งานศิลปะจากขยะพลาสติก ของช่างภาพ แมนดี บาร์เกอร์ สร้างมาจากขยะที่เกลื่อนชายหาด

งานศิลปะจากขยะพลาสติก

งานศิลปะจากขยะพลาสติก

ตอนที่ช่างภาพ แมนดี บาร์เกอร์ กลับไปยังชายหาดในอังกฤษที่เธอเคยเก็บเปลือกหอยตอนเป็นเด็ก เธอพบเบาะที่นั่งของเด็กในรถยนต์และตู้เย็นอยู่รวมกับกองขยะพลาสติก เธอยังสังเกตเห็นความไม่อินังขังขอบของผู้คนที่ดูเหมือนไม่รู้สึกรู้สากับภาพขยะที่เกลื่อนชายหาด จึงเกิดความคิดในการสร้าง งานศิลปะจากขยะพลาสติก

ดังนั้น เธอจึงเปลี่ยนบริบทนั้นเสียใหม่ เริ่มจากการเก็บเศษขยะพลาสติกและนำมาถ่ายภาพบนฉากหลังเรียบ ๆ บาร์เกอร์พบว่า ภาพขยะกลับมาดูน่ากลัวอีกครั้ง “ฉันอยากสร้างบางสิ่งที่ทำให้คนรู้สึกมีส่วนร่วมขึ้นมาได้ค่ะ” เธอบอก แรงกระตุ้นนั้นนำไปสู่โครงการถ่ายภาพต่าง ๆ ที่ตีแผ่ว่า พลาสติกมีอยู่รอบตัวเราและยังเดินทางได้ไกลเพียงใด เป็นต้นว่าตลับหมึกพิมพ์จากเรือในมหาสมุทรแอตแลนติกถูกคลื่นซัดไปสู่ชายหาดต่าง ๆ ตั้งแต่แอฟริกาเหนือไปจนถึงนอร์เวย์ หรือฝาขวดนํ้าที่ถูกโยนทิ้งจากขวดพลาสติกหลายพันล้านขวดที่ผลิตในแต่ละปี ไปปรากฏตามหาดและ ในกระเพาะอาหารของนกทั่วโลกอย่างไร

ศิลปะจากขยะ
เพื่อชี้ให้เห็นว่า ขยะพลาสติกในมหาสมุทรมีอยู่รอบตัวเรา เธอขอให้คนเก็บและส่งขยะพลาสติกที่รู้จักกันดีที่สุดมาให้ นั่นคือฝาขวดนํ้าอัดลมโคคา-โคลา และได้รับฝานี้กว่า 3,000 ฝาที่เก็บได้จากชายหาดทั่วโลก บางฝามีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ข้างใน / ภาพคอมโพสิตประกอบขึ้นจากภาพซ้อน 51 ภาพ

เธอวางแผนโครงการต่าง ๆ ร่วมกับนักวิทยาศาสตร์ทางทะเลและบอกว่า ภาพถ่าย “ทำให้วิทยาศาสตร์มี นํ้าเสียงที่มองเห็นได้” โดยมุ่งสื่อให้คนรับรู้ถึงผลกระทบที่พลาสติกก่อขึ้นต่อสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติในรูปแบบที่งานวิจัยบนกระดาษไม่อาจทำได้ บาร์เกอร์รู้สึกลึก ๆ ว่า ไม่มีพื้นที่แห่งใดในโลกที่ปลอดจากพลาสติก “ตั้งแต่ขั้วโลกไปจนถึงเส้นศูนย์สูตร ตั้งแต่ผิวทะเลไปจนถึงก้นมหาสมุทร” เธอจึงอยากให้พวกเราที่เหลือรู้สึกอย่างนั้นด้วยเช่นกัน

เรื่อง นาตาชา เดลี

ภาพถ่าย แมนดี บาร์เกอร์

ศิลปะจากขยะ
พลาสติกทุกชิ้นในภาพนี้พบในกระเพาะอาหารของลูกนกอัลบาทรอสเพียงตัวเดียว เศษพลาสติกที่กองอยู่นอกตัวนก ซึ่งตายเพราะพลาสติก มีตั้งแต่ฝาขวดนํ้าในแถวบนไปจนถึงเศษชิ้นส่วนเล็กๆ ในแถวล่าง
ศิลปะจากขยะ
ตลับหมึกพิมพ์ถูกคลื่นซัดเกยหาดในยุโรปมาตั้งแต่ต้นปี 2014 หลังเรือสินค้าลำหนึ่งอับปางลงระหว่างเกิดพายุในมหาสมุทรแอตแลนติก เมื่อเวลาผ่านไป ตลับหมึกผุพังกลายเป็นชิ้นส่วนเล็กๆ ที่สัตว์กินเข้าไปได้ งานศิลปะรูปกระแสวนของบาร์เกอร์กระตุ้นให้คนดูรับรู้ถึงพลังและผลกระทบของการรั่วไหลเพียงครั้งเดียว / ภาพคอมโพสิตประกอบขึ้นจากภาพถ่ายแปดภาพ
ศิลปะจากขยะ
ในบรรดาขยะพลาสติกกว่าห้าล้านล้านชิ้นที่ล่องลอยอยู่ในมหาสมุทร เราอาจพบชิ้นที่หยิกหยอยแบบนี้ บาร์เกอร์เห็นว่าเศษขยะเหล่านี้ดูเหมือนม้านํ้าและสัตว์นํ้าชนิดอื่นๆ และใช้เวลาห้าปีในการเก็บรวบรวมจากชายหาดในพื้นที่ห่างไกลต่างๆ / ภาพคอมโพสิตประกอบขึ้นจากภาพถ่ายห้าภาพ

 

อ่านเพิ่มเติม

วิกฤติพลาสติกล้นโลก

ชมผลงานอื่นๆ ของ MANDY BARKER

เรื่องแนะนำ

กลไกเบื้องหลัง ตั๊กแตน ระบาด

สำนักข่าวในประเทศลาวรายงานการระบาดของฝูง ตั๊กแตน เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา โดยในเนื้อหารายงาน ความเสียของพืชผลทางการเกษตรเป็นจำนวนมาก ช่วงก่อนหน้านั้น สื่อหลายแห่งรายงานข่าวการระบาดของแมลงในประเทศอินเดียเช่นกัน หลายคนตั้งข้อสังเกตว่า จากอินเดียแมลงบินข้ามพรมแดนไประบาดในประเทศลาวได้อย่างไร จากกรณีดังกล่าว ผู้เชี่ยวชาญพบว่า “ตั๊กแตน ที่ระบาดในประเทศลาวและอินเดียเป็นคนละชนิดพันธุ์” ศรุต สุทธิอารมณ์ ผู้อำนวยการสำนักวิจัยพัฒนาการอารักขาพืช กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ กล่าวและอธิบายว่า “ตั๊กแตนที่ระบาดในประเทศลาวคือตั๊กแตนไผ่ (Yellow-spined bamboo locust ชื่อวิทยาศาสตร์ Ceracris kiangsu) ส่วนที่พบระบาดในอินเดียคือ ตั๊กแตนทะเลทราย (Desert locust ชื่อวิทยาศาสตร์ Schistocerca gregaria)” สำหรับวงจรชีวิตของของตั๊กแตนไผ่จะแบ่งเป็น 4 ระยะ คือ ระยะวางไข่ใต้ผิวดินในช่วงเดือน มกราคม-เมษายน ระยะตัวอ่อน (46 – 69 วัน) ในช่วงเดือนพฤษภาคม-กรกฎาคม ระยะตัวเต็มวัย (40 วัน) ในช่วงเดือนสิงหาคม-กันยายน และระยะไข่ในช่วงเดือน ตุลาคม – ธันวาคม ซึ่งมีรายงานพบว่า ตั๊กแตนชนิดนี้วางไข่บริเวณใต้ผิวดินจำนวนมาก โดยไข่จะฟักในบริเวณที่มีแสงแดดส่องถึง […]

บันทึกภาคสนามนักอนุรักษ์: “ฉลาม” นักล่าผู้ตกเป็นเหยื่อ

ในแต่ละปีมีเหตุฉลามทำร้ายมนุษย์ทั่วโลกไม่ถึง 100 ครั้ง ซึ่งรวมถึงเหตุการณ์ล่าสุดบริเวณหน้าวัดเขาเต่า อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และส่วนใหญ่เกิดจากการเข้าใจผิด ขณะที่นักอนุรักษ์ชี้ว่า ทุกปีมีฉลามถูกฆ่าถึง 100 ล้านตัวทั่วโลกจนประชากรฉลามลดลงถึงขั้นวิกฤติ และหลายชนิดอยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์

ชมการสอดประสานเต้นรำของหมู่แมลงและมวลบุปผา

ชมการสอดประสานเต้นรำของหมู่แมลงและมวลบุปผา จะมีอะไรให้เราชมอย่างพึงใจได้เทียบเท่ากับธรรมชาติ ในโลกยุคเทคโนโลยีที่ทุกอย่างหมุนเคลื่อนไปอย่างรวดเร็ว ขอเชิญชวนคุณผู้อ่านพักจากทุกสิ่งชั่วครู่ และปล่อยใจให้ล่องลอยไปกับความงดงามของดอกไม้และแมลง ยินดีต้อนรับเข้าสู่โลกแห่งธรรมชาติที่ย่นย่อขนาดลง ผลงานการสื่อสารระหว่างดอกไม้และแมลงชิ้นนี้เป็นของ Yoshiyuki Katayama ได้บันทึกช่วงเวลาพิเศษของมิตรสหายผู้พึ่งพากันมาแต่ยุคดึกดำบรรพ์ “ดอกไม้และแมลง” จะน่าตื่นตาแค่ไหนลองไปชมกัน   อ่านเพิ่มเติม ดอกไม้เรืองแสง

บนน้ำแข็งที่เปราะบาง

เรื่อง แอนดี ไอแซกสัน ภาพถ่าย นิก คอบบิง น้ำแข็งทะเลเหนือมหาสมุทรอาร์กติกไม่ได้ราบเรียบไร้รอยต่ออย่างในแผนที่ แต่ประกอบขึ้นจากแพน้ำแข็งที่ไม่เคยอยู่นิ่ง ทั้งชนกัน เปลี่ยนรูปร่าง ตลอดจนแตกร้าวเพราะแรงลมและกระแสน้ำอยู่ตลอดเวลา เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ปี 2016 ผมยืนตัวสั่นอยู่บนดาดฟ้าเรือ แลนซ์  เรือวิจัยรุ่นเก่าของนอร์เวย์ซึ่งกำลังแล่นฝ่าไปตามรอยแตกอันซับซ้อนของผืนน้ำแข็ง รอบข้างมีเพียงที่ราบสีขาวอันเวิ้งว้างทอดไกลสุดสายตา  ตัวเรือเหล็กกล้าสั่นสะเทือนและส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดเมื่อลุยผ่านก้อนน้ำแข็งที่ลอยอยู่  เรือ แลนซ์ กำลังมองหาแผ่นน้ำแข็งขนาดใหญ่ให้ยึดเกาะแทนน้ำแข็งแผ่นเก่าที่แตกไป เพื่อจะได้ลอยไปบนทะเลเยือกแข็งอีกครั้ง พร้อมกับบันทึกชะตากรรมของน้ำแข็งทะเลในอาร์กติกไปด้วย ทว่ามหาสมุทรอาร์กติกในปัจจุบันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป อากาศเหนืออาร์กติกอุ่นขึ้นโดยเฉลี่ยราวสามองศาเซลเซียสในช่วงศตวรรษที่ผ่านมา ผืนน้ำแข็งที่เคยปกคลุมหายไปมาก และที่มีอยู่ก็บางลงกว่าเดิม หนำซ้ำยังเป็นน้ำแข็งตามฤดูกาลมากกว่าจะเป็นแพน้ำแข็งเก่าแก่ที่สะสมตัวเป็นชั้นหนา วัฏจักรแห่งความหายนะที่ส่งผลสะท้อนกว้างไกลได้เกิดขึ้นแล้ว กล่าวคือเมื่อน้ำแข็งสีขาวถูกแทนที่ด้วยผืนน้ำสีเข้มของมหาสมุทรในฤดูร้อน ย่อมเกิดการดูดซับแสงอาทิตย์ไว้มากขึ้น ส่งผลให้น้ำและอากาศยิ่งร้อนขึ้น และนั่นย่อมทำให้การละลายที่ดำเนินอยู่รุนแรงยิ่งขึ้นตามไปด้วย “มหาสมุทรอาร์กติกอุ่นขึ้นก่อนใคร แถมยังอุ่นขึ้นมากที่สุดและเร็วที่สุดด้วย” คิม โฮลเมน อธิบาย เขาเป็นผู้อำนวยการนานาชาติของสถาบันขั้วโลกนอร์เวย์ หรือเอ็นพีไอ (Norwegian Polar Institute: NPI) ซึ่งเป็นเจ้าของเรือ แลนซ์ แบบจำลองสภาพภูมิอากาศทำนายว่า เมื่อถึงปี 2040 เราจะสามารถเดินเรือข้ามน่านน้ำเปิดไปยังขั้วโลกเหนือได้ในฤดูร้อน ที่ผ่านมา  น้ำแข็งทะเลในมหาสมุทรอาร์กติกทำให้ทั้งโลกเย็นลงด้วยการสะท้อนแสงแดดกลับสู่อวกาศ การสูญเสียน้ำแข็งในภูมิภาคนี้จึงส่งผลกระทบต่อสภาพภูมิอากาศและลมฟ้าอากาศนอกแถบอาร์กติกอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง แต่จะส่งผลอย่างไรบ้างนั้นยังไม่มีคำตอบแน่ชัด การพยากรณ์ที่แม่นยำกว่านี้ต้องอาศัยข้อมูลที่ดีกว่าเกี่ยวกับน้ำแข็งทะเลและการเปลี่ยนแปลงของมัน […]