NGT x SaySci Ep.8 “การแยกขยะ” - National Geographic Thailand

NGT x SaySci Ep.8 “การแยกขยะ”

การแยกขยะ พฤติกรรมดีๆ สร้างได้ง่ายๆ

ปัญหาสำคัญอย่างหนึ่งคือ คือปัญหาขยะมูลฝอย ซึ่งปัจจุบันมีปริมาณเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ นอกจากนี้ เมื่อพูดถึงขยะแล้วเราก็คงนึกถึงคำหนึ่งที่ได้ยินกันประจำคือคำว่า“การแยกขยะ” ดังนั้นเราจึงจะนำเสนอว่าแยะขยะอย่างไร และแยกประเภทใดบ้าง

หลายคนคงเคยสงสัยว่า เมื่อเราทิ้งขยะต่างๆ แล้ว จำเป็นต้องมีการแยกขยะไหม? ซึ่งเราสามารถตอบได้เลยว่า “จำเป็นมาก”เพราะว่า ขยะแต่ละประเภทต้องผ่านกระบวนการต่างกัน โดยขยะนั้นสามารถแบ่งออกได้ 4 ประเภทได้แก่

  1. ขยะเปียก เป็นขยะที่ย่อยสลายได้ง่าย และมีความชื้นสูง เช่น เศษอาหาร ซึ่งขยะประเภทนี้สามารถนำไปทำเป็นปุ๋ยได้
  2. ขยะทั่วไป เป็นขยะที่ไม่สามารถย่อยสลายได้ เช่น โฟมหรือห่อขนมซึ่งขยะประเภทนี้จะนำไปกำจัดอย่างถูกวิธีต่อไป
  3. ขยะรีไซเคิล เช่น พลาสติก, กระป๋องอะลูมิเนียม หรือกระดาษ ซึ่งขยะประเภทนี้จะนำไปรีไซเคิลเพื่อนำกลับมาใช้ใหม่ได้
  4. ขยะอันตราย เช่น ถ่านไฟฉาย หรือกระป๋องสเปรย์ ซึ่งขยะประเภทนี้จะต้องนำไปกำจัดอย่างถูกวิธี ถ้าหากไม่ถูกแยกอย่างถูกต้อง จะส่งผลทำให้เกิดอันตรายต่อสิ่งแวดล้อม หรือแม่กระทั้งคนที่เกี่ยวข้องกับการกำจัดขยะอันตรายเองด้วย

(ชมงานศิลปะจากขยะพลาสติก)

ถ้าหากเราปล่อยให้ขยะย่อยสลายเอง โดยไม่ผ่านกระบวนการกำจัดอย่างถูกวิธีแล้ว จะเกิดขึ้นอะไรขึ้น…

แน่นอนว่าขยะเปียกสามารถย่อยสลายเองได้ง่าย แต่ขยะประเภทอื่นจะย่อยสลายได้ยากมาก เช่น พลาสติกที่เราเห็นอยู่ทั่วไปใช้เวลาย่อยสลายถึง 450 ปี ซึ่งหากลองคิดดู พลาสติกชิ้นแรกของโลกมีการคิดค้นขึ้นมาเมื่อ 150 ปีที่แล้ว หมายความว่า จนกระทั่งตอนนี้ ขยะพลาสติกชิ้นแรกที่ผลิตขึ้นมาบนโลกก็ยังไม่ย่อยสลายไป

หรือว่าจะเป็นขยะประเภทโฟม ซึ่งใช้เวลาย่อยสลายนานมากๆ จนเราไม่สามารถระบุเวลาที่ชัดเจนได้ หรือแม้กระทั้งกระดาษที่เราคิดว่าย่อยสลายกันง่ายๆก็ใช้เวลาย่อยสลายประมาณ 2-5 เดือน และถ้าเป็นถ้วยกระดาษเคลือบต้องใช้เวลาย่อยสลายถึง 5 ปี ขยะที่ไม่ผ่านกระบวนการกำจัดอย่างถูกวิธีมักจะปนเปื้อนอยู่ในระบบนิเวศต่างๆ ซึ่งส่วนใหญ่มีปลายทางอยู่ที่ทะเลและมหาสมุทร โดยผลกระทบนั้นได้ปรากฏอยู่ตามสื่อต่างๆ ที่เราเห็นกันอยู่ทุกวัน

ดังนั้น การแยกขยะจะทำให้ขยะแต่ละชนิดนำไปผ่านกระบวนการที่ถูกต้อง ขยะรีไซเคิลบางชนิดก็สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ เพื่อจะได้ลดปริมาณขยะลง เพราะฉะนั้นพวกเราทุกคนจึงควรแยกขยะโดยเริ่มต้นง่ายๆ จากตัวเราก่อน เพื่อช่วยสิ่งแวดล้อมของเรา ลดปริมาณขยะของโลกนี้ และเราจะได้มีโลกที่สวยงามและน่าอยู่อีกครั้ง

 

อ่านเพิ่มเติม

NGT x SaySci Ep.7 “พลาสติก 101”

เรื่องแนะนำ

มหานครกัมปนาท : ภัยดังที่ฟังแต่ไม่ได้ยิน

เราทุกคนรู้กันดีว่า เสียงดัง นั้นเป็นอันตรายต่อหู แต่ในความเป็นจริงการใช้ชีวิตท่ามกลางเสียงดังที่เข้าขั้นเป็นมลพิษส่งผลกระทบมากกว่านั้น เสียงและการสั่นสะเทือนมีผลต่อระบบการไหลเวียนของเลือดและการทำงานของต่อมไร้ท่อต่างๆ ทั้งยังก่อให้เกิดความหงุดหงิด ความเครียด และวิตกกังวล ซึ่งในระยะยาวจะส่งผลต่อการนอนหลับ, ความดันโลหิตสูง, โรคหัวใจและปัญหาทางสุขภาพจิตตามมา เมื่อร่างกายรับเสียงดังเข้ามา ระบบประสาทจะถูกกระตุ้น หัวใจเราจะเต้นเร็วขึ้น ซึ่งเป็นการตอบสนองตามธรรมชาติ เมื่อร่างกายรู้สึกว่ากำลังเผชิญกับสถานการณ์อันตราย ลองจินตนาการถึงโลกในยุคดึกดำบรรพ์ บรรพบรุษของเราคงไม่สามารถเอาชีวิตรอดหากได้ยินเสียงของฝูงสัตว์กำลังพุ่งตรงเข้ามา แต่พวกเขายังคงนิ่งเฉยไม่สนใจ มหาวิทยาลัยเท็กซัส ดัลลัส เคยทำการวิจัยถึงผลกระทบของเสียงดังที่มีผลต่อสมอง พวกเขาตรวจการทำงานของระบบประสาททางการได้ยินของหนูสองกลุ่ม ด้วยการนำพวกมันไปอยู่ในที่ที่มีเสียงดังระดับ 115 เดซิเบล (ส่งผลกระทบต่อการได้ยินในระดับปานกลาง) และ 124 เดซิเบล (ส่งผลกระทบต่อการได้ยินในระดับรุนแรง) เป็นเวลา 1 ชั่วโมง หลังการทดลองพวกเขาตรวจระบบประสาทของหูหนูอย่างต่อเนื่องเป็นระยะเวลา 1 เดือน พบว่าสำหรับหนูกลุ่มที่เผชิญกับระดับเสียงที่มีความดังรุนแรง จากหนูจำนวนทั้งหมดมีหนูน้อยกว่า 1 ใน 3 ที่ระบบประสาทยังคงเป็นปกติ นอกนั้นการตอบสนองล้วนเชื่องช้าลง ส่วนในหนูอีกกลุ่มการตอบสนองทางระบบประสาทไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนัก เว้นแต่กับคลื่นเสียงความถี่สูงที่ช้าลงกว่าปกติ นั่นคือการทดลองกับหนูเพียงแค่ 1 ชั่วโมงเท่านั้น แต่ผลกระทบที่เกิดขึ้นนั้นอยู่กับพวกมันไปชั่วชีวิต ตัวผมเองเป็นคนหนึ่งที่เผชิญปัญหาจากเสียงรบกวน เริ่มจากเสียงของบ้านข้างๆ ที่กำลังต่อเติมไม่หยุด แม้จะเป็นวันเสาร์อาทิตย์ ตามมาด้วยเสียงปั๊มน้ำเจ้าปัญหาของเพื่อนบ้านอีกหลัง […]

ลูกเพนกวินนับพันตัวกำลังหายไปเพราะแผ่นน้ำแข็งในแอนตาร์กติกาละลาย

ลูก เพนกวินจักรพรรดิ นับพันตัวต้องจมน้ำไปหลังจากที่แผ่นน้ำแข็งที่พวกมันเติบโตมาละลายเนื่องจากสภาพอากาศที่เลวร้าย งานวิจัยฉบับใหม่ที่ตีพิมพ์ในวารสาร Journal Antarctic Science เปิดเผยว่า นิคมที่อยู่อาศัยของ เพนเกวินจักรพรรดิ ที่มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลกกำลังละลาย พร้อมกับลูกนกเพนเกวินที่หายไปหลังจากแผ่นน้ำแข็งในแอนตาร์กติกาเริ่มแตกกระจาย หลังจากหายนะการพังทลายของแผ่นน้ำแข็ง Halley Bay ซึ่งเคยเป็นนิคมที่อยู่อาศัยของเพนกวินจักรพรรดิที่ใหญ่ที่สุดในปี 2016 ก็ไม่พบว่ามีนกเพนกวินขยายพันธุ์ในพื้นที่ตรงนั้นอีก นอกจากนี้ หลังจากผ่านมา 3 ปี นกเพนกวินเหล่านี้ก็ไม่ได้ส่งสัญญาณใดๆ ในการสร้างประชากรขึ้นมาใหม่อีกครั้งเช่นกัน โดยปกติแล้ว เพนกวินจักรพรรดิ ราว 15,000-24,000 คู่ จะไปยังจุดผสมพันธุ์ที่ Halley Bay ซึ่งคิดเป็นจำนวนร้อยละ 5-9 ของจำนวนเพนกวินทั้งโลก แต่ทว่าในปัจจุบัน ไม่มีเพนกวินจักรพรรดิไปที่นั่นอีกแล้ว ตามคำกล่าวของนักเหล่าวิทยาศาสตร์จาก British Antarcic Survey ซึ่งพวกเขาค้นพบปรากฏการณ์น่าเศร้านี้จากภาพถ่ายทางอากาศเพื่อสำรวจประชากรเพนกวิน “ผมไม่เคยเห็นความล้มเหลวในการขยายพันธุ์ของเพนกวินแบบนี้มา 60 ปีแล้ว” ฟิล ทราธาน หัวหน้านักชีววิทยาเชิงอนุรักษ์ (conservation biology) ของ British Antarcic Survey ซึ่งเป็นผู้เขียนงานวิจัยนี้ […]

5 ตัวอย่างที่โดรนใต้น้ำกำลังช่วยปกป้องมหาสมุทรให้เรา

เทคโนโลยีเข้ามามีบทบาทมากขึ้นเรื่อยๆ นอกเหนือจากการช่วยอำนวยความสะดวกแล้ว ล่าสุดมันกำลังปกปักษ์รักษาธรรมชาติแทนเรา

Follow Me

NATIONAL GEOGRAPHIC ASIA

Contact

เว็บไซต์ : ngthai.com

บริษัท อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน)

Tel : 02-422-9999 ต่อ 4244

© COPYRIGHT 2019 AMARIN PRINTING AND PUBLISHING PUBLIC COMPANY LIMITED.