ดูนก กับ "ป้ากล้อง" หญิงรุ่นใหญ่ที่เลือกกิจกรรมการดูนกเป็นความรักและความชอบของเธอ

ดูนก ง่ายๆ สไตล์ “ป้ากล้อง”

เตรียมตัวก่อนออกทริปถ่ายภาพอย่างไร

ต้องรู้เส้นทางที่จะไปก่อน รู้สภาพภูมิประเทศและสภาพอากาศ เราต้องดูแลตัวเองให้ได้เตรียมยา สเปย์กันแมลงกันยุงแต่งตัวให้รัดกุมเหมาะสมกับสภาพของพื้นที่ที่เราจะไป ที่สำคัญอุปกรณ์ที่ช่วยในการถ่ายภาพต้องพร้อมและหมั่นตรวจเช็กอยู่เสมอ

ดูนก, เหยี่ยว, นกยาง, ททุ่งนา, ดูเหยี่ยว, เหยี่ยวดำ

เหยี่ยวที่ไม่กลัวชาวนาและหากินร่วมกับนกยางชนิดต่างๆในภาพเป็นการแย่งหนูที่นกยางจับได้ โดยนกยางจะคาบหนูบินหนี แต่เมื่อจวนตัวก็จะทิ้งหนูกลางอากาศแบบนี้ เหยี่ยวก็จะใช้ความสามารถที่รับได้บ้างไม่ได้บ้าง /ภาพถ่าย : ป้ากล้อง

เพจป้ากล้องมีส่วนช่วยในการอนุรักษ์ธรรมชาติอย่างไร

ในตอนนี้น่าจะมีส่วนช่วยทางอ้อมมากกว่าพี่เองได้รวบรวมเด็กและเยาวชนกลุ่มเล็กๆเพื่อสร้างค่ายเยาวชนรักนก ถามว่าทำไมเราถึงอยากให้เด็กรักนกรักธรรมชาติ ก็เพราะการให้เด็กๆโฟกัสไปที่นก เมื่อเขารักแล้วเขาก็จะรักไปถึงถิ่นที่อยู่ตามธรรมชาติของนก การที่เราสอนให้พวกเขารักธรรมชาติได้ตั้งแต่ยังเด็กๆโตขึ้นไปเขาก็จะรักและดูแลธรรมชาติอย่างยั่งยืน

ท่ามกลางสภาพสังคมที่มีแนวโน้มเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุป้ากล้องมีคำแนะนำอะไรสำหรับคนรุ่นเดียวกันในการออกมาทำกิจกรรมลักษณะนี้

สำหรับผู้ใหญ่วัยใกล้เกษียณ เราต้องเตรียมความพร้อมถ้ารอให้เกษียณ แล้วค่อยตามหาความฝัน บางครั้งมันก็สายไปแล้ว มันเหนื่อยเกินไปที่จะไปเดินระยะทางไกลๆ ในป่า ฉะนั้น เราต้องดูแลตัวเองในเรื่องสุขภาพกายและสุขภาพใจให้แข็งแรง เมื่อรู้ตัวว่าจะเกษียณ เราควรหากิจกรรมที่ชอบก่อนไม่จำเป็นต้องถ่ายภาพนก

คุณจะถ่ายภาพธรรมชาติอะไรก็ได้ เพราะธรรมชาติจะให้ความสุขกับเรา ธรรมชาติจะให้อากาศดีๆ กับเราทุกครั้งที่ออกมาทำกิจกรรม เราจะมีเพื่อนคุยในสิ่งที่รักชอบเหมือนกัน เราจะได้ไม่เหงา ถ้าเราไม่พร้อมในเรื่องอุปกรณ์จะใช้โทรศัพท์มือถือถ่ายก็ได้ เราจะต้องเป็นผู้สูงวัยที่มีคุณภาพ เราทำได้เท่าที่แรงเรามีอย่าหักโหม เรารักธรรมชาติ ธรรมชาติก็รักเราค่ะ

สถานที่ถ่ายนกที่ประทับใจ

ที่อ่างเก็บน้ำกระเสียวนี่แหละค่ะ ทุกครั้งที่รู้สึกอึดอัดพี่จะขับรถมาที่นี่ เพราะเป็นสถานที่ที่เรามองออกไปได้ไกลสุดสายตาเวลาที่เรามองอะไรสุดสายตาแล้วจบด้วยแนวภูเขาจะรู้สึกมีความสุข มองท้องฟ้าที่เปลี่ยนแปลงสีสันจากสีฟ้าไปเป็นสีส้ม มองเมฆเปลี่ยนรูปทรงตามจังหวะของลมบน ด้านล่างเป็นริ้วน้ำที่จบด้วยแนวภูเขา พี่มีความสุขทุกครั้งที่ขับรถมาที่นี่ ซึ่งนกที่พบในบริเวณนี้ส่วนใหญ่จะเป็นนกชายเลน

ด้วยระยะทางเกือบสองร้อยกิโลเมตรที่ผมเดินทางมาพบและพูดคุยกับป้ากล้อง ทำให้ผมได้ความรู้เกี่ยวกับธรรมชาติเพิ่มขึ้นแบบเข้าใจง่ายๆ ได้เห็นความตั้งใจของป้ากล้องที่อยากจะรักษาธรรมชาติให้คงอยู่ต่อไป ไม่ว่าจะด้วยการถ่ายภาพและให้ความรู้เกี่ยวกับนกและธรรมชาติแก่เด็กๆ

ในเพจป้ากล้องนอกจากจะโชว์รูปสวยๆ แบ่งปันความสุขเล็กๆ น้อยๆ ให้ผู้ติดตามเพจ รวมถึงพูดถึงเรื่องราวธรรมชาติของนกและสัตว์ชนิดอื่นๆ ตามแต่ที่จะหาได้ในพื้นที่ที่เธอไปแล้ว ผมคิดว่าเพจป้ากล้องยังเป็นแรงกระตุ้นอย่างหนึ่งให้ผมอยากออกไปสัมผัสธรรมชาติในแบบที่เธอทำ ในอนาคตอันใกล้นี้ ป้ากล้องเปรยๆ ว่าอยากจะเปิดบ้านให้เป็นศูนย์การเรียนรู้ธรรมชาติแบบง่ายๆ ด้วยภาพถ่ายและคำบรรยายสั้นๆ ที่ป้าถ่ายเก็บไว้เป็นจำนวนมาก หวังว่าสักวันหนึ่งฝันของป้าจะเป็นจริงครับ


ขอขอบคุณ

คุณธนพร พิชิตพรรณ เจ้าของเพจป้ากล้อง

เรื่อง: ไตรรัตน์ ทรงเผ่า

ภาพ: ฤทธิรงค์ จันทองสุข

ภาพนกจากเพจป้ากล้อง

 

เรื่องแนะนำ

สวิตเซอร์แลนด์ กับความงามที่ประทับในความทรงจำ

บันทึกการเดินทางใน สวิตเซอร์แลนด์ ณ สวิตเซอร์แลนด์ “ไม่เห็นต้องมีอะไรใหม่ แค่ไปหายใจด้วยสายตา” เรื่องยากที่สุดหลังจากจบบรรทัดนี้คือ การเลือกว่าจะเริ่มเขียนด้วยดินสออย่างที่คุ้นเคย หรือพิมพ์ไปเลยแบบทํางานต่อได้สะดวก จุดปล่อยตัวของถ้อยความเหล่านี้เกิดขึ้นระหว่างทริปครอบครัว ขณะผมอยู่บนรถไฟขาลงจากยอดเขาแมตเตอร์ฮอร์น พิกัดก็ละแวกๆ เทือกเขาแอลป์ที่ สวิตเซอร์แลนด์ ครับ ในช่วงห้าปีที่ผ่านมา การพกกล้องติดตัวไปจากบ้านแทบกลายเป็นเรื่องปกติรองจากเสื้อผ้า นาฬิกา และโทรศัพท์มือถือ  การเดินทางเยือนสวิตเซอร์แลนด์รอบนี้จึงไม่น่าแปลกที่จะมีภาพถ่ายมากมายกลับไป สาเหตุเพราะภูมิประเทศที่งดงาม และผู้คนที่ใช้ความงดงามนั้นทํากิจกรรมกับครอบครัว ที่ไม่ได้เบียดเบียนธรรมชาติจนเกินไป เช่น เดินป่า ปีนเขา จิบชา พากันกระหนุงกระหนิง อะไรทํานองนั้น.. ทําให้การยกกล้องกดชัตเตอร์ทุกครั้งเรียกได้ว่า แทบหวังผลได้ทั้งความงดงามและความสดชื่น ให้ภาพเล่าความสบายหัวใจไปด้วยนะครับ ส่วนเรื่องรายละเอียดการเดินทางคุณสามารถไปหา ข้อมูลหรือถามไกด์เอาคงไม่ยากนัก ผมใช้เวลาอยู่ที่นั่นราว 6 วัน กับการพาประชากรวัยทอง 3 คนไปเที่ยวในจุดที่ไม่ยากเย็นนัก นั่งรถไฟบ้าง รถรางบ้างแบบเนิบๆ ขึ้นเขาลงเขาย้ายเมืองนิดหน่อย แต่ทุกที่ก็สร้างรอยยิ้มมุมปากที่ต่างกันแบบแปลกๆ โชคดีตั้งแต่วันแรกที่ไปถึงคืออากาศดีเต็ม 10 คะแนนทุกวันครับ ฟ้าเปิดโล่ง เด็กซนๆ บนยอดเขาริกิ ทางเดินยาวๆ ไม่ชันเกินไปนักที่ Oeschinen ปลาเทราท์ไม่ยอมง่วงใน Blausee […]

วัคซีนโควิด-19 จะช่วยให้การเดินทางท่องเที่ยวกลับมาเหมือนเดิมได้หรือไม่

การฉีด วัคซีนโควิด-19 จะช่วยให้การท่องเที่ยวเริ่มใหม่ได้อีกครั้ง แต่ควรคาดหวังถึงการเดินทางที่เต็มไปด้วยการใช้พาสปอร์ตภูมิคุ้มกัน การตรวจเชื้อ และ การระมัดระวังนักท่องเที่ยว ช่วงปลายเดือนธันวาคม 2020 โลกได้กลับมามีความหวังอีกครั้ง ซึ่งรวมไปถึงความหวังในการกลับมาท่องเที่ยวได้อีกครั้ง เนื่องจากหลายๆ ประเทศเริ่มอนุมัติ วัคซีนโควิด-19 หลายชนิด ไม่ว่าจะเป็นจาก Pfizer/BioNTech, Moderna, และ Oxford-AstraZeneca สำหรับประเทศไทย ในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2021 เวลา 05.50 น. ตามเวลาท้องถิ่น วัคซีนโควิด-19 ของ Sinovac (ซิโนแวค) จำนวน 200,000 แสนโดส ได้มาถึงประเทศไทย และในวันเดียวกันนี้ก็จะมีวัคซีน AstraZeneca (แอสตราเซเนกา) เข้ามาอีก 117,000 โดส รวมแล้ว 317,000 โดส โดยมี พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ร่วมกับนายอนุทิน ชาญวีรกูล รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข พร้อมบุคลากรทางแพทย์และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องรับมอบ ในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งของปี 2021 ผู้คนจะได้รับวัคซีนและมีภูมิคุ้มกันจากโควิด-19 มากเพียงพอ […]

การขี่ม้า ร่องรอยทางวัฒนธรรมที่เหลืออยู่บนเกาะสวรรค์

พบกับ คนเลี้ยงม้ารุ่นสุดท้าย แห่งดินแดนเฟรนช์โพลินีเซีย ที่ยังคงรักษา การขี่ม้า ที่มีประวัติความเป็นมาอันยาวนานให้คงอยู่บนเกาะที่พวกเขาเรียกว่าบ้าน เป็นเวลากว่าศตวรรษ ที่ชาวมาร์เคซันได้รักษามรดกทางธรรมชาติของพวกเขาเอาไว้ รวมไปถึงวัฒนธรรมท้องถิ่นที่เป็นเอกลักษณ์อย่าง การขี่ม้า เกาะมาร์เคซัสเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนเฟรนช์โพลินีเซีย ที่นี่ คุณจะไม่พบบังกะโลที่สร้างอยู่เหนือผิวน้ำ หรือลากูนสีเทอร์ควอยส์ อยู่บนเกาะทั้ง 12 เกาะ หกเกาะจากทั้งหมดยังไม่มีมนุษย์อยู่อาศัย ภาพภูเขาสีเขียวครึ้มตัดกับสีน้ำทะเลเป็นทัศนีภาพอันโดดเด่นของเกาะมาร์เคซัส นอกจากมรดกทางธรรมชาติอันล้ำค่าแล้ว ชาวมาร์เคซันยังคงรัษาประเพณีท้องถิ่นไว้อย่างดี ทั้งเรื่องการสักลาย การเต้นรำ ภาษา และการขี่ม้า ม้าได้ถูกนำเข้ามายังเกาะอัวฮูกาในช่วงกลางศตวรรษที่สิบเก้า เป็นของขวัญจากพลเรือเอก Abel Dupetit-Thouars ชาวฝรั่งเศส ที่นำม้ามาจากชิลี ชาวเกาะได้ดูแลเลี้ยงม้าเป็นอย่างดี และใช้ม้าเป็นยานพาหนะเดินทางบนเกาะ ม้ายังช่วยส่งเสริมการล่าสัตว์ป่าของชาวเกาะให้มีประสิทธิภาพดีขึ้น ทั้งหารล่าแพะและหมูป่า ซึ่งพวกเขานำมาปรุงเป็นอาหารด้วยกรมมวิธีท้องถิ่นที่ทำให้เนื้อสัตว์สุกอย่างช้าๆ ด้วยการอบร้อนในเตาที่ฝังไว้ใต้ดิน หรือที่เรียกว่า อูมู (ชมภาพการปรุงอาหารแบบท้องถิ่นได้ ที่นี่) นอกจากเนื้อสัตว์ที่ล่ามาได้ ชาวเกาะยังมีอาหารประเภทอื่นให้เลือกสรรทั้งผลไม้ อย่างมะพร้าว มะม่วง และผลไม้เขตร้อนชนิดต่างๆ รวมถึงวัตถุดิบจากท้องทะเล ชาวมาร์เคซัน “มีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีโดยไม่ต้องพึ่งพาแผ่นดินใหญ่” Julien Girardot ช่างภาพ เล่าและเสริมว่า ทุกวันนี้ ด้วยการพัฒนาของถนนและการเข้ามาของรถยนต์ “ชาวมาร์เคซันส่วนใหญ่ขับรถกระบะสัญชาติญี่ปุ่นไปจ่ายตลาด […]

ทรานส์-อิหร่าน ทาง รถไฟอิหร่าน สายมรดกโลก มหัศจรรย์ท่องเที่ยวแห่งเปอร์เซีย

เส้นทางรถไฟทรานส์-อิหร่าน รถไฟอิหร่าน หัวใจของการฟื้นฟูภาพลักษณ์และการท่องเที่ยวของอิหร่าน “เส้นทางรถไฟทรานส์-อิหร่าน” (Trans-Iranian railway) มีเส้นทางครอบคลุมตั้งแต่บริเวณชายฝั่งทะเลแคสเปียนทางตอนเหนือไปจนถึงอ่าวเปอร์เซียทางตอนใต้ของประเทศด้วยความยาวกว่า 1,300 กม. รถไฟอิหร่าน สายนี้ผ่านภูมิประเทศที่หลากหลายทั้งพื้นที่ราบ ป่าลึก ภูเขาสูงและทะเลทราย  ความมหัศจรรย์ทางวิศวกรรมของศตวรรษที่ 20 นี้ได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นหนึ่งในแหล่งมรดกโลกยูเนสโกในปี พ.ศ. 2564 และเป็นความภาคภูมิใจอย่างหนึ่งของชาวอิหร่าน โครงการรางรถไฟนี้เริ่มขึ้นเมื่อราชวงศ์ปาห์ลาวีที่เริ่มปกครองอิหร่านในปี พ.ศ. 2468 ต้องการยกระดับการค้าและโครงสร้างพื้นฐานของประเทศเพื่อลดการพึ่งพาอำนาจต่างชาติ โครงการสร้างรางรถไฟนี้ได้รับความร่วมมือจากหลากหลายบริษัททั่วโลกกว่า 40 บริษัทซึ่งมีบริษัทของชาวเดนมาร์กอย่าง “Kampsax” เป็นผู้นำโครงการ การบุกประเทศอิหร่านของฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่ 2 ทำให้รางรถไฟได้รับการพัฒนาและยกระดับโดยฝ่ายสัมพันธมิตรสำหรับการใช้ในทางทหาร  หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 การท่องเที่ยวในอิหร่านเติบโตขึ้นอย่างก้าวกระโดดจนอิหร่านกลายเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวหลักในแถบตะวันออกกลาง แต่เมื่อมีการปฏิวัติอิหร่านในปี พ.ศ. 2522 และตามด้วยสงครามอิรัก-อิหร่าน อิหร่านผ่านการคว่ำบาตรจากนานาประเทศและนักท่องเที่ยวลดหายไปเกือบหมด อย่างไรก็ตาม เมื่อปี พ.ศ. 2562 องค์การการท่องเที่ยวโลกแห่งสหประชาชาติ (UNWTO) มีรายงานถึงการท่องเที่ยวที่กำลังกลับมาเติบโตในอิหร่าน เมื่อปี พ.ศ. 2557 อิหร่านมีนักท่องเที่ยวเพียง 4.8 ล้านคน แต่รัฐบาลมีเป้าหมายดึงดูดนักท่องเที่ยวกว่า 20 ล้านคนในปี […]