สินค้าที่ “ผลิตในจีน” จริงๆ แล้วผลิตที่ไหน - National Geographic Thailand

สินค้าที่ “ผลิตในจีน” จริงๆ แล้วผลิตที่ไหน

สินค้าที่ “ผลิตในจีน” จริงๆ แล้วผลิตที่ไหน

“ผลิตในจีน” คำสามคำที่พบได้ทั่วไปบนสินค้าราคาถูกทั่วโลก ทั้งไม้จิ้มฟัน ไม้เทนนิส เทียนวันเกิด และน้ำหอมปรับอากาศ ทั้งหมดนี้มาจากจีน แต่ส่วนใหญ่หรือราวร้อยละ 60 ของสินค้าราคาถูกทั่วโลก มาจากเมืองเพียงแห่งเดียว นั่นคืออี้อู

อี้อูเป็นเมืองเล็กๆตามมาตรฐานของจีน (มีประชากรราว 1,200,000 คน) แต่มีความสำคัญในระดับโลกสำหรับใครก็ตามที่เคยซื้อถุงเท้า ซิป หรือชุดฮัลโลวีนราคาถูกในนาทีสุดท้าย

เมืองนี้ดึงดูดนักธุรกิจจากทั่วโลก ผู้ซื้อมาสำรวจและสั่งซื้อสินค้าจำนวนมากตลอดทั้งปี ซึ่งสินค้าเหล่านี้จะไปลงเอยในร้านขายวัสดุภัณฑ์ ร้านขายของที่ระลึก และร้านขายปลีกในทุกทวีป ตามการประเมินของกลุ่มการค้าท้องถิ่นกลุ่มหนึ่ง ของตกแต่งเทศกาลคริสต์มาสกว่าร้อยละ 60 โดยเฉพาะไฟประดับ ผลิตในเมืองอี้อู

ตลาดขายของตกแต่งเทศกาลคริสต์มาสครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่กว่าสนามกีฬา ที่นี่ยังมีตลาดขายของเล่น ตลาดขายซิปโดยเฉพาะ และตลาดขายถุงเท้า ตลาดขนาดใหญ่ที่สุดซึ่งขายของจิปาถะ ตั้งอยู่บนเนื้อที่กว่า 1,600 ไร่ และมีร้านค้ากว่า 58,000 ร้าน

เช่นเดียวกับเมืองหลายแห่งในจีน เศรษฐกิจของอี้อูเคยขับเคลื่อนด้วยเกษตรกรรมเป็นส่วนใหญ่ ในช่วงเริ่มต้นทศวรรษ 1950 เมืองนี้เริ่มเปลี่ยนโฉมเป็นศูนย์กลางการผลิตสินค้า เจ้าหน้าที่ของเมืองลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานและโรงงานต่างๆ แรงงานในไร่นาก็หันมาผลิตสิ่งของที่ขายราคาถูกๆ ได้ในตลาดสากล

ขณะที่เมืองอี้อูสร้างเศรษฐกิจของตัวเองในศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดขึ้นมาด้วยการผลิตสินค้าจำนวนมาก ในช่วงไม่กี่สิบปีที่ผ่านมา เมืองนี้ก็เริ่มลงทุนมากขึ้นในด้านคุณภาพเช่นกัน

เรื่อง แดเนียล สโตน

ภาพถ่าย รัฟฟาเอเล เปตรัลลา

สินค้าจีน
เจ้าของร้านนั่งอยู่ในร้านของเขาซึ่งขายส่งต้นไม้ประดิษฐ์ที่ศูนย์กลางตลาดการค้า
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
หยวนเสี่ยวเฟิน เจ้าของธุรกิจผลิตลูกบอลคริสต์มาส โพสท่าถ่ายภาพที่โกดังแห่งหนึ่งของเขาในเมืองฝูถัง มณฑลเจ้อเจียง
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
ร้านขายลูกบอลชายหาดพลาสติกในส่วนของเล่นที่ศูนย์กลางตลาดการค้า
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
คนงานที่โรงงานผลิตไม้เบสบอลพลาสติกสำหรับเด็ก
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
คนงานที่โรงงานผลิตต้นไม้ประดิษฐ์
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
ร้านขายชุดแฟนซีสำหรับเด็กที่ศูนย์กลางตลาดการค้า
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
กองของเล่นชายหาดพลาสติกในโรงงานแห่งหนึ่ง
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
หวาลี่จัดการกับใบไม้พลาสติกที่โรงงานผลิตต้นไม้ประดิษฐ์
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
ร้านขายว่าวที่ศูนย์กลางตลาดการค้า
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
พนักงานขายซื้อของที่ตลาดแห่งหนึ่งในร้อยแห่งด้านนอกศูนย์กลางตลาดการค้า
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
ตัวแทนจำหน่ายขายส่งฮิญาบที่ศูนย์กลางตลาดการค้า
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
อู๋เทียนทำงานในโรงงานผลิตต้นคริสต์มาสมาห้าปีแล้ว
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
นักธุรกิจขายส่งเสื้อผ้าเดินคุยงานกับทีมงานของเขาที่ศูนย์กลางตลาดการค้า
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
ร้านขายของเล่นชายหาดในส่วนของเล่นที่ศูนย์กลางตลาดการค้า
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
นักธุรกิจสูบบุหรี่อยู่ที่ส่วนของเล่นในศูนย์กลางตลาดการค้า
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
สวี่เซี่ยวทำงานที่โรงงานผลิตต้นคริสต์มาส
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
ซ่งจั๋ว เจ้าของโรงงานผลิตของเล่นคนหนึ่งในตลาด คุยโทรศัพท์อยู่ในสำนักงานของเขา
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
เจ้าของร้านแกะลังสินค้าที่เพิ่งมาถึง “ส่วนคริสต์มาส” ในศูนย์กลางตลาดการค้า
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
ชายคนนี้รวบรวมสินค้าจากหลากหลายร้านที่ “ส่วนคริสต์มาส” ในศูนย์กลางตลาดการค้า เพื่อนนำไปเสนอเจ้านายของเขา
Photograph by Raffaele Petralla

 

อ่านเพิ่มเติม

ปฏิวัติเกษตรจีนเลี้ยงมังกรหิวเลี้ยงมังกรหิว

 

เรื่องแนะนำ

หญิงยุคก่อนประวัติศาสตร์กระดูกแข็งกว่าหญิงปัจจุบัน

หญิงยุคก่อนประวัติศาสตร์กระดูกแข็งกว่าหญิงปัจจุบัน ชีวิตในยุคก่อนประวัติศาสตร์ไม่ใช่เรื่องง่าย และผลจากการใช้แรงงานหนักในสังคมเกษตรกรรมส่งผลให้บรรดาผู้หญิงในยุคนั้นมีร่างกายที่แข็งแรง หลักฐานยืนยันทฤษฎีนี้ปรากฏอยู่ในโครงกระดูก ทีมนักวิจัยที่นำโดย Alison Macintosh จากมหาวิทยาลัยแคมบริดจ์ได้ศึกษาเปรียบเทียบโครงกระดูกของผู้หญิงในยุคโบราณกับโครงกระดูกของผู้หญิงสมัยใหม่  ซึ่งรวมไปถึงนักกีฬาพายเรือ ผลการศึกษาพวกเขาพบว่าผู้หญิงที่มีชีวิตอยู่เมื่อ 5,000 ปีก่อนคริสตกาลมีช่วงแขนที่แข็งแรงกว่านักกีฬาหญิงในปัจจุบันเสียอีก นั่นเป็นเพราะว่าในยุคเกษตรกรรมผู้หญิงเหล่านี้ต้องทำงานที่ต้องใช้แรงตลอดเวลา จึงทำให้พวกเธอมีร่างกายช่วงบนที่แข็งแรง ผลการศึกษานี้ช่วยฉายภาพให้เห็นถึงวิถีชีวิตของผู้หญิงในช่วงเวลานั้น ว่าพวกเธอมีความเป็นอยู่กันอย่างไร (เชิญรับชมวิดีโอ เหตุใดผู้หญิงยุคก่อนประวัติศาสตร์จึงมีกระดูกที่แข็งแรงอย่างยิ่ง ได้ที่นี่) อ่านเพิ่มเติม เมื่อสงครามกลางเมืองจบ หมู่บ้านแห่งนี้เหลือเพียงผู้หญิงและเด็ก

วันที่ท้องฟ้ามืดมิด

เรื่องและภาพถ่าย  เอกรัตน์ ปัญญะธารา “Black Day” เป็นโปรเจ็กต์ถ่ายภาพที่ใช้เวลาตลอดหนึ่งปีของเอกรัตน์ ปัญญะธารา บรรณาธิการภาพและช่างภาพประจำนิตยสาร เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ฉบับภาษาไทย นับตั้งแต่วันที่ 13 ตุลาคม 2559  อันเป็นวันสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร “เป็นช่วงเวลาที่ความเงียบกลับมีเสียงดังก้อง เป็นช่วงเวลาที่คนไทยทั้งประเทศรู้สึกร่วมกันต่อเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ครั้งนี้ ผมจึงเลือกเล่าเรื่องด้วยการบันทึกอารมณ์แทนการบันทึกเหตุการณ์อย่างตรงไปตรงมา ถือเป็นบันทึกหนึ่งของตัวเองและเป็นบันทึกหนึ่งของเหตุการณ์ซึ่งยาวนานตลอดหนึ่งปีเต็มของการไว้ทุกข์” เอกรัตน์กล่าว “สิ่งที่ยากที่สุดคือการถ่ายสิ่งที่มองไม่เห็นเพราะเป็นอารมณ์  เป็นการถ่ายภาพที่ใช้จินตนาการมากกว่าถ่ายสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้า หรือการถ่ายสัญลักษณ์ที่นำไปสู่ความรู้สึกนี้ เป็นสิ่งที่ยากมากและไม่เคยทำมาก่อน” ที่ผ่านมา การถ่ายภาพเพื่อตีพิมพ์ลงใน เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ฉบับภาษาไทย ใช้วิธีบอกเล่าเรื่องราวที่ร้อยเรียงจากภาพถ่ายชุดหนึ่ง แต่สำหรับ “Black Day” เอกรัตน์ไม่กำหนดกฎเกณฑ์การถ่ายภาพของเขา “แต่มีเกณฑ์ในการเลือกภาพว่า ดูแล้วเกิดความเชื่อมโยงถึงความรู้สึกนั้นไหม ผมถ่ายภาพไปเรื่อยๆ จนกว่าจะได้เรื่องที่ดี ทุกขั้นตอนเป็นการทดลอง ตั้งแต่การลงพื้นที่เพื่อถ่ายภาพให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะเราเองก็ไม่รู้ว่า ภาพไหนจะใช่หรือไม่ใช่โดยกำหนดโทนสีของภาพให้เป็นโทนสีที่ใกล้เคียงกับอารมณ์ของคนไทยในวันที่ได้ยินข่าวสวรรคตของในหลวง รัชกาลที่ 9”   อ่านเพิ่มเติม : ๙ ช่างภาพสารคดีกับในหลวงรัชกาลที่ ๙, ประพาสต้นบนดอย สี่ทศวรรษโครงการหลวง

ภาพความสนิทสนมของคนรักงูกับสัตว์เลี้ยงแสนรัก

โดย อเล็กซานดรา เกโนวา ภาพถ่าย จาน่า โรมาโนว่า งูเป็นที่น่าหลงใหลและน่ารังเกียจผ่านสายตามนุษย์มานานนับสหัสวรรษ ในอารยธรรมกรีกโบราณ งูคือสัญญาณแห่งความอุดมสมบูรณ์และการเกิดใหม่ ในขณะที่บรรดาชาวคริสต์มองว่างูคือสัญลักษณ์ของการหลุดพ้น ทุกวันนี้งูไม่ใช่แค่อยู่ในวัฒนธรรมป๊อป แต่พวกมันคือสัตว์เลี้ยงประจำบ้าน จาน่า โรมาโนว่า ช่างสาวภาพชาวรัสเซียผู้เป็นโรคกลัวงู เริ่มต้นโปรเจคเก็บภาพระยะยาวของงูและเจ้าของตามบ้าน ซึ่งการเลี้ยงงูกลายมาเป็นเรื่องปกติธรรมดา เมื่อสหภาพโซเวียตล่มสลายลง “ฉันต้องการสำรวจความหวาดกลัวของตนเองและหาคำตอบว่าทำไมผู้คนถึงเก็บสิ่งมีชีวิตนี้ไว้เป็นสัตว์เลี้ยง” เธอกล่าว แต่ภาพถ่ายของโรมาโนว่าไม่ใช่ภาพถ่ายของงูแบบทั่วๆ ไป “ภาพถ่ายของงูในสิ่งแวดล้อมต่างๆ” ผลักการมีส่วนร่วมของผู้ชมออกไป เธอกล่าว ในบรรดารูปที่น่าสนใจของเธอ งูโบอาตัวอ้วนเลื้อยไปมารอบๆ ตู้ไม้, งูเหลือมเลื้อยพันเตารีดที่ตั้งเอาไว้ และงูข้าวโพดเลื้อยไปมาระหว่างแม่เหล็กที่ติดบนตู้เย็นลายเสือดาว   แก้ปัญหาความกลัวงู การถ่ายภาพให้งูกลมกลืนไปกับลวดลายและพื้นหลังไม่ได้แค่เป็นเรื่องน่าสนใจ แต่ยังเป็นการท้าทายตัวเธอเองอีกด้วย “ในตอนแรกเริ่ม ฉันไม่แม้แต่จะมองภาพของพวกมันด้วยซ้ำ” เธอกล่าว “ทุกวันนี้ถ้าให้เลี้ยงสักตัวเป็นสัตว์เลี้ยง ก็โอเคนะ” จากการสำรวจผ่านโปรเจคดังกล่าว เธอสามารถวิเคราะห์จุดเริ่มต้นของความกลัวงูออกมาได้ “ความกลัวงูส่วนใหญ่เกิดขึ้นจากประสบการณ์ผ่านวัฒนธรรม” เธอกล่าว “เช่นในหนังสยองขวัญ, พ่อแม่ที่เตือนลูกๆ ว่างูเป็นสัตว์อันตรายหรือแม้กระทั่งข่าวปลอมๆ ที่ว่างูกลืนเจ้าของลงท้องไป” โรมาโนว่ายังประหลาดใจมากที่พบว่าผู้ชายจำนวนมากเลี้ยงงูเป็นสัตว์เลี้ยง “ฉันคิดมาตลอดว่าผู้หญิงน่าจะเลี้ยงงูเยอะกว่า เพราะภาพถ่ายจำนวนมากของงูที่กำลังพันรอบตัวพวกเธอ”   สเตอริโอไทป์แบบโซเวียต อีกหนึ่งความท้าทายของเธอในการทำโปรเจคนี้คือ “การแสวงหาความงดงามของยุคหลังโซเวียต” “มันมีความเชื่อหรือภาพลักษณ์ที่มองว่าชาวรัสเซียและบรรดาอดีตประเทศโซเวียตเป็นคนยังไง” […]