นวัตกรรมเพื่อเมือง: ทางจักรยานจากธรรมชาติ - National Geographic Thailand

นวัตกรรมเพื่อเมือง: ทางจักรยานจากธรรมชาติ

นวัตกรรมเพื่อเมือง: ทางจักรยานจากธรรมชาติ

ดาน โรสการ์ด (Daan Roosegaarde) สถาปนิกผังเมือง นวัตกร และนักดำน้ำตอนกลางคืน ค้นพบแรงบันดาลใจจากแพลงก์ตอนเรืองแสงที่นำไปสู่ผลงานนวัตกรรมเพื่อเมือง  “พวกมันไม่มีแบตเตอรี่ ไม่มีใบแจ้งค่าไฟฟ้า ไม่มีสัญญาซ่อมบำรุงครับ” เขาบอก “เราเรียนรู้อะไรจากพวกมันได้บ้าง” คำถามนี้ช่วยขับเคลื่อนงานสำคัญในชีวิตของโรสการ์ด นั่นคือการนำแนวคิดจากธรรมชาติมาช่วยให้เมืองมีประสิทธิภาพและสวยงามมากขึ้นโดยไม่ทำร้ายโลก

เพื่อเลียนแบบแพลงก์ตอนเรืองแสง โรสการ์ดและเพื่อนร่วมงานฝังโคมไฟหินพลังงานแสงอาทิตย์ลงไปในเส้นทางจักรยานที่เห็นในภาพ นวัตกรรมเพื่อเมืองชิ้นนี้อยู่ในเมืองนือเนนของเนเธอร์แลนด์  ซึ่งเคยเป็นบ้านของฟินเซนต์ ฟาน ก็อก ดังนั้นหินเรืองแสงจึงได้รับการจัดเรียงให้คล้ายกับภาพ “The Starry Night” ผลงานชิ้นเอกของศิลปินชื่อก้อง และถนนนี้จึงได้อีกชื่อหนึ่งว่า Van Gogh Path

นวัตกรชาวดัตช์ผู้นี้คิดว่าเป็นเรื่อง “ประหลาด” ที่ผู้คนให้ความสนใจยานพาหนะ แต่ละเลยพื้นผิวที่พวกเขาขับขี่ เพราะ “โครงสร้างพื้นฐานกำหนดวิถีเมืองและภูมิทัศน์ของเรามากกว่ารถยนต์” เขาพลิกจุดสนใจนั้นด้วยสิ่งประดิษฐ์สำหรับถนน  เช่น สีบนผิวถนนที่เปลี่ยนไปเมื่ออุณหภูมิลดลง ช่องทางเดินรถที่ประจุไฟฟ้าให้รถยนต์พลังงานไฟฟ้าซึ่งวิ่งบนนั้น และเส้นจราจรสะท้อนแสงที่ได้พลังงานจากมลภาวะทางแสงในเมือง

เรื่อง นาตาชา เดลี

ภาพถ่าย มาร์ก บอลซีอุส

เส้นทางจักรยานพลังงานแสงอาทิตย์ของดาน โรสการ์ด เรืองแสงในเวลากลางคืนโดยอาศัยพลังงานที่เก็บสะสมไว้ในช่วงเวลากลางวัน

 

ชมผลงานนวัตวกรรมเพื่อเมืองอื่นๆ ของโรสการ์ดได้ ที่นี่

 

 

อ่านเพิ่มเติม

ภูมิประเทศอันน่ามหัศจรรย์จากเทคโนโลยี Laser Scanner

เรื่องแนะนำ

“ลารุงการ์” มหาวิทยาลัยสงฆ์ของพุทธศาสนาวัชรยานที่ใหญ่ที่สุด

เมื่อช่างภาพบันทึกภาพของเมืองมหาวิทยาลัยสงฆ์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ก่อนทางการจีนสั่งรื้อทำลายบางส่วน และปิดไม่ให้ "คนนอก" เข้าไปเยือนอีกต่อไป

พัฒนาการเด็ก ได้รับผลกระทบจากการเก็บตัวช่วงโควิด-19 อย่างไรบ้าง

ผู้เชี่ยวชาญอธิบายถึงผลกระทบของ พัฒนาการเด็ก และวิธีสนับสนุนเด็กที่ต้องใช้ชีวิตแบบ “บังเกอร์ เบบี้” หรือเด็กในหลุมหลบภัยในช่วงเวลากว่าสองปีที่ผ่านมา ความเปลี่ยนแปลงหลายอย่างเกิดขึ้นมากมายเมื่อสหรัฐอเมริกาเริ่มมีการใช้มาตรการล็อกดาวน์เพื่อลดการแพร่ระบาดเชื้อไวรัสโคโรนาในช่วงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 มีการศูนย์เลี้ยงเด็กและโรงเรียนทั่วประเทศ พ่อแม่จากหลายครอบครัวต้องตกงาน อีกหลายครอบครัวต้องทำงานและเก็บตัวอยู่ที่บ้าน เด็กๆ นับล้านคนต้องกลายเป็น “บังเกอร์ เบบี้” (Bunker Babies) หรือเด็กในหลุมหลบภัย พวกเขาต้องเติบโตในยุคที่ห่างไกลจากความปกติที่เคยเป็นมา หนึ่งในคำแรกที่ “Winnie” หนูน้อยวัย 3 ขวบพูดได้คือคำว่า “มาสก์” คุณ Nick Ruggia พ่อของเธอกังวลว่า Winnie จะมีมุมมองไม่ดีต่อโลกและชีวิต เช่นเดียวกับคุณ Mike John คุณพ่ออีกรายในวอชิงตัน ดี.ซี. ซึ่งก็เป็นห่วงพัฒนาการทางสังคมของหนู “Luna” ลูกสาววัยสี่ขวบที่ต้องใส่หน้ากาก KN-95 ไปเรียน “เธอไม่ค่อยมีโอกาสได้เล่นหรือแม้แต่คุยกับเด็กวัยเดียวกันกับเธอ” คุณ John กล่าว พ่อแม่อีกหลายคนสอนให้ลูกระมัดระวังตัวจากการติดเชื้อ ในขณะที่บางครอบครัวสร้าง “เครือข่าย” พบปะระหว่างครอบครัวที่รักษามาตรฐานความปลอดภัยระดับเดียวกัน ไม่ว่าแต่ละครอบครัวจะใช้วิธีหรือมาตรการใดๆ เหล่าผู้ปกครองก็ยังกังวลถึงพัฒนาการของเด็กๆ ในชีวิตท่ามกลางโรคระบาด สถานการณ์ในระยะเวลากว่าสองปีที่ผ่านมา ทำให้เด็กๆ […]