และเหตุผลอื่นๆ เราเลยประมาณจำนวนรับคร่าวๆ อยู่ที่ 8-12 คน และยิ่งเราต้องตัดสินใจนานขึ้น ตัวเลขรับก็จะใกล้ที่ 12 คนมากขึ้น

นักบินอวกาศหญิง
วันที่ 30 มกราคม 2018 เพกกี วิตสัน ผู้บัญชาการภารกิจ Expedition 16 สตรีคนแรกที่เป็นผู้บัญชาการสถานีอวกาศนานาชาติเข้าร่วมการเดินอวกาศ (spacewalk) เป็นเวลาเจ็ดนาที ขอบคุณภาพถ่ายจาก https://www.nasa.gov

กระบวนการการคัดเลือกเป็นอย่างไร

เราเริ่มจากการพิจารณาใบสมัคร และนั่นเป็นหน้าต่างบานแรกของผู้สมัครแต่ละคน เราจะมีการตรวจสอบข้อมูลอ้างอิงเพื่อลดจำนวนการคัดเลือก และในที่สุด และเราจะอยู่ในจุดที่เราจะเชิญผู้สมัคร 120 คนเพื่อสัมภาษณ์ เราจะเริ่มการวิเคราะห์ทักษะและการทดสอบทักษะการแพทย์ขั้นพื้นฐาน และเราจะเชิญคนราว 40-60 คน เข้าสู่การสัมภาษณ์รอบสอง

ในระหว่างสัมภาษณ์รอบที่สอง พวกเขาจะใช้เวลากับเราราวหนึ่งสัปดาห์ เราจะทำการฝึกทดสอบปฏิกิริยาในระดับทีม การฝึกสิทธิภาพในระดับบุคคล และการฝึกอื่นๆ เพื่อให้เข้าถึงคุณสมบัติของความสามารถที่พวกเรามองหาในการเป็นนักบินอวกาศที่ดี

สิ่งใดจะทำให้เหล่าผู้สมัครมีความโดดเด่นเมื่อคุณพิจารณาใบสมัครถึง 12,000 คน

เรามีแนวโน้มที่จะโฟกัสไปที่ประสบการณ์ปฏิบัติงานในสถานการณ์ที่ต้องการตัดสินใจในทันทีในสภาพแวดล้อมที่มีความตึงเครียดสูง และไม่ใช่แค่การพิจารณาประสบการณ์ในการปฏิบัติงานเพียงเดียว แต่รวมไปถึงวิธีที่เขาได้ประสบการณ์เหล่านั้นมาด้วยเช่นกัน เราได้เจอผู้คนมากมาย ทั้งคนที่ไปแอนตาร์กติกา (ขั้วโลกใต้) หรือคนที่เคยปฏิบัติการกู้ภัยที่เสี่ยงอันตราย และก็มีหลายคนที่ได้รับใบอนุญาตนักบินส่วนตัว ประสบการณ์การทำงานเป็นทีมและความเป็นผู้นำที่ปรากฏในประวัติส่วนตัวก็มีความสำคัญเช่นเดียวกัน

แล้วฉันจะขอบอกคุณ ว่ากันตามตรง บางครั้งเมื่อคุณต้องพิจารณาประวัติส่วนตัวเป็นจำนวนมากๆ ก็จะต้องมีสิ่งที่เป็นเอกลักษณ์โดดเด่นที่ทำให้เราสนใจ เราเลยมีส่วนที่ให้ผู้สมัครบอกเราเกี่ยวกับงานอดิเรกหรือความสนใจของตัวเอง และเราก็ได้เห็นผู้สมัครทำในหลายสิ่งหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเข้าร่วมการวิ่งมาราธอนมาแล้ว 25 ครั้ง หรือดำน้ำลึกแบบสกูบาสำเร็จมาแล้วกว่า 300 ครั้ง

ท่องอวกาศ
เอ็ด ลู : ลูผ่านเที่ยวบินอวกาศขององค์การนาซามาแล้วสามเที่ยวในช่วงปี 1997 ถึง 2003 เขามองกลับมายังโลกและสะดุดใจกับหลุมอุกกาบาตขนาดใหญ่มากมายที่การถล่มในอดีตประทับไว้บนเปลือกโลก เมื่อปี 2002 เขาร่วมก่อตั้งมูลนิธิบี612 องค์กรไม่แสวงกำไรที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อป้องกันการชนโลกอย่างทำลายล้างโดยดาวเคราะห์น้อย

บุคลิกลักษณะของผู้สมัครแบบใดที่คุณมองหาอยู่

ทักษะมนุษยสัมพันธ์เป็นสิ่งสำคัญ ทั้งการทำงานเป็นทีม การเป็นผู้ตามที่ดี การเป็นผู้นำ และทักษะในการสื่อสาร ซึ่งไม่ใช่แค่ในสถานการณ์ที่เราคาดหวังไว้ แต่รวมไปถึงคุณจะสื่อสารกับผู้อื่นในช่วงภาวะตึงเครียดอย่างไร เรามองหาบุคลิกแบบนั้นอย่างมาก ฉันคิดว่าเมื่อคุณต้องพูดคุยกับนักบินอวกาศคนอื่นๆ ที่บินไปด้วยกัน ก็จะต้องมีคำถามที่ต้องสรุปคำตอบให้ได้ว่า: ฉันต้องบินไปกับคนๆ นี้จริงหรือ

และเมื่อคิดถึงภารกิจที่ต้องไปยังดวงจันทร์ และเป้าหมายของเราที่ต้องการไปดาวอังคาร เราก็ต่างคิดว่าเป็นต้องเป็นภารกิจที่ยาวนาน ดังนั้น ฉันจึงคิดว่า พวกเขาจะประเมินได้ว่าพวกเขาจะสามารถติดอยู่ในยานแคบๆ กับคนนี้แล้วรู้สึกปลอดภัยได้หรือไม่ สามารถอยู่ในการดูแลกับคนที่ไว้ใจได้หรือไม่ และจะสามารถเข้ากันได้กับคนๆ นี้และมีความสัมพันธ์ที่ดีร่วมกันได้หรือไม่

แล้วบุคลิกลักษณะใดที่ช่วยให้ความมีความเหมาะสมในภารกิจอันยาวนาน

ฉันคิดว่าโดยรวมก็คงเป็นความมุ่งมั่น (passion) คุณจะได้พบกับผู้คนมากมายที่มีประสบการณ์ในสิ่งแวดล้อมแบบสุดขั้ว และพวกเขาทำงานเป็นทีมได้ดี แต่ก็สามารถเอาตัวรอดและปฏิบัติงานแบบตัวคนเดียวได้เช่นกันถ้าจำเป็น ซึ่งฉันคิดว่าสิ่งนี้ค่อนข้างเป็นทุกอย่างที่เราต้องการ

บางครั้งก็จะมีช่วงสถานการณ์ฉุกเฉิน ซึ่งคุณอาจจะต้องรับหน้าที่เป็นผู้ควบคุมภารกิจและออกคำสั่ง รวมไปถึงการจัดสายการบัญชาการลูกทีม และก็มีช่วงเวลาที่คุณต้องทำตามคำสั่งที่ฝ่ายควบคุมภารกิจออกคำสั่งมาเช่นกัน ซึ่งคุณจะต้องรู้จักการปรับเปลี่ยนทักษะรวมไปถึงบุคลิกของตัวเองเพื่อให้พร้อมรับกับความต้องการในสถานการณ์นั้นให้ได้

แฮร์ริสัน ชมิดต์ นักบินอวกาศในภารกิจอะพอลโล17 เป็นนักบินอวกาศเพียงคนเดียวที่เป็นนักวิทยาศาสตร์โดยอาชีพ ภาพนี้เขาถ่ายคู่กับธงชาติสหรัฐฯ โดยมีโลกเป็นฉากหลังลิบๆ

คุณมองหาภูมิหลังการศึกษาที่เจาะจงเป็นพิเศษอย่างเช่นวิทยาศาสตร์หรือวิศวกรรมศาสตร์บ้างหรือไม่

ถ้าหากเรากลับมาทำภารกิจเรื่องเกี่ยวกับดาวเคราะห์หรือพื้นผิวดวงดาว เช่นในยุคของยานอะพอลโล พวกเขาก็จะรู้ว่าควรส่งนักธรณีวิทยาเป็นการเฉพาะเพื่อไปยังพื้นผิวดวงจันทร์ ดังนั้น เราก็เลยคิดว่าทุกภูมิหลังการศึกษามีความเป็นไปได้หมดค่ะ

เนื่องจากยานอวกาศที่มนุษย์อวกาศสามารถบินได้มีหลากหลายประเภทมากขึ้นในปัจจุบัน สิ่งนี้ทำให้คุณมีการคัดเลือกคนต่างจากช่วงที่ทุกคนต้องบินในยานอวกาศแบบเดียวไหม

ไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย อันที่จริงแล้ว จากมุมมองของการคัดเลือก โอกาสจะมีเรื่องของการวัดขนาดร่างกาย (anthropometrics) มาเกี่ยวข้องบ้างเล็กน้อย ถ้าหากเรายังคงบินไปอวกาศด้วยยานโซยุซ (Soyuz) [ยานอวกาศของรัสเซีย] ก็จะมีข้อจำกัดในเรื่องของความสูงและน้ำหนักอย่างมาก เช่นความยาวตั้งแต่กระดูกสะโพกไปจนกระดูกสะบ้าของนักบินอวกาศ ถ้าหากเขาตัวสูงมากเกินไป เขาอาจกดปุ่มที่เขาไม่ควรกดโดยไม่ได้ตั้งใจ ดังนั้นการที่มียานอวกาศหลากหลายประเภทจึงเปิดโอกาสคนได้หลากหลายมากขึ้น

เมื่อคุณพิจารณาไปที่บรรดาผู้สมัครที่มีอยู่ในตอนนี้ คุณคิดว่าพวกเขามีความสามารถมากพอที่จะเป็นมนุษย์คนแรกบนดาวอังคารได้หรือไม่ หรือคนกลุ่มนี้มีอยู่ในเหล่านักบินอวกาศปัจจุบันอยู่แล้ว

อาจเป็นได้ทั้งสองอย่าง ในปี 2024 เมื่อเรามองกลับไป เรามีคนไปยังดวงจันทร์ได้แล้ว และเราก็หวังว่าจะมีคนจากชั้นเรียนนักบินอวกาศที่ผ่านไปแล้ว หรือจากชั้นเรียนต่อไปที่สามารถเป็นมนุษย์คนแรกที่บินไปยังดาวอังคารได้

เรื่อง นาเดีย เดรก


อ่านเพิ่มเติม มองโลกเปลี่ยนไปเมื่อได้ท่องอวกาศ

ท่องอวกาศ
ซามันทา กริสโตโฟเรตตี
: มนุษย์อวกาศชาวอิตาลีผู้นี้เป็นสตรีที่ทำสถิติใช้เวลาอยู่ในอวกาศติดต่อกันนานที่สุดเป็นอันดับสอง ด้วยการอยู่บนสถานีอวกาศนานาชาตินาน 199 วันเมื่อปี 2015

เรื่องแนะนำ

มื้อสุดท้ายของมนุษย์เอิตซี ที่มีชีวิตอยู่เมื่อ 5,300 ปีก่อน

นักวิทยาศาสตร์ใช้เวลากว่า 20 ปี กว่าจะหากระเพาะอาหารของมนุษย์เอิตซี (Ötzi) พบ และตอนนี้พวกเขาทราบแล้วว่าอะไรคืออาหารมื้อสุดท้ายของมัมมี่น้ำแข็งที่เคยมีชีวิตอยู่เมื่อ 5,300 ปีก่อน

ฟอสซิลไข่เทอโรซอร์หลายร้อยใบถูกพบในจีน

ฟอสซิลไข่เทอโรซอร์ หลายร้อยใบถูกพบในจีน เป็นครั้งแรกของโลกที่นักบรรพชีวินวิทยาซึ่งกำลังลงพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีนค้นพบ ฟอสซิลไข่เทอโรซอร์ โบราณนับร้อยใบ เจ้าของไข่เหล่านี้คือเทอโรซอร์ สัตว์เลื้อยคลานบินได้ที่มีชีวิตอยู่ในยุคไดโนเสาร์ และภายในไข่บางใบมีฟอสซิลของตัวอ่อนเทอโรซอร์ที่สมบูรณ์แบบที่สุด เท่าที่เคยมีการค้นพบมา แม้ว่านักวิทยาศาสตร์จะศึกษาเทอโรซอร์มานานมากกว่า 2 ศตวรรษ แต่ไม่เคยมีรายงานการพบไข่มาก่อน จนกระทั่งในต้นศตวรรษที่ 20 มีการพบฟอสซิลของไข่บ้างประปรายเฉลี่ยน้อยกว่าหนึ่งโหลต่อปี ต้องขอบคุณบรรดานักวิทยาศาสตร์จากสถาบันวิจัยบรรพชีวินวิทยาในจีนสำหรับการค้นพบในครั้งล่าสุดนี้ ที่ค้นพบฟอสซิลไข่จำนวน 215 – 300 ใบเลยทีเดียว Xiaolin Wang หัวหน้าการวิจัยเล่าว่า ทีมของเขายังพบตัวอ่อนของเทอโรซอร์อีก 16 ตัวภายในไข่และเชื่อว่ายังมีไข่อีกมากที่ยังซ่อนตัวอยู่ในก้อนหิน รอให้พวกเขาไปค้นพบ รายงานดังกล่าวถูกเผยแพร่โดยสารวาร Science “มันเป็นปรากฏการณ์การค้นพบที่หายากมาก” David Hone นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยลอนดอนกล่าว “วิทยาศาสตร์เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น และการค้นพบครั้งนี้จะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลง” ไข่ที่ค้นพบน่าจะเป็นของเทอโรซอร์สายพันธุ์ Hamipterus tianshanensis ซึ่งเป็นที่รู้กันดีว่าในอดีตเมื่อร้อยล้านปีก่อน พวกมันมีชีวิตอยู่ในบริเวณที่เป็นภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ในปัจจุบันมันเป็นสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ที่บินได้ ด้วยระยะห่างระหว่างปีกทั้งสองข้างเมื่อโตเต็มที่ จะมีความยาวถึง 10 ฟุต เชื่อกันว่าพวกมันอาศัยอยู่ใกล้กับน้ำ จับปลาเป็นอาหาร และมีพฤติกรรมคล้ายกับนกกระสาในปัจจุบัน “บริเวณที่ค้นพบอยู่ในทะเลทรายโกบี ที่นั่นมีลมแรง เต็มไปด้วยผืนทรายกว้าง มีสิ่งมีชีวิตและพืชอาศัยอยู่เพียงน้อยนิดเท่านั้น” Shunxing […]

กระบวนการทางวิทยาศาสตร์

กระบวนการทางวิทยาศาสตร์ ช่วยให้เราทุกคนมีความสามารถในการแก้ปัญหาได้อย่างเป็นระบบและมีประสิทธิภาพ กระบวนการทางวิทยาศาสตร์ คือ วิธีการและขั้นตอนที่ใช้ดำเนินการค้นคว้าหาความรู้ทางวิทยาศาสตร์ อย่างมีระบบและมีประสิทธิภาพ แบ่งออกเป็น 3 ประเภท คือ วิธีการทางวิทยาศาสตร์ ทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ และจิตวิทยาศาสตร์ วิธีการทางวิทยาศาสตร์ เป็นวิธีการที่นักวิทยาศาสตร์ใช้ในการแสวงหาความรู้ หรือหาความจริง หรือใช้ในการแก้ปัญหาต่าง ๆ ดังนั้นการแสวงหาความรู้ ความเข้าใจที่ถูกต้องและน่าเชื่อถือในทุก ๆ ศาสตร์ จะต้องอาศัยวิธีการทางวิทยาศาสตร์เพื่อตอบคำถาม และเพื่อแก้ปัญหา ปัจจุบันมีนักวิทยาศาสตร์หลายท่านได้จำแนกวิธีการทางวิทยาศาสตร์ไว้แตกต่างกัน ในที่นี้ขอนำเสนอวิธีการทางวิทยาศาสตร์ 5 ขั้นตอน ประกอบด้วย ขั้นที่ 1 ตั้งปัญหา ขั้นที่ 2 เก็บรวบรวมข้อมูล หรือข้อเท็จจริง ขั้นที่ 3 สร้างสมมติฐาน ขั้นที่ 4 ทดลองพิสูจน์ และขั้นที่ 5 สรุปผล กระบวนการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์ในโลกยุคใหม่ จะต้องสนับสนุนให้นักศึกษาได้เรียนรู้จากประสบการณ์ที่ได้ปฏิบัติจริง สัมผัสจริง มีกระบวนการสำรวจ ทดลอง ตรวจสอบด้วยเครื่องมือ แลกเปลี่ยนความเห็น ทำงานร่วมกัน มีความรับผิดชอบ กล้าคิด กล้าแสดงออก […]