การทดลองว่าด้วยความอิจฉา - National Geographic Thailand

การทดลองว่าด้วยความอิจฉา

การทดลองว่าด้วยความอิจฉา

มาชมการทดลองน่ารักๆ เกี่ยวกับความอิจฉาริษยากันว่าความรู้สึกดังกล่าวจะแตกต่างกันหรือไม่ในสมองของมนุษย์และสุนัข โดยมีผู้เข้าร่วมการทดลองคือเด็กวัยหัดเดิน, ผู้ปกครองของพวกเขา, ลูกสุนัข และเจ้าของของพวกมัน

กระบวนการทดลองเริ่มต้นด้วยการให้เด็กๆ เล่นกับแม่ของพวกเขาในห้อง จากนั้นให้แม่ของพวกเขาเริ่มละความสนใจจากหนูน้อยไปยังกิจกรรมอย่างอื่นแทนเช่น การคุยโทรศัพท์ หรือการอ่านหนังสือ ผลปรากฏเด็กๆ ดูไม่ใส่ใจเท่าไหร่นักว่าแม่ของพวกเขากำลังเพ่งความสนใจไปกับอะไร ทีนี้ลองเปลี่ยนเป็นตุ๊กตาที่มีหน้าตาคล้ายคลึงกับเด็กทารกดูบ้างเห็นได้ชัดว่าเด็กๆ แสดงออกซึ่งความอิจฉาชัดเจน และหนึ่งในนั้นเข้าทำร้ายตุ๊กตาเสียด้วยซ้ำ

มาที่ลูกสุนัขกันบ้าง พวกมันไม่สนใจเช่นกันเมื่อเจ้าของให้ความสนใจกับสิ่งไม่มีชีวิต แต่เมื่อเจ้าของอุ้มตุ๊กตาสุนัขตัวใหม่เข้ามา เจ้าสุนัขก็เริ่มเห่า และกัดไปที่ตุ๊กตา

เหตุใดทั้งเด็กๆ และลูกสุนัขจึงเป็นกังวลมากขนาดนี้ว่าตนจะไม่ได้รับความสนใจ นักวิทยาศาสตร์กล่าวว่า “ความอิจฉาริษยา” เป็นส่วนหนึ่งของวิวัฒนาการที่ติดตัวมากับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่จำต้องพึ่งพาการดูแลของพ่อแม่ในวัยเด็ก ดังนั้นแล้วหากคุณได้รับความใส่ใจอย่างเต็มที่ก็เป็นหลักประกันได้อย่างแน่นอนว่าคุณจะรอดชีวิตและมีโอกาสได้เติบโต

 

อ่านเพิ่มเติม

ทดลองให้ปลาไหลไฟฟ้าช็อต เพื่อวิทยาศาสตร์

เรื่องแนะนำ

12 ทฤษฎี เราวิวัฒนาการมาเป็นมนุษย์ได้อย่างไร?

เพราะเป็นนักฆ่า, นักประดิษฐ์, นักล่า หรือนักปรุงอาหาร เหล่านี้คือส่วนหนึ่งของทฤษฎีว่าเราวิวัฒนาการจากเอปมาเป็นมนุษย์ได้อย่างไรกัน

ความรู้ประจำวัน : ไดโนเสาร์เต้นรำเหมือนนก

หนึ่งในสิ่งที่น่าตื่นเต้นเกี่ยวกับการศึกษาไดโนเสาร์ก็คือ นกในปัจจุบันคือไดโนเสาร์ที่ยังมีชีวิต หรืออาจกล่าวได้ว่าพวกมันคือลูกหลานของไดโนเสาร์ นกจำนวนมากอวดโฉมขนของพวกมันเพื่อใช้ในการจับคู่ ทีนี้ลองคิดถึงบรรพบรุษของนกอย่างไทเซราทอปส์ ไดโนเสาร์มีเขาที่ใช้แผงบนศีรษะของมันเพื่อจุดประสงค์เดียวกันบ้าง นักบรรพชีวินวิทยาไม่คิดว่าเขาและแผงบนหัวของไดโนเสาร์ชนิดนี้จะมีไว้เพื่อใช้สำหรับการต่อสู้ ตรงกันข้ามพวกเขาคิดว่าสิ่งนี้มีไว้เพื่ออวดโฉมในการจับคู่ เนื่องจากเมื่อเติบโตขึ้นกระดูกบริเวณนี้จะเปราะและบางลง ดังนั้นเมื่อมองไปที่จังหวะการเต้นรำของนกบางสายพันธุ์ที่ทำเพื่อการจับคู่แล้ว ในโลกดึกดำบรรพ์ก็มีความเป็นไปได้เช่นกันว่าไดโนเสาร์เหล่านี้อาจเต้นรำไม่ต่างจากนก ซึ่งคงเป็นภาพที่น่าตื่นตาตื่นใจน่าดู   อ่านเพิ่มเติม : แขนจิ๋วของทีเร็กซ์อาจเป็นอาวุธอันตราย, ฟอสซิลอสุรกายแห่งท้องทะเลถูกพบในอินเดีย

หรือนี่คือโฉมหน้า “มนุษย์แห่งโลกอนาคต”

พูดคุยกับ นีล ฮาร์บีสสัน เขาเกิดมาพร้อมกับภาวะตาบอดสีทุกสี แต่เสาอากาศซึ่งมีส่วนปลายเป็นตัวรับของเส้นใยนำแสงที่อยู่เหนือดวงตาของเขาพอดีช่วยให้ฮาร์บิสสันสามารถรับรู้สีได้