แม่ลิงกินลูกที่ตายแล้วของตนเอง - National Geographic Thailand

แม่ลิงกินลูกที่ตายแล้วของตนเอง

แม่ลิงกินลูกที่ตายแล้วของตนเอง

ไพรเมตเป็นสัตว์ที่รู้จักดีในฐานะสัตว์ที่มอบความรักความอบอุ่นให้แก่ลูกของมัน แต่นับเป็นครั้งแรกที่นักวิทยาศาสตร์บันทึกเหตุการณ์อันน่าพิศวงเมื่อแม่ลิงกินลูกของมันเองที่ตายไปแล้ว

ทีมนักวิจัยได้ทำการศึกษาแม่ลูกอ่อนลิงกังตัวหนึ่งที่มีชื่อว่า Evalyne จากอุทยาน Parco Faunistico di Piano dell’Abatino ในอิตาลี แม่ลิงถือร่างของลูกลิงตัวน้อยที่ตายไปแล้วหลายสัปดาห์ จากนั้นก็กินจนเหลือเพียงแค่กระดูกชิ้นเดียว

ลิงกังมีถิ่นกระจายพันธุ์อยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เมื่อลูกของมันตายลง มันอุ้มร่างไร้ชีวิตของลูกน้อยนานหลายชั่วโมงหรืออาจหลายวัน ซึ่งอาจเป็นการแสดงออกถึงความโศกเศร้า หรือความไม่เข้าใจว่าลูกของมันได้ตายไปแล้ว

แม่ลิง
Evalyne ลิงกังในอุทยานของอิตาลี อุ้มลูกของมันไว้เป็นเวลานานแม้จะตายไปแล้วก็ตาม

“พฤติกรรมเช่นนี้มีบันทึกไว้ว่าพบในชิมแปนซี และไพรเมตอื่นๆ แม่ลิงอุ้มลูกน้อยของมันจนกว่าร่างนั้นจะเน่าเปื่อยสลายตัว” Frans de Waal ผู้เชี่ยวชาญด้านวานรวิทยาและไม่ได้เกี่ยวข้องกับการศึกษาครั้งนี้ จากมหาวิทยาลัยเอมอรี่กล่าว

แต่ “ความแปลกใหม่ก็คือ การที่มันกินลูกของตนเอง” de Waal กล่าว “ปกติแล้วลิงกังจะไม่กินพวกเดียวกันเอง”

และไม่ใช่แค่ลิงกังจะไม่กินลูกของตนเองเท่านั้น “พวกมันเป็นสายพันธุ์มังสวิรัติและไม่เคยกินเนื้อเลยด้วยซ้ำ” Arianna De Marco นักชีววิทยาด้านวิวัฒนาการ จาก Fondazione Ethoikos ในอิตาลี หัวหน้าการศึกษาครั้งนี้กล่าว

(แบบนี้ก็มี! เมื่อลิงกังเมคเลิฟกับกวาง)

แม่ลิง
Evalyne เริ่มแทะเล็มร่างของลูกตัวเอง

 

ความตายของลูกลิงเป็นเรื่องปกติที่แม่ลิงต้องเผชิญตามธรรมชาติ ในอุทยานลูกลิงกังเกิดใหม่จำนวน 51 ตัว มีจำนวน 16 ตัวที่ตายเมื่อแรกเกิด หลังลูกของ Evalyne ตายลงได้ 4 วัน มันก็เริ่มกรีดร้องใส่เงาสะท้อนของตนเองผ่านประตูกรง ซึ่งเป็นพฤติกรรมที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน รายงานจาก De Marco ผู้ติดตามการศึกษานี้และตีพิมพ์เรื่องราวลงในวารสาร Primates

แม่ลิงยังคงอุ้มและเลียลูกของมันต่อไป แม้ว่าร่างของลูกลิงจะแห้งจนกลายเป็นมัมมี่เมื่อเข้าวันที่ 8 หรือหัวหลุดออกมาเมื่อถึงวันที่ 14 ไปแล้วก็ตาม การที่ร่างของลูกลิงแห้งจนเป็นมัมมี่นั้นช่วยรักษารูปร่างของมันไว้ และนั่นอาจเป็นเหตุผลเดียวที่ทำให้แม่ลิงยังคงพยายามเลี้ยงดูร่างของลูกลิงต่อไป

เมื่อชิ้นส่วนอื่นๆ ค่อยๆ หลุดออกจากร่างของลูกลิง และเส้นขนร่วงหมดจากตัวในสัปดาห์ที่ 3 Evalyne เริ่มแทะเล็มลูกของมัน จากรายงานที่บันทึกไว้มีลิงกังในจีนเคยกินลูกของตนเอง ลิงโบโนโบและชิมแปนซีเองก็เช่นกัน

แม่ลิง
ในตอนแรกหลังตายได้ 4 วัน แม่ลิงยังคงแสดงท่าทางทะนุถนอมลูกของมันอยู่

“มันค่อนข้างยากที่จะให้อธิบายพฤติกรรมดังกล่าว” De Marco กล่าว บางทีพฤติกรรมลักษณะนี้อาจพบได้ในป่าเช่นกัน “การเปลี่ยนจากความห่วงใยใส่ใจดูแลไปสู่การกินกันเองเป็นอะไรที่น่าพิศวงมาก”

คำอธิบายที่เป็นไปได้สำหรับพฤติกรรมของ Evalyne นี้ น่าจะเกิดจากความแปลกใหม่ของการเป็นแม่และช่วงเวลาระยะสั้นนั้นไม่ผูกพันมากพอ ดังนั้นแล้วการกินน่าจะเป็นจุดจบที่ดีที่สุดสำหรับลูกของมัน De Marco กล่าว

โดย ไรชา มอลฮอทรา

แม่ลิง
ลิงหลายชนิดยังคงอุ้มลูกแม้จะตายไปแล้ว แต่มีน้อยชนิดที่กินลูกตนเอง
แม่ลิง
Evalyne กินลูกของตนเองจนเหลือแค่กระดูกชิ้นสุดท้าย

 

อ่านเพิ่มเติม

ในโลกของลิงงวงช้าง จมูกยิ่งใหญ่เท่าไหร่ยิ่งดี

เรื่องแนะนำ

ลิ่น : เหยื่อของการลักลอบล่าสัตว์ป่า

ลิ่นทั้งหมดแปดชนิด ซึ่งสี่ชนิดอยู่ในแอฟริกาและสี่ชนิดอยู่ในเอเชีย ตกอยู่ในอันตรายจากการสูญพันธุ์โดยการค้าสัตว์ป่าผิดกฎหมาย ในประเทศแถบเอเชีย เช่น จีน และเวียดนาม ความต้องการเกล็ดลิ่นเพื่อนำไปใช้ปรุงยาแผนโบราณเป็นตัวขับเคลื่อนความต้องการที่ทำให้ประชากรลิ่นทั่วโลกตกอยู่ในสถานการณ์สุ่มเสี่ยงอย่างน่าวิตก

ฉลามไวเปอร์ผู้มาพร้อมกับขากรรไกรน่าสยอง

ฉลามไวเปอร์ ผู้มาพร้อมกับขากรรไกรน่าสยอง ฉลามไวเปอร์ ถูกพบเจอครั้งแรกเมื่อปี 1986 และล่าสุด 32 ปีต่อมา พวกมันถูกพบเจอเข้าอีกครั้งด้วยความบังเอิญ ฉลามไวเปอร์ หรือชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Trigonognathus kabeyai เป็นฉลามสายพันธุ์ขนาดเล็กที่อาศัยอยู่ในใต้ทะเลลึก ล่าสุดเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาเรือที่กำลังสำรวจทางทะเลโดยองค์กรท้องถิ่นในไต้หวันสามารถจับพวกมันได้ 5 ตัว ที่นอกชายฝั่ง นักวิจัยกล่าวว่า พวกเขาสามารถระบุฉลามสายพันธุ์นี้ได้จากลักษณะพิเศษอันเป็นเอกลักษณ์ของมัน ได้แก่ขนาดความยาว ขากรรไกรที่แคบ และฟันที่คมเหมือนเข็ม ข้อมูลที่มีเกี่ยวกับสัตว์สายพันธุ์นี้มีเพียงน้อยนิด ผลการศึกษาในปี 2003 จากการตรวจสอบตัวอย่างจำนวน 39 ชิ้นนักวิทยาศาสตร์พบว่า นอกเหนือจากฟันที่แหลมคมแล้ว พวกมันยังสามารถยื่นขากรรไกรออกไปได้ด้วย เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการล่าเหยื่อมากขึ้น และจากการศึกษากระเพาะของพวกมัน พวกเขาพบว่ามันกลืนเหยื่อทั้งตัว บนร่างกายของแลามไวเปอร์ยังมีเซลล์ขนาดเล็กที่เรียกว่า photophores ที่ช่วยสะท้อนแสง เพื่อให้มันสามารถล่าเหยื่อหรือจับคู่ผสมพันธุ์ได้ ภายในความมืดของใต้ทะเลลึก และด้วยความที่มันอาศัยอยู่นระดับมากกว่าพันฟุต ซึ่งถือว่าลึกมาก จึงทำให้เรื่องราวและวิถีชีวิตของพวกมันยังคงเป็นปริศนา ทั้งนี้ถิ่นอาศัยของฉลามไวเปอร์นั้นพบได้ตั้งแต่ในทะเลญี่ปุ่นไปจนถึงไต้หวัน และในฮาวาย สำหรับฉลามไวเปอร์ที่ถูกพบเป็นครั้งแรกนั้นมีความยาวประมาณ 10 – 12 นิ้ว แต่เชื่อกันว่าเมื่อโตเต็มที่พวกมันน่าจะมีความยาวมากกว่า 18 นิ้ว สำหรับฉลามไวเปอร์ 5 ตัวที่ถูกจับขึ้นมาได้นั้น […]

จีนวางแผนสร้างอุทยานแห่งชาติแพนด้า ขนาด 2.7 หมื่นตารางกิโลเมตร

แพนด้ายักษ์ตัวหนึ่งกับลูก แพนด้า ของเธอกำลังสำรวจบริเวณรอบๆ ตัว ภาพถ่ายโดย AMI VITALE, NAT GEO IMAGE COLLECTION อุทยานแห่งนี้จะเป็นที่อยู่อาศัยของ แพนด้า หมี และสัตว์สายพันธุ์อื่นๆ แต่ก็ยังมีอุปสรรคอื่นๆ ที่ต้องแก้ไข แผ่นดินไหวขนาด 8.0 แมกนิจูด ที่ถล่มมณฑลเสฉวน ประเทศจีนเมื่อ 11 ปีแล้ว ถือเป็นภัยพิบัติที่ส่งผลกระทบต่อมนุษย์ รวมไปถึงถิ่นที่อยู่อาศัยของแพนด้ายักษ์ ซึ่งส่วนหนึ่งคือศูนย์แพนด้า Woolong ซึ่งเป็นศูนย์แพนด้าที่มีบทบาทในเรื่องการขยายพันธุ์ของแพนด้า และมีแพนด้าจำนวนมากที่ต้องตายไปในเหตุการณ์ครั้งนั้น และในตอนนี้ ทุกสายตากำลังจับต้องไปที่โครงการสร้างอุทยานแห่งชาติขนาดใหญ่ ของรัฐบาลจีน แผนการสร้างอุทยานแห่งชาติแพนด้ายักษ์ ซึ่งมีกำหนดสรุปแผนก่อสร้างในฤดูใบไม้ร่วง ปี 2019 มีพื้นที่ประมาณ 27,132 ตารางกิโลเมตร ซึ่งเป็นจำนวนเกือบสามเท่าของอุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน พื้นที่ส่วนใหญ่ของอุทยานจะอยู่ที่มณฑลเสฉวน ซึ่งเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของแพนด้าร้อยละ 80 ของประเทศ ภายในศูนย์ฯ นี้จะรวบรวมแพนด้าจากพื้นที่สงวนจากที่อื่นๆ รวมไปถึงพืชและสัตว์ที่อยู่ในภาวะถูกคุกคามที่เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ด้วยเช่นกัน จากการสำรวจประชากรแพนด้าในปี 2015 มีแพนด้าอยู่ในพื้นที่ป่าอยู่ 1,864 ตัว (ไม่รวมลูกแพนด้า) ซึ่งเพิ่มจาก 1,200 […]