สินค้าที่ “ผลิตในจีน” จริงๆ แล้วผลิตที่ไหน - National Geographic Thailand

สินค้าที่ “ผลิตในจีน” จริงๆ แล้วผลิตที่ไหน

สินค้าที่ “ผลิตในจีน” จริงๆ แล้วผลิตที่ไหน

“ผลิตในจีน” คำสามคำที่พบได้ทั่วไปบนสินค้าราคาถูกทั่วโลก ทั้งไม้จิ้มฟัน ไม้เทนนิส เทียนวันเกิด และน้ำหอมปรับอากาศ ทั้งหมดนี้มาจากจีน แต่ส่วนใหญ่หรือราวร้อยละ 60 ของสินค้าราคาถูกทั่วโลก มาจากเมืองเพียงแห่งเดียว นั่นคืออี้อู

อี้อูเป็นเมืองเล็กๆตามมาตรฐานของจีน (มีประชากรราว 1,200,000 คน) แต่มีความสำคัญในระดับโลกสำหรับใครก็ตามที่เคยซื้อถุงเท้า ซิป หรือชุดฮัลโลวีนราคาถูกในนาทีสุดท้าย

เมืองนี้ดึงดูดนักธุรกิจจากทั่วโลก ผู้ซื้อมาสำรวจและสั่งซื้อสินค้าจำนวนมากตลอดทั้งปี ซึ่งสินค้าเหล่านี้จะไปลงเอยในร้านขายวัสดุภัณฑ์ ร้านขายของที่ระลึก และร้านขายปลีกในทุกทวีป ตามการประเมินของกลุ่มการค้าท้องถิ่นกลุ่มหนึ่ง ของตกแต่งเทศกาลคริสต์มาสกว่าร้อยละ 60 โดยเฉพาะไฟประดับ ผลิตในเมืองอี้อู

ตลาดขายของตกแต่งเทศกาลคริสต์มาสครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่กว่าสนามกีฬา ที่นี่ยังมีตลาดขายของเล่น ตลาดขายซิปโดยเฉพาะ และตลาดขายถุงเท้า ตลาดขนาดใหญ่ที่สุดซึ่งขายของจิปาถะ ตั้งอยู่บนเนื้อที่กว่า 1,600 ไร่ และมีร้านค้ากว่า 58,000 ร้าน

เช่นเดียวกับเมืองหลายแห่งในจีน เศรษฐกิจของอี้อูเคยขับเคลื่อนด้วยเกษตรกรรมเป็นส่วนใหญ่ ในช่วงเริ่มต้นทศวรรษ 1950 เมืองนี้เริ่มเปลี่ยนโฉมเป็นศูนย์กลางการผลิตสินค้า เจ้าหน้าที่ของเมืองลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานและโรงงานต่างๆ แรงงานในไร่นาก็หันมาผลิตสิ่งของที่ขายราคาถูกๆ ได้ในตลาดสากล

ขณะที่เมืองอี้อูสร้างเศรษฐกิจของตัวเองในศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดขึ้นมาด้วยการผลิตสินค้าจำนวนมาก ในช่วงไม่กี่สิบปีที่ผ่านมา เมืองนี้ก็เริ่มลงทุนมากขึ้นในด้านคุณภาพเช่นกัน

เรื่อง แดเนียล สโตน

ภาพถ่าย รัฟฟาเอเล เปตรัลลา

สินค้าจีน
เจ้าของร้านนั่งอยู่ในร้านของเขาซึ่งขายส่งต้นไม้ประดิษฐ์ที่ศูนย์กลางตลาดการค้า
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
หยวนเสี่ยวเฟิน เจ้าของธุรกิจผลิตลูกบอลคริสต์มาส โพสท่าถ่ายภาพที่โกดังแห่งหนึ่งของเขาในเมืองฝูถัง มณฑลเจ้อเจียง
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
ร้านขายลูกบอลชายหาดพลาสติกในส่วนของเล่นที่ศูนย์กลางตลาดการค้า
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
คนงานที่โรงงานผลิตไม้เบสบอลพลาสติกสำหรับเด็ก
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
คนงานที่โรงงานผลิตต้นไม้ประดิษฐ์
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
ร้านขายชุดแฟนซีสำหรับเด็กที่ศูนย์กลางตลาดการค้า
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
กองของเล่นชายหาดพลาสติกในโรงงานแห่งหนึ่ง
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
หวาลี่จัดการกับใบไม้พลาสติกที่โรงงานผลิตต้นไม้ประดิษฐ์
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
ร้านขายว่าวที่ศูนย์กลางตลาดการค้า
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
พนักงานขายซื้อของที่ตลาดแห่งหนึ่งในร้อยแห่งด้านนอกศูนย์กลางตลาดการค้า
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
ตัวแทนจำหน่ายขายส่งฮิญาบที่ศูนย์กลางตลาดการค้า
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
อู๋เทียนทำงานในโรงงานผลิตต้นคริสต์มาสมาห้าปีแล้ว
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
นักธุรกิจขายส่งเสื้อผ้าเดินคุยงานกับทีมงานของเขาที่ศูนย์กลางตลาดการค้า
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
ร้านขายของเล่นชายหาดในส่วนของเล่นที่ศูนย์กลางตลาดการค้า
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
นักธุรกิจสูบบุหรี่อยู่ที่ส่วนของเล่นในศูนย์กลางตลาดการค้า
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
สวี่เซี่ยวทำงานที่โรงงานผลิตต้นคริสต์มาส
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
ซ่งจั๋ว เจ้าของโรงงานผลิตของเล่นคนหนึ่งในตลาด คุยโทรศัพท์อยู่ในสำนักงานของเขา
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
เจ้าของร้านแกะลังสินค้าที่เพิ่งมาถึง “ส่วนคริสต์มาส” ในศูนย์กลางตลาดการค้า
Photograph by Raffaele Petralla
สินค้าจีน
ชายคนนี้รวบรวมสินค้าจากหลากหลายร้านที่ “ส่วนคริสต์มาส” ในศูนย์กลางตลาดการค้า เพื่อนนำไปเสนอเจ้านายของเขา
Photograph by Raffaele Petralla

 

อ่านเพิ่มเติม

ปฏิวัติเกษตรจีนเลี้ยงมังกรหิวเลี้ยงมังกรหิว

 

เรื่องแนะนำ

ความลับเบื้องหลังความงาม ทำไมใครๆ ก็ชอบคนสวย?

การมองคนสวยคนหล่อสร้างความพึงพอใจ สิ่งนี้เกี่ยวพันกับระบบการให้รางวัลแก่สมองไม่ต่างไปจากการกินขนมหวาน ด้านผู้เชี่ยวชาญวิวัฒนาการมองว่า ความหน้าตาดีถูกเชื่อมโยงเข้ากับการมีพันธุกรรมที่ดีด้วย ใครๆ จึงพากันชมชอบ

ชีวิตตกค้างระหว่างอดีตกับปัจจุบันบนเกาะในสก็อตแลนด์

เรื่อง : เย หมิง ภาพถ่าย : เลติเชีย วองกง ถ้าลองเสิร์ชชื่อ “Western Isles” หรือที่รู้จักกันว่า “Outer Hebrides” จะพบภาพชวนฝันเต็มไปหมด เขตดังกล่าวถูกเอเจนซีท่องเที่ยวแปะยี่ห้อให้เป็นสวรรค์ด้วยชายฝั่งทะเลห่างไกลใต้ฟ้ากว้าง ที่นี่ยังเป็นเพียงสถานที่ไม่กี่แห่งที่คนยังพูดภาษาเกลิกเป็นหลัก  เมื่อได้ยินกิตติศัพท์ดังกล่าว เลติเชีย วองกง ช่างภาพฝรั่งเศสต้องแปลกใจเมื่อเธออ่านหนังสืออัตชีวประวัติของนักเขียนชาวสก็อต เควิน แมคนีล เรื่อง The Stornoway Way ที่ผู้เขียนวาดภาพ “เกาะตะวันตก” ว่าเป็นสถานที่โดดเดี่ยวที่ผู้คนต้องดิ้นรนกับโรคพิษสุราเรื้อรังและความอลหม่าน  ความแตกต่างอย่างสิ้นเชิงที่บรรยายไว้ในหนังสือเล่มดังกล่าวกับในแผ่นพับท่องเที่ยวที่พาให้วองกงเดินทางไปยังเกาะเหล่านั้นหลายครั้งหลายครา วองกงพยายามทิ้งภาพในใจเกี่ยวกับเกาะเหล่านี้และพยายามเข้าใจความเป็นไปของชุมชนให้ได้มากที่สุด  การเดินทางด้วยการพักฟรีตามบ้านแบบ couch-surfing ทำให้เธอได้พบกับหนุ่มสาวชาวสก็อตรุ่นใหม่อายุ 18-35 และชวนพวกเขามาถ่ายภาพ  สำหรับวองกงการฟังเสียงสะท้อนจากบุคคลที่เธอถ่ายภาพเป็นเรื่องสำคัญ  “สิ่งสำคัญคือพวกเขารู้สึกภาพพอร์เทรตเหล่านี้สื่อความหมายแทนชีวิตของชีวิตบนเกาะได้” วองกงกล่าว เจ้าบ้านที่เธอไปพำนักคนหนึ่งสร้างแรงบันดาลใจให้เธอทำโปรเจ็กต์ “At the End of the Day” ซึ่งมาจากวลีภาษาเกลิก “Aig deireadh an latha”  ซึ่งคนท้องถิ่นใช้เพื่อสะท้อนถึงวันที่ผ่านมาและมองไปข้างหน้าในขณะเดียวกัน  วองกงพบว่าหลังจากใช้เวลา 2 […]

เมืองเล็กๆ ในเม็กซิโกนี้ นับถืออิสลาม

ณ เมืองแห่งหนึ่งในเม็กซิโก ผู้คนรับเอาศาสนาอิสลามเข้ามาและผสมผสานรวมกับวัฒนธรรมท้องถิ่นได้อย่างน่าทึ่ง ชมผลงานจากช่างภาพผู้เดินทางไปอาศัยอยู่คลุกคลีกับชาวเม็กซิโกเหล่านี้เป็นเวลาหนึ่งปีเต็ม

เวียดนามสร้างปาฏิหาริย์ทางเศรษฐกิจได้อย่างไร

หลังจากพิษของสงครามอันยาวนานได้ฉุดรั้งเวียดนามให้กลายเป็นหนึ่งในประเทศยากจนที่สุดในโลก แต่สามทศวรรษให้หลัง เวียดนามกลายเป็นฐานการผลิตสินค้าที่สำคัญ เศรษฐกิจเวียดนาม พุ่งทะยานอย่างหยุดไม่อยู่ไปเสียแล้ว เศรษฐกิจเวียดนาม เปรียบได้กับคนหนุ่มสาวที่กำลังเติบโตและมีความหวังว่าทุกสิ่งเป็นไปได้ หากเดินไปในกรุงฮานอยของเวียดนาม ก็จะพบว่ามีพลังงานที่ไร้ขีดจำกัดอยู่ทุกที่ ผู้คนมากมายขับขี่รถมอเตอร์ไซค์ฉวัดเฉวียนบนถนนที่มีการซื้อขายทุกสิ่งทุกอย่างตั้งแต่โทรศัพท์มือถือไปจนถึงอาหารในร้านขนาดเล็กนับไม่ถ้วน โดยพวกเขาล้วนเร่งรีบกันไปทำงานหรือเรียนหนังสือ ในบรรยากาศเดียวกันนี้เมื่อเกือบ 30 ปีก่อน เวียดนามคือหนึ่งประเทศที่ยากจนที่สุดในโลก ประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แห่งนี้กลายมาเป็นประเทศรายได้ปานกลางภายในระยะเวลาอันสั้นได้อย่างไร หลังสงครามเวียดนามที่กินเวลานาน 20 ปี สิ้นสุดลงในปี 1975 รัฐบาลคอมมิวนิสต์เริ่มออกนโยบายวางแผนเศรษฐกิจจากศูนย์กลาง ช่วงกลางปี 1980 มูลค่ารวมของผลิตภัณฑ์รวมในประเทศ (GDP) ต่อหัวอยู่ที่ 200 – 300 ดอลลาร์สหรัฐ แน่นอนว่าในขณะนั้นยังไม่มีนโยบายเปิดรับทุนต่างชาติ จุดเปลี่ยนสำคัญของ เศรษฐกิจเวียดนาม เกิดขึ้นในปี 1986 รัฐบาลเวียดนามออกแผนปฏิรูปเศรษฐกิจและการเมืองชื่อว่าโด่ยเหม่ย (DoiMoi) อันหมายถึง บูรณะหรือดำเนินการใหม่ แผนปฏิรูปนี้เปลี่ยนเวียดนามให้กลายเป็นประเทศเศรษฐกิจตลาดแบบสังคมนิยม (a socialist-oriented market economy) และในปีเดียวกันก็ได้ออกกฎหมายให้การลงทุนจากต่างชาติเข้ามาในประเทศ ทุกวันนี้เวียดนามคือดาวเด่นในตลาดเศรษฐกิจเกิดใหม่ มีอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจเพิ่มขึ้นที่ร้อยละ 6 – 7 ที่สามารถแข่งขันได้กับมหาอำนาจทางเศรษฐกิจอย่างประเทศจีน โดยมูลค่าการส่งออกทั้งหมดของประเทศมีค่าเท่ากับมูลค่ารวมของผลิตภัณฑ์รวมในประเทศ (GDP) คำถามมีอยู่ว่า […]