เด็กหญิงในร่างเด็กชาย พบได้ที่อัฟกานิสถาน - National Geographic Thailand

เด็กหญิงในร่างเด็กชาย พบได้ที่อัฟกานิสถาน

ในวัฒนธรรมของหลายประเทศ เด็กผู้ชายมีค่ามากกว่าเด็กผู้หญิง เมื่อภรรยาตั้งครรภ์ ทั้งเธอและสามีจะคาดหวังว่าลูกคนใหม่จะต้องเป็นเด็กผู้ชาย

อาบาส วัย 9 ขวบ เกิดมาเป็นผู้หญิง แต่เธอกลับตัดผมสั้นและแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าของเด็กผู้ชาย เพราะอะไรจึงเป็นเช่นนั้น ฟาติมา ซาฟาริ แม่ของเธอมีเหตุผล

“ฉันให้อาบาสแต่งตัวเหมือนเด็กผู้ชายก็เพราะว่า ลูกคนต่อไปของฉันจะได้เป็นผู้ชายค่ะ” เธอกล่าว “ในอัฟกานิสถาน ผู้หญิงเราจะมีค่ามากขึ้น ถ้าให้กำเนิดลูกชายได้ ฉันมีลูกสาวมาแล้ว 5 คน และสามีผิดหวังในตัวฉัน”

ปัจจุบันยังคงมีผู้คนจำนวนมากที่เชื่อว่าเพศของเด็กทารกนั้น ถูกกำหนดขึ้นจากครรภ์ของมารดา ในอัฟกานิสถานเอง ผู้หญิงไม่มีความเท่าเทียมกับผู้ชาย และมีข้อห้าม รวมไปถึงข้อปฏิบัติมากมายที่บงการชีวิตของพวกเธอ

สำหรับตัวฟาติมาเองนั้น แค่เกิดเป็นผู้หญิงก็ว่าแย่แล้ว การที่เธอไม่รู้หนังสือยิ่งส่งผลให้เธอไม่สามารถหางานทำได้ “ฉันอยากให้ลูกสาวของฉันมีชีวิตที่อิสระ และมีโอกาสได้เรียนหนังสือต่อ” เธอกล่าว

 

อ่านเพิ่มเติม : เกิดเป็น (เด็ก) หญิง แท้จริง แสนลำบากมองใหม่เรื่องเพศสภาพ

เรื่องแนะนำ

ค่ายมวยศิษย์ครูจงอาง

เรื่องและภาพ นิสากร ปิตุยะ (รางวัลชมเชยโครงการ 10 ภาพเล่าเรื่องปี 7) ค่ายมวยศิษย์ครูจงอางเป็นค่ายมวยสำหรับเด็กๆ ที่เกิดจากความตั้งใจของ นายประเสริฐ จิระพรรักษ หรือ จงอางน้อย สิงห์คงคา อดีตนักมวยเก่า แห่งสำนักวัดเทพธิดาราม ผู้ต้องการสร้างผลผลิตที่ดีให้กับสังคม  เขานำความรู้ความสามารถที่ตนมี นั่นก็คือศิลปะการต่อสู้มวยไทย มาถ่ายทอดให้กับเยาวชนที่สนใจ โดยไม่เรียกร้องค่าใช้จ่ายใดๆ บนพื้นที่เล็กๆ ราว 4×6 เมตร หน้าบ้านของครูจงอางถูกปรับเปลี่ยนให้เป็นสนามฝึกแข้งของลูกศิษย์ตัวน้อย  นอกจากที่นี่จะมีครูแล้ว ยังมี “แม่” ที่คอยหาข้าวหาปลา ดูแลความเรียบร้อยและความสะอาดให้เด็กๆ อย่างเต็มใจ ซึ่งก็คือภรรยาของครูจงอางนั่นเอง  ที่นี่จึงไม่ได้เป็นแค่เพียงค่ายสอนมวย แต่ยังเป็นบ้านที่เปี่ยมไปด้วยความรัก ความเอาใจใส่ ความปรารถนาดีที่มีต่อเด็กๆ และสังคมรอบข้าง  

วิวาทะว่าด้วยกำแพงแบ่งพรมแดนสหรัฐฯ-เม็กซิโก

คนอเมริกันคิดว่ากำแพงจะสามารถแก้ปัญหาได้ ทั้งที่ความจริงแล้วไม่ใช่ ชมผลงานชุดภาพถ่ายของ ริชาร์ด มิสรัก ที่สะท้อนถึงแนวคิดชาตินิยมผ่านพรมแดน

การเดินทางของอาหาร

นี่ไม่ใช่ภาพหุ่นนิ่งจากยุโรปสมัยศตวรรษที่สิบเจ็ด แต่เป็นผลผลิตสดใหม่จากตลาดระดับบนสี่แห่งในแมนแฮตตัน การกินอาหารที่ผลิตหรือปลูกในท้องถิ่นและลดการปล่อยคาร์บอนอาจกำลังเป็นที่นิยม แต่ผักผลไม้เหล่านี้ขนส่งเป็นระยะทางไกลมายังมหานครนิวยอร์ก บางชนิดเดินทางมาไกลเกือบ 15,000 กิโลเมตร ที่จริงแล้วการ นำเข้าผลผลิตในสหรัฐฯ เพิ่มสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญตั้งแต่ปี 1980 อมิต รตานศีพ่อค้าที่ตลาดขายส่งแห่งหนึ่งในย่านบรองซ์ บอกว่า พ่อครัวและคนซื้อ “อยากรู้ว่าอาหารของพวกเขามาจากที่ไหน” ซึ่งอาจหมายถึงไร่นาใกล้เคียง อีกฝั่งหนึ่งของประเทศ หรือถ้าเป็นสินค้าจากต่างแดนก็อยู่ห่างออกไปครึ่งโลก อยากรู้ไหมว่าผลผลิตอาหารเหล่านี้เดินทางมาจากที่ไหนบ้าง คลิกชมได้ ที่นี่    อ่านเพิ่มเติม : กล้ากินหมึกตัวเป็นๆ ไหม?, เทศกาลปามะเขือเทศเป็นการสิ้นเปลืองอาหารหรือไม่?