เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ร่วมพันธมิตรกับเอมมา วัตสัน เพื่อเฉลิมฉลองวันสตรีสากล - National Geographic Thailand

เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ร่วมพันธมิตรกับเอมมา วัตสัน เพื่อเฉลิมฉลองวันสตรีสากล

เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ร่วมพันธมิตรกับเอมมา วัตสัน เพื่อเฉลิมฉลองวันสตรีสากล

ความร่วมมือครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อ ยกระดับความเท่าเทียมในเรื่องเพศ โดยการนำเสนอผลงานของช่างภาพหญิง ด้วยภาพถ่ายอันโดดเด่น

เอมมา วัตสัน นักแสดง และนักกิจกรรม ร่วมกับองค์การสหประชาชาติ จับมือเป็นพันธมิตรกับเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก มาเป็นแขกรับเชิญคนแรกในอินสตาแกรมของเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก (@NatGeo) เพื่อเฉลิมฉลองวันสตรีสากล ปี 2018 ในวันที่ 8 มีนาคม 2018

การทำงานร่วมกับกองบรรณาธิการเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก วัตสันจะทำหน้าที่เป็นผู้ช่วย และนำเสนอผลงานช่างภาพหญิงทั้งแปดคนของเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ให้โดดเด่น

ช่างภาพหญิงเหล่านั้นมาจากประเทศซาอุดิอาราเบีย, อิหร่าน, อาเซอร์ไบจัน, ออสเตรเลีย, สหรัฐอเมริกา และฟิลิปปินส์ ภาพถ่ายของแต่ละคนครอบคลุมหัวข้อต่างๆ ที่น่าสนใจ ไม่ว่าจะเป็น ความเป็นใหญ่ในเพศชายและการห้ามผู้หญิงขับรถในซาอุดิอาราเบีย ผลกระทบจากการขับไล่ผู้หญิงและเด็กหญิงออกจากบ้านของกลุ่มโบโกฮาราม ประเทศไนจีเรีย ความไม่เท่าเทียมกันเรื่องค่าตอบแทนสำหรับแรงงานผู้หญิงในโรงงานอิฐ ประเทศอินเดีย หลักฐานทางธรรมชาติที่แสดงสัมพันธภาพระหว่างแม่และลูก การพัฒนาเรื่องสิทธิสตรี และการให้ความสำคัญเรื่องสิทธิส่วนบุคคล และสร้างพลังแห่งความหวังเพื่อวันพรุ่งนี้ที่ดีกว่าในกลุ่มของเด็กหญิงที่จะเจริญเติบโตเป็นประชากรโลกในอนาคต

“ช่างภาพหญิงมักจะไม่ได้รับการกล่าวถึง และไม่ได้รับการเชิดชู ฉันพยายามจะแสดงให้เห็นถึงความสามารถของผู้หญิง ที่เป็นนักเล่าเรื่องและนักสร้างภาพ ว่าเธอได้ทุ่มเทกับการสร้างสรรค์ผลงานเพื่อให้เราทุกคนเกิดความรู้สึกร่วม” เอมมา วัตสัน กล่าว

ภาพถ่ายโดย ฮันนาห์ เรเอส โมราเลส (@hannahreyesmorales)

เด็กหญิงชาวฟิลิปปินส์ถูกเรียกอย่างเอ็นดูจากคนรักว่า ปูติ กำลังปีนป่ายเกาะกิ่งไม้อยู่ในตอนโด สถานที่ของผู้อาศัยอยู่ในกระท่อมเล็กๆ นับพันหลัง “ความฝันของฉันคือการเป็นราชินี” เธอกล่าวอย่างภาคภูมิด้วยภาษาตากาล็อก เธอบอกว่าชุดนี้คือตัวโปรดของเธอ “มันดูสวยมากเวลาที่พอฉันซักเสร็จ” พ่อของเธอเก็บถ่านขายเพื่อดำรงชีพ

ภาพถ่ายโดย ดาเนียลลา ซัลค์แมน (@dzalcman)

เมื่อฉันอายุได้แปดขวบ ความเชื่อแบบมอร์มอนได้แพร่เข้ามายังซัสแคตเชวัน ฉันถูกส่งไปอยู่กับศูนย์เลี้ยงดูของมอร์มอนเป็นเวลาห้าปี ฉันได้รับการสั่งสอนมาว่าฉันจะตกนรกหลายต่อหลายครั้ง และด้วยหลายวิธี จนตอนนี้ฉันรู้สึกกลัวพระเจ้า” คำกล่าวจาก “ดีดี” หนึ่งในชนพื้นเมืองชาวแคนาดาจำนวน 150,000 คน ที่ถูกบังคับให้เข้าเรียนอยู่โรงเรียนประจำ ที่ดำเนินการโดยรัฐบาลแคนาดา โดยส่งเด็กไปอยู่ในสถาบันการศึกษาที่สอนโดยคริสตจักร ที่ที่พวกเขาถูกลงโทษหากพูดภาษาถิ่น หรือกระทำตามประเพณีพื้นเมืองเดิม ถูกกระทำชำเราทางเพศเป็นประจำทุกวัน และในกรณีที่ร้ายแรงที่สุดคือ ถูกนำไปทดลองทางการแพทย์

ภาพถ่ายโดย นิวชา ตาวาโกเลียน (@newshatavakolian)

ในปี 2017 ฉันพบฟาติมาที่ค่ายมานู ทางตะวันออกเฉียงเหนือของไนจีเรีย เธอเป็นเด็กหญิงที่เปาะบาง ที่ไม่มีโอกาสแม้แต่จะพูด เพราะพี่ชายของเธอมักจะออกโรงตอบก่อนเธอเสมอ ฉันเห็นถึงความหนักอกหนักใจในแววตาของเธอ ตอนเธออายุเก้าขวบ กลุ่มโบโกฮารามขับไล่เธอและครอบครัวออกจากบ้าน และต้องไปพำนักในกระท่อมเล็กๆ ในมาอิดูกูริ เป็นเวลาสิบแปดเดือน พวกเขาขาดแคลนปัจจัยพื้นฐานในการดำรงชีพ คลานเข้าไปนอนในกระท่อมเล็กๆ ที่ไม่มีหน้าต่าง อากาศภายนอกร้อนระอุจนฉันไม่สามารถหายใจได้เต็มปอด ผู้ชาย ผู้หญิง รวมถึงเด็กๆ นั่งอยู่ข้างนอกด้วยสายตาเหม่อลอย มองไปที่เส้นขอบฟ้า หวังจะมีปาฏิหารย์เกิดขึ้น

 

อ่านเพิ่มเติม

เมื่อเกิดในอัฟกานิสถาน เด็กหญิงบางคนเลือกใช้ชีวิตในร่างเด็กชาย

เรื่องแนะนำ

ประวัติย่อของเซ็กส์ทอย

เซ็กส์คือความรื่นรมย์ของชีวิต และอุปกรณ์เสริมเหล่านี้อยู่คู่กับเรามานานกว่าที่คิด มาร่วมสำรวจโลกแห่งเซ็กส์ทอยผ่านยุคสมัยของอดีต ปัจจุบัน และอนาคตกัน

สำรวจโลก : การถือกำเนิดของประชากรโลก

เมื่อปี 2014 สตรีมีครรภ์เกือบหนึ่งในห้าของโลกให้กำเนิดทารกด้วยการผ่าท้องทำคลอด เดิมทีวิธีการผ่าตัดดังกล่าว ซึ่งเป็นการนำทารกออกจากมดลูกผ่านทางท้อง มีวัตถุประสงค์เพื่อหลีกเลี่ยงความซับซ้อนที่อาจเป็นอันตรายต่อชีวิตระหว่างการทำคลอดทางช่องคลอด ทว่าอัตราการผ่าท้องทำคลอดในบางประเทศกลับสูงกว่าอัตราการประเมินขององค์การอนามัยโลกที่ว่า การผ่าท้องทำคลอดช่วยป้องกันการเสียชีวิตของมารดาและทารกได้ร้อยละ 10 หลายเท่าตัว ทำไมบางประเทศจึงมีการผ่าท้องทำคลอดมากนัก แอนา พีลาร์ เบทรัน เจ้าหน้าที่การแพทย์ขององค์การอนามัยโลก บอกว่า ปัจจัยที่เอื้อต่อการผ่าท้องทำคลอดคือความคาดหวังของครอบครัวและแพทย์ที่ว่าการคลอดจะปลอดภัยกว่า อีกทั้งวิธีนี้ยังช่วยลดระยะเวลาในการคลอดที่ยาวนานหรือเจ็บปวดลงได้ อัตราการผ่าท้องทำคลอดที่สูงอย่างเช่น ในบราซิลอาจสะท้อนถึงความต้องการกำหนดเวลาเกิดของเด็ก ขณะที่อัตราที่ต่ำอาจบ่งชี้ว่า การเข้าถึงการรักษาพยาบาลยังไม่เพียงพอ บราซิล – ประเทศที่มีอัตราการผ่าท้อง ทำคลอดมากที่สุด (ร้อยละ 55.6) นี้เริ่มรณรงค์ด้านสาธารณสุขเมื่อปี 2015 เพื่อสนับสนุนการคลอดด้วยวิธีธรรมชาติ ฟินแลนด์ – มีอัตราการผ่าท้องทำคลอดต่ำที่สุดในหมู่ประเทศพัฒนาแล้ว (ร้อยละ 14.7) ซึ่งอาจเป็นผลจากการทำคลอดโดยหมอตำแย และเกณฑ์วิธีการรักษาที่เข้มงวด อียิปต์ – อัตราการผ่าท้องทำคลอดของประเทศนี้ (ร้อยละ 51. กำลังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เพราะผู้หญิงขอผ่าท้องทำคลอดกันมากขึ้น และแพทย์พยายามเลี่ยงความยุ่งยากทางการแพทย์และทางกฎหมาย ชาติแอฟริกา – ทารกน้อยกว่าร้อยละ 1.6 ในไนเจอร์ ชาด และเอธิโอเปีย กำเนิดด้วยวิธีการผ่าท้องทำคลอด สาเหตุหลักเป็นเพราะการขาดแคลนสถานพยาบาล   อ่านเพิ่มเติม : สำรวจโลก […]

ตู้เย็นเป็นอย่างไร เจ้าของก็เป็นอย่างนั้น

ตู้เย็นเป็นอย่างไร เจ้าของก็เป็นอย่างนั้น ในโครงการชื่อ “ตู้เย็น” (Refrigerators) ของ มาร์ก เมนฮีวาร์ นักสังคมสงเคราะห์ผู้ผันตัวมาเป็นช่างภาพรายนี้ตระเวนถ่ายภาพตู้เย็นของผู้คน หลากหลายอาชีพโดยไม่มีการจัดฉาก เขาเขียน คำบรรยายภาพอ้อม ๆ เป็นต้นว่า พยาบาลผดุงครรภ์เพิ่งสาบานว่าจะกินแต่ผลผลิตในท้องถิ่น คนถือป้ายโฆษณาตามท้องถนน “เลี้ยงชีพด้วยเงิน 432 ดอลลาร์สหรัฐ ต่อเดือน” บาร์เทนเดอร์ “เข้านอนตอนแปดโมง เช้าและตื่นนอนตอนสี่โมงเย็น” (มีเวลากินอาหารที่ ซื้อมาจากร้านอาหารเพียงเล็กน้อย) เมนฮีวาร์บอกว่า นิทรรศการภาพถ่ายสัญจรขนาดเท่าของจริงนี้ก่อให้เกิดการถกเถียง “ไม่เพียงแค่เรื่องความสัมพันธ์ส่วนตัว ของเรากับอาหาร แต่ยังรวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างสังคมกับระบบการผลิตอาหาร”   อ่านเพิ่มเติม วัตถุดิบน่าเกลียดเหล่านี้เป็นอาหารของคน 5,000 คน

การเดินทางของอาหาร

นี่ไม่ใช่ภาพหุ่นนิ่งจากยุโรปสมัยศตวรรษที่สิบเจ็ด แต่เป็นผลผลิตสดใหม่จากตลาดระดับบนสี่แห่งในแมนแฮตตัน การกินอาหารที่ผลิตหรือปลูกในท้องถิ่นและลดการปล่อยคาร์บอนอาจกำลังเป็นที่นิยม แต่ผักผลไม้เหล่านี้ขนส่งเป็นระยะทางไกลมายังมหานครนิวยอร์ก บางชนิดเดินทางมาไกลเกือบ 15,000 กิโลเมตร ที่จริงแล้วการ นำเข้าผลผลิตในสหรัฐฯ เพิ่มสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญตั้งแต่ปี 1980 อมิต รตานศีพ่อค้าที่ตลาดขายส่งแห่งหนึ่งในย่านบรองซ์ บอกว่า พ่อครัวและคนซื้อ “อยากรู้ว่าอาหารของพวกเขามาจากที่ไหน” ซึ่งอาจหมายถึงไร่นาใกล้เคียง อีกฝั่งหนึ่งของประเทศ หรือถ้าเป็นสินค้าจากต่างแดนก็อยู่ห่างออกไปครึ่งโลก อยากรู้ไหมว่าผลผลิตอาหารเหล่านี้เดินทางมาจากที่ไหนบ้าง คลิกชมได้ ที่นี่    อ่านเพิ่มเติม : กล้ากินหมึกตัวเป็นๆ ไหม?, เทศกาลปามะเขือเทศเป็นการสิ้นเปลืองอาหารหรือไม่?