สุนัขรู้หรือไม่ว่าคุณกำลังตั้งครรภ์?

พรินซ์ สุนัขพันธุ์โคตอน เด ทิวเลียร์ วัย 18 เดือน โพสต์ท่าถ่ายภาพในงาน Crufts Dog Show เมื่อวันที่ 10 มีนาคม ปี 2017

สุนัขรู้หรือไม่ว่าคุณกำลังตั้งครรภ์?

คุณไม่สามารถพูดคุยกับสัตว์เลี้ยงของคุณได้ แต่โชคดีที่บนโลกใบนี้มีผู้เชี่ยวชาญที่สามารถช่วยเราถอดรหัสออกมาได้ว่าสุนัขและแมวกำลังสื่อสารอะไร

แคทเธอรีน ซุคเคอร์มัน นักเขียนจากเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก เดินทางมายังที่นี่พร้อมกับคำถามเกี่ยวกับเจ้าสุนัขสายพันธุ์โคตอน เด ทิวเลียร์ของเธอที่มีนามว่า ซุคโค

ซุคเคอร์มันที่ซึ่งขณะนี้กำลังตั้งครรภ์อยู่ กำลังสับสนว่าเหตุใดเจ้าซุคโคจึงถ่ายปัสสาวะในห้องที่เธอเตรียมไว้ให้สำหรับลูกสาว นั่นทำให้เธอสงสัยว่าเป็นไปได้หรือไม่ว่าสุนัขจะรับรู้ว่าเธอกำลังตั้งครรภ์

งานแรกของเธอคือการเดินทางไปพบกับคาโร ซิลาคูซ่า สัตวแพทย์และนักพฤติกรรมสัตว์จากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย ซึ่งซิลาคูซ่าตั้งสมมุติฐานว่า เจ้าซุคโคน่าจะตรวจจับฮอร์โมนที่เปลี่ยนไปในระหว่างการตั้งครรภ์ของซุคเคอร์มันได้ รวมถึงพฤติกรรมของเจ้าของที่เปลี่ยนแปลงไป ยกตัวอย่างเช่นเจ้าของบางรายที่ใช้การรักษาด้วยฮอร์โมนจนส่งผลให้พฤติกรรมที่ทำเป็นปกตินั้นเปลี่ยนแปลงไป

นอกเหนือจากการรับรู้เรื่องกลิ่นแล้ว สุนัขเป็นสัตว์ที่มีสังหรณ์ใจที่ดีมาก มันสามารถสังเกตพฤติกรรมที่เปลี่ยนแปลงไปของเจ้าของและกิจวัตรประจำวัน รายงานจาก เดนนิส เทอเนอร์ เจ้าหน้าที่จากสถาบันจริยธรรมและจิตวิทยาสัตว์ เมืองฮอร์เก็นในสวิสเซอร์แลนด์

ยกตัวอย่างเช่น แม้กระทั่งการเคลื่อนย้ายเฟอร์นิเจอร์ที่ถูกมองว่าเป็นเรื่องเล็กสำหรับการเตรียมห้องให้เด็กทารก ก็อาจส่งผลให้สุนัขเกิดความเครียดได้ “การสนองตอบของมันอาจส่งผลให้เราคิดว่าสุนัขกำลังอิจฉาเด็กๆ” เทอเนอร์กล่าว

ซิลาคูซาแนะนำทริปจากโรงพยาบาลสัตว์ Penn Vet’s Ryan เพื่อช่วยให้บรรดาสัตว์เลี้ยงของเราสามารถรับมือได้เมื่อทารกถูกนำตัวมายังบ้าน ซึ่งในทริปเหล่านี้ยังรวมถึงการกระตุ้นความสนใจของสัตว์เลี้ยงเล็กๆ น้อยๆ ในแต่ละวันกับสิ่งของใหม่เช่น เปลเด็ก ก่อนที่เด็กทารกจะมาอยู่อาศัยจริงๆ เป็นต้น

หญ้าแคทนิป หรือกัญชาแมว มีสารที่ทำให้เกิดการมึนเมาแก่สัตว์หลายชนิดในวงศ์เสือและแมว

 

แถมเล็กๆ น้อยๆ เกี่ยวกับแมว

กัญชาแมว หรือหญ้าแคทนิป ถูกนำมาใช้ให้แมวรู้สึกเพลิดเพลิน แต่เหตุใดสัตว์อื่นๆในวงศ์เสือและแมวกลับไม่ได้สนองตอบต่อกัญชาแมวเช่นกันทุกตัว นั่นเป็นเพราะว่าแมวบางตัวนั้นไม่ได้มียีนที่จะสามารถรับสาร nepetalactone ซึ่งเป็นน้ำมันหอมระเหยที่อยู่ในกัญชาแมว ซิลาคูซากล่าว

ด้านจอห์น แบรดชอว์ ผู้เชี่ยวชาญด้านพฤติกรรมของแมวจากมหาวิทยาลัยบริสตอล ในสหราชอาณาจักร กล่าวว่าหากแมวรู้สึกเครียดหรือเป็นกังวลมันจะไม่ตอบสนองต่อสมุนไพรใดๆ

สำหรับแมวทุกสายพันธุ์ตั้งแต่เสือไปจนถึงแมวลายเสือ ล้วนตอบสนองต่อกัญชาแมว นั่นหมายความว่าปฏิกิริยานี้เป็นวิวัฒนาการที่เกิดขึ้นมาอย่างน้อย 11 ล้านปีก่อน เมื่อบรรพบรุษของแมวในปัจจุบันเริ่มปรากฏขึ้นในเอเชียกลาง แบรดชอว์กล่าว

และเมื่อแมวเป็นสัตว์ชนิดเดียวที่ตอบสนองต่อกัญชาแมว ซิลาคูซาจึงตั้งข้อสังเกตว่าพวกมันอาจเป็นสัตว์เพียงชนิดเดียวที่สมองสามารถรับสาร nepetalactine ได้

เบื้องหลังของพฤติกรรมนี้มีเหตุผลซ่อนอยู่ กัญชาแมวเองมีสารไล่แมลง ดังนั้นการกลิ้งตัวไปมาบนพืชชนิดนี้ จึงกลายมาเป็นพฤติกรรมที่ช่วยให้มันป้องกันตนเองจากหมัดและปรสิตได้

พฤติกรรมขี้เล่นของแมวจะมีผลมาจากการตอบสนองของเจ้าของด้วย

 

เล่นกันไหม?

สุดท้ายนี้ ลิซ ผู้เขียนตั้งข้อสงสัยถึงแมวพื้นเมืองขนสั้นวัย 9 ปีของเธอที่ชื่อวาซาบิว่า ในบางครั้งมันมักจะเอาอุ้งเท้ามาแตะที่ปากของเธอ ทำให้เธอสงสัยว่าเจ้าเหมี่ยวกำลังพยายามให้เธอหุบปากอยู่หรือไม่?

หากเป็นเช่นนั้นจริง ซาลาคูซากล่าวว่า เจ้าแมวน่าจะผลักคุณออกมากกว่า เพื่อเป็นการบ่งบอกว่ากำลัง “เข้าใกล้เกินไป” ดังนั้นการที่แมวเอาอุ้งเท้าแตะที่หน้าคุณ น่าจะเป็นการบ่งบอกว่ามันอยากเล่นด้วย ซาลาคูซากล่าว พร้อมเสริมว่าแมวเองก็เหมือนกันคน พวกมันมีนิสัยเฉพาะตัว แต่หากคุณกำลังเบื่อหน่ายไม่มีอารมณ์ที่จะเล่นด้วย เทอเนอร์กล่าวว่า ให้เมินเฉยไปเลยเพราะเป็นการตอบสนองที่ดีที่สุด

โดย ลิซ แลนเกรย์

 

อ่านเพิ่มเติม

ช่วงวัยที่ลูกสุนัขน่ารักที่สุด

เรื่องแนะนำ

หลากหลายสาเหตุที่ทำให้โคอาลาลดจำนวนต่อเนื่อง

ประชากร โคอาลา ในออสเตรเลียเหลืออยู่เพียงราวสามแสนตัว โดยสาเหตุสำคัญคือการสูญเสียที่อยู่อาศัย และผลจากการเปลี่ยนแปลงของสภาวะภูมิอากาศ มูลนิธิโคอาลาแห่งออสเตรเลีย เชื่อว่าในออสเตรเลีย โคอาลา มีจำนวนประชากรเหลือไม่เกิน 80,000 ตัว และจากการประเมินทางวิชาการ ก็ชัดเจนว่าจำนวนโคอาลาในหลายพื้นที่กำลังลดลงอย่างต่อเนื่อง แม้จะไม่สามารถระบุจำนวนตัวเลขที่ชัดเจนว่าจำนวนโคอาลามีอยู่เท่าไรในรัฐควีนส์แลนด์ของออสเตรเลีย, นิวเซาท์เวลส์ เซาท์ออสเตรเลีย และออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี แต่โคอาลาก็กำลังเผชิญหน้ากับภัยคุกคามขั้นรุนแรง ซึ่งมีทั้งการตัดไม้ทำลายป่า โรคภัย และผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศ ครั้งหนึ่ง จำนวนประชากรโคอาลาร่วงไปจนต่ำกว่าจุดวิกฤต และพวกมันไม่สามารถสืบพันธุ์ให้สมาชิกรุ่นต่อไปได้ และอาจนำมาสู่การสูญพันธุ์ในอนาคต เป็นเวลานับล้านปีมาแล้วที่โคอาลามีบทบาทสำคัญในป่ายูคาลิปตัส โดยการกินใบที่อยู่บนยอด และที่อยู่ตามพื้น ซึ่งใบยูคาลิปตัสที่พวกมันทำร่วงลงพื้นก่อให้เกิดการหมุนเวียนสารอาหาร (nutrient recycle) ที่สำคัญ มีการค้นพบซากฟอสซิลของโคอาลาที่มีอายุราว 30 ล้านปี นั่นหมายความว่าโคอาลาอาจเคยเป็นแหล่งอาหารที่สำคัญของสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่ (megafauna carnivores) ในดินแดนออสเตรเลีย จากการศึกษาทางพันธุกรรมในดินแดนการกระจายพันธุ์ของโคอาลา (The Koala Coast) ซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของนครบริสเบน แสดงให้เห็นว่าโคอาลากำลังทุกข์ทรมานจากความหลากหลายทางพันธุกรรมที่ลดลง ในพื้นที่เซาท์อีสต์ควีนส์แลนด์ จำนวนประชากรของโคอาลาของลดลงเข้าขั้นวิกฤต ส่วนประชากรโคอาลาที่อยู่ในรัฐควีนส์แลนด์และนิวเซาท์เวลส์ก็ได้รับผลกระทบจากสภาวะภูมิอากาศสุดขั้ว เช่นภัยแล้งรุนแรงและคลื่นความร้อน ทำให้จำนวนโคอาลาลดลงไปถึงร้อยละ 80 การวิจัยในเรื่องการลดลงของโคอาลากำลังเป็นที่สนใจเพิ่มขึ้น เพื่อหาวิธีปกป้องโคอาลาและเพื่อให้แน่ใจว่าพวกมันจะยังคงมีความหลากหลายทั้งในตอนนี้และในอนาคต โดยเรื่องของการสูญเสียที่อยู่อาศัย การเคลื่อนที่ของประชากร […]

จากหมาป่าสู่หมาบ้าน: กว่าจะมาเป็นเพื่อนรักแสนรู้ของมนุษย์

ในระดับดีเอ็นเอสุนัขป่ากับสุนัขบ้านไม่ได้แตกต่างกันมากนัก ว่าแต่มนุษย์เริ่มนำสุนัขป่ามาเลี้ยงตั้งแต่เมื่อใดกัน?

แมงกะพรุนทำสิ่งเหล่านี้ได้ แม้ไม่มีสมอง

เจ้าสัตว์ที่มีรูปร่างคล้ายถุง และประกอบด้วยน้ำกว่า 90% เหล่านี้คือหนึ่งในสัตว์อันตรายอย่างแท้จริงของท้องทะเล และเหล่านี้คือเรื่องที่คุณอาจยังไม่เคยรู้เกี่ยวกับแมงกะพรุน

ปลาเหล่านี้เดินเหมือนบรรพบรุษเรา

ปลาเหล่านี้เดินเหมือนบรรพบรุษเรา เรารู้กันมานานแล้วว่าที่พื้นของมหาสมุทรมีปลาหลายชนิดเคลื่อนที่ไปมาด้วยวิธีการซึ่งคล้ายกับการก้าวเดินเช่นเดียวกันกับที่สัตว์บกที่มีกระดูกสันหลังทำ เพียงแต่เราไม่ทราบว่าวิธีการเคลื่อนไหวของพวกมันที่ว่าคล้ายนั้น คล้ายคลึงการเดินมากแค่ไหน ผลการศึกษาใหม่ในปลาสเกต ปลากระดูกอ่อนจำพวกปลากระเบนชนิดหนึ่ง นักวิทยาศาสตร์พบว่าพวกมันมีวงจรประสาทที่แตกต่างจากวงจรประสาทของปลาอื่นๆ ที่เคลื่อนที่ด้วยการว่ายน้ำ ในปลาเมื่อพวกมันว่ายน้ำ กล้ามเนื้อหลักที่ช่วยให้ร่างกายเคลื่อนที่ไปข้างหน้าคือกล้ามเนื้อรอบๆ กระดูกสันหลัง แต่กับการเดินนั้นกล้ามเนื้อหลักจะอยู่ที่รยางค์ที่ยื่นออกมาจากร่างกาย ดังจะเห็นได้จากภาพการทดลอง และผลการศึกษาจีโนมของพวกมัน ยังพบอีกว่าพวกมันมียีนบางอย่างที่เชื่อมโยงกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม การค้นพบครั้งนี้ช่วยฉายภาพสำคัญของวิวัฒนาการในครั้งอดีต เมื่อสัตว์น้ำเริ่มขึ้นมาอาศัยอยู่บนบก ซึ่งนักวิทยาศาสตร์คาดหวังว่าจากการศึกษาบรรดาปลาสเกตเหล่านี้ต่อไป เราอาจเข้าใจได้ว่าบรรพบรุษในยุคก่อนประวัติศาสตร์มีท่าทางการเดินเช่นไร   อ่านเพิ่มเติม ฟอสซิลรอยเท้าเก่าแก่ที่สุดของการวิ่งสองขาในกิ้งก่า