ส่องชีวิตชาว คูเวต แดนแห่งความร่ำรวยสุดขั้ว - National Geographic Thailand

ส่องวิถีชีวิตของชาว คูเวต ดินแดนแห่งความร่ำรวยสุดขั้ว

ส่องวิถีชีวิตของชาวคูเวต ดินแดนแห่งความร่ำรวยสุดขั้ว

คูเวต ประเทศที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของอ่าวเปอร์เซียคือประเทศแห่งความเป็นที่สุด ในช่วงหน้าร้อน อุณหภูมิจะสูงเป็นลำดับต้นๆ ของโลก ปริมาณน้ำฝนในแต่ละปีอยู่ในลำดับที่เกือบต่ำที่สุดของโลก และแทบไม่มีแห่งน้ำจืด มีพื้นที่เพียงร้อยละหนึ่งของทะเลทรายที่สามารถทำเกษตรกรรมได้

อย่างไรก็ตาม ทะเลทรายผืนเดียวกันที่เองที่เป็นแหล่งน้ำมันสำรองลำดับที่ 7 ของโลก และเป็นแหล่งความร่ำรวยมหาศาลของชาวคูเวต

โดยก่อนที่จะค้นพบน้ำมันในช่วงทศวรรษ 1930 สินค้าส่งออกส่วนใหญ่ของคูเวตคือไข่มุก และมีพื้นที่สำหรับการทำค้าขายทางเรือ ที่อยู่อาศัยของชาวประมงและชนเผ่าแร่ร่อน อุตสาหกรรมพลังงานของที่นี่มีความใกล้ชิดกับโลกตะวันตก โดยเฉพาะการปลดปล่อยหลังสงครามอ่าวในปี 1991 ค่านิยมจากต่างประเทศได้เข้ามามีอิทธิพลในคูเวตอยู่เรื่อยๆ

ในทุกวันนี้ ประชากรคูเวตที่มีอยู่ประมาณ 1.3 ล้านคนมีวิถีชีวิตที่หรูหรา ซึ่งขับเคลื่อนโดยแรงงานภาคอุคสาหกรรมบริการซึ่งเป็นชาวต่างชาติค่าแรงต่ำกว่า 3 ล้านคน

Gabriele Cecconi ช่างภาพชาวอิตาลี ใช้เวลาสี่เดือนในช่วงปี 2019 และ 2020 ในการบันทึกภาพประเทศนี้

ในภาพถ่าย Cecconi มองว่าเข้าถึงถึงความไม่เข้ากันของระหว่างความเป็นวัตถุนิยมและธรรมเนียมทางศาสนา “ภาวะบริโภคนิยมสุดขั้วคือรูปแบบการชดเชยความรู้สึกที่ตึงเครียดภายในใจ” เขากล่าวและเสริมว่า “ระบบทุนนิยมของเราจะบอกว่าหากคุณได้จับจ่ายใช้สอยจะรู้สึกดีขึ้น สิ่งนี้เกิดขึ้นกับทุกคน ความแตกต่างคือ พวกเขามีเงินทำทุกสิ่งที่ต้องการได้” ซึ่งอาจจะหมายถึงเฟอร์รารี่หรือโคลอสเซียมจำลองส่วนตัว

เรื่อง WERNER SIEFER
ภาพ YGABRIELE CECCONI, PARALLELOZERO

ถนนไฮเวย์สาย 70 เริ่มต้นที่ชายฝั่งในเมืองคูเวตซิตี้ ผ่านพื้นที่ห่างไกลและไม่สามารถอยู่อาศัยได้ในประเทศ ไปจนถึงชายแดนของซาอุดีอาระเบีย
หอคอยน้ำรูปทรงประหลาดในเมืองคูเวตซิตี้ คูเวตเป็นหนึ่งในประเทศที่มีอัตราการใช้น้ำสูงที่สุดในโลก การไม่มีแหล่งน้ำถาวรอย่างแม่น้ำหรือทะเลสาบทำให้คูเวตเข้าถึงทรัพยากรน้ำได้อย่างจำกัด โรงงานผลิตน้ำจากน้ำทะเลเป็นแหล่งน้ำหลักสำหรับใช้ในครัวเรือนหรือดื่มกิน
ในเมืองหลวง หนึ่งในแรงงานข้ามชาติชาวอินเดียที่อาศัยอยู่ในคูเวตนับล้านคนอุ้มลูกของเขาที่หอคอยคูเวต สถานที่แลนด์มาร์กซึ่งออกแบบโดย Malene Bjørn สถาปนิกชาวเดนมาร์ก
ในเมืองคูเวตซิตี้ สวน Al Shaheed พื้นที่สีเขียวที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ชาวมุสลิมรวมตัวกันเพื่อละหมาดในมัสยิด ประชากรเกือบทั้งหมดในประเทศเป็นชาวมุสลิมนิกายซุนหนี่ แม้อิสลามจะเป็นศาสนาทางการ แต่ก็ได้มีการสนับสนุนเสรีภาพการนับถือศาสนาในรัฐธรรมนูญ แรงงานต่างชาติร้อยละ 64 เป็นชาวมุสลิม ส่วนร้อยละ 26 เป็นชาวคริสต์
ในสวนสาธารณะเดียวกันนี้ ผู้ชมเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของงานศิลปะ
ในเมือง Subiya ชาวคูเวตเฉลิมฉลองการได้รับเอกราชสมบูรณ์จากสหราชอาณาจักรในปี 1961 เรื่องในวันชาติ 25 กุมภาพันธ์ ด้วยเทศกาลว่าวกลางทะเลทราย
หญิงสาวคนหนึ่งโพสท่าในร้านเสริมสวยที่เมืองคูเวตซิตี้ รัฐในอ่าวเปอร์เซียแห่งนี้ถือเป็นหนึ่งในรัฐที่มีอิสระมากที่สุดในภูมิภาค ผู้หญิงไม่จำเป็นต้องใส่ฮิญาบและมีสิทธิเลือกตั้งมาตั้งแต่ปี 2006 ผู้หญิงบางคนชนะการเลือกตั้งในสภาแห่งชาติ แต่ในขณะนี้สภายังไม่มีผู้หญิงมาทำหน้าที่
ผู้จัดการของคลับแข่งอูฐ (Camel Racing Club) ในเมืองอัล อาห์มาดี ชมการแข่งขันประจำสัปดาห์ การแข่งอูฐในคาบสมุทรอาหรับย้อนไปได้ตั้งแต่ช่วงศตวรรษที่ 7
ผู้หญิงคนหนึ่งควบคุมจรวดอวกาศจำลองในสวนสนุก ที่ศูนย์วัฒนธรรม อัล ซาลีม แห่งเมืองคูเวตซิตี้
ชาวคูเวตมีความใฝ่ฝันที่จะครอบครองสัตว์แปลกหายาก หลังจากเป็นเจ้าของสิงโตสามตัวแล้ว เขามีเสือชีตาห์สองตัวซึ่งเดินไปได้อย่างอิสระในห้องนั่งเล่น แม้การมีสัตว์แปลกหายากในคูเวตยังเป็นเรื่องผิดกฎหมายในขณะนี้
นักช็อปกำลังอยู่ในร้านขายเครื่องประดับสำหรับเด็กในห้างสรรพสินค้า เมืองคูเวตซิตี้
โรงรถในคูเวตซิตี้ ทั้งรถหรูและรถวินเทตจอดอยู่ในถุงลมกันกระแทก ยานพาหนะเป็นสิ่งน้ำเข้าหลักของคูเวต ที่มีมากกว่า 100,000 คนต่อปี
คูเวตเป็นศูนย์กลางหลักการเพาะพันธุ์ม้าอาหรับสายพันธุ์บริสุทธิ์ที่ได้รับรางวัล ในเมือง Wafra ฟาร์มแห่งนี้อยู่ติดกับโคลอสเซียมจำลอง

อ่านเพิ่มเติม สุดยอดสถาปัตยกรรมในอาบูดาบี

สุดยอดสถาปัตยกรรม

เรื่องแนะนำ

ชีวิตแขวนบนเส้นด้าย

นักปีนเขาใจกล้าเดินข้ามยอดเขาระยะทาง 20 เมตร ในเทือกเขาแอลป์ของสวิตเซอร์แลนด์ ด้วยการยืนบนเชือกเพียงเส้นเดียวที่มีความกว้างเพียง 2.5 เซนติเมตร

แม่น้ำเจ้าพระยา นครากับมหานที

18 นาฬิกา 52 นาทีของเสาร์หนึ่ง ฟ้าหรุบหรู่และมีเมฆมาก สาย แม่น้ำเจ้าพระยา เต้นเร่าตามระลอกคลื่น สีสันพรรณรายจากหลอดแอลอีดี แดง เขียว และน้ำเงิน สะท้อนผิวน้ำ ขณะนั้นเรือยอดพิมานล่องมาถึงบริเวณศาลเจ้าเกียนอันเกง แสงไฟจากตัวศาลและชุมชนวัดกัลยาณมิตรแลมัวซัว เวลานี้ชาวบ้านในชุมชนริม แม่น้ำเจ้าพระยา คงกำลังดูข่าวหัวค่ำนอนเอกเขนก ไม่ก็ตั้งวงกินดื่ม แต่บนเรือยอดพิมาน เสียงเพลง “Pretty Boy” ของวง M2M กำลังแผดเสียงกระหึ่มกลางดาดฟ้าเรือ “รอบแรก เราจะเปิดเพลงชิล ๆ สบาย ๆ ครับ แขก รอบนี้ส่วนมากอยากโรแมนติก” โจ้ อภิรักษ์ หมื่นสุวรรณ์ วัย 24 ปี บอกผม เขาเป็นดีเจประจำเรือยอดพิมาน เรือนำเที่ยว แม่นํ้าเจ้าพระยา แบบทริประยะสั้น คนขับเรือเร่งเครื่องแซงเรือโยง ซ้ายมือผมคือวัดกัลยาณมิตร พระปรางค์ผิวสีทองและอุโบสถประดิษฐานหลวงพ่อโต (พระพุทธไตรรัตนนายกหรือที่คนไทยเชื้อสายจีนเรียกว่า “ซำปอกง”) ฝั่งตรงข้ามคือตลาดยอดพิมาน ช็อปปิ้งมอลล์ติดเครื่องปรับอากาศ ชั้นบนมีร้านชาบู อาหารทะเล บาร์บีคิว […]

สำรวจประเด็นสังคมในแอนิเมชันครอบครัวแห่งปี The Mitchell vs. The Machines

The Mitchell vs. The Machines ไม่เพียงแต่พาคนดูไปพบกับความสนุกในการกู้โลกของครอบครัวมิตเชล์ล แต่ยังพาคนดูไปสำรวจประเด็นทางสังคมอย่างช่องว่างระหว่างวัยที่อาจทำให้คนดูบางคนต้องย้อนหันกลับไปมองถึงสาเหตุความไม่เข้าใจกันภายในครอบครัวของตน ไม่อาจปฏิเสธได้ว่า สภาวะช่องว่างระหว่างวัย (Generation gap) เป็นหนึ่งในสิ่งที่เกิดขึ้นกับทุก ๆ ครอบครัวอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง ซึ่งสภาวะนี้สามารถก่อให้เกิดได้ทั้งผลดีและผลเสีย ขึ้นอยู่กับว่าครอบครัวนั้นจะรับมือกับมันอย่างไร อาจด้วยวิธีประนีประนอมอย่างการจับเข่าคุยกันเพื่อปรับความเข้าใจ หรือบางครอบครัวอาจเลือกที่จะปิดกั้นการเรียนรู้ แล้วใช้อารมณ์ในการโต้เถียงเมื่อเกิดความขัดแย้งขึ้น แต่ทว่าในแอนิเมชันอย่าง The Mitchell vs. The Machines นั้นแลดูจะมีวิธีการปรับความเข้าใจกันที่ค่อนข้างจะพิสดารพอสมควร เทคโนโลยีที่เป็นดาบสองคม The Mitchell vs. The Machines เล่าถึงเรื่องราวอันแสนวุ่นวายของครอบครัวมิตเชล์ล ที่ไม่ค่อยจะเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันสักเท่าไหร่นัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อลูกสาวคนโต เคธี่ กำลังจะย้ายออกจากบ้านเพื่อไปเรียนยังมหาวิทยาลัยเกี่ยวกับการสร้างภาพยนตร์ แต่ผู้เป็นพ่ออย่าง ริค กลับไม่เห็นด้วยกับเส้นทางชีวิตของลูก ส่งผลให้วันแห่งการจากลาจบลงด้วยการทะเลาะกัน ริคพยายามที่จะซ่อมแซมความสัมพันธ์กับลูกสาวอีกครั้ง จึงได้จัดโร้ดทริปครอบครัวเพื่อไปส่งเคธี่ยังมหาวิทยาลัย โดยพ่วงด้วยสมาชิกในบ้าน อีก 2 คน 1 ตัว อย่าง ลินดา ผู้เป็นทั้งแม่และภรรยาที่เปรียบเสมือนคนกลางระหว่างความไม่เข้าใจกันของสองพ่อลูก และแอรอน น้องชายคนเล็กผู้คลั่งไคล้ไดโนเสาร์ ปิดท้ายด้วย […]