ลดพลาสติกแบบ เอเดรียน เกรเนียร์ ที่คุณเองก็ทำได้ - National Geographic

ลดพลาสติกแบบเอเดรียน เกรเนียร์ ที่คุณเองก็ทำได้

ลดพลาสติกแบบเอเดรียน เกรเนียร์ ที่คุณเองก็ทำได้

เอเดรียน เกรเนียร์ (Adrian Grenier) คือนักแสดงที่เป็นที่รู้จักจากบทนำในซีรี่ส์ Entourage ของ HBO แต่นอกเหนือจากบทบาทในวงการบันเทิงแล้ว ชายหนุ่มรูปงามผู้นี้ยังเป็นนักเคลื่อนไหวเพื่อสิ่งแวดล้อมอีกด้วย ในฐานะนักรณรงค์แนวหน้าให้ผู้คนหยุดใช้พลาสติกประเภทครั้งเดียวทิ้ง เพื่อลดปริมาณขยะที่กำลังทับถมลงในมหาสมุทร, ท้องของสัตว์ป่า ตลอดจนคุกคามสุขภาพของมนุษย์เราเอง

เกรเนียร์เผยแพร่ความรู้ถึงอันตรายของพลาสติกประเภทใช้ครั้งเดียวทิ้งอย่างหลอดดูดน้ำ ผ่านมูลนิธิ Lonely Whale ที่เขาก่อตั้งขึ้น นอกจากนั้นตัวเขายังเป็นทูตให้แก่สหประชาชาติ เนื่องในวันสิ่งแวดล้อมสากลที่ผ่านมา ด้วยการกระจายข่าวถึงพิษภัยของการใช้พลาสติกประเภทใช้ครั้งเดียวทิ้ง ซึ่งเป็นหัวข้อสำคัญของวันสิ่งแวดล้อมสากลปี 2018

เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก พูดคุยกับเอเดรียน เกรเนียร์ ถึงความสำคัญของการลดใช้พลาสติก ตลอดจนแนวทางการใช้ชีวิตที่ไม่เบียดเบียนสิ่งแวดล้อม ซึ่งตัวคุณเองก็สามารถนำไปปรับใช้ได้

 

คุณมาเริ่มต้นกังวลเกี่ยวกับวิกฤติพลาสติกได้อย่างไร?

ปกติแล้วผมทำงานเพื่อสิ่งแวดล้อมมาบ้าง แต่เพิ่งมาใส่ใจมากขึ้นก็เมื่อตระหนักได้ว่ามหาสมุทรของเรากำลังเผชิญกับวิกฤติมากขนาดไหน มันเป็นอะไรที่เรามักหลงลืมกันไป ทั้งๆ ที่โลกของเราประกอบด้วยมหาสมุทรถึง 70%

 

เรามีช่างภาพมากมายที่ทำงานใต้น้ำ และพวกเขามักพูดเหมือนๆ กัน ว่ามีความจริงบางอย่างที่ผู้คนมองไม่เห็น มันเกิดอะไรขึ้น?

ความจริงก็คือ เราจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องจัดการสาเหตุของปัญหา นั่นคือวงจรของการทิ้งขยะ ในความรู้สึกของมนุษย์เราทิ้งแล้วก็คือจบ แต่ในความเป็นจริงมันไม่ใช่แบบนั้น

 

มีอะไรที่ผู้คนทั่วไปสามารถทำได้บ้าง?

ที่ Lonely Whale เราเริ่มต้นจากอะไรที่ง่ายที่สุด นั่นคือหลอดพลาสติก เราจูงใจให้ผู้คนลองละทิ้งมันออกจากชีวิตประจำวันดู แค่เพียงอย่างเดียว ลองดูว่าเรารู้สึกอย่างไร และพบว่ามันง่ายแค่ไหนที่จะทำมัน มันเป็นประตูแรกที่ดีถ้าจะลองลดการใช้พลาสติกในชีวิต อาจดูไม่ยิ่งใหญ่อะไร แต่พลาสติกชิ้นเล็กๆ เหล่านี้คือสิ่งที่เราจำเป็นต้องหลีกเลี่ยง

 

นอกเหนือจากหลอดพลาสติกแล้วยังมีอะไรอีก?

ผมไม่ใช้ขวดน้ำพลาสติก เว้นแต่ว่าเมื่อเราอยู่ในสถานการณ์ที่เข้าตาจนจริงๆ ซึ่งแน่นอนว่าการเดินอยู่ในเมืองไม่ใช่สถานการณ์ที่เข้าตาจน หากผมกระหายน้ำ ผมจะรอจนกว่าจะหาวิธีที่เหมาะสมในการดื่มน้ำได้

เอเดรียน เกรเนียร์
เอเดรียน เกรเนียร์ นักแสดง และนักเคลื่อนไหวผู้พยายามลดการใช้พลาสติกในชีวิตประจำวันให้น้อยที่สุด
ภาพถ่ายโดย Bryan Derballa

 

ในสหรัฐอเมมริกา เมื่อคุณทิ้งขวดน้ำหรือถุงพลาสติก หรือแม้แต่คุณรีไซเคิลมันก็ตาม คุณจะไม่เห็นมันอีก แต่ถ้าคุณอาศัยอยู่ในฟิลิปปินส์, จีน หรือบังกลาเทศ มันไม่ใช่แบบนั้น ในสายตาคนอเมริกันเราทิ้งขยะให้พ้นจากสายตา แต่ผู้คน ณ มุมอื่นๆ ในโลกยังคงทิ้งขยะกันเกลื่อนกลาด

ใช่ คุณพูดถูก แต่อันที่จริงในสหรัฐฯ เองก็มีคนที่ไม่สนใจเกี่ยวกับประเด็นนี้เลยเช่นกัน ตามท้องถนน หรือตามชายหาดคุณอาจจะพูดว่า “ฉันไม่ได้ทิ้งขยะชิ้นนั้นเสียหน่อย” แต่ในความเป็นจริงแล้ว มันคือความรับผิดชอบของเราทุกคน

 

ว่ากันว่าคุณสร้างบ้านโดยไม่ใช่พลาสติกเลย จริงหรือไม่?

ผมไม่ค่อยได้อยู่กับแม่เท่าไหร่ เนื่องจากเธออาศัยอยู่ไกล ดังนั้นผมจึงชวนเธอให้มาอยู่ด้วยกันในบรูคลิน ผมปลูกบ้านให้เธออยู่ และแน่นอนว่าบ้านหลังนั้นต้องสะท้อนถึงคุณค่าที่แม่ของผมสอนผมมาตลอดด้วยเช่นกัน

 

มีอะไรที่เราพอจะทำได้ในชีวิตประจำวันเพื่อโลก?

หาแนวร่วมสักคน จะเป็นใครก็ได้ที่ช่วยให้คุณเปลี่ยนวิถีชีวิตประจำวันไป ทั้งยังเป็นแรงบันดาลใจใหม่ๆ ถ้าทำได้แล้วพวกคุณจะพบว่ามีไอเดียมากมายที่สามารถทำได้ร่วมกันเพื่อสิ่งแวดล้อม หรือจะเแข่งขันกันก็ได้นะ มันสนุกไปอีกแบบ

ผมว่าผู้คนทั่วไปมองว่าบรรดานักสิ่งแวดล้อมเป็นพวกทะนงตัว ที่คิดว่าตนเองจะสามารถเปลี่ยนแปลงโลกได้ ผมเชื่อว่าผมทำได้ แต่ในขณะเดียวกัน บางครั้งเราก็รู้สึกว่าเรากำลังต่อสู้อยู่คนเดียวด้วย เช่นกัน

 

มันยากที่จะไม่ใช้พลาสติกเลย เมื่อคุณต้องซื้ออะไรบางอย่าง คุณพิจารณามันอย่างไร?

การเปลี่ยนแปลงในสิ่งเล็กๆ น้อยๆ คือวิธีที่ดี ผมไม่กดดันตัวเองมากเกินไป อีกอย่างคือเราต้องการให้การลดการใช้พลาสติกเป็นอะไรที่ทุกคนสามารถทำตามได้ง่าย และตลอดเวลา

ความจริงก็คือ พลาสติกเป็นวัสดุที่มีคุณนานัปการ มันช่วยให้ชีวิตมนุษย์ดีขึ้นในทุกทาง ปัญหาที่แท้จริงไม่ใช่พลาสติก และแน่นอนว่าเมื่อทุกคนเข้าใจว่าพลาสติกมีคุณค่ามากแค่ไหน เราจะไม่ปล่อยให้พวกมันไปลงเอยในหลุมฝังกลบ หรือจมอยู่ก้นมหาสมุทรเป็นแน่

 

คุณคิดว่าอะไรคือจุดสมดุลระหว่างการลดพลาสติกด้วยตัวบุคคล กับนโยบายทางธุรกิจ?

ผมไม่คิดว่าเราควรแบ่งแยกแบบนั้น คุณค่าที่ใครคนใดคนหนึ่งทำเพื่อลดการใช้พลาสติกควรเทียบเท่ากับนโยบายของบริษัท ที่ Lonely Whale เราร่วมมือกับบริษัทมากมายเพื่อหาแนวทางใหม่ในการลดการใช้พลาสติกประเภทครั้งเดียวทิ้ง ตอนนี้เรามีโครงการ NextWave ที่จะพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานในบรรดาประเทศที่กำลังพัฒนา ช่วยให้พวกเขาจัดการกับขยะพลาสติก รวมไปถึงขยะที่อยู่ในทะเล เพื่อนำมันกลับมาใช้ใหม่อีกครั้ง

(ทางออกเรื่องขยะพลาสติก: เราจะหยุดยั้งคลื่นขยะได้อย่างไร?)

 

คุณช่วยอธิบายเพิ่มเติมได้ไหมว่าแม่สอนคุณว่าอย่างไร?

แม่ของผมสอนตลอดว่าให้ผมเคารพตัวเองและสุขภาพของตนเอง บอกผมให้ทำความสะอาดห้องนอน และเคารพในสิ่งอื่นๆ รอบตัว พอเติบโตขึ้นมันขยายมากกว่าแค่ห้องนอน แต่คือสังคมที่เราอยู่ และเพื่อนบ้านของผมทุกคนคือประชากรโลก

เรื่อง ซูซาน โกลเดนเบิร์ก

 

อ่านเพิ่มเติม

5 คำถามสำคัญเนื่องในวันสิ่งแวดล้อมโลก

เรื่องแนะนำ

พลังของเยาวชนคือแรงขับเคลื่อนเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม อย่างยั่งยืน

ถึงแม้ว่างาน Thailand Sustainability Expo 2020 หรือ TSX ซึ่งมีจุดมุ่งหมายในการกระตุ้นให้สังคมหันกลับมาใส่ใจ “เรื่องความยั่งยืน” อย่างจริงจังจะจบลงไปแล้วก็ตาม แต่เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน 17 ประการขององค์การสหประชาชาติ ที่เรียกกันว่า “Sustainable Development Goals (SDGs)” เชื่อมโยงทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม ซึ่งเป็นกลไกสำคัญสำหรับการจัดงาน TSX จะยังคงเดินหน้าต่อไปตามแผนการพัฒนาครอบคลุมระยะเวลา 15 ปี นับตั้งแต่เริ่มต้นในเดือนกันยายน พ.ศ. 2558 ไปสิ้นสุดในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2573 แน่ล่ะว่าในอีก 15 ปีข้างหน้า กลุ่มก้อนที่จะเป็นแรงผลักดันและขับเคลื่อนที่สำคัญในบทบาทนี้ คือกลุ่มเยาวชนคนรุ่นใหม่ที่มีแนวคิดและความตั้งใจจะเห็นเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม พัฒนาไปสู่ความยั่งยืนอย่างเป็นรูปธรรม (จริง ๆ โดยจิตสำนึกแล้วก็ควรจะต้องเป็นหน้าที่ของทุกคนในสังคมนั่นแหละถึงจะเรียกว่ายั่งยืนได้เต็มปาก) ซึ่งหนึ่งในกิจกรรมสำคัญจากงาน TSX ที่เพิ่งผ่านไป National Geographic Thailand ได้มีโอกาสร่วมฟังเสวนาในหัวข้อ “บทบาทของเยาวชนต่อการบรรลุเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน” ที่ TSX ร่วมกับกระทรวงการต่างประเทศ ชวน […]

Mango COVID – คอลเล็กชันงานศิลปะที่เกิดจากวิกฤติ

ในยามวิกฤติ เราเห็นภาพความช่วยเหลือของคนไทยเกิดขึ้นเสมอ ซึ่งเป็นหนึ่งประจักษ์พยานที่ชัดเจนว่า คนไทยมีจิตใจโอบอ้อมอารีและไม่ทอดทิ้งกัน และในช่วงการระบาดใหญ่ของโรคโควิด-19 ที่ผ่านมา ก็เป็นอีกหนึ่งเหตุการณ์ที่พลังของประชาชนชาวไทยได้แสดงออกมาเป็นรูปธรรมอย่างชัดเจน ในช่วงเวลาดังกล่าว เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ฉบับภาษาไทย รับทราบถึงเรื่องผลกระทบจากมาตรการล็อกดาวน์ต่อกลุ่มอาชีพต่างๆ ซึ่งหนึ่งในนั้นคือกลุ่มเกษตรกรผู้ส่งออกมะม่วง เนื่องจากการขนส่งในช่วงล็อกดาวน์ไม่สามารถดำเนินการได้ตามปกติ ส่งผลให้ผลผลิตจำนวนมากที่กำลังรอออกสู่ท้องตลาดเกิดความเสียหาย จากนั้นชาวสวนมะม่วงจึงติดต่อไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อขอความช่วยเหลือเรื่องผลผลิตล้นตลาด และขอคำปรึกษาเพื่อหาทางออกในเรื่องนี้ร่วมกัน เมื่อกลุ่มศิลปินซึ่งเป็นกลุ่มคนที่มีชื่อเสียงและมีผู้ติดตามจำนวนมาก ได้ทราบเรื่องของเกษตรกรชาวสวนมะม่วง จึงเกิดแนวความคิดที่อยากนำศิลปะเข้ามาช่วยเหลือและแก้ไขปัญหาเกษตรกรและรวมตัวกันเพื่อสร้าง ผลงานศิลปะจากมะม่วงภายใต้คอลเล็กชัน Mango COVID และประชาสัมพันธ์ผ่านสื่อออนไลน์ เพื่อให้สาธารณชนได้รับทราบถึงความเดือดร้อนของเกษตรกร และกระตุ้นยอดขายให้เกิดขึ้นภายในประเทศ โดยคอลเล็กชันนี้ได้รับเกียรติจากศิลปินชื่อดัง 14 ท่าน จากเครือข่าย BAB (บางกอก อาร์ต เบียนนาเล่ 2018) ผ่านการขับเคลื่อนของมูลนิธิ บางกอก อาร์ต เบียนนาเล่ ซึ่งมีหัวเรือใหญ่อย่างบริษัท ไทยเบฟเวอเรจ จำกัด (มหาชน) เป็นผู้สนับสนุนให้ศิลปินทั้งหมดมาร่วมสร้างสรรค์ผลงานศิลปะด้วยเทคนิคต่างๆ ทั้งภาพวาดและภาพถ่าย หนึ่งในศิลปินรุ่นใหญ่ของเมืองไทย อย่าง ศ.ถาวร โกอุดมวิทย์ เผยถึงแรงบันดาลใจสร้างสรรค์ผลงานว่า “ในคอนเซ็ปต์แรกผมก็จะใช้มะม่วงเป็นตัวสื่อ เป็นตัว Object ที่ถูกเคลื่อนไหวด้วยระบบการสั่งงานของโทรศัพท์มือถือ […]

ฮอยอัน : ออกเดินทางหาความยั่งยืนทั้งภายนอกและภายในตนเอง

เรารู้จัก ฮอยอัน ในฐานะเมืองมรดกโลก หลายคนมาที่นี้เพื่อเยี่ยมชมเมืองเก่า ชุมชนญี่ปุ่น และล่องเรือตะกร้า แต่การเดินทางบางครั้งกลับไม่ใช่แค่สถานที่ แต่เป็นผู้คน และเรื่องราวของผู้คนที่พบเจอ ว่ากันว่าตัวบุคคลนี่แหละที่นำพาเราไปสู่เรื่องราวของสถานที่นั้นอย่างแท้จริง ฉันมักออกเดินทางเพื่อสำรวจตัวเองเสมอ แต่การเดินทางครั้งนี้กลับแตกต่างจากทุกครั้ง ฮอยอัน คือสถานที่ที่ฉันไม่ต้องใช้กำลังปีนป่ายใดๆ ไม่ต้องใช้แรงใจในการผลักดันแรงขาให้ก้าวเดินเป็นระยะทางกว่าสิบกิโลเมตร ฉันเชื่อมาตลอดว่า ความยากลำบากในการเดินทางแบบนั้นจะพัดพาจิตวิญญาณแท้จริงกลับมา ทุกครั้งที่ออกเดินทางฉันมักจะเชื่อมภาพที่เราเห็นกับเรื่องภายในตนเองทั้งหมด จนวันหนึ่งที่จังหวะชีวิตเปลี่ยนไป แว่นตาของการมองโลกก็เปลี่ยนไปด้วย ฉันเริ่มสนใจเรื่องภายนอกตัวมากขึ้น และการเดินทางมาฮอยอันก็ทำให้ฉันเห็นภาพนี้ชัดเจนขึ้น หลายแหล่งข้อมูลบอกว่า ฮอยอันตั้งอยู่ในจังหวัดกวางนาม ประเทศเวียดนาม UNESCO คัดเลือกให้เป็นเมืองมรดกโลก ด้วยเหตุผลที่ว่า เป็นเมืองที่ผสมผสานศิลปะ และสถาปัตยกรรมท้องถิ่นและต่างชาติ ได้อย่างมีเอกลักษณ์ หลังจากกลายเป็นเมืองมรดกโลก ฮอยอันจึงเติบโตอย่างรวดเร็วในฐานะเมืองท่องเที่ยวยอดนิยม ที่มีค่าครองชีพต่ำติด 1 ใน 5 ของโลก และด้วยอัตราการเติบโตที่รวดเร็วบนพื้นที่จำกัด ทำให้เกิดปัญหาต่างๆ ตั้งแต่เรื่องชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คน จนถึงปัญหาด้านสิ่งแวดล้อม วิถีชีวิตที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วทำให้ผู้คนบางส่วนในฮอยอันเริ่มหาหนทางเดินทางเข้าหาจุดสมดุล จุดของการพัฒนาอย่างยั่งยืนจึงถูกนำมาประยุกต์ใช้ หลายคนเริ่มกลับมารวมกลุ่มกันทำสวนแบบปลอดสารพิษ คนรุ่นใหม่บางคนกลับมาเป็นแรงสำคัญในการพัฒนาชุมชนโดยใช้เทคโนโลยีเข้ามามีส่วนร่วม มีการจัดการท่องเที่ยวชุมชนขึ้นมา และฉันหวังว่าการเดินทางครั้งนี้จะเป็นส่วนหนึ่งของแนวคิดนั้น ฉันออกเดินทางจากประเทศไทยมาลงที่เมืองดานัง ก่อนเหมารถโดยสารมาฮอยอัน ในตอนกลางวัน ฮอยอันเป็นเมืองเงียบสงบ ราวกลับเมืองที่หลับไหล ผู้คนเดินไปมาอย่างบางตา แต่เมื่อพระอาทิตย์เริ่มตกดิน […]

ชิ้นส่วนแห่งความแตกต่าง: กระบวนการฟื้นชีวิตเศษผ้าสู่สินค้าหรูในจีน

Wei Daxun นักแสดงและนักสำรวจของเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก และ Hannah Reyes Morales ช่างภาพ อยู่ที่เมืองกานโจว ประเทศจีน เพื่อดูว่ามีการนำ เศษผ้า ที่เหลือทิ้งจากการผลิตมาใช้และเปลี่ยนเป็นสินค้าใหม่อีกครั้งได้อย่างไร ความยั่งยืนคือประเด็นที่โลกแฟชั่นจำเป็นต้องเดินตาม และแบรนด์หรูอย่างปราดา (Prada) ก็ให้ความสนใจในเรื่องนี้ผ่านโครงการ “ใช้ไนลอนอีกครั้ง” (Re-Nylon Project) ที่ปราดาร่วมมือกับโครงการอัพไซเคิล (Upcycle – การเปลี่ยนวัสดุที่ไม่ใช้แล้วให้มีคุณภาพดีกว่าเดิม) ทั่วโลก เพื่อเปลี่ยน เศษผ้า เหลือทิ้งจากกระบวนการผลิต ตั้งแต่พรมเก่าไปจนถึงแหตกปลา ให้เป็นสินค้าใหม่อีกครั้ง ประเทศจีนเป็นผู้ผลิตเสื้อผ้ามากถึง 1 ใน 3 จากจำนวนราวแสนล้านชิ้นที่ผลิตขึ้นมาบนโลกทุกปี พาราวิน (Parawin) ซึ่งเป็นหนึ่งในโรงงานที่ผลิตเสื้อผ้าเหล่านั้น ตั้งอยู่ชานเมืองกานโจว มณฑลเจียงซี ทางตอนใต้ของประเทศจีน ดูเผินๆ โรงงานนี้เหมือนโรงงานผลิตเสื้อผ้าแห่งอื่นๆของประเทศจีน แต่ความจริงแล้ว โรงงานแห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการต้นแบบที่จะทำให้สินค้าแฟชั่นมีความยั่งยืนมากขึ้น แม้กานโจวจะไม่ใช่หนึ่งในเมืองใหญ่ของจีน ด้วยจำนวนประชากรเพียง 1.2 ล้านคน แต่เมืองก็เต็มไปด้วยตึกระฟ้ากระจายเป็นหย่อมๆ เครนก่อสร้างแขวนอยู่ตามตึกที่กำลังก่อสร้างมากมาย เป็นหลักฐานที่แสดงให้เห็นถึงศักยภาพในการเติบโตของเมืองซึ่งเพิ่มขึ้นราวร้อยละ 12.5 ต่อปี […]