ชีวิตเริ่มต้นที่วัย 9 ขวบ - Page 2 of 2 - National Geographic Thailand

ชีวิตเริ่มต้นที่วัย 9 ขวบ

โตขึ้นอยากเป็นอะไร

ไรลีย์ ริชาร์ดส์ เขตสงวนไพน์ริดจ์, เซาท์ดาโคตา
“โตขึ้นหนูอยากเป็นทหารหน่วยซีลเพื่อปกป้องประเทศชาติ เพราะคนเลวคนอื่นๆ ฆ่าคน [ในเผ่า] ของหนูค่ะ”
โลกามู โลปุลโมเอ เด็กหญิงชาวเทอร์แคนาที่อาศัยอยู่ในชนบทของเคนยา บอกว่า เมื่อโตขึ้น พ่อแม่จะ “ได้รับค่าสินสอดของหนู และแม้ว่าสุดท้ายแล้วผู้ชายจะทุบตีหนู พ่อแม่หนูก็จะมีสินสอดเป็นค่าทำขวัญ”

ในกรุงออตตาวา ประเทศแคนาดา วิลเลียม เคย์ วางแผนอนาคตอย่างมั่นใจว่าจะเป็น “นายธนาคารหรืออัจฉริยะด้านคอมพิวเตอร์” ซางหยุนชูจากกรุงปักกิ่งอยากเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ “แต่ตำรวจส่วนใหญ่เป็นผู้ชายค่ะ” เธอบอก “ดังนั้นหนูคงเป็นไม่ได้”

อะไรคือสิ่งที่ทำให้รู้สึกเศร้าใจ

อัลเฟีย อันสารี นครมุมไบ, อินเดีย
“เราไม่ได้เรียนหนังสือในโรงเรียน แต่เด็กผู้ชายได้เรียน ดังนั้นพวกเขาจะเดินทางไปที่ไหนก็ได้ แต่เด็กผู้หญิงทำไม่ได้ค่ะ”

สำหรับโทมี วอร์ บอนเนต ชนเผ่าโอกลาลาลาโกตา สิ่งนั้นคือ “การเห็นผู้คนปลิดชีวิตตนเอง” อะไรปลูกฝังความคิดเช่นนี้ในหัวของเด็กเก้าขวบน่ะหรือ เขตสงวนของเธอมีประวัติว่า เด็กอายุแค่ 12 ปีฆ่าตัวตาย

ราเนีย สิงคลา จากมุมไบ รู้สึกเศร้าเมื่อน้องชายทุบตีเธอ ลาเมีย อัล นัจจาร์ ซึ่งอาศัยอยู่ในฉนวนกาซา บอกว่า “หนูรู้สึกเศร้าเมื่อเห็นบ้านของเราถูกทำลาย”

อะไรคือสิ่งที่ทำให้มีความสุขที่สุด

คำตอบอันดับต้นๆ ได้แก่ ครอบครัว พระเจ้า อาหาร ฟุตบอล และเพื่อนๆ ขณะที่คำตอบอื่นๆแสดงถึงความแตกต่างเชิงภูมิศาสตร์ในชีวิตของเด็กแต่ละคน เด็กคนหนึ่งรักการชุมนุมของชาวอเมริกันพื้นเมือง  อีกคนรักไข่อีสเตอร์ สำหรับมาเรีย เอดูอาร์ดา การ์โดโซ ไรมุนดู ในรีอูดีจาเนรู ซึ่งพ่อแม่แยกทางกัน ความสุขคือ “แม่กับพ่ออยู่ข้างตัวหนู กอดหนู และคอยสอนหนูค่ะ”

เมื่อเด็กหญิงและเด็กชายวัยเก้าขวบพูดถึงตัวเองและเพื่อนในวัยเดียวกัน พวกเขามีความเห็นเป็นเอกฉันท์ในหลายประเด็น เป็นต้นว่า เด็กผู้ชายตกที่นั่งลำบากบ่อยกว่าเด็กผู้หญิง และเด็กผู้หญิงหมดเวลามากมายไปกับเรื่องเสื้อผ้าหน้าผม เรื่องเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตจริงของพวกเขา แต่เรื่องที่จริงจังมากกว่าก็เป็นเช่นกัน

ถ้าสามารถเปลี่ยนบางสิ่งบางอย่างในชีวิตหรือในโลกได้ สิ่งนั้นคืออะไร

กลารา ฟรากา จากรีอูดีจาเนรู จะทำให้โจร “เป็นคนดี เพื่อที่ว่าพวกเขาจะได้ไม่ลักขโมย” แอบบี ฮาส จะทำให้ “คนเลว” หมดไปจากเขตสงวนของเธอในเซาท์ดาโคตา คีแรน มานูเอล รอสเซลลี จากออตตาวา บอกว่า เขาจะ “กำจัดผู้ก่อการร้าย” บางคำตอบให้ความรู้สึกว่าเป็นผู้ใหญ่ตัวเล็กๆกำลังพูด ไม่ใช่เด็ก หวังฟางจากจีนบอกว่า ถ้าทำได้ สิ่งที่เธอจะเปลี่ยนแปลงคือ “ความรู้สึกเมื่อเธอเหงา”

ความปรารถนาที่เด็กๆพูดถึงบ่อยที่สุด สรุปอยู่ในคำตอบของเอเวอรี แจ็กสัน เธอบอกว่า ถ้าเปลี่ยนแปลงโลกได้ “จะไม่มีการกดขี่ข่มเหงกัน เพราะเป็นสิ่งไม่ดีค่ะ”

เรื่องแนะนำ

ทำไมตัวตลกจึงพบได้ทุกที่ในเม็กซิโก?

เมื่อ ลูคาน อกุสตี ช่างภาพชาวอาร์เจนตินาย้ายที่อยู่เข้าไปในเม็กซิโก เธอต้องพบกับเทศกาลทางศาสนามากมายที่เกิดขึ้นตลอดปี “ศาสนามีอยู่ทุกที่ค่ะ” เธอกล่าว อกุสตี ผู้นิยามตนเองว่า เธอเป็นคนที่ไม่เชื่อในพระเจ้า รู้สึกหลงใหลไปกับเหล่าตัวละครจำลองในการเฉลิมฉลองสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ ตามโบสถ์ท้องถิ่น รวมถึงวันแห่งความตาย การบันทึกสารคดีที่ถ่ายทอดวัฒนธรรมผสมของชาวคริสต์และชนพื้นเมือง จึงกลายมาเป็นหัวใจหลักในการทำงานของเธอ ในขณะที่กำลังเยื่ยมชมเมืองโคอาเทเปก ที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐเบรากรุซ เธอเดินผ่านขบวนแห่ที่ประกอบด้วยนักบวช วงดุริยางค์ประจำโรงเรียน และกลุ่มตัวตลกในหน้ากากสีสันสดใสที่กำลังเต้นรำ อกุสตีรู้สึกทึ่งไปกับสิ่งที่เธอเห็น ภายใต้หน้ากากเหล่านั้นมีทั้งผู้ชาย ผู้หญิงและเด็ก เธอเพิ่งจะเรียนรู้ว่าผู้คนเหล่านี้กำลังสืบสานประเพณีเก่าแก่ที่เริ่มต้นมาตั้งแต่ยุคล่าอาณานิคมของชาวสเปน และเพิ่งจะได้รับการรื้อฟื้นขึ้นมาใหม่เมื่อหลายสิบปีที่ผ่านมา ผู้คนจำนวนมากที่เต้นรำอยู่นั้นเต้นเพื่อพระแม่กัวดาลูเป หรือพระแม่มารี เพื่อแลกกับความโชคดีในชีวิต ตัวตลกแต่ละตัว หรือแต่ละทีมมีเสื้อผ้าและคาแรกเตอร์ที่แตกต่างกัน พวกเขาโพสต์ท่าถ่ายภาพบนฉากผ้าสีสันสดใส ซึ่งเป็นผ้าชนิดเดียวกันกับที่ใช้ในการทำชุด “ผ้าของพวกเขาสวยงามและเต็มไปด้วยสีสัน ในขณะเดียวกันหากคุณมองไปที่เสื้อผ้าของพวกเขาจะพบว่าเสื้อผ้าถูกทำมาจากเศษผ้าเก่า หรือไม่ได้ใช้แล้ว” อกุสตีกล่าว โดยมองว่าการแต่งกายทำนองนี้เป็นการสะท้อนถึงวิถีชีวิตจริงของชาวเม็กซิโกและชาวละติน อเมริกา ที่ซึ่งความยากจนถูกเก็บซ่อนเอาไว้ผ่านงานเทศกาล ในอดีตตัวตลกเหล่านี้จะถูกแสดงโดยชายชรา แต่ในปัจจุบัน ผู้สวมบทบาทเป็นตัวตลกส่วนใหญ่เป็นคนรุ่นใหม่หรือเด็กๆ ที่มาร่วมงานพร้อมกับพ่อ “เบรากรุซเป็นหนึ่งในรัฐที่อันตรายที่สุดของเม็กซิโก” เธอกล่าว โดยหมายถึงความรุนแรงและปัญหายาเสพติดที่เกิดขึ้นในภูมิภาค การแต่งกายเป็นตัวตลกนี้จึงมีส่วนช่วยให้เด็กๆ ได้ทำกิจกรรมในทางบวก รวมถึงยังเป็นการรักษาประเพณีที่เป็นเอกลักษณ์ให้คงอยู่ต่อไป เรื่อง อเล็กซา คีเฟอร์ ภาพ ลูคาน อกุสตี […]

เสามังกร: ความภาคภูมิแห่งลูกหลานชาวจีนโพ้นทะเล

ภารกิจตามรอยบรรพชนของสมาชิกตระกูลเซียว หรือ "สีบุญเรือง" สู่บ้านเกิดของบรรพชนในอำเภอหนานจิ้ง มณฑลฝูเจี้ยน พร้อมร่วมประกอบพิธีศักดิ์สิทธิ์ "ยกเสามังกร" เพื่อเป็นเกียรติแก่ ดร.อรรชกา สีบุญเรือง

นอเทรอดาม รำลึกอาสนวิหารอันเป็นที่รักของชาวปารีส

หลังเปลวเพลิงที่เผาผลาญอาสนวิหารนอเทรอดามอายุ 850 ปี ซึ่งเปรียบได้กับศูนย์รวมจิตใจของปารีสสงบลง ประธานาธิบดี เอมมานูเอล มาครง ออกมาประกาศให้ความเชื่อมั่นแก่ชาวปารีสว่า "เราจะสร้างอาสนวิหารแห่งนี้ขึ้นใหม่ร่วมกัน เพราะประวัติศาสตร์ของเราคู่ควรกับสิ่งนี้" เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ถ่ายภาพอาสนวิหารนอเทรอดามมาตั้งแต่ปี 1915 และต่อไปนี้คือภาพถ่ายแห่งความทรงจำบางส่วน